Zwięzły raport dotyczący ropy naftowej obejmujący backwardację WTI i Brent, premię za ryzyko geopolityczne, napiętą sytuację na rynku oleju napędowego, zapasy oraz krótkoterminowe perspektywy handlowe.
Ceny i struktura krzywej
Krzywa WTI znajduje się wyraźnie w backwardacji: kontrakt z grudnia 2026 roku jest rozliczany w pobliżu 101.93 USD/bbl, podczas gdy kontrakt z grudnia 2033 roku wynosi około 56.61 USD/bbl, a kontrakt z lutego 2037 roku wciąż przekracza 50 USD/bbl. Tak strome nachylenie wskazuje na napięty rynek w krótkim terminie, ale oczekiwania dotyczące stopniowego wzrostu podaży, normalizacji popytu lub ograniczenia ryzyka w dłuższej perspektywie.
Brent pokazuje jeszcze wyższy poziom w najbliższym terminie: kontrakt z grudnia 2026 roku wynosi 114.34 USD/bbl, a kontrakt ze stycznia 2027 roku 110.68 USD/bbl, po czym krzywa zniżkuje w kierunku około 61 USD/bbl na początku 2038 roku. Szeroka i utrzymująca się premia Brent–WTI (około 12–13 USD/bbl dla najbliższych kontraktów) odzwierciedla podwyższone ryzyko transportu morskiego, wyższe marże rafineryjne w basenie Atlantyku oraz ograniczenia na szlakach eksportowych z Bliskiego Wschodu.
Podaż, popyt i premia geopolityczna
Pod względem fundamentalnym rynek znajduje się w stanie chwiejnej równowagi. Zapasy ropy w USA spadały przez kolejne tygodnie, a całkowite zapasy komercyjne są tylko nieznacznie powyżej normy pięcioletniej, co ogranicza bufor chroniący przed nowymi szokami. Spadek o niemal 1.9 miliona baryłek w tygodniu zakończonym 23 października oznacza czwarty tygodniowy spadek i potwierdza wysokie wykorzystanie rafinerii oraz silny popyt eksportowy.
Po stronie podaży członkowie OPEC+ niedawno ponownie potwierdzili dobrowolne cięcia i zasygnalizowali gotowość do dostosowania działań w odpowiedzi na popyt oraz ryzyko związane z wojną. Tymczasem wojna z Iranem i kryzys w Cieśninie Ormuz w 2026 roku nadal zagrażają żegludze tankowców, a ataki na statki z ropą osiągnęły najwyższe tempo od miesięcy, powodując dopłaty ubezpieczeniowe i frachtowe, które wbudowują wyraźną premię za ryzyko w benchmarki transportowane drogą morską.
Ataki na saudyjską infrastrukturę i stacje pomp wzdłuż kluczowych rurociągów dodatkowo uwidaczniają podatność szlaków eksportowych niezależnych od Cieśniny Ormuz, wzmacniając obawy dotyczące utrzymujących się zakłóceń w przepływach dostaw z Bliskiego Wschodu. W połączeniu z niepewnością polityczną dotyczącą potencjalnych nowych amerykańskich ataków na Iran sytuacja ta utrzymuje premię geopolityczną mocno uwzględnioną w cenie Brent, a tym samym także w cenach produktów rafinowanych na świecie.
Produkty i napięta sytuacja na rynku oleju napędowego
Krzywa niskosiarkowego gazoleju ICE potwierdza wyraźne napięcie na rynku destylatów średnich. Najbliższy kontrakt z listopada 2026 roku jest notowany powyżej 1470 USD/t, kontrakt z grudnia 2026 roku wynosi około 1412.75 USD/t, a struktura backwardacji stopniowo obniża się, lecz pozostaje na podwyższonym poziomie aż do lat 2029–2032, w przedziale 740–830 USD/t.
Odzwierciedla to silny zimowy popyt na ogrzewanie i transport w Europie, ograniczony eksport produktów z Rosji oraz rosnące obawy dotyczące przestojów rafinerii i wąskich gardeł logistycznych. Europejscy decydenci już sygnalizują wsparcie dla działań mających złagodzić wpływ wyższych rachunków za energię na gospodarstwa domowe, podkreślając, że obecne poziomy cen są politycznie wrażliwe i prawdopodobnie wpłyną na debaty dotyczące zapasów strategicznych oraz opodatkowania nadzwyczajnych zysków.
Perspektywy i implikacje dla handlu
Oficjalne prognozy nadal zakładają pewne złagodzenie cen względem wyjątkowo wysokich poziomów z początku października, w miarę pojawiania się dodatkowej podaży i spowalniania wzrostu popytu, jednak agencje podniosły swoje prognozy i przyznają, że utrzymujące się ryzyko geopolityczne może przez dłuższy czas podtrzymywać wysokie ceny. Obecne krzywe kontraktów terminowych są zgodne z utrzymywaniem się podwyższonych cen do 2027 roku, po czym nastąpi stopniowa normalizacja, a nie gwałtowna korekta.
Najważniejszymi katalizatorami w krótkim terminie będą publikacje danych EIA dotyczących zapasów, wszelkie zmiany w wytycznych OPEC+ oraz decyzje polityczne związane z konfliktem z Iranem. Przy umiarkowanym poziomie zapasów każda duża, nieplanowana awaria lub eskalacja ataków na tankowce bądź infrastrukturę mogłaby przesunąć najbliższy kontrakt Brent dalej w kierunku 115–120 USD/bbl, podczas gdy oznaki deeskalacji lub niespodziewane wzrosty zapasów prawdopodobnie spłaszczyłyby backwardację, zanim doprowadziłyby do spadku cen spot.
Ukierunkowane spojrzenie handlowe
- Producenci: Wykorzystajcie podwyższony przedział kontraktów na lata 2027–2028 zarówno dla WTI, jak i Brent, aby stopniowo zwiększać zabezpieczenia; backwardacja sprzyja sprzedaży terminowej bez rezygnacji z obecnej siły cen spot.
- Konsumenci/Rafinerie: Priorytetem powinna być ochrona przed wzrostem cen oleju napędowego za pomocą opcji call lub strategii collar, zamiast dużej ekspozycji na rynek spot; krzywa gazoleju sygnalizuje utrzymujące się napięcie, ale jest silnie podatna na informacje o deeskalacji.
- Spready: Szeroki spread Brent–WTI powinien pozostać strukturalnie wspierany przez ryzyko transportu morskiego, jednak jego dalsze zawężenie może nastąpić po wiarygodnych postępach w kierunku zabezpieczenia Cieśniny Ormuz.
3-dniowy sygnał kierunkowy
- WTI (NYMEX): Lekko wzrostowe nastawienie lub ruch boczny w okolicach niskich 100 USD/bbl, gdy inwestorzy obserwują zapasy i informacje z Bliskiego Wschodu.
- Brent (ICE): Ryzyko przechyla się w górę, w kierunku średnich 110 USD/bbl, ze względu na podwyższoną premię geopolityczną i silne marże rafineryjne w basenie Atlantyku.
- Gazole ICE: Prawdopodobnie pozostanie mocny, z nastawieniem wzrostowym, odzwierciedlając zimowy popyt i ograniczoną podaż, choć należy oczekiwać śróddziennej zmienności wokół informacji dotyczących polityki i wojny.