Krzywa terminowa ropy naftowej łagodnieje wraz ze wzrostem zapasów i łagodzeniem cięć OPEC+

Kontrakty terminowe na ropę WTI i Brent utrzymują się w przedziale od wysokich 70 do średnich 80 USD za baryłkę, ale płytka struktura contango do lat 2027–2028 oraz nowe wzrosty zapasów w USA wskazują na stopniowe mięknięcie rynku na marginesie, mimo trwającego zarządzania podażą przez OPEC+. W przeliczeniu na EUR kontrakt front-month na WTI oscyluje w niskich 70 EUR za baryłkę, a Brent w górnych 70 EUR, przy niewielkich dziennych spadkach 16 lipca, sygnalizujących pauzę po rajdzie z początku lipca. Ceny ropy są rozpięte między niższymi zapasami w krajach OECD a ostrożnymi wskaźnikami popytu. Najnowszy tygodniowy raport EIA pokazuje ponowny wzrost zapasów ropy w USA, podczas gdy popyt na produkty jest tylko nieznacznie powyżej poziomów z ubiegłego roku. Jednocześnie OPEC+ uzgodnił skromne zwiększenie produkcji o 188 tys. b/d od sierpnia 2026 r., utrzymując „mocną rękę na kurku” zamiast zalewania rynku. W efekcie krzywa terminowa zarówno na NYMEX WTI, jak i ICE Brent delikatnie nachyla się w górę, sygnalizując wystarczającą podaż w krótkim terminie i tylko ograniczone obawy o przyszłą rzadkość surowca.

Ceny i krzywa terminowa

16 lipca 2026 r. kontrakt NYMEX WTI z dostawą w sierpniu 2026 rozliczył się na poziomie 79,58 USD/bbl, co oznacza marginalny spadek o 0,03% w ujęciu dziennym, podczas gdy kontrakt wrześniowy 2026 zamknął się na 78,89 USD/bbl (-0,29%). Dalej na krzywej ceny systematycznie obniżają się w kierunku ok. 55–60 USD/bbl na początku 2036 r., przy przyrostowych dziennych wzrostach rzędu ok. 0,4–0,8% w kontraktach najdalszych.

ICE Brent wykazuje podobną strukturę przy premii względem WTI. Wrześniowy kontrakt Brent 2026 rozliczył się na poziomie 84,97 USD/bbl (praktycznie bez zmian), a październikowy 2026 na 83,77 USD/bbl (+0,36%). Krzywa stopniowo opada do ok. 65 USD/bbl na początku 2038 r., przy niewielkich dodatnich zmianach dziennych rzędu 0,3–0,4% w dalszych miesiącach. W przeliczeniu na EUR (przy założeniu ~0,90 EUR/USD) oznacza to front WTI ok. 72 EUR/bbl i front Brent w przedziale 76–77 EUR/bbl.

Łącznie struktury NYMEX i ICE opisują płytkie contango od najbliższych miesięcy do 2027 r. i długie, łagodne nachylenie w dół w dalszym horyzoncie. Niewielkie osłabienie cen bliskich serii WTI dzień do dnia, w kontraście do małych wzrostów dalej na krzywej, wskazuje na krótkoterminową presję wynikającą z danych o zapasach, podczas gdy długoterminowe oczekiwania cenowe pozostają zakotwiczone przez politykę OPEC+ i wzrost podaży spoza OPEC.

Czynniki podaży i popytu

Najnowszy tygodniowy raport EIA „Weekly Petroleum Status Report” za tydzień zakończony 10 lipca 2026 r. pokazuje ponowny wzrost komercyjnych zapasów ropy w USA po kilku tygodniach spadków na początku lata. Dostawy produktów (przybliżony wskaźnik popytu) w ujęciu czterotygodniowej średniej są tylko nieznacznie powyżej poziomu z ubiegłego roku, co wskazuje na środowisko popytowe, które jest stabilne, ale dalekie od przegrzania.

Globalnie, lipcowy raport IEA „Oil Market Report” 2026 odnotowuje kontynuację spadków łącznych zapasów ropy w krajach OECD do czerwca, po znaczącym spadku o 73 mln baryłek w maju i kolejnym o 62 mln baryłek w czerwcu. Podkreśla to, że poza ostatnimi wzrostami zapasów w USA, globalne zapasy pozostają relatywnie napięte, wspierając dolne ograniczenie cen w przedziale wysokich 70 do niskich 80 USD/bbl.

Po stronie podaży OPEC+ potwierdził na początku lipca, że siedmiu kluczowych członków wprowadzi dodatkową korektę produkcji o 188 tys. b/d od sierpnia 2026 r., w ramach stopniowego wycofywania dodatkowych dobrowolnych cięć wprowadzonych w poprzednich latach. Choć decyzja ta dodaje baryłki na rynek, skala jest umiarkowana i wyraźnie przedstawiana jako działanie wspierające „stabilność rynku”, a nie próba zdobycia udziałów w rynku.

Fundamenty i sygnały z krzywej

Szczegółowy „strip” NYMEX WTI pokazuje koncentrację aktywności handlowej na krótszym końcu krzywej do końca 2026 i początku 2027 r., przy malejących wolumenach za 2028 r. Kontrakty bliskoterminowe w przedziale ok. 76–80 USD/bbl oraz stopniowo niższe ceny w przedziale 60 i 50 USD w długim horyzoncie sugerują, że rynek oczekuje wystarczającej przyszłej podaży zarówno ze strony OPEC+, jak i producentów spoza OPEC, w tym amerykańskiej ropy łupkowej.

Strip Brent wykazuje podobną, premiową strukturę krzywej, z wrześniem 2026 r. na poziomie ok. 85 USD/bbl i powolnym spadkiem do połowy 60 USD w latach 2036–2038. Ta premia odzwierciedla fakt, że północnomorski i globalny benchmark w dostawach drogą morską wycenia ryzyka związane z handlem morskim, zwłaszcza w rejonie cieśniny Ormuz, nawet jeśli ostatnie doniesienia wskazują na pewne ożywienie przepływów eksportowych przez ten region.

Ogólnie rzecz biorąc, struktura terminowa WTI i Brent wskazuje na lekko nadpodażową krótkoterminową równowagę w Ameryce Północnej (co widać w ostatnim wzroście zapasów w USA), ale utrzymującą się strukturalną ciasnotę globalnych zapasów, szczególnie w produktach, co podtrzymuje cracki i marże rafineryjne złożonych instalacji na rozsądnie wysokich poziomach. Brak wyraźnej backwardation sugeruje, że na razie obawy o ostre niedobory podaży złagodniały w porównaniu z wcześniejszą częścią roku.

Krótkoterminowe perspektywy i pomysły transakcyjne

Pogoda ma obecnie ograniczony bezpośredni wpływ na podaż upstream ropy, ale ryzyko huraganów atlantyckich dla produkcji i przerobu w regionie Zatoki Meksykańskiej w USA pozostanie ukrytym czynnikiem wzrostu cen do września. Przy stopniowo rosnących zapasach w USA ewentualne zakłócenia infrastruktury na wybrzeżu Zatoki szybko ponownie zaostrzyłyby bilans i prawdopodobnie zwiększyły stromość przedniej części krzywej.

• Producenci: Rozważ stopniowe dokładanie zabezpieczeń dla produkcji na przełomie 2026 i 2027 r., dopóki WTI pozostaje w pobliżu 70–72 EUR/bbl, a Brent ok. 75–78 EUR/bbl. Płytkie contango stwarza możliwości wydłużenia horyzontu zabezpieczeń bez konieczności akceptowania głębokich dyskontów.
• Konsumenci/Rafinerie: Krótkoterminowe osłabienie po wzroście zapasów w USA sprzyja oportunistycznemu zabezpieczaniu potrzeb na IV kw. 2026 i I kw. 2027, ale warto unikać nadmiernego hedgingu w dalszych okresach, gdzie krzywa już wycenia obfitą podaż.
• Inwestorzy finansowi: Umiarkowane contango i zbliżające się zwiększenie podaży OPEC+ przemawiają za strategiami gry w przedziale cenowym, a nie silnie kierunkowymi zakładami, z lekkim nastawieniem do kupowania dołków, jeśli globalne spadki zapasów zostaną wznowione lub jeśli wzrosną napięcia geopolityczne w kluczowych morskich wąskich gardłach.

3-dniowy kierunkowy ogląd rynku (w EUR)

• WTI front month (NYMEX): Lekka skłonność do spadków lub ruchu bocznego w ciągu najbliższych trzech sesji, z prawdopodobnym oscylowaniem cen w przedziale ~70–73 EUR/bbl, gdy rynek trawi najnowsze dane o zapasach w USA.
• Brent front month (ICE): Oczekiwany nieco silniejszy handel niż w przypadku WTI, w przedziale ~75–78 EUR/bbl, wspierany przez ciaśniejsze fundamenty w segmencie dostaw morskich i utrzymujące się wytyczne OPEC+.
• Kształt krzywej: Płytkie contango zarówno w WTI, jak i Brent prawdopodobnie się utrzyma, przy niewielkich bodźcach do wyraźnej backwardation, chyba że pojawią się nowe zakłócenia podaży lub znacznie silniejszy od oczekiwań popyt.