Turecki rynek rodzynek zmaga się z nadpodażą mimo stabilnego eksportu

Tureckie rodzynki wchodzą w sezon 2026/27 w warunkach wyraźnej nadpodaży i słabego popytu na poziomie gospodarstw, wywierając presję na producentów, podczas gdy przepływy eksportowe i ceny denominowane w euro pozostają zasadniczo stabilne. Wsparcie państwa poprzez zakupy TMO i lokalne programy pomocowe staje się decydujące dla przetrwania winnic w ciągu najbliższych dwóch lat. Nowe zbiory w Manisie są obfite, a niski popyt i nadmiar winogron obciążają ceny skupu oraz marże producentów. Doniesienia z regionu wskazują, że wielu plantatorów opóźnia zbiory lub nawet rozważa karczowanie winnic, jeśli skup publiczny ulegnie spowolnieniu. Jednocześnie eksport przebiega w stałym tempie, wspierany konkurencyjnymi tureckimi cenami w EUR oraz utrzymującym się popytem z Europy i innych kluczowych rynków. Decyzje polityczne TMO i władz lokalnych będą miały kluczowe znaczenie dla zrównoważenia nadwyżki krajowej i utrzymania dynamiki eksportu.

Ceny

Notowania eksportowe tureckich rodzynek sułtańskich ustabilizowały się ostatnio po gwałtownych korektach na początku sezonu. W Malatyi konwencjonalne rodzynki sułtańskie typu 9, klasa A, wyceniane są na EUR 1.734/kg FOB, podczas gdy typ 8, klasa A, kosztuje około EUR 1.712/kg FOB, a typ 10, klasa A — EUR 1.823/kg FOB. Ekologiczne rodzynki sułtańskie typu 9, klasa A, są znacznie droższe i kosztują EUR 3.10/kg FOB. Notowania CIF dla tureckich rodzynek sułtańskich typu 9, klasa RTU, wynoszą EUR 1.79/kg.

W europejskich centrach dystrybucyjnych tureckie rodzynki RTU oferowane są po około EUR 2.85/kg FCA Dordrecht, podczas gdy chińskie standardowe rodzynki sułtańskie typu 9, klasa AA, wyceniane są na EUR 2.20/kg FCA. W Hamburgu chińskie rodzynki sułtańskie RTU typu 9 STD potaniały do około EUR 1.714/kg FCA, odzwierciedlając presję konkurencyjną i obfitą globalną podaż. Indyjskie rodzynki brązowe i złote nadal są oferowane z premią, a złote rodzynki klasy AA kosztują około EUR 2.65/kg FOB New Delhi.

Podaż i popyt

Manisa, główny turecki region uprawy winogron sułtańskich, mierzy się w tym sezonie z wyraźną nadwyżką produkcji winogron. Lokalne podmioty informują, że w ubiegłym roku wstrzymano zakładanie nowych winnic i ostrzegają, że bez kontynuacji zakupów TMO wiele winnic może zostać wykorzenionych w ciągu dwóch lat. Połączenie obfitych zbiorów i osłabionego zainteresowania zakupami spycha producentów w straty oraz nasila apele o utrzymanie państwowego wsparcia w zakresie paliwa i środków agrochemicznych.

Mimo to kanał eksportowy pozostaje kluczowym stabilizatorem. Uczestnicy rynku wskazują na stałe przepływy eksportowe rodzynek z Turcji w miarę zbliżania się końca roku, nawet jeśli ceny w lokalnej walucie pozostają niskie. Najnowsze międzynarodowe dane branżowe potwierdzają, że produkcja tureckich rodzynek w sezonie 2026/27 została zrewidowana w górę, a eksport na początku sezonu jest znacznie wyższy niż w ubiegłym roku, co wskazuje na silny popyt zewnętrzny mimo trudnej sytuacji producentów.

Fundamenty i polityka

Podstawowa nierównowaga występuje przede wszystkim na poziomie gospodarstw. Niski popyt i nadpodaż w Manisie oznaczają, że wielu producentów winogron deserowych i przeznaczonych do suszenia ma trudności ze znalezieniem nabywców, a niektóre doniesienia wskazują, że znaczna część winogron sułtańskich nadal czeka w winnicach pod osłonami z powodu powolnego skupu i nieatrakcyjnych cen. Jest to zgodne z obawami producentów, że bez interwencji TMO ekonomika produkcji rodzynek stanie się nie do utrzymania.

Jednocześnie władze lokalne wprowadzają ukierunkowane wsparcie strukturalne. Metropolitalne władze Manisy przygotowują dystrybucję 200,000 słupków do winnic o wartości około 50 millionów TRY dla około 5,000 producentów. Działanie to ma zmniejszyć obciążenie kapitałowe producentów i pomóc w utrzymaniu infrastruktury winnic, uzupełniając krajowe wsparcie rynkowe poprzez zakupy winogron przez TMO. Łącznie narzędzia te mają zapobiec masowemu karczowaniu winnic i utrzymać zdolności eksportowe, nawet przy silnej presji na rentowność gospodarstw.

Pogoda i warunki upraw

Warunki pogodowe w okresie wzrostu i suszenia w regionie Morza Egejskiego były zasadniczo korzystne, a w przypadku obecnych zbiorów nie odnotowano poważnych szoków związanych z chorobami ani przymrozkami. Międzynarodowe oceny wskazują, że warunki upraw winogron w Turcji w tym sezonie pozwoliły na podwyższenie szacunków produkcji, wzmacniając narrację o nadpodaży w Manisie.

Równocześnie lokalne rynki winogron w Sarıgöl i okolicznych dystryktach informują, że znaczna część zbiorów z 2026 roku pozostaje w listopadzie niezebrana lub niesprzedana, ponieważ producenci czekają na lepsze ceny i większą aktywność nabywców. Sugeruje to obfitą dostępność fizyczną dla przetwórców rodzynek, jednak skup jest prowadzony ostrożnie, zgodnie ze spowolnionym popytem i ograniczeniami magazynowymi, co zwiększa krótkoterminową presję spadkową na ceny skupu.

Perspektywy krótkoterminowe i pomysły handlowe

• Importerzy / pakujący: Obecne ceny tureckich rodzynek sułtańskich w EUR/kg są atrakcyjne w porównaniu z konkurencyjnymi kierunkami pochodzenia i nie wykazują tendencji wzrostowej. Stopniowe zabezpieczanie dostaw na I–II kwartał 2027 roku wydaje się rozsądne, z możliwością zwiększenia zakupów przy spadkach, jeśli osłabienie lokalnej waluty lub utrzymująca się nadpodaż przełożą się na dalsze obniżki ofert.
• Producenci / spółdzielnie w Manisie: W obliczu presji na ekonomikę winnic kluczowe będzie dalsze korzystanie z programów TMO i samorządowych. Tam, gdzie pozwalają na to możliwości magazynowania i finansowania, rozłożenie sprzedaży w czasie zamiast akceptowania najniższych ofert spot może pomóc wykorzystać ewentualną późniejszą poprawę wynikającą z popytu eksportowego lub działań politycznych.
• Traderzy: Krótkoterminowa tendencja dla tureckich konwencjonalnych rodzynek sułtańskich w EUR jest boczna do lekko spadkowej ze względu na silną podaż i jedynie umiarkowany popyt. Różnice jakościowe i pochodzenia (np. ekologiczne kontra konwencjonalne, tureckie kontra chińskie lub indyjskie rodzynki) prawdopodobnie pozostaną szerokie, oferując możliwości zmiany kierunku pochodzenia i optymalizacji asortymentu zamiast bezpośredniej spekulacji cenowej.

W ciągu najbliższych trzech dni handlowych oczekuje się, że tureckie ceny rodzynek sułtańskich FOB Malatya na poziomie około EUR 1.71–1.82/kg oraz oferty CIF Malatya RTU na poziomie EUR 1.79/kg pozostaną zasadniczo stabilne, z ograniczonym ryzykiem spadku, o ile popyt eksportowy będzie utrzymywał się w obecnym tempie i nie dojdzie do nagłych zmian polityki.