WTI i Brent łagodnieją po wojennych szczytach, ale krzywa terminowa pozostaje napięta

Kontrakty futures na WTI i Brent wycofały się z niedawnego, wywołanego wojną skoku, lecz nadal utrzymują się na historycznie podwyższonych poziomach. Krzywa wciąż wykazuje wyraźną strukturę backwardation, a silne wsparcie zapewniają destylaty średnie. Po gwałtownej wyprzedaży w dniach 2–3 listopada kompleks ropy konsoliduje się: najbliższy kontrakt na WTI utrzymuje się nieco powyżej 96 USD/bbl, a Brent nieco powyżej 103–104 USD/bbl. Premie za ryzyko związane z wojnami w Iranie i Ukrainie zmalały w związku z oznakami postępu dyplomatycznego, jednak bilanse fizyczne pozostają napięte, a przerób rafineryjny wciąż znajduje się poniżej poziomów sprzed roku. Terminowe krzywe dla ropy i oleju napędowego nadal wyceniają strukturalny niedobór w środkowej części baryłki, utrzymując spready kalendarzowe na wysokim poziomie, nawet gdy ceny płaskie korygują się.

Ceny i struktura krzywej

Krzywa kontraktów NYMEX WTI z 3 listopada 2026 r. wykazuje silną strukturę backwardation od najbliższych terminów do początku lat 30. Kontrakt na WTI z dostawą w grudniu 2026 r. zamknął się na poziomie 96,09 USD/bbl, a ceny stopniowo spadają do około 68,37 USD/bbl w grudniu 2029 r. i dalej w kierunku niskich 60 USD/bbl pod koniec 2031–2032 r. Długoterminowa część krzywej stabilizuje się poniżej 60 USD/bbl od 2033 r., sygnalizując, że rynki oczekują stopniowego wygasania obecnych premii za ryzyko związanych z wojną.

Na ICE kontrakt Brent z dostawą w styczniu 2027 r. zamknął się na poziomie 104,48 USD/bbl, również wykazując wyraźne backwardation względem późniejszych dostaw, których ceny spadają w kierunku niskich 60 USD/bbl do 2035 r. Początek krzywej Brent doświadczył właśnie ekstremalnej korekty: dane Reutersa przywoływane w kilku analizach wskazują, że Brent zamknął się na poziomie około 104,8 USD/bbl 2 listopada, co oznaczało spadek o ponad 7% w ujęciu dziennym, a następnie na około 103,6 USD/bbl 3 listopada, gdy optymizm związany z potencjalnymi rozmowami pokojowymi dotyczącymi Iranu i Ukrainy obniżył premie za ryzyko. 

Pomimo tej korekty ceny spot i najbliższych kontraktów pozostają podwyższone względem poziomów sprzed wojny. Spread WTI–Brent jest umiarkowany, a Brent z dostawą w styczniu 2027 r. jest notowany około 8–10 USD/bbl powyżej najbliższego WTI, co jest zgodne z ograniczoną podażą w basenie Atlantyku i silnym popytem na ropę transportowaną drogą morską.

Podaż, popyt i napięcie na rynku destylatów

Z fundamentalnego punktu widzenia wycofanie się cen wynika bardziej z nastrojów niż z wyraźnego rozluźnienia bilansów. Zgodnie z najnowszymi komentarzami rynkowymi opartymi na rozliczeniach Reutersa globalna podaż ropy nadal jest przekierowywana wokół zakłóconych przepływów z Bliskiego Wschodu i basenu Morza Czarnego, a wąskie gardła w transporcie oznaczają, że alternatywne szlaki eksportowe nie zostały jeszcze w pełni znormalizowane. Jednocześnie październikowa ocena rynku ropy przygotowana przez główną agencję energetyczną zakłada jedynie marginalny wzrost popytu, a nawet obszary jego zniszczenia w sektorach wrażliwych na ceny, jednak przewiduje utrzymywanie się spadków zapasów do końca roku z powodu opóźnień po stronie podaży.

Kluczowym obszarem napięcia pozostaje segment produktów rafinowanych. Kontrakty futures na niskosiarkowy olej gazowy ICE (olej napędowy) są notowane ze znaczącą premią względem średnich historycznych: najbliższy kontrakt z listopada 2026 r. zamknął się na poziomie 1 434,25 USD/t, a wzdłuż krzywej widoczny jest jedynie łagodny spadek do około 728–730 USD/t w latach 2031–2032. Potwierdza to strukturalny niedobór destylatów średnich, szczególnie w Europie, oraz fakt, że rafinerie otrzymują zachętę do maksymalizacji produkcji oleju napędowego i paliwa lotniczego. Siła cracków na oleju napędowym, nawet po wycofaniu się z ekstremalnych poziomów z początku jesieni, wspiera przerób ropy i ogranicza skalę ewentualnej dalszej korekty cen płaskich.

Czynniki rynkowe i tło makroekonomiczne

• Geopolityka: Wojna w Iranie i trwający konflikt w Ukrainie pozostają głównymi czynnikami kształtującymi premie za ryzyko. Informacje z 2–3 listopada o możliwym postępie dyplomatycznym w rozmowach USA–Iran i Rosja–Ukraina wywołały agresywne zamykanie długich pozycji w najbliższych kontraktach Brent i WTI, jednak żaden z konfliktów nie został rozwiązany, a kluczowe szlaki eksportowe pozostają narażone na zakłócenia.
• Rafinerie i zapasy: Najnowsze analizy wykorzystujące cotygodniowe dane z USA i OECD wskazują, że przerób rafineryjny nadal jest około 5% niższy niż rok wcześniej, podczas gdy zapasy destylatów średnich w Europie i Ameryce Północnej znajdują się w pobliżu dolnej granicy swoich pięcioletnich przedziałów. Ta nierównowaga wspiera zarówno kontrakty futures na olej gazowy, jak i krótkoterminowe spready czasowe na ropie.
• Makroekonomia i stopy procentowe: Rezerwa Federalna USA pozostawiła stopy procentowe bez zmian na ostatnim posiedzeniu, sygnalizując ostrożny optymizm, że inflacja złagodnieje w 2027 r., jednocześnie przyznając, że ceny energii i geopolityka pozostają czynnikami ryzyka wzrostowego. Stabilna, lecz relatywnie restrykcyjna polityka pieniężna ogranicza wzrost popytu, ale zmniejsza również prawdopodobieństwo ostrej recesji w najbliższym czasie, która zniszczyłaby popyt na ropę.

Pogoda i czynniki sezonowe

Ryzyko pogodowe przesuwa się obecnie w stronę zimy na półkuli północnej. Wstępne prognozy sezonowe na okres listopad–styczeń wskazują na ogólnie chłodniejsze od średniej warunki w części Europy i Azji Północnej, przy temperaturach zbliżonych do normy oczekiwanych na znacznej części terytorium Ameryki Północnej. Chłodniejsza zima w Europie dodatkowo zacieśniłaby bilanse oleju gazowego i opałowego, szczególnie przy już niskich zapasach i ograniczonym eksporcie rosyjskich produktów.

Z drugiej strony łagodniejsza zima lub zniszczenie popytu wskutek wysokich cen detalicznych mogłyby ograniczyć dalszy wzrost popytu na olej napędowy. Jednak przy obecnej strukturze backwardation i wysokich krótkoterminowych cenach oleju gazowego rynek wyraźnie przypisuje premię bezpieczeństwu dostaw zimowych.

Perspektywy handlowe i prognoza na 3 dni

• Producenci / podmioty zabezpieczające: Silna struktura backwardation, od 96,09 USD/bbl dla WTI z dostawą w grudniu 2026 r. do poziomów w przedziale 60 USD/bbl na długim końcu krzywej, oferuje atrakcyjne możliwości sprzedaży terminowej. Wydłużenie zabezpieczeń o kilka lat może zablokować historycznie korzystne marże, pozostawiając jednocześnie potencjał wzrostowy w przypadku ponownego skoku najbliższych kontraktów.
• Nabywcy fizyczni: Odbiorcy końcowi narażeni na zmiany cen ropy i oleju napędowego w najbliższych terminach powinni priorytetowo zabezpieczyć dostawy na zimę, szczególnie w Europie, gdzie wartości oleju gazowego powyżej 1 400 USD/t sygnalizują ostre napięcie. Warto rozważyć rozłożenie zakupów w przypadku dalszych spadków cen płaskich, lecz należy unikać nadmiernego zabezpieczania wolumenów długoterminowych, gdyż krzywa już dyskontuje znacznie niższe ceny.
• Spekulanci: Ponieważ premie za ryzyko są obecnie bardziej wrażliwe na informacje dotyczące rozmów pokojowych, krótkoterminowa zmienność prawdopodobnie pozostanie wysoka. Strategie monetyzujące backwardation, takie jak transakcje na spreadach kalendarzowych, mogą być atrakcyjniejsze niż bezpośrednie zakłady kierunkowe, biorąc pod uwagę równowagę między napiętymi rynkami fizycznymi a kruchym popytem makroekonomicznym.

Perspektywa kierunkowa na 3 dni: O ile nie wystąpi poważny szok geopolityczny, WTI i Brent prawdopodobnie będą poruszać się w trendzie bocznym lub lekko spadkowym podczas trzech najbliższych sesji, gdy rynki będą trawić niedawną wyprzedaż i oczekiwać nowych sygnałów z danych o zapasach oraz dyplomacji. Jednak każda negatywna niespodzianka dotycząca zapasów produktów w USA lub Europie bądź nowe informacje o zakłóceniach podaży mogłyby szybko ponownie rozszerzyć spready krótkoterminowe i wypchnąć ceny najbliższych kontraktów w kierunku górnej granicy ostatniego przedziału.