Odbicie na rynku kontraktów terminowych na ropę naftową, ale krzywa terminowa sygnalizuje łagodniejsze ceny długoterminowe

Kontrakty terminowe na ropę WTI i Brent silnie odbiły w górę 8 lipca, ale krzywa terminowa nadal wycenia stopniowy spadek wartości ropy, co sygnalizuje, że rynek postrzega obecną ciasnotę podaży i premię za ryzyko jako zjawiska przejściowe, a nie strukturalne. Odbicie cen w dostawach prompt jest najbardziej widoczne w najbliższych kontraktach na WTI i Brent, które zyskały w ciągu dnia około 4–6% i mocno pociągnęły w górę notowania ICE gasoil, podnosząc marże rafineryjne. Jednak cały szereg kontraktów aż do 2035 r. pozostaje wyraźnie w contango: każdy kolejny rok jest wyceniany niżej, a dzienne procentowe wzrosty systematycznie maleją wzdłuż krzywej. Taka struktura wskazuje na oczekiwania rosnącej podaży i łagodniejszego wzrostu popytu, gdy obecne napięcia geopolityczne i tarcia logistyczne się zmniejszą. Dla nabywców fizycznych i podmiotów zabezpieczających w Europie połączenie wysokich cen prompt, silnych cracków na oleju napędowym i opadającego tylnego końca krzywej sprzyja ostrożnemu zabezpieczaniu potrzeb w krótkim terminie, przy jednoczesnym zachowaniu elastyczności pod kątem potencjalnie niższych cen w dłuższym horyzoncie.

Ceny i struktura krzywej

Kontrakt NYMEX WTI na sierpień 2026 rozliczył się 8 lipca na poziomie około 73,5 USD/bbl, co oznacza wzrost o ok. 4,2% w ciągu dnia, podczas gdy kontrakt Brent na wrzesień 2026 na ICE zamknął się w pobliżu 79,2 USD/bbl, zwyżkując o 6,4%. Przód krzywej handluje więc w przedziale niskich‑ do średnich‑70 USD za baryłkę dla WTI i górnych‑70 USD za baryłkę dla Brent, co sygnalizuje poziom cen wysoki, ale nie skrajny w porównaniu ze szczytami kryzysowymi z początku roku.

Poza najbliższymi miesiącami notowania WTI systematycznie się obniżają: pod koniec 2028 r. WTI handluje nieco powyżej 66 USD/bbl, spadając do około 62 USD/bbl do końca 2031 r. i w kierunku 54–55 USD/bbl do połowy 2036 r. Brent wykazuje podobny wzorzec, z grudniem 2028 w okolicach 70,5 USD/bbl i „ogonem” (początek 2038 r.) w pobliżu 64,7 USD/bbl. Dzienne procentowe wzrosty 8 lipca kurczą się z około 3–6% na przodzie krzywej do poniżej 1% od 2029 r. w górę, co podkreśla, że najnowsza hossa jest skoncentrowana w najbliższych terminach zapadalności, a nie w długoterminowych oczekiwaniach.

(Wartości w EUR na podstawie kursu orientacyjnego 1 EUR = 1.08 USD.)

Podaż, popyt i geopolityka

Po stronie podaży członkowie OPEC+ właśnie uzgodnili kolejny niewielki, zbiorowy wzrost wydobycia o około 188 000 b/d od sierpnia, piąty z rzędu miesięczny krok w górę, w miarę jak ceny cofają się w kierunku poziomów sprzed wojny. Potwierdza to, że producenci priorytetowo traktują stopniowe odzyskiwanie udziałów w rynku, zamiast bronić bardzo wysokich cen obserwowanych w szczytowym okresie zakłóceń w rejonie Cieśniny Ormuz na początku tego roku. Jednocześnie przepływy żeglugowe przez cieśninę poprawiają się po tymczasowym porozumieniu USA–Iran, łagodząc skrajną fizyczną ciasnotę, która w marcu wypchnęła Brent chwilowo powyżej 120 USD/bbl.

Rosnąca jest również podaż spoza OPEC, przy czym najnowsze analizy podkreślają silny eksport rosyjski i kazachski, ponieważ rafinerie w niektórych regionach pracują na obniżonych mocach, uwalniając ropę na rynek morski. W połączeniu z stopniowymi zwiększeniami wydobycia przez OPEC+ wskazuje to na ryzyko nadpodaży w końcówce 2026 r. i w 2027 r., jeśli popyt nie zaskoczy in plus. Na razie popyt jest wspierany przez odradzającą się konsumpcję w Azji, zwłaszcza w Chinach, które mają być kluczowym motorem absorpcji dodatkowych baryłek w miarę normalizacji produkcji na Bliskim Wschodzie.

Rynki produktów i marże rafineryjne

W najnowszym ruchu kontrakty na produkty rafineryjne przewyższyły zachowaniem ropę: kontrakt front‑month na niskosiarkowy ICE gasoil (olej napędowy) z dostawą w lipcu 2026 skoczył 8 lipca o ponad 11%, rozliczając się w okolicach 1095 USD/t. Tak silne odbicie, przewyższające wzrosty o 4–6% na głównych benchmarkach ropy, implikuje rozszerzanie się cracków na średnich destylatach i bardzo atrakcyjne marże rafineryjne w Europie.

Ten wzorzec jest spójny z wcześniejszymi obserwacjami, że cracki na gasoil najpierw się zawężały, a następnie odbijały, w miarę jak zaczęły oddziaływać sezonowe zmiany popytu i podaży. Obecna struktura krzywej terminowej na gasoil, z najbliższymi kontraktami notowanymi wyraźnie powyżej zakresu 700–800 USD/t dalej wzdłuż krzywej, sugeruje, że rynek oczekuje stopniowego łagodzenia napięć na rynku oleju napędowego, ale nie ich szybkiego zaniku. Dla rafinerii stanowi to zachętę do utrzymywania wysokiego wykorzystania mocy w krótkim terminie, natomiast dla odbiorców końcowych przemawia za aktywnym zarządzaniem ekspozycją na olej napędowy, biorąc pod uwagę zmienność cracków.

Perspektywy i implikacje dla handlu

Patrząc w przyszłość, wyraźne contango od poziomów średnich‑70 USD w prompt Brent do niskich‑60 USD na początku lat 30. odzwierciedla oczekiwania: (1) dodatkowej podaży z OPEC+ i spoza OPEC, powracającej na rynek w miarę łagodzenia się wąskich gardeł geopolitycznych; (2) dalszych wzrostów efektywności i wolniejszego tempa wzrostu popytu w gospodarkach OECD; oraz (3) wystarczających inwestycji w perspektywie długoterminowej, które ograniczają ryzyko trwałego niedoboru. Niedawne oficjalne prognozy już zakładały wzrost zapasów do 2026 r., gdy nowa podaż przewyższa popyt, co z czasem wywiera presję spadkową na ceny.

W krótszym horyzoncie równowaga pozostaje jednak wrażliwa na tempo normalizacji sytuacji w Cieśninie Ormuz oraz na dyscyplinę OPEC+. Każde załamanie procesu pokojowego lub ponowne zakłócenia żeglugi mogą szybko ponownie napompować premię za ryzyko na przodzie krzywej. Odwrotnie, szybsze od oczekiwań odbudowanie eksportu z Zatoki Perskiej przy utrzymujących się przepływach z Rosji i Kazachstanu wzmocniłoby narrację o nadpodaży i ciążyło na cenach kontraktów front‑month, zwłaszcza przy rozczarowujących danych makroekonomicznych.

Wskazówki strategiczne dla uczestników rynku

• Konsumenci fizyczni (Europa): Wykorzystaj obecne odbicie do umiarkowanego wydłużenia zabezpieczenia do końca 2026 r. i początku 2027 r., ale unikaj nadmiernego hedgingu poza dwuletni horyzont, gdzie krzywa już wycenia istotnie niższe poziomy EUR/bbl.
• Producenci: Rozważ warstwowe dodawanie zabezpieczeń na odcinku krzywej 2027–2030, gdzie contango nadal oferuje relatywnie atrakcyjne ceny forward w porównaniu z długoterminowymi prognozami, przy zachowaniu częściowego udziału w potencjale wzrostu związanego z ryzykiem geopolitycznym na przodzie.
• Rafinerie: Skapitalizuj silne cracki na gasoil w 2026 r. poprzez zabezpieczanie marż za pomocą spreadów crack, ale planuj normalizację premii na oleju napędowym w latach 2027–2028, w miarę spłaszczania się krzywej gasoil.

3‑dniowy kierunkowy pogląd (kluczowe benchmarki, w EUR)

• WTI front month (CME): Lekko wzrostowe do bocznego, wokół 66–70 EUR/bbl, z możliwymi skokami wywołanymi wydarzeniami, jeśli nagłówki dotyczące Ormuz się pogorszą.
• Brent front month (ICE): Prawdopodobnie będzie się utrzymywać w przedziale 71–76 EUR/bbl, ściśle śledząc wiadomości dotyczące OPEC+ i żeglugi.
• ICE Gasoil front month: Podwyższony, z możliwością konsolidacji w pobliżu 980–1040 EUR/t, gdy rafinerie i odbiorcy końcowi ponownie ocenią zabezpieczenie oleju napędowego po gwałtownym rajdzie.