Krzywa cen ropy naftowej słabnie po szczycie na poziomie 110 USD, gdy popyt się osłabia, a olej napędowy pozostaje deficytowy

Kontrakty terminowe na ropę naftową wycofały się z odnotowanych na początku października maksimów powyżej 110 USD/bbl, a krzywe WTI i Brent złagodniały, pozostając jednak na podwyższonych poziomach ze względu na wysokie premie za ryzyko na Bliskim Wschodzie i napięte marże na oleju napędowym. Kontrakt najbliższego miesiąca na WTI rozliczono w pobliżu 101,8 USD/bbl, a grudniowy kontrakt Brent na poziomie około 109,2 USD/bbl 20 października; oba spadły w ciągu dnia, lecz pozostawały wyraźnie w backwardation aż do lat 2027–28. Strukturalnie napięta sytuacja na rynku średnich destylatów oraz niskie zapasy nadal równoważą słabnący globalny popyt. Ceny ropy nadal wspierają wojna z Iranem, ataki na tankowce w rejonie Cieśniny Ormuz oraz zakłócenia alternatywnych tras saudyjskich, które utrzymują znaczącą premię geopolityczną dla najbliższych terminów. Jednocześnie najnowszy raport IEA Oil Market Report wskazuje na rzadki bezwzględny spadek globalnego popytu w 2026 r., ponieważ wysokie ceny i spowolnienie sytuacji makroekonomicznej prowadzą do niszczenia popytu. Dodatkowe uwolnienia zapasów strategicznych oraz odbudowa eksportu z państw Zatoki pomagają ograniczać dalszy wzrost cen, lecz nie odbudowały jeszcze zapasów na lądzie.

Ceny i struktura krzywej

Kontrakt NYMEX WTI z listopada 2026 r. rozliczono na poziomie 101,79 USD/bbl 20 października, co oznacza spadek o 1,84% w ciągu dnia, po osiągnięciu maksimum 110,48 i minimum 101,04. Grudniowy kontrakt WTI z 2026 r. zamknął się na poziomie 98,30/bbl (-0,24%), a styczniowy z 2027 r. zakończył notowania na poziomie 96,02/bbl (-0,68%). W dalszej części krzywej wartości systematycznie spadają: grudzień 2027 r. wynosi 80,89/bbl (bez zmian), a grudzień 2028 r. 73,80/bbl (+0,37%).

Krzywa ICE Brent pokazuje podobną, lecz wyżej położoną strukturę: kontrakt z grudnia 2026 r. rozliczono na poziomie 109,15/bbl (-0,37%), ze stycznia 2027 r. na poziomie 105,43/bbl (-0,61%), a z kwietnia 2027 r. na poziomie 97,57/bbl (-1,09%). Po 2027 r. ceny Brent stopniowo zmierzają w kierunku niskich 60 USD na początku lat 30. XX wieku. Tak wyraźne backwardation sygnalizuje napięty bilans w krótkim terminie i niedobór baryłek z szybką dostawą, w przeciwieństwie do oczekiwań bardziej komfortowej podaży i słabszego popytu w dalszej części dekady.

Podaż, popyt i geopolityka

Październikowy raport IEA Oil Market Report prognozuje średni spadek globalnego popytu na ropę w 2026 r. o około 2,6 mb/d, przy spadkach rok do roku o 2,5 mb/d w IV kwartale 2026 r., napędzanych rekordowymi cenami produktów, zwłaszcza oleju napędowego, oraz słabszą sytuacją makroekonomiczną. Prognozowany światowy popyt wynosi około 102,4 mb/d w 2026 r. i pozostaje poniżej poziomów z 2025 r., nawet przy oczekiwanym umiarkowanym odbiciu w 2027 r. To niszczenie popytu jest coraz wyraźniej widoczne w głębokim backwardation i słabszych kontraktach od połowy 2027 r.

Po stronie podaży globalna produkcja wzrosła we wrześniu do około 102,3 mb/d, głównie dzięki zwiększeniu eksportu przez producentów z Zatoki w celu odzyskania udziałów w rynku. Eksport z Bliskiego Wschodu, z wyłączeniem Iranu, powrócił pod koniec września do poziomów sprzed wojny lub powyżej nich, mimo nasilenia ataków na tankowce w Cieśninie Ormuz i Zatoce Adeńskiej. Tymczasem zamknięcie przez Arabię Saudyjską rurociągu East–West we wrześniu zakłóciło alternatywne trasy przez Morze Czerwone, zmuszając do transportu większej ilości ropy przez już ryzykowne szlaki Zatoki i wspierając spready prompt Brent i WTI.

IEA przyspieszyła uwalnianie zapasów strategicznych uzgodnione w ramach wspólnej akcji z marca 2026 r., pomagając zrekompensować straty podaży związane z wojną i ograniczyć skoki cen. Jednak globalne zapasy na lądzie nadal pozostają znacznie poniżej norm sprzed wojny, a znaczna część niedawnego wzrostu zapasów nastąpiła w formie ropy na wodzie, ponieważ statki zmieniają trasy, omijając strefy konfliktu. Rezultatem jest krucha równowaga: raportowana podaż pokrywa popyt ogółem, lecz wąskie gardła logistyczne i podwyższone ryzyko tranzytu utrzymują efektywną podaż na napiętym poziomie.

Olej napędowy, produkty i wpływ makroekonomiczny

Kontrakty terminowe ICE na olej gazowy o niskiej zawartości siarki nadal są notowane z dużą premią względem ropy. Kontrakt na olej napędowy z najbliższego miesiąca wynosił około 1 466,50 USD/t 20 października, co oznacza wzrost o 1,19% w ciągu dnia; krzywa pozostaje wyraźnie w backwardation, a poziomy bezwzględne są znacznie wyższe od historycznych średnich w całej krzywej. Najbliższe kontrakty na 2027 r. stopniowo obniżają się z poziomu nieco powyżej 1 200/t w maju 2027 r. do około 1 020–1 050/t pod koniec 2027 r., a następnie spadają do przedziału 900–800/t w latach 2028–2030.

IEA wskazuje, że olej napędowy odpowiada za około jedną czwartą globalnego spadku popytu w 2026 r., mimo że rynki oleju gazowego pozostają strukturalnie napięte, a zapasy są znacznie poniżej średnich pięcioletnich. Rekordowe ceny destylatów bezpośrednio przekładają się na koszty transportu, produkcji i żywności, nasilając presję inflacyjną pomimo słabnącego popytu na ropę ogółem. Najnowsze dane z USA pokazują, że zapasy ropy, benzyny i destylatów znajdują się poniżej sezonowych przedziałów z ostatnich pięciu lat, potwierdzając utrzymywanie się napiętej sytuacji w segmencie downstream w kluczowych regionach konsumpcji.

Pogoda i ryzyka krótkoterminowe

Krótkoterminowe ryzyko pogodowe nadal jest kluczowym czynnikiem niepewności. Ostatnie burze zagrażające produkcji i mocom rafineryjnym w Zatoce Meksykańskiej w USA chwilowo zacieśniły bilanse Ameryki Północnej i wsparły ceny bezwzględne. Ponieważ sezon huraganów pozostaje aktywny do początku listopada, każde bezpośrednie uderzenie w kluczową infrastrukturę mogłoby tymczasowo zawęzić różnice WTI–Brent i jeszcze bardziej pogłębić backwardation w najbliższych terminach.

Poza pogodą dominującym ryzykiem krótkoterminowym pozostaje geopolityka: kontynuacja ataków rakietowych i dronowych na żeglugę oraz infrastrukturę w rejonie Ormuz, Jemenu i Morza Czerwonego. Dalsza eskalacja, która znacząco ograniczyłaby eksport lub uszkodziła kluczowe saudyjskie obiekty, mogłaby wynieść kontrakt Brent z najbliższego miesiąca ponownie powyżej ostatnich szczytów i podnieść całą przednią część krzywej, nawet w warunkach słabnącego popytu.

Perspektywy handlowe i 3-dniowy kierunek rynku

• Producenci: Wykorzystajcie obecne backwardation do stopniowego zawierania zabezpieczeń dla terminów 2027–2028, w których WTI jest notowane w przedziale od wysokich 70 do niskich 80 USD, a Brent w przedziale od wysokich 70 do niskich 80 USD, blokując nadal atrakcyjne ceny i pozostawiając część potencjału wzrostowego w krótkim terminie.
• Odbiorcy i rafinerie: Rozważcie oportunistyczne zabezpieczenia krótkoterminowe przy spadkach poniżej 100 USD/bbl dla WTI i 105 USD/bbl dla Brent, lecz skupcie większą uwagę na ekspozycji na olej napędowy/olej gazowy, gdzie napięta sytuacja fizyczna i ryzyko polityczne pozostają szczególnie istotne.
• Inwestorzy finansowi: Połączenie stromego backwardation, słabnącego popytu i utrzymującego się ryzyka geopolitycznego sprzyja selektywnym transakcjom relative value, np. długiej pozycji w marżach na średnich destylatach względem ropy lub długiej pozycji w odroczonych kontraktach względem spreadów ultra-front na koniec roku.

W ciągu kolejnych trzech dni sesyjnych ropa prawdopodobnie pozostanie zależna od nagłówków, lecz będzie poruszać się w ograniczonym przedziale: listopadowy WTI wydaje się ograniczony przez niedawny opór nieco powyżej 110/bbl, przy wsparciu pojawiającym się w pobliżu 98–100/bbl, podczas gdy grudniowy Brent powinien oscylować w przybliżeniu między 106 a 112/bbl, gdy rynki będą konfrontować napływające dane makroekonomiczne z ewentualnymi nowymi zakłóceniami na Bliskim Wschodzie i w Zatoce Meksykańskiej w USA.