Przejdź do głównej treści
CMB Emblem
Krzywa WTI się stromi, gdy ryzyka na Bliskim Wschodzie się utrzymują, ale zapasy rosną

Krzywa WTI się stromi, gdy ryzyka na Bliskim Wschodzie się utrzymują, ale zapasy rosną

CMB
Redakcja CMB News
Editorial Desk

Zwięzła analiza rynku ropy: struktura kontraktów futures WTI i Brent, ryzyko związane z Iranem i Ormuzem, wzrost zapasów w USA oraz perspektywy OPEC+, a także krótkoterminowy pogląd handlowy.

Kontrakty terminowe na ropę z najbliższym terminem wygaśnięcia stopniowo zyskują na wartości w związku z odnowionymi obawami o podaż z Bliskiego Wschodu i umiarkowanym wzrostem zapasów w USA, jednak krzywa terminowa pokazuje, że rynek oczekuje strukturalnie niższych cen w długim terminie. Wyraźna backwardacja na rynkach WTI i Brent wskazuje na krótkoterminową ciasnotę wynikającą z geopolityki, a nie z trwałego boomu popytowego. Benchmarki ropy są notowane tuż poniżej ostatnich maksimów, wspierane przez zakłócenia związane z wojną w rejonie Cieśniny Ormuz oraz incydenty z udziałem tankowców, które podniosły stawki frachtowe i premie za ryzyko. Jednocześnie amerykańskie zapasy komercyjne wzrosły, a IEA oczekuje obecnie umiarkowanej nadwyżki w bieżącym kwartale, co ogranicza potencjał wzrostowy. Struktura krzywej – wysokie ceny kontraktów z najbliższymi terminami i znacznie tańsze odległe lata – podkreśla, że rynek jest dziś napięty, lecz sceptycznie ocenia długoterminowy popyt i siłę cenową.

Ceny i struktura krzywej

19 listopada 2026 r. najbliższe kontrakty na WTI na NYMEX umocniły się: kontrakt z dostawą w grudniu 2026 r. zamknął się na poziomie 83.89 USD/bbl, rosnąc o 0.63 USD (+0.75%). Kontrakt ze stycznia 2027 r. zamknął się na poziomie 83.09 USD/bbl (+0.94%), a z lutego 2027 r. na poziomie 82.21 USD/bbl (+1.19%), potwierdzając silny ton na krótkim końcu krzywej. W dalszej części struktury wartości systematycznie spadają: kontrakt z grudnia 2027 r. jest już poniżej 73 USD/bbl, a z grudnia 2028 r. wynosi około 67.99 USD/bbl; spadkowe nachylenie sięga lutego 2037 r., gdzie ceny wynoszą około 48.92 USD/bbl.

ICE Brent wykazuje podobną, nieco wyższą strukturę. Kontrakt ze stycznia 2027 r. zamknął się na poziomie 92.68 USD/bbl (+0.79%), a z lutego 2027 r. na poziomie 90.18 USD/bbl (+1.12%), przy czym ceny najbliższych kontraktów koncentrują się w przedziale niskich 90 USD. Poza połową 2027 r. krzywa Brent spada do przedziału połowy 70 USD, a następnie stopniowo obniża się do około 62 USD/bbl na początku 2038 r. Ta wyraźna backwardacja zarówno na WTI, jak i Brent sygnalizuje napięte fundamenty krótkoterminowe oraz wysokie marże rafineryjne w porównaniu z oczekiwaniem rynku, że ceny będą niższe w dalszej części dekady.

Podaż, popyt i geopolityka

Podaż fizyczna pozostaje silnie uzależniona od ryzyk na Bliskim Wschodzie. Irańskie ataki na żeglugę oraz nowe incydenty z udziałem supertankowców w Cieśninie Ormuz ograniczyły przepływy ropy przez ten kluczowy wąski przesmyk, wywołując ponowne obawy o bezpieczeństwo dostaw i podnosząc koszty transportu. Mimo tych napięć najnowsze oceny sugerują, że globalna podaż w dużej mierze dostosowała się do zakłóceń, a zmiany tras tankowców i baryłki zastępcze ograniczają realizację najgorszych scenariuszy.

Po stronie popytu IEA i inni obserwatorzy zauważają, że początkowy szok energetyczny wywołany wojną z Iranem wygasł, a wzrost globalnej konsumpcji spowalnia pod wpływem słabszej dynamiki makroekonomicznej i poprawy efektywności. W USA całkowita podaż produktów w ciągu ostatnich czterech tygodni wynosi średnio około 20.6 mln baryłek dziennie, nieznacznie poniżej poziomu z ubiegłego roku, co wskazuje na brak gwałtownego wzrostu popytu mimo wciąż podwyższonych cen spot. To połączenie – wysokiego, lecz ograniczonego popytu oraz odpornej podaży spoza Bliskiego Wschodu – pomaga wyjaśnić, dlaczego uczestnicy rynku wyceniają dzisiejszą premię za ryzyko jako tymczasową.

Fundamenty i zapasy

Dane o zapasach w USA mają marginalnie niedźwiedzi wydźwięk. Komercyjne zapasy ropy z wyłączeniem SPR wzrosły o około 3.4 mln baryłek, do około 417.8 mln baryłek, w tygodniu zakończonym 13 listopada, pozostając zaledwie około 3–4% poniżej średniej pięcioletniej. Zapasy destylatów również wzrosły tydzień do tygodnia i pozostają w typowym dla sezonu przedziale, ograniczając bezpośrednie obawy o zimowe niedobory paliw.

Na poziomie globalnym IEA podkreśliła niedawno, że w tym kwartale na rynkach ropy prawdopodobnie pojawi się umiarkowana nadwyżka – po raz pierwszy od rozpoczęcia wojny z Iranem – wskazując na utrzymujący się eksport z Bliskiego Wschodu i słabszy wzrost popytu. Tymczasem dane EIA pokazują, że przepływy przez wąskie gardła na Bliskim Wschodzie faktycznie wzrosły w III kwartale 2026 r., ponieważ producenci maksymalizowali eksport przy wysokich cenach, choć późniejsze incydenty związane z bezpieczeństwem częściowo odwróciły ten trend. W tym kontekście silna backwardacja na krzywych WTI i Brent wygląda bardziej na historię krótkoterminowych problemów logistycznych i ryzyka niż na dowód strukturalnego niedoboru podaży.

Polityka, OPEC+ i sygnały makroekonomiczne

Ministrowie OPEC+ mają spotkać się 29 listopada w celu ustalenia ram produkcji grupy na 2027 r.; rynki uważnie obserwują wszelkie sygnały dotyczące głębszych cięć lub stopniowego wycofywania obecnych ograniczeń. Jednocześnie trwający szczyt klimatyczny ONZ debatuje nad zaostrzeniem ograniczeń dotyczących produkcji paliw kopalnych i przyspieszeniem elektryfikacji, co – jeśli znajdzie odzwierciedlenie w polityce – wzmocniłoby oczekiwania dotyczące stabilizacji popytu na ropę po 2030 r., zgodnie z umiarkowanymi cenami odległych kontraktów WTI i Brent.

W USA nieznaczna poprawa nastrojów konsumentów i spadek oczekiwań inflacyjnych dają bankom centralnym nieco więcej przestrzeni do wstrzymania się z działaniem lub ostatecznego złagodzenia polityki, co wspiera popyt cykliczny, lecz samo w sobie nie wystarcza do uzasadnienia trwałego skoku konsumpcji ropy. Ogólnie wskaźniki makroekonomiczne wskazują na stabilny, a nie dynamiczny wzrost popytu na ropę, co ogranicza potencjał wzrostowy długiego końca krzywej, nawet gdy kontrakty z najbliższym terminem reagują na każdy geopolityczny nagłówek.

Perspektywy handlowe

  • Krótkoterminowe nastawienie: Najbliższy kontrakt na WTI w rejonie 84 USD/bbl i Brent w pobliżu 93 USD/bbl pozostają wspierane przez ryzyka związane z Ormuzem oraz niepewność przed spotkaniem OPEC+; spadki prawdopodobnie będą przyciągać kupujących, dopóki incydenty związane z bezpieczeństwem będą się utrzymywać.
  • Strategie oparte na krzywej: Silna backwardacja (WTI Dec-26 względem Dec-28 oraz Brent Jan-27 względem Jan-29) sprzyja strategiom przechwytywania zysku z rolowania dla pozycji utrzymywanych w najbliższych kontraktach, oferując jednocześnie możliwości zabezpieczenia przyszłej ekspozycji fizycznej po znacznie niższych cenach w odległych latach.
  • Zarządzanie ryzykiem: Ryzyka spadkowe wynikają z dalszego wzrostu zapasów w USA lub potwierdzenia trwałej globalnej nadwyżki, natomiast skrajne ryzyka wzrostowe wiążą się z eskalacją, która znacząco ograniczyłaby zdolności eksportowe Bliskiego Wschodu lub zakłóciła działanie kluczowej infrastruktury.

3-dniowa prognoza kierunkowa

Benchmark Najbliższy kontrakt Perspektywa 3-dniowa Kluczowe czynniki
WTI (NYMEX) Dec 2026 Nieznacznie mocniej / w przedziale Incydenty w rejonie Ormuzu, pozycjonowanie przed spotkaniem OPEC+, nastroje wokół zapasów w USA
Brent (ICE) Jan 2027 Nastawienie wzrostowe, lecz zmienne Informacje dotyczące bezpieczeństwa na Bliskim Wschodzie, oczekiwania wobec OPEC+, stawki frachtowe i premie za ryzyko
ICE Gas Oil Dec 2026 Stabilnie do nieznacznie wyżej Sezonowy popyt na ogrzewanie, marże rafineryjne i koszty surowca rafineryjnego
Pełną tabelę z aktualnymi cenami i trendami znajdziesz na CMBroker.Otwórz w CMBroker →
BASIC
Wykres na żywo
Interaktywny wykres znajdziesz na CMBroker.
Otwórz w CMBroker →