Produkcja kukurydzy w UE spada do najniższego poziomu od 20 lat, zwiększając lukę importową

Gwałtowny spadek produkcji kukurydzy w UE w 2026 r. pogłębia lukę podażową bloku w momencie, gdy konsumpcja nieznacznie rośnie, prowadząc do strukturalnie bardziej napiętego bilansu i umiarkowanie sprzyjającego otoczenia dla cen. Produkcja ziarna kukurydzy w Europie spadła do najniższego poziomu od około dwóch dekad, a straty plonów spowodowane pogodą pogorszyły bilans regionalny pomimo jedynie marginalnych zmian powierzchni zasiewów. Jednocześnie konsumpcja nadal umiarkowanie rośnie, wymuszając większe uzależnienie od importu kukurydzy i istniejących zapasów. Na rynkach futures kukurydza na Euronext utrzymuje się na umiarkowanie mocnych poziomach w pobliżu ostatnich szczytów, podczas gdy notowania fizyczne kukurydzy pochodzącej z UE i basenu Morza Czarnego wskazują na ograniczony potencjał spadkowy w krótkim terminie, o ile nie pojawi się poważna niespodzianka po stronie globalnej podaży.

Ceny

Kontrakty futures na kukurydzę na Euronext Paris pozostają wspierane przez pogarszające się perspektywy produkcji w UE. Najbliższe kontrakty na Euronext zamknęły się 9 października 2026 r. w przedziale od niskich do średnich 270 EUR/t, przy czym kontrakt wygasający w listopadzie 2026 r. był notowany na poziomie 273,25 EUR/t — nieznacznie niżej w ciągu dnia, ale nadal blisko ostatnich szczytów.

Ceny fizyczne w UE i basenie Morza Czarnego są stosunkowo stabilne. W UE francuska żółta kukurydza FOB Paris jest wyceniana na 0,27 EUR/kg, podczas gdy niemiecka kukurydza paszowa loco zakład w Drentwede była ostatnio przedmiotem transakcji po 0,29 EUR/kg. Oferty ukraińskie wskazują na kukurydzę FOB Odessa w pobliżu 0,149 EUR/kg oraz żółtą kukurydzę paszową FCA po 0,17 EUR/kg, co pokazuje konkurencyjność kierunków z basenu Morza Czarnego, nawet gdy kontrakty futures utrzymują premię za ryzyko pogodowe.

Podaż i popyt

Produkcję ziarna kukurydzy w UE w 2026 r. szacuje się na 50,2 mln ton, o 12% mniej niż 57,1 mln ton w 2025 r. i około 18% poniżej średniej z lat 2015–2024 wynoszącej 61,3 mln ton. Oznacza to najniższy poziom produkcji od około 20 lat, przy czym spadek wynika przede wszystkim z niższych plonów, a nie ze zmian areału.

Powierzchnia zbiorów faktycznie nieznacznie wzrosła — o 0,2%, do 5,84 mln hektarów — jednak średnie plony spadły z 9,8 t/ha w 2025 r. do 8,6 t/ha w 2026 r., czyli o 12%. Silne upały wiosną i latem, a następnie powszechna susza, ograniczyły wypełnianie ziarna i rozwój ziarniaków, prowadząc do strukturalnie niższej podaży regionalnej przy stabilnym lub rosnącym popycie.

Po stronie popytu konsumpcję kukurydzy w UE szacuje się na 60,3 mln ton, około 2% więcej niż rok wcześniej. Przy produkcji wynoszącej zaledwie 50,2 mln ton luka między produkcją a konsumpcją sięga około 10,1 mln ton, co oznacza większe uzależnienie od importu i/lub redukcji zapasów. Pogłębiająca się luka ma szczególne znaczenie dla producentów pasz i odbiorców przemysłowych, którzy mogą mierzyć się zarówno z wyższymi bazami, jak i większą ekspozycją na zewnętrzne ryzyko cenowe i frachtowe.

Fundamenty i pogoda

Słabość sezonu 2026 wynika wyraźnie z plonów. W maju i czerwcu temperatury w kluczowych regionach uprawy kukurydzy w UE były o 3–5°C wyższe od normy, przyspieszając rozwój roślin i wcześniejsze kwitnienie. Następnie w lipcu i sierpniu wystąpiła silna susza, a opady w wielu regionach wyniosły zaledwie 20–40% normy, znacznie poniżej poziomu niezbędnego do podtrzymania wypełniania ziarna. Wskaźnik stresu środowiskowego (ESI) na poziomie 0,12–0,18, wyraźnie poniżej krytycznego progu 0,20, potwierdza silny stres roślin w fazach reprodukcyjnych.

Wszyscy główni producenci odnotowali znaczne spadki produkcji. We Francji produkcja zmniejszyła się z 11,2 do 7,8 mln ton (−30%), na Węgrzech z 5,4 do 3,1 mln ton (−43%), a w Rumunii z 4,8 do 3,2 mln ton (−33%). Hiszpania, Włochy, Niemcy, Polska i Bułgaria odnotowały spadki rzędu 18–29%. Skala strat wskazuje, że jest to systemowy problem podaży w UE, a nie odosobniony problem regionalny, co zwiększa zapotrzebowanie bloku na import i umacnia jego rolę jako kluczowego nabywcy na rynku światowym.

Globalnie podaż z basenu Morza Czarnego pozostaje czynnikiem zmiennym. Ukraina coraz większą część kukurydzy ze starych zbiorów kieruje przez porty na Dunaju z powodu ograniczeń w głównych terminalach nad Morzem Czarnym, a eksport spot kukurydzy z Izmaiłu na małych statkach zyskuje na znaczeniu. Te dostosowania logistyczne utrzymują ukraińską kukurydzę na rynku międzynarodowym, ale przy potencjalnie wyższych kosztach i ryzyku, co przekłada się na poziomy parytetu importowego w Europie.

Perspektywy krótkoterminowe i poglądy handlowe

Najniższa od 20 lat produkcja kukurydzy w UE oraz krajowa luka podażowa wynosząca 10,1 mln ton tworzą strukturalnie wspierające otoczenie dla cen w sezonie 2026/27. Dopóki popyt w Europie utrzyma się, a logistyka w basenie Morza Czarnego pozostanie ograniczona, kontrakty futures na Euronext prawdopodobnie będą znajdować wsparcie, a potencjał spadkowy ograniczy konieczność przyciągnięcia wystarczającego importu.

W bardzo krótkim terminie pogoda ma obecnie mniejsze znaczenie, ponieważ żniwa są już zaawansowane, a uwaga rynku przesuwa się na globalną dostępność eksportową i zmiany kursów walut. Najnowsze dane Euronext wskazują na umiarkowane osłabienie po sile z początku października, ale bez zdecydowanego odwrócenia trendu wzrostowego, ponieważ liczba otwartych pozycji pozostaje wysoka, a ceny utrzymują się blisko tygodniowych maksimów.

Perspektywy handlowe (najbliższe 2–4 tygodnie)

• Odbiorcy pasz w UE: Rozważyć stopniowe zwiększanie pokrycia przy spadkach cen, dopóki niedobór produkcji w UE i luka importowa pozostają wyraźne, koncentrując się na najbliższych dostawach z Francji i Niemiec oraz okazjonalnych partiach z basenu Morza Czarnego, gdy logistyka na to pozwala.
• Eksporterzy (basen Morza Czarnego/UE): Utrzymać dyscyplinę ofertową; strukturalny deficyt UE i tarcia logistyczne wskazują na możliwość utrzymania wysokich poziomów baz, szczególnie w przypadku niezawodnych i terminowych dostaw.
• Uczestnicy spekulacyjni: Nastawienie pozostaje umiarkowanie wzrostowe, jednak przy uwzględnieniu w cenach znacznej części strat unijnych zbiorów preferowane powinno być kupowanie na korektach zamiast gonienia za wzrostami; należy uważnie monitorować rozwój ukraińskich szlaków eksportowych.

3-dniowa perspektywa kierunkowa (kluczowe rynki)

• Kontrakty futures na kukurydzę Euronext Paris: Stabilnie do nieznacznie mocniej, gdy rynek analizuje potwierdzony niedobór unijnych zbiorów i obserwuje popyt importowy.
• Rynek fizyczny UE (Francja, Niemcy): Stabilnie do umiarkowanie wspierająco, przy ograniczonej bieżącej sprzedaży rolników równoważonej stabilnym popytem ze strony przemysłu paszowego.
• Basen Morza Czarnego (Ukraina, FOB/FCA): Lekko wzrostowe nastawienie, odzwierciedlające premie za ryzyko logistyczne i trwające przekierowywanie eksportu przez Dunaj oraz alternatywne korytarze.