Przejdź do głównej treści
CMB Emblem
Ataki na tankowce w cieśninie Ormuz zderzają się ze spadającymi cenami ropy naftowej

Ataki na tankowce w cieśninie Ormuz zderzają się ze spadającymi cenami ropy naftowej

CMB
Redakcja CMB News
Editorial Desk

Nasilające się ataki na tankowce w cieśninie Ormuz zwiększają ryzyko podaży i frachtu, gdy ceny ropy Brent spadają z powodu obaw o nadpodaż. Zwięzła analiza rynku ropy naftowej.

Ponowne ataki na tankowce przepływające przez cieśninę Ormuz gwałtownie zwiększają ryzyko związane z trasami i frachtem właśnie wtedy, gdy benchmarkowe ceny ropy spadają z powodu obaw o nadpodaż, tworząc rzadkie połączenie napięć geopolitycznych i słabnących cen. Na razie fizyczne przepływy z Zatoki Perskiej pozostają znaczne, lecz są bardziej zmienne, co podtrzymuje ukrytą premię za ryzyko na ogólnie słabnącym rynku. Traderzy ropy mierzą się ze sprzecznym otoczeniem: częstsze i poważniejsze ataki na tankowce przewożące ropę i LPG w cieśninie Ormuz, przy czym incydenty występują obecnie niemal codziennie w październiku i listopadzie, zbiegają się z eksportem z Bliskiego Wschodu zbliżającym się do poziomów sprzed wojny oraz sygnałami IEA, że globalna podaż ponownie przewyższa popyt. Kontrakty futures na Brent spadły w ciągu ostatniego miesiąca o około 15–20%, oscylując ostatnio w przedziale niskich 90 USD za baryłkę, mimo że agencje bezpieczeństwa morskiego informują o stałej serii ataków i incydentów związanych z minami w pobliżu Iranu i Omanu.

Ceny

Kontrakty futures na ropę Brent znajdowały się w listopadzie pod wyraźną presją spadkową, a ceny najbliższego kontraktu zsunęły się z przedziału średnich i wysokich 100 USD za baryłkę wcześniej w trakcie konfliktu do niskich 90 USD i wielokrotnie w tym tygodniu testowały śróddzienne poziomy poniżej 90 USD. Dostawcy danych rynkowych wskazują, że 20 listopada Brent był notowany w przedziale wysokich 80 do niskich 90 USD za baryłkę, po wcześniejszym zamknięciu w pobliżu 92 USD i odnotowaniu miesięcznej straty rzędu 15–18%. Backwardation zmniejszyło się, ponieważ obawy przed natychmiastowym niedoborem podaży osłabły wraz z odbudową eksportu z Bliskiego Wschodu, a spready terminów prompt coraz wyraźniej odzwierciedlają obfitą podaż w krótkim terminie, a nie dotkliwy niedobór. Jednak śróddzienne ruchy cen nadal zależą od nagłówków: informacje o nowych atakach lub incydentach związanych z minami w cieśninie Ormuz wywołują rajdy wynikające z zamykania krótkich pozycji, podczas gdy potwierdzenie utrzymania przepływów i funkcjonowania alternatywnych tras zwykle przywraca szerszy trend spadkowy.

Podaż i popyt

Kluczowym wydarzeniem jest gwałtowna eskalacja ataków na tankowce przewożące ropę i LPG w cieśninie Ormuz i wokół niej od października, przypisywana siłom irańskim i grupom sojuszniczym. Dane o incydentach morskich UKMTO i komercyjnych monitorów wskazują na około jeden zgłoszony atak dziennie w cieśninie Ormuz jak dotąd w listopadzie, w tym przypadki trafienia jednostek pociskami, minami burtowymi i prawdopodobnymi minami morskimi, a także co najmniej jeden duży pożar tankowca oraz zaginięcie marynarzy. Mimo to eksport ropy i kondensatu od głównych producentów z Zatoki Perskiej do niedawna odbudował się w kierunku poziomów sprzed wojny, ponieważ producenci regionalni zwiększyli wydobycie i usunęli zaległości logistyczne. IEA odnotowuje, że po raz pierwszy od wybuchu wojny na Bliskim Wschodzie globalna podaż ropy ponownie przewyższa popyt, czemu sprzyja wyższy eksport z Arabii Saudyjskiej, Iraku, ZEA i innych krajów. Jednak wstępne dane śledzenia tankowców pokazują spadek wolumenów tranzytowych przez Ormuz w połowie listopada, sugerując, że ataki i obawy dotyczące bezpieczeństwa zaczynają marginalnie ograniczać przepływy. Po stronie popytu wskaźniki makroekonomiczne pozostają mieszane: spowalniający wzrost w gospodarkach OECD i Chinach ogranicza wzrost popytu na produkty rafinowane, a sezonowy popyt na ogrzewanie na półkuli północnej nie przyniósł jeszcze zdecydowanego pozytywnego zaskoczenia. W rezultacie rynek charakteryzuje się równowagą fundamentalną uzasadniającą niższe ceny, lecz koncentracja ryzyka podaży w jednym krytycznym wąskim gardle uniemożliwia pełną kapitulację i wejście w głębokie contango.

Fundamenty i fracht

Ataki coraz częściej wymierzone są w większe jednostki przewożące ropę i produkty naftowe, w tym supertankowce, a w niektórych przypadkach ta sama jednostka jest podobno trafiana wielokrotnie w celu utrudnienia akcji ratunkowej. Zwiększa to nie tylko bezpośrednie ryzyko dotyczące ładunku, lecz także skutkuje efektywnym zmniejszeniem dostępnej floty, ponieważ uszkodzone jednostki są wycofywane, a armatorzy kierują statki z dala od tras o najwyższym ryzyku. Do przewozu podobnych wolumenów potrzeba większej liczby jednostek, jeśli czas rejsów w obie strony wydłuża się z powodu objazdów i oczekiwania na eskortę morską. Rynki frachtowe już to odzwierciedlają: premie za ryzyko dla tranzytu przez cieśninę Ormuz i Zatokę Omańską wzrosły, szczególnie na trasach powiązanych z irańskim i omańskim załadunkiem offshore. Chociaż dokładne stawki różnią się w zależności od trasy i czasu trwania czarteru, brokerzy informują o wyższych składkach ubezpieczenia od ryzyka wojennego i wzroście stawek czarterów czasowych dla tankowców gotowych zawijać do narażonych portów. Dynamika ta zmniejsza efektywną dostępną zdolność przewozową nawet bez ogłoszonego ograniczenia eksportu i może przełożyć się na wyższe koszty dostarczonej ropy i produktów w regionach importujących, jeśli ataki będą trwały. Z perspektywy zapasów niektórzy producenci z Zatoki Perskiej wydają się wykorzystywać wcześniejsze tygodnie stabilniejszej żeglugi do uzupełniania zapasów na lądzie i na jednostkach pływających, faktycznie przyspieszając eksport przed możliwą eskalacją. Ostatnie sygnały, że rzeczywista podaż Arabii Saudyjskiej pozostawała poniżej produkcji, są zgodne z takim zarządzaniem zapasami, tworząc bufor, który może ograniczyć natychmiastowe zakłócenia eksportu, lecz nie zabezpiecza w pełni rynku przed przedłużającą się kampanią przeciwko żegludze.

Perspektywy krótkoterminowe i spojrzenie handlowe

W bardzo krótkim terminie (najbliższe 1–2 tygodnie) rynek prawdopodobnie pozostanie uwięziony między niedźwiedzimi fundamentami a byczymi nagłówkami dotyczącymi ryzyka. O ile nie dojdzie do poważnego, trwającego wiele dni wstrzymania ruchu przez cieśninę Ormuz, obecny obraz strukturalny nadal wskazuje na umiarkowaną nadpodaż, z dalszym ryzykiem spadku cen spot, jeśli dane makroekonomiczne się pogorszą lub producenci spoza OPEC utrzymają wysoką produkcję. Z drugiej strony każdy incydent o dużym znaczeniu — taki jak całkowita utrata w pełni załadowanego VLCC lub potwierdzone zaminowanie głównego systemu rozgraniczenia ruchu — mógłby szybko przeszacować „premię wojenną” na całej krzywej. Perspektywa handlowa (kierunkowa, nie stanowi porady inwestycyjnej)
  • Krótkoterminowe nastawienie: ostrożnie niedźwiedzie wobec cen spot Brent, gdy notowania pozostają w przedziale wysokich 80 do niskich 90 USD za baryłkę, ze względu na dowody przewagi podaży nad popytem i zawężone spready.
  • Ryzyko wzrostowe: istotne ryzyko ogona w postaci gwałtownych, napędzanych nagłówkami skoków cen po informacjach o poważnym uszkodzeniu tankowca lub czasowym zamknięciu części cieśniny Ormuz; warto rozważyć zabezpieczenie krótkiej ekspozycji lub zastosowanie struktur opcyjnych zamiast bezpośrednich, niezabezpieczonych pozycji krótkich.
  • Spready i cracki: obserwuj spready prompt Brent oraz różnice między kwaśnymi i słodkimi gatunkami z Bliskiego Wschodu; zawężanie spreadów lub wzrost frachtu może sygnalizować, że ataki istotnie ograniczają fizyczną dostępność mimo słabego popytu makroekonomicznego.
3-dniowa regionalna prognoza cen i kierunku (benchmarki, wyłącznie kierunkowa)
  • Eksport powiązany z Brent (Oman, szerszy region Zatoki): Poziomy cen obecnie w pobliżu niskich 90 USD za baryłkę; w ciągu najbliższych trzech sesji kierunkowo oczekuje się handlu w trendzie bocznym do lekko spadkowego, o ile w cieśninie Ormuz nie dojdzie do ataku o dużym wpływie lub incydentu morskiego.
  • Murban i inne lekkie gatunki z Zatoki: Oczekuje się, że będą podążać za Brentem z niewielkimi różnicami jakościowymi; krótkoterminowa perspektywa również pozostaje płaska do umiarkowanie słabszej, przy śróddziennej zmienności napędzanej nagłówkami dotyczącymi incydentów i przepływami risk-on/risk-off.
  • Baryłki powiązane z Iranem (tam, gdzie są przedmiotem obrotu): Prawdopodobne są większe dyskonta i wyższe premie za ryzyko logistyczne niż w przypadku głównych benchmarków z Zatoki, przy czym ceny i przepływy będą bardzo wrażliwe na każdą dalszą eskalację z udziałem irańskich aktywów lub infrastruktury.
BASIC
Wykres na żywo
Interaktywny wykres znajdziesz na CMBroker.
Otwórz w CMBroker →