Kontrakty terminowe na ropę naftową gwałtownie zbliżają się do 100 USD w związku z ryzykiem wojny, które rozszerza spread Brent–WTI

Kontrakty terminowe na ropę WTI powróciły do poziomu tuż poniżej 100 USD, podczas gdy ropa ICE Brent jest notowana zdecydowanie powyżej 110 USD, ponieważ nasilone działania zbrojne między Iranem a USA oraz ataki na tankowce w Cieśninie Ormuz zbiegają się z kurczącymi się zapasami i odpornym popytem na produkty naftowe. Spread Brent–WTI rozszerzył się do około 13–14 USD za baryłkę, podkreślając wysokie premie dla dostaw drogą morską oraz strukturalne napięcie w podaży w basenie Atlantyku. Krzywa cen ropy znajduje się w głębokiej strukturze backwardation zarówno dla WTI na NYMEX, jak i Brent na ICE, sygnalizując gotowość rynku do płacenia więcej za baryłki z bliskim terminem dostawy oraz silny dochód z rolowania dla długich pozycji na początku krzywej. Najbliższe kontrakty terminowe na olej napędowy ICE rosną jeszcze szybciej niż ropa, odzwierciedlając napięte bilanse średnich destylatów, ponieważ koszty frachtu, premie za ryzyko wojenne i wysoki popyt na olej napędowy w transporcie i rolnictwie zbiegają się w czasie. W tym otoczeniu ryzyka cenowe w krótkim terminie są przechylone w górę, a zmienność pozostaje ściśle powiązana z bezpieczeństwem szlaków tankowców przez Ormuz oraz bieżącymi trendami zapasów w USA.

Ceny i struktura krzywej

Kontrakty terminowe na WTI na NYMEX wykazują bardzo stromą strukturę backwardation — od grudnia 2026 r. na poziomie 99.08 USD/bbl do kontraktów z połowy lat 30. XX wieku w okolicach niskich 50 USD/bbl — przy spreadzie między grudniem 2026 a grudniem 2027 wynoszącym około 18 USD/bbl. Pierwsze kontrakty odnotowały silne dzienne wzrosty 22 października: grudzień 2026 zyskał 1.93 USD/bbl (+1.95%), a styczeń 2027 wzrósł o 2.06 USD/bbl (+2.11%), co podkreśla skoncentrowaną siłę na początku krzywej.

ICE Brent odzwierciedla tę strukturę na wyższym poziomie bezwzględnym: kontrakt z grudnia 2026 r. zamknął się na poziomie 113.05 USD/bbl, zyskując w ciągu dnia 4.23 USD/bbl (+3.74%), podczas gdy kontrakt z grudnia 2027 r. jest notowany w okolicach 86.56 USD/bbl, a kontrakty z dalszymi terminami zapadalności w latach 2030–2032 schodzą do obszaru niskich 70 i wysokich 60 USD/bbl. Spread Brent–WTI wynosi obecnie około 13–14 USD/bbl; niezależne kwotowania wskazują na Brent na poziomie 112.66 USD/bbl oraz WTI na poziomie 99.54–99.47 USD/bbl 22 października, a kontrakt terminowy na spread jest notowany w pobliżu -13.7 USD/bbl (WTI minus Brent).

Produkty rafinowane wzmacniają ten ruch: najbliższy kontrakt na niskosiarkowy olej napędowy ICE wynosi 1477.50 USD/t dla listopada 2026 r., co oznacza wzrost o 46.00 USD/t (+3.11%) w ciągu dnia, przy podobnej strukturze backwardation aż do 2032 r. Marże crack na oleju napędowym, choć niższe niż w szczycie, pozostają historycznie wysokie według najnowszego raportu IEA dotyczącego rynku ropy, podtrzymując silne marże rafineryjne dla średnich destylatów, nawet gdy surowiec staje się droższy.

Podaż, popyt i geopolityka

Po stronie podaży kluczowym czynnikiem jest wojna z Iranem i rosnące ryzyko zakłóceń w Cieśninie Ormuz. Najnowsze doniesienia potwierdzają, że w ciągu nocy w tym rejonie uszkodzono lub podpalono siedem tankowców, co oznacza największą intensywność ataków od pierwszych tygodni konfliktu i podsyca obawy przed szerszym zamknięciem cieśniny lub samodzielnym nakładaniem sankcji przez armatorów.

Pomimo ataków eksport ropy przez Ormuz jak dotąd utrzymuje się na poziomie wyższym niż przed wojną w ujęciu kroczącym, dzięki rozwiązaniom alternatywnym, takim jak przeładunki statek–statek u wybrzeży ZEA. Mimo to koszt transportu każdej baryłki gwałtownie wzrósł, bezpośrednio wpływając na ceny dostarczonego surowca i przyczyniając się do rosnącej premii za dostawy drogą morską zawartej w cenie Brent.

Globalne fundamenty pozostają napięte. Najnowsza prognoza OPEC wskazuje na wzrost popytu ze 105.7 miliona baryłek dziennie w 2026 r. do 108.3 miliona baryłek dziennie w 2027 r., co oznacza kolejny solidny rok wzrostu konsumpcji, nałożony na już napiętą logistykę i umiarkowany przyrost podaży spoza OPEC. IEA zwraca uwagę na przeciwsezonowe spadki zapasów oleju napędowego w krajach OECD do wieloletnich minimów, podkreślając, że to zapasy produktów rafinowanych, a nie tylko ropy, wspierają siłę całego kompleksu.

Zapasy i fundamenty

W USA najnowszy cotygodniowy raport o stanie rynku ropy naftowej za tydzień zakończony 16 października wskazuje na spadek komercyjnych zapasów ropy o 3.1 miliona baryłek, do około 412.5 miliona baryłek — około 10 milionów baryłek poniżej poziomu z ubiegłego roku i nieznacznie poniżej średniej pięcioletniej. Wzmacnia to sygnał płynący z krzywej terminowej, że bieżąca dostępność fizycznego surowca się kurczy, nawet w śródlądowych hubach, pomimo wysokich cen bezwzględnych.

Globalnie zapasy ropy i produktów nadal kształtują się poniżej norm sprzed konfliktu. Wcześniej w tym kwartale dane EIA wciąż wskazywały, że łączne zapasy ropy i produktów w krajach OECD utrzymywały się w pobliżu dolnej granicy przedziału z lat 2021–2025, podczas gdy IEA odnotowała, że zapasy oleju napędowego w OECD w lipcu były o 5% niższe niż przed wojną i najniższe od końca 2023 r. Niskie zapasy w połączeniu z utrzymującym się popytem ograniczają zdolność systemu do absorpcji szoków i wzmacniają wpływ każdej nowej informacji o zakłóceniach na ceny.

Fracht, olej napędowy i powiązania makroekonomiczne

Rynki frachtowe są kluczowym kanałem przenoszenia wpływu geopolityki na fundamenty. IEA podkreśla, że gwałtowny wzrost stawek za transport tankowcami wiozącymi ropę we wrześniu znacząco podniósł koszty dostarczonego surowca i obniżył marże rafineryjne, szczególnie w Europie, gdzie marże crack na oleju napędowym spadły z około 100 USD/bbl do blisko 60 USD/bbl na początku października. Jednak wraz z ponownym wzrostem premii za ryzyko związane z Ormuzem i wojennych dopłat ubezpieczeniowych koszty frachtu ponownie znajdują się pod presją wzrostową, co w nadchodzących tygodniach prawdopodobnie przełoży się na ceny oleju napędowego i paliwa lotniczego.

W segmencie downstream konsumenci coraz silniej odczuwają presję. Cena Brent wzrosła o ponad 70% od początku 2026 r., przesuwając się z niskich 70 USD na początku marca powyżej 109 USD/bbl w październiku, co przełożyło się na gwałtowny wzrost rachunków za benzynę i olej opałowy. Wpływa to na szerszą inflację, co odzwierciedlają wyższe koszty żywności i logistyki wskazywane w najnowszych analizach makroekonomicznych, oraz utrzymuje ostrożność banków centralnych, nawet gdy pojawiają się przeszkody dla wzrostu gospodarczego.

Perspektywy krótkoterminowe i poglądy tradingowe

W ciągu kilku najbliższych sesji kierunek rynku będzie zależeć od trzech wzajemnie powiązanych czynników: (1) intensywności i geograficznego zasięgu ataków na tankowce w Ormuzie i wokół tej cieśniny; (2) cotygodniowych sygnałów dotyczących zapasów z amerykańskiej EIA, szczególnie w Cushing i na wybrzeżu Zatoki Meksykańskiej; oraz (3) wszelkich dodatkowych działań OPEC+ i kluczowych krajów konsumujących, takich jak uwolnienia z SPR lub nowe sankcje.

Perspektywy tradingowe (horyzont 1–3 tygodni)

• Nastawienie: Ryzyka cenowe pozostają przechylone w górę, dopóki trwają ataki na żeglugę w Ormuzie, a zapasy ropy i oleju napędowego w USA pozostają stabilne lub spadają.
• Transakcje na krzywej: Wyraźna struktura backwardation (WTI grudzień 2026 w pobliżu 99 USD/bbl wobec niskich 50 USD/bbl w połowie lat 30.) oferuje atrakcyjny dochód z rolowania dla długich pozycji w przedniej jednej trzeciej krzywej; jednak zmienność i wymogi dotyczące depozytu zabezpieczającego są podwyższone.
• Spread Brent–WTI: Przy spreadzie w pobliżu 13–14 USD/bbl i napiętej logistyce przybrzeżnej możliwe jest dalsze rozszerzenie spreadu, jeśli zapasy w śródlądowych regionach USA odbudują się, a dostępność surowca drogą morską się pogorszy; z kolei deeskalacja sytuacji w Ormuzie prawdopodobnie doprowadziłaby do zawężenia spreadu.
• Produkty: Silniejsze procentowe wzrosty oleju napędowego ICE względem ropy, w połączeniu z niskimi zapasami oleju napędowego w OECD, przemawiają za utrzymaniem konstruktywnej ekspozycji na marże crack średnich destylatów, szczególnie przed zimą na półkuli północnej.

Perspektywa kierunkowa na 3 dni

*Rozliczenie i struktura krzywej na dzień 22 października 2026 r.