Ceny ropy naftowej spadają z powrotem w kierunku poziomów sprzed wojny, a krzywa przechyla się w stronę bessy

Ceny ropy wybiły się w dół, przy czym WTI i Brent straciły ponad 4% 24 czerwca, sprowadzając notowania futures z powrotem w okolice poziomów sprzed wojny z Iranem i przestawiając krzywą terminową w wyraźnie bardziej niedźwiedzią strukturę. Najsilniejsza presja koncentruje się na krótkim końcu krzywej: kontrakt WTI z dostawą w sierpniu rozliczył się tuż poniżej 70 USD/bbl (około 65 EUR/bbl), podczas gdy najbliższy Brent spadł do około 73 USD/bbl (około 68 EUR/bbl). Jednocześnie kontrakty o dłuższych terminach aż do 2036/37 są tylko nieznacznie niżej, co pozostawia zauważalnie spłaszczoną krzywą z płytkim contango począwszy od najbliższych miesięcy. To przeszacowanie odzwierciedla szybkie odwijanie premii za ryzyko wojenne w miarę normalizacji ruchu tankowców przez Cieśninę Ormuz, mimo że zapasy pozostają historycznie niskie, a przerób w rafineriach utrzymuje się na wysokim poziomie.

Ceny i krzywa terminowa

Surowy przebieg notowań futures pokazuje gwałtowną wyprzedaż krótkiego końca 24 czerwca:

• WTI sierpień 2026: 69,84 USD/bbl (≈ 65,0 EUR), spadek o 3,37 USD, czyli -4,8% w ciągu dnia.
• WTI wrzesień 2026: 69,46 USD/bbl (≈ 64,7 EUR), -4,4%.
• Brent sierpień 2026: 73,16 USD/bbl (≈ 68,1 EUR), -5,4%.
• Brent wrzesień 2026: 73,41 USD/bbl (≈ 68,3 EUR), -4,6%.

Poza krótkim końcem straty stopniowo maleją. Do końca 2028 r. WTI jest tylko o 1–1,5% niżej w ciągu dnia, w okolicach 65–66 USD/bbl, a spadek zwęża się do niemal płaskich lub lekko dodatnich dziennych zmian od 2031 r. Brent wykazuje podobny wzorzec, przy czym kontrakty dalekoterminowe na lata 2032–2037 24 czerwca wręcz lekko zwyżkowały.

Zewnętrzne źródła cenowe potwierdzają ten ruch: Reuters i inne media informują o spadku WTI poniżej 70 USD i Brent w okolice 73 USD, do najniższych poziomów od czasu sprzed wojny z Iranem w 2026 r., w miarę jak różnice czasowe na Brent przechodzą w płytkie contango, a premie fizyczne dla gatunków z Basenu Atlantyckiego załamują się.

Podaż, popyt i przepływy

Decydującym katalizatorem najnowszej fali spadkowej jest normalizacja podaży z Bliskiego Wschodu. Dane żeglugowe i agencyjne pokazują szybki wzrost ruchu tankowców przez Cieśninę Ormuz, gdy wcześniej uwięzione jednostki opuszczają region, a nowe załadunki są wznawiane, co łagodzi obawy o długotrwały fizyczny niedobór.

Jednocześnie oczekiwania popytowe są korygowane w dół. Czerwcowa prognoza amerykańskiej EIA wskazuje na słabszy niż wcześniej zakładano wzrost globalnego popytu na ropę w 2026 r., podczas gdy kilka banków zwraca uwagę na silniejszą od oczekiwanej destrukcję popytu w ostatnich miesiącach. Mimo to krótkoterminowe bilanse fizyczne pozostają napięte: łączne zapasy ropy w USA, wliczając Strategiczne Rezerwy Ropy Naftowej, spadły do najniższego poziomu od 1984 r., a przerób w amerykańskich rafineriach przekracza 17 mln b/d przy wykorzystaniu mocy powyżej 96%.

Komentarze rynkowe sugerują, że proces odkrywania ceny przesuwa się z ryzyka wojennego, napędzanego nagłówkami, z powrotem w stronę logistyki, szlaków transportu i zrealizowanego popytu. Wraz ze wzrostem przepływów z Bliskiego Wschodu coraz więcej baryłek z amerykańskiego wybrzeża Zatoki Meksykańskiej trafia na eksport, wzmacniając średnioterminowe równoważenie rynku, choć najbardziej bieżący segment rynku jest obecnie zalany ładunkami w drodze.

Fundamenty i struktura krzywej

Surowe dane z rynku futures przedstawiają klasyczne przejście od wojennej, mocno napiętej backwardation do bardziej płaskiej, miejscami lekko contango, struktury:

• Od sierpnia 2026 r. do połowy 2028 r. WTI zsuwa się z około 70 USD do mniej więcej 66 USD/bbl, przy stopniowo malejących dziennych stratach wzdłuż krzywej.
• Po 2029 r. WTI handluje w pobliżu 64–63 USD/bbl, przy jedynie niewielkich dziennych ruchach, a od 2031 r. do połowy lat 30. ceny stabilizują się w niskich przedziałach 60 USD.
• Brent ma podobny kształt, z premią rzędu około 4–5 USD/bbl na krótkim końcu, ale konwerguje do stabilnego pasma niskich 60 USD od początku lat 30.

Taka konfiguracja jest spójna ze spadkami napędzanymi rynkiem spot w miarę odcinania premii za ryzyko, przy jednoczesnym zakotwiczeniu długoterminowych oczekiwań cenowych w pobliżu wcześniejszych szacunków wartości godziwej agencji i korporacji. Contango na krótkim końcu zachęca do magazynowania i może ostatecznie spowolnić spadek cen, gdy zapasy na lądzie i na wodzie odbudują się z obecnych, najniższych od kilkudziesięciu lat poziomów. Na razie jednak dominującym czynnikiem pozostaje bezpośrednia presja dodatkowej podaży z Bliskiego Wschodu oraz łagodniejsze oczekiwania popytowe.

Krótkoterminowe perspektywy i spojrzenie tradingowe

W bardzo krótkim terminie (kolejne 1–3 tygodnie) ryzyko nagłówkowe przesunęło się z góry (eskalacja) na dół (szybsza niż oczekiwano odbudowa podaży). Analitycy cytowani przez główne media widzą obecnie przestrzeń do przetestowania przez WTI poziomów poniżej 60 USD/bbl w ciągu najbliższych dwóch miesięcy, jeśli wzrost produkcji się utrzyma, a zapasy odbiją z dołków, podczas gdy banki obniżają swoje prognozy cen Brent na drugą połowę roku.

Jednocześnie skrajnie niskie poziomy zapasów i nadal podwyższone marże rafineryjne, szczególnie w segmencie średnich destylatów, ograniczają fundamentalnie uzasadniony potencjał spadku w horyzoncie kilku miesięcy. Cracks na oleju napędowym i oleju opałowym pozostają solidne, a kontrakty futures ICE na niskosiarkowy olej opałowy na lata 2026–27, mimo spadków w ciągu dnia, wciąż wyceniają istotną premię względem ropy, podkreślając ciasny rynek produktów rafinowanych. (Giełdowy olej opałowy z dostawą w lipcu 2026 r. po około 885 USD/t, czyli około 820 EUR/t, jest praktycznie bez zmian.)

Rekomendacje tradingowe (horyzont 1–3 miesiące)

• Producenci / hedgerzy: Rozważenie stopniowego dokładania zabezpieczeń na WTI i Brent z dostawą w latach 2026–27, jeśli budżety zakładają wyższe ceny. Krzywa pozostaje relatywnie płaska poza 2027 r., oferując możliwość zabezpieczenia równoważnych cen w EUR na poziomie niskich–średnich 60 EUR za baryłkę przy ograniczonym ryzyku backwardation.
• Konsumenci / rafinerie: Krótkoterminowe ryzyko spadku cen ropy spot przemawia za cierpliwością przy dużych zakupach natychmiastowych, ale niski poziom pokrycia zapasami i silny popyt na średnie destylaty uzasadniają utrzymywanie minimalnych operacyjnych hedgingów. Struktury opcyjne (np. collar) mogą zabezpieczyć przed nieuporządkowanym odbiciem cen w razie ponownego pojawienia się zakłóceń podaży.
• Inwestorzy spekulacyjni: Krótkoterminowy momentum i nowo ukształtowane contango sprzyjają ostrożnemu utrzymywaniu niedźwiedziego nastawienia na bardzo krótkim końcu spreadów, przy jednoczesnej obserwacji wskaźników fizycznych (wolumenów na wodzie, punktu zwrotnego zapasów, spreadów czasowych) dla wczesnych sygnałów wyczerpania ruchu.

3‑dniowy kierunkowy pogląd (w ujęciu EUR)

• WTI front month (NYMEX): Prawdopodobnie będzie handlowany w miękkim tonie w pasmie około 63–67 EUR/bbl, w miarę jak rynek przetrawi ostatni gwałtowny spadek i będzie śledził dalsze przepływy tankowców oraz dane o zapasach.
• Brent front month (ICE): Oczekuje się utrzymania umiarkowanej premii, w okolicach 66–70 EUR/bbl, z ryzykiem spadkowym, jeśli dodatkowe baryłki z Bliskiego Wschodu pojawią się szybciej, niż zakładano.
• ICE Low‑Sulphur Gas Oil: Ceny w pobliżu 800–830 EUR/t są narażone na dalszą wyprzedaż, jeśli ropa dodatkowo osłabnie, choć silny popyt na olej napędowy powinien relatywnie wspierać cracks.