Backwardacja ropy naftowej pogłębia się, gdy geopolityka utrzymuje Brent powyżej 100 €

Brent i WTI pozostają na wysokim, ale zmiennym poziomie, z ostrą backwardacją od miesiąca przedniego do końca krzywej, sygnalizującą silne napięcia w krótkim okresie i oczekiwania na stopniową normalizację. Rafinowane produkty, zwłaszcza olej napędowy, pozostają na historycznie wysokich poziomach, podkreślając, że głównym punktem napięcia jest natychmiastowa fizyczna podaż, a nie obawy o długoterminowy niedobór. Rynek napędzany jest przez rzadką kombinację geopolitycznych punktów zatorowych, niepewności w polityce OPEC+ po wyjściu ZEA oraz agresywne wyciąganie zapasów. Miesięczna cena Brent utrzymuje się powyżej 110 USD za baryłkę (≈101 EUR za baryłkę), podczas gdy WTI handluje tuż powyżej 108 USD za baryłkę (≈99 EUR za baryłkę), mimo że sporadyczne korekty następują w odpowiedzi na nagłówki dotyczące możliwego postępu w ponownym otwieraniu Cieśniny Ormuz. Na tym tle, kontrakty futures na 18 maja 2026 roku pokazują wyraźny spadek zarówno dla ropy, jak i dla destylatów, nagradzając długi na przednim końcu, ale wpisując znaczące ryzyko spadku, gdy trasy dostaw się normalizują.

Ceny i struktura krzywej

18 maja 2026 roku kontrakt NYMEX WTI na czerwiec 2026 zamknął się na poziomie 108,66 USD za baryłkę, z lipcem na poziomie 104,38 USD za baryłkę i sierpniem na poziomie 99,47 USD za baryłkę, co implikuje strome backwardacje przekraczające 9 USD za baryłkę między czerwcem a sierpniem. ICE Brent pokazuje podobny wzór, z lipcem 2026 na poziomie 109,28 USD za baryłkę, sierpniem na poziomie 104,96 USD za baryłkę i wrześniem na poziomie 100,31 USD za baryłkę. Przy przeliczeniu na ~1,08 USD/EUR, frontowy miesiąc Brent handlowany jest w okolicach 101–102 EUR za baryłkę, a frontowy miesiąc WTI w okolicach 99–100 EUR za baryłkę.

Tylny koniec krzywej WTI spada stabilnie w kierunku około 62 USD za baryłkę do końca 2032–2033 (≈57 EUR za baryłkę) i tuż powyżej 66 USD za baryłkę (≈61 EUR za baryłkę) dla długoterminowego Brent, co podkreśla, że dzisiejszy wzrost cen postrzegany jest jako cykliczny i napędzany geopolitycznie. Kontrakty futures na olej napędowy (ICE Gas Oil LS) są jeszcze bardziej backwardowane, z czerwcem 2026 na poziomie 1,207 USD/t (≈1,118 EUR/t) i szybkim spadkiem w kierunku ~690–700 USD/t (≈639–648 EUR/t) do 2032 roku, potwierdzając wyraźne napięcia w zakresie destylatów średnich w krótkim okresie.

Podaż, Popyt i Ryzyko Geopolityczne

Dominującym czynnikiem wzrostu pozostaje kryzys Cieśniny Ormuz w 2026 roku i szerszy konflikt USA–Iran, który poważnie ograniczył eksporty z Zatoki i stworzył największe pojedyncze zakłócenie globalnych przepływów ropy naftowej w nowoczesnej historii. OPEC+ zgodził się na niewielkie zwiększenie kwot na czerwiec, ale z kluczowymi szlakami z Zatoki nadal ograniczonymi, wiele z tej dodatkowej mocy pozostaje wstrzymane i w dużej mierze symboliczne.

Zgodnie z najnowszymi ocenami IEA i EIA, globalna podaż ma spaść gwałtownie w 2026 roku, z szacowanymi wyłączeniami przekraczającymi 10 mb/d i rekordowymi wyciągami zapasów przekraczającymi 100 milionów baryłek tylko w kwietniu, gdy zapasy są wykorzystywane, aby zrekompensować utracone przepływy z Zatoki. Jednocześnie wzrost popytu osłabił się w porównaniu z oczekiwaniami przed kryzysem, pod presją wysokich cen, słabszych warunków makroekonomicznych oraz działań oszczędzających, ale nadal pozostaje wystarczająco silny, aby utrzymać rynek w głębokim niedoborze, o ile Cieśnina Ormuz pozostaje ograniczona.

Spójność OPEC jest pod dużym naciskiem po wyjściu ZEA z kartelu 1 maja 2026 roku, co ogranicza przyszłą zdolność grupy do koordynowania wzrostu podaży po kryzysie. W krótkim okresie jednak dodatkowa moc ZEA nie może w pełni dotrzeć na rynki z powodu zatorów shippingowych, więc wpływ jest bardziej istotny dla ryzyk cenowych w średnim okresie, gdy przepływy się normalizują.

Fundamentalne informacje rynkowe i różnice czasowe

Krzywa futures podkreśla ekstremalne napięcie na przednim końcu krzywej. Dla WTI różnica między czerwcem a grudniem 2026 roku wynosi ponad 23 USD/baryłkę, podczas gdy różnica Brent między lipcem a grudniem 2026 roku przekracza 18 USD/baryłkę. Taki poziom backwardacji zachęca do dezinwestycji i zniechęca do budowy zapasów, co jest zgodne z ostatnimi raportami o rekordowych wyciągach zapasów.

Produkty rafinowane, zwłaszcza olej napędowy (gas oil), wykazują jeszcze bardziej strome premie w krótkim okresie: gaz oil na czerwiec 2026 roku wynosi 1,207 USD/t w porównaniu do grudnia 2026 roku na poziomie 944 USD/t, co oznacza backwardację przekraczającą 260 USD/t (ponad 230 EUR/t). Odzwierciedla to ograniczone plony destylatów średnich na skutek zakłóceń w krzywych ropy naftowej i wyzwań w konfiguracji rafinerii, podnosząc marże rafineryjne, ale zwiększając stres kosztów paliw dla końcowych użytkowników i presję inflacyjną, szczególnie w Europie i rynkach wschodzących zależnych od importowanego oleju napędowego.

Dane dotyczące pozycji spekulacyjnych nie zostały uwzględnione w krzywej, ale zachowanie cen i utrzymująca się backwardacja sugerują silne długości na przednim końcu, prawdopodobnie dominowane przez zabezpieczenia komercyjne i przepływy związane z ryzykiem w kontekście konfliktu. Krótkoterminowe korekty w ostatnich sesjach były związane z nagłówkami dotyczącymi potencjalnego częściowego otwarcia Hormuz oraz kontaktami dyplomatycznymi między USA a Chinami, ale te poprawki dotychczas były płytkie, utrzymując Brent powyżej 110 USD/baryłkę na dzień 18 maja.

Pogoda i czynniki sezonowe

Pogoda obecnie odgrywa drugorzędną rolę w porównaniu z zakłóceniami geopolitycznymi, ale wzorce popytu sezonowego wciąż mają znaczenie. Rozpoczyna się sezon letni na półkuli północnej, który zazwyczaj wspiera popyt na benzynę, a w mniejszym stopniu na olej napędowy do trzeciego kwartału. Jednocześnie gorące lato w kluczowych regionach konsumujących (USA, Bliski Wschód, Południowa Europa, części Azji) może dodatkowo zwiększyć popyt na energię z ropy naftowej i klimatyzację, gdzie dostawy gazu są napięte lub drogie.

Na razie nie zgłasza się żadnych większych przestojów w dostawach spowodowanych pogodą w kluczowych regionach produkcyjnych, więc główne ryzyko związane z pogodą koncentruje się po stronie popytu. Każde ekstremalne fale upałów lub zakłócenia związane z huraganami w Zatoce Meksykańskiej później w sezonie mogłyby dodatkowo pogłębić już kruchą równowagę.

Prognoza i kierunek cen (następne 1–3 miesiące)

Krzywa futures i obecne fundamenty wskazują na utrzymującą się ciasnotę do przynajmniej trzeciego kwartału 2026 roku, z wysoką premią ryzyka geopolitycznego zakembedded w cenach na krótkim terminie. Tak długo, jak Cieśnina Ormuz pozostaje w dużej mierze zablokowana, a produkcja w Zatoce jest ograniczona, frontowy miesiąc Brent prawdopodobnie będzie handlowany w szerokim, ale podwyższonym zakresie wokół 95–110 EUR/baryłkę, z WTI utrzymującym umiarkowany dyskonto.

Wiarygodna umowa o ponownym otwarciu Hormuz prawdopodobnie wywołałaby gwałtowne spłaszczenie krzywej i szybki spadek cen w krótkim terminie, biorąc pod uwagę, ile premii ryzyka jest obecnie wycenianych oraz ile wolnej mocy (w tym z ZEA i części OPEC+) mogłoby powrócić na rynek. Z drugiej strony, każda eskalacja konfliktu lub fizyczne uszkodzenie dodatkowej infrastruktury eksportowej mogłoby znacznie podnieść ceny natychmiastowe i zaostrzyć niedobory oleju napędowego, nawet jeśli długoterminowe kontrakty pozostają ugruntowane w okolicach 60–70 USD/baryłkę.

Rekomendacje dotyczące handlu i zabezpieczeń

• Producenci: Wykorzystać strome backwardacje do zablokowania atrakcyjnych cen w krótkim i średnim okresie (2026–27) poprzez sprzedaż terminową, zachowując jednocześnie pewien potencjał wzrostu za pośrednictwem opcji, ponieważ długoterminowe ceny w okolicach 57–61 EUR/baryłkę implikują mniej korzystne marże w dalszym czasie.
• Rafinerzy: Utrzymywać lub zwiększać zabezpieczenia na krzywych gazu olejowego i zabezpieczać natychmiastową podaż ropy tam, gdzie to możliwe; obecna backwardacja w oleju napędowym i wysokie marże uzasadniają ochronę marż przyszłych przed potencjalnym gwałtownym spłaszczeniem, jeśli Hormuz się otworzy.
• Konsumenci i nabywcy przemysłowi: Dodawać zabezpieczenia w sposób stopniowy, a nie gonić za wzrostami; skoncentrować się na czwartym kwartale 2026 i kalendarzu 2027, gdzie ceny w EUR są znacznie niższe niż spot, ale być przygotowanym na krótkoterminową zmienność wokół nagłówków geopolitycznych.
• Traderzy finansowi: Kształt krzywej sprzyja strategiom wartości względnej (np. transakcje typu calendar spread) wobec czystych zakładów kierunkowych, ale zarządzanie ryzykiem musi uwzględniać ryzyko zdarzenia binarnego w kontekście jakiegokolwiek przełomu dyplomatycznego lub eskalacji konfliktu.

Wskazania cen przez 3 dni (kierunkowe)

• ICE Brent (miesiąc frontowy, EUR): Prawdopodobnie skonsoliduje się w wysokim zakresie wokół 98–104 EUR/baryłkę, z dziennymi wahaniami napędzanymi nagłówkami z Hormuz i zawieszeniem broni.
• NYMEX WTI (miesiąc frontowy, EUR): Oczekiwane na handel nieco poniżej Brent, wokół 94–100 EUR/baryłkę, śledząc zmiany w różnicy Brent–WTI i dane dotyczące zapasów w USA.
• ICE Gas Oil LS (miesiąc frontowy, EUR): Tendencja pozostaje silna, wokół 1,090–1,130 EUR/t, odzwierciedlając ciągłe napięcie w średnich destylatach i marżach rafineryjnych.