Krzywa Brent pozostaje podwyższona, gdy premia wojenna spotyka się z odległym contango

Ropa Brent pozostaje blisko poziomu trzycyfrowego, a jej krzywa jest silnie w backwardation aż do 2028 r., po czym od 2034 r. przechodzi w łagodne contango, sygnalizując silne napięcie podaży w krótkim terminie w kontraście do oczekiwań dotyczących obfitej podaży w długim okresie. Najbliższy kontrakt ICE Brent z dostawą w grudniu 2026 r. zamknął się na poziomie 109.94 USD/bbl 21 października, po krótkotrwałym handlu powyżej 111 USD/bbl, podczas gdy kontrakty na 2027 r. skupiają się w przedziale od średnich do wysokich 80 USD/bbl. W dalszym terminie Brent stopniowo osuwa się do niskich 60 USD/bbl na początku 2037 r. NYMEX WTI ma podobny kształt, z kontraktem na grudzień 2026 r. na poziomie 97.71 USD/bbl i długoterminowym poziomem odniesienia nieco powyżej 60 USD/bbl. Ta struktura kontraktów terminowych odzwierciedla rynek ropy zdominowany obecnie przez ostre napięcie geopolityczne i ograniczone zapasy, ale z rosnącym przekonaniem o wzroście podaży i słabszym popycie po 2030 r.

Ceny i struktura terminowa

Krzywa terminowa Brent jest silnie w backwardation do 2028 r., następnie się wypłaszcza i około 2034 r. przechodzi w łagodne contango.

• Siła najbliższego odcinka: Brent z dostawą w grudniu 2026 r. zamknął się na poziomie 109.94 USD/bbl (▲1.05% d/d), po przetestowaniu maksimum sesji na poziomie 111.32 USD/bbl. Najbliższe kontrakty na 2027 r. szybko spadają w kierunku średnich 90 USD/bbl, a następnie wysokich 80 USD/bbl.
• WTI podąża, ale z dyskontem: WTI z dostawą w grudniu 2026 r. zamknęła się na poziomie 97.71 USD/bbl, utrzymując spread Brent–WTI w pobliżu 12 USD/bbl, co jest zgodne z podwyższonymi premiami za ryzyko transportu morskiego i bardziej napiętym bilansem lekkiej słodkiej ropy w basenie Atlantyku.
• Punkt zwrotny krzywej: W latach 2028–2030 Brent jest notowany w przedziale od niskich 80 do niskich 70 USD/bbl, a następnie przechodzi w płytkie contango, gdzie odroczone kontrakty na lata 2034–2037 zbliżają się do poziomu około 60–64 USD/bbl.

W ciągu dnia najbliższy kontrakt Brent pozostaje zmienny; w ostatnim czasie notowania na krótko przekroczyły 112 USD/bbl, po czym spadły poniżej 109 USD/bbl w związku ze zmieniającymi się nagłówkami geopolitycznymi i realizacją zysków.

Podaż, popyt i geopolityka

Czynniki fundamentalne pozostają zdominowane przez związane z wojną ryzyka podaży i strukturalnie niski bufor zapasów, nawet gdy oczekiwania dotyczące przyszłego popytu słabną.

• Premia wojenna: Trwający konflikt z udziałem Iranu oraz ataki na infrastrukturę Arabii Saudyjskiej i żeglugę na Morzu Czerwonym utrzymują znaczną premię za ryzyko w najbliższych kontraktach Brent.
• Spadek zapasów: Najnowsze dane z USA wskazują na znaczne spadki zapasów ropy naftowej (około 8–9 mln baryłek w najnowszych raportach tygodniowych), podkreślając napięcie na rynku fizycznym i wzmacniając backwardation na początku krzywej.
• Zmiany polityki i sankcji: Niedawna decyzja USA o zniesieniu lub złagodzeniu niektórych sankcji i ceł wobec nabywców rosyjskiej ropy tymczasowo zmniejszyła część obaw o podaż i przyczyniła się do krótkoterminowych spadków z pięciomiesięcznych maksimów cenowych, ale nie przełamała ogólnego obrazu napiętego rynku.
• Mieszane sygnały popytowe: Najnowsze prognozy IEA wskazują, że globalny popyt na ropę w 2026 r. spadnie względem wcześniejszych lat, jednak ceny spot i najbliższe kontrakty terminowe pozostają podwyższone, ponieważ obserwowane zapasy są o ponad 500 mln baryłek niższe niż rok wcześniej, a efektywne wolne moce OPEC+ są minimalne.
• Przekierowanie przepływów handlowych: Indie i inni nabywcy azjatyccy nadal przekształcają przepływy, kupując przecenione baryłki rosyjskie przy jednoczesnych deklaracjach dywersyfikacji dostawców, częściowo kompensując zakłócenia na Bliskim Wschodzie, ale zwiększając złożoność bilansów w basenie Atlantyku.

Sygnały z krzywej i czynniki fundamentalne

Obecna struktura kontraktów terminowych wysyła jasny komunikat: rynek jest obecnie napięty, ale nie wycenia utrzymującego się strukturalnego niedoboru.

• Strome backwardation na początku krzywej: Spadek z 109.94 USD/bbl (grudzień 2026 r.) do około 85–87 USD/bbl na początku 2028 r. w przypadku Brent oraz z 97.71 do wysokich 70 USD/bbl w przypadku WTI zachęca do szybkiej podaży i zniechęca do magazynowania, odzwierciedlając premię za natychmiast dostępne baryłki.
• Normalizacja w średnim terminie: W latach 2029–2032 obie krzywe łagodnie spadają w kierunku niskich 70 USD/bbl, zgodnie z oczekiwaniami dotyczącymi dodatkowej podaży spoza OPEC (łupki w USA, Brazylia, Gujana) i osłabienia zakłóceń związanych z wojną.
• Długoterminowy poziom odniesienia: Stabilizacja w niskich 60 USD/bbl po 2034 r. jest zgodna z ekonomiką krzywej kosztów i założeniami wolniejszego wzrostu popytu w warunkach poprawy efektywności i elektryfikacji, a nie z całkowitym niedoborem.
• Produkty rafinowane: Olej napędowy ICE o niskiej zawartości siarki pozostaje bardzo napięty w najbliższych miesiącach (listopad 2026 r. na poziomie 1434.25 USD/t, grudzień 2026 r. na poziomie 1383.75 USD/t), ale wykazuje wyraźny spadkowy gradient poniżej 800 USD/t do 2029 r., odzwierciedlając oczekiwania stopniowego złagodzenia niedoborów średnich destylatów.

Perspektywa krótkoterminowa (3–5 dni)

W bardzo krótkim terminie ruchy cen prawdopodobnie pozostaną napędzane nagłówkami informacyjnymi i będą mieścić się w wysokim, ale relatywnie dobrze określonym przedziale.

• Brent (najbliższy kontrakt): Rozmowy rynkowe i ostatnie przedziały wskazują na konsolidację mniej więcej między średnimi 100 a niskimi 110 USD/bbl, gdy inwestorzy równoważą ryzyko eskalacji na Bliskim Wschodzie z dodatkowymi przepływami rosyjskimi i ewentualnymi oznakami deeskalacji.
• WTI (najbliższy kontrakt): Oczekuje się, że będzie podążać za Brent, przy zasadniczo stabilnym spreadzie, co sugeruje przedział notowań od średnich 90 do niskich 100 USD/bbl, o ile nie wystąpią poważne zakłócenia lub szok polityczny.
• Ryzyko zmienności: Nagłówki dotyczące cieśniny Ormuz, żeglugi na Morzu Czerwonym lub negocjacji pokojowych wielokrotnie wywoływały śróddzienne skoki i odwrócenia ruchu; ten schemat prawdopodobnie się utrzyma, podtrzymując podwyższony poziom gamma i zakresów śróddziennych.

Wnioski dotyczące handlu i zabezpieczania

• Producenci: Wysoko wyceniana i znajdująca się w backwardation krzywa na lata 2026–2028 oferuje atrakcyjne poziomy zabezpieczeń, zwłaszcza dla produkcji lekkiej słodkiej ropy. Warstwowe zabezpieczenia w dalszej części krzywej mogą być mniej atrakcyjne ze względu na wyraźne dyskonto cen na lata 2030+ względem spot.
• Konsumenci: Użytkownicy końcowi narażeni na olej napędowy i paliwo lotnicze powinni rozważyć wydłużenie zabezpieczeń do 2027 r., gdy olej napędowy nadal znajduje się w backwardation, ponieważ krzywa terminowa sugeruje jedynie stopniowe łagodzenie napięcia na rynku średnich destylatów.
• Inwestorzy/spekulanci: Strome backwardation i niskie światowe zapasy sprzyjają strategii kupowania spadków zamiast gonienia za wybiciami, jednak wielkość pozycji powinna uwzględniać podwyższone ryzyko geopolitycznych nagłówków i możliwość gwałtownych korekt w reakcji na informacje dotyczące polityki.
• Główne ryzyka: Kluczowe krótkoterminowe czynniki pozostają następujące: (1) wszelkie poważne uszkodzenia lub naprawy infrastruktury i rurociągów Arabii Saudyjskiej; (2) potwierdzenie lub cofnięcie złagodzenia sankcji dotyczących rosyjskich przepływów; (3) zaktualizowane dane dotyczące zapasów ropy i produktów w OECD oraz USA.

3‑dniowa perspektywa kierunkowa (kontrakty terminowe na najbliższy miesiąc)

*Nastawienie kierunkowe ma charakter wyłącznie orientacyjny i zakłada brak nagłej eskalacji lub przełomu w trwających negocjacjach geopolitycznych.