Wzrost backwardacji, gdy ropa naftowa spada po geopolitycznym szczycie

Kontrakty terminowe na ropę naftową korygują w dół na całej krzywej, ale zarówno WTI, jak i Brent pozostają zdecydowanie w backwardacji, co sygnalizuje ciągłe napięcie pomimo wygasającej premii ryzyka geopolitycznego. WTI na poziomie około 80 USD i Brent na poziomie około 90 USD (w USD) wycofały się po kwietniowym skoku do trzech cyfr, jednak ceny terminowe aż do 2037 roku nadal handlują znacznie poniżej pobliskich kontraktów, co wpisuje się w oczekiwania stopniowego wyrównania, a nie załamania.

Rynek przetwarza silne uruchomienia rafinerii, spadające amerykańskie zapasy ropy i złożony krajobraz OPEC+ po wycofaniu się ZEA, podczas gdy premie ryzyka związane z zakłóceniami w Cieśninie Ormuz zaczęły się zmniejszać. Różnice w cenach oleju napędowego oraz kontrakty terminowe na olej napędowy również łagodnieją po ostatnich szczytach, ale pozostają wysokie w porównaniu do ropy. Na razie struktura kontraktów terminowych, trendy zapasów i marże rafineryjne wskazują na łagodniejący, ale nadal stosunkowo ciasny rynek, z wysoką wrażliwością na jakiekolwiek nowe sygnały zakłóceń dostaw lub spowolnienia makroekonomicznego.

Ceny i struktura krzywej

29 maja 2026 roku, cena WTI na czerwiec (Jul‑26) wynosiła 87,36 USD/bbl, co oznacza spadek o 1,54 USD lub 1,76% w ciągu dnia, podczas gdy WTI na sierpień (Aug‑26) zamknęło się na poziomie 85,30 USD/bbl (‑1,75%). Skala WTI stale spada z wysokich 80‑ek dla dostaw w połowie 2026 roku do około 60 USD/bbl dla wczesnych lat 2030‑ch i około 53 USD/bbl do początku 2037 roku, potwierdzając wyraźną i długotrwałą backwardację.

Brent pokazuje podobny profil z premią do WTI: sierpień 2026 roku zamknął się na poziomie 91,12 USD/bbl (‑1,73%), z wrześniem 2026 roku na poziomie 89,11 USD i październikiem 2026 roku na poziomie 87,22 USD/bbl, zanim zacznie spadać do połowy 60‑ek do połowy lat 2030‑ch. Olej napędowy (niskosiarkowy olej napędowy ICE) pozostaje wysoki w ujęciu absolutnym, z czerwcem 2026 roku na poziomie 1009,50 USD/t (‑2,23% dzień do dnia) i lipcem 2026 roku na poziomie 1001,25 USD/t, a następnie stopniowo łagodnieje poniżej 750 USD/t do końca 2028 roku.

*Przeliczenia EUR zakładają 1 EUR ≈ 1,087 USD.

Czynniki podażowe i popytowe

Najświeższy raport EIA na temat ropy naftowej z dnia 22 maja pokazuje, że całkowite komercyjne zapasy ropy spadły o około 3 miliony baryłek, a wykorzystanie rafinerii wzrosło do około 90% pojemności, co podkreśla silny sezonowy popyt i solidne uruchomienia w sezonie letniej jazdy. Łączna ilość dostarczonych produktów w ciągu ostatnich czterech tygodni jest o około 3% wyższa niż w ubiegłym roku, z modestnie wyższym popytem na benzynę i destylaty w porównaniu do poprzedniego roku.

Po stronie podaży, Departament Energii USA wypuścił około 17,5 miliona baryłek z Strategicznej Rezerwy Ropy od marca, dodając dodatkowe baryłki na rynek, ale pozostawiając ogólny poziom SPR na historycznie niskim poziomie. W międzyczasie, amerykańska produkcja ropy i eksport pozostają blisko rekordowych wartości, a najnowszy raport dotyczący miesięcznego zaopatrzenia w ropę potwierdza solidny wzrost do początku 2026 roku.

Kohezja OPEC+ jest pod obserwacją po wycofaniu się ZEA z grupy ze skutkiem na 1 maja, mimo że cała koalicja nadal sygnalizuje jedynie ograniczone krótkoterminowe zwiększenie wydobycia. Planowany nieznaczny wzrost celu wydobycia na poziomie około 188 000 baryłek dziennie w lipcu raczej nie złagodzi równowagi, zwłaszcza gdy ryzyko transportowe w Cieśninie Ormuz naraża pewne dostawy, nawet gdy wcześniejsza premia ryzyka się zmniejsza.

Podstawy i struktura terminowa

Krzywa WTI spada z około 87 USD/bbl w lipcu 2026 roku do niskich 70‑ek do 2028 roku i około 60 USD/bbl do lat 2033–2034, zanim zbiegnie się w pobliżu 53 USD/bbl w 2037 roku. Brent podobnie spada z powyżej 90 USD/bbl do wysokich 60‑ek do wczesnych lat 2030‑ch i średnich 60‑ek do połowy lat 2030‑ch. Ta długa, gładka backwardacja sugeruje oczekiwania na wzrost podaży i normalizację popytu w ciągu następnej dekady, ale nie załamanie wartości.

W krótkoterminowych rozkładach czasu pozostają wspierane przez ciasne równowagi, redukcje zapasów i wysokie uruchomienia rafinerii. Backwardacja karze pasywne eksponowanie wyłącznie długich indexów poprzez negatywny zwrot z rollingu, ale nagradza producentów i użytkowników fizycznych, którzy zabezpieczają sprzedaż lub zakupy na przyszłość po znacznych zniżkach do ceny bieżącej. Stroma różnica między pierwszym miesiącem a kontraktami 2–3‑letnimi wskazuje również, że znaczna część wiosennej premii ryzyka została już wyceniona, nawet gdy krzywe nadal sugerują strukturalne dno znacznie powyżej poziomów sprzed pandemii.

Futures na olej napędowy i olej napędowy odzwierciedlają tę strukturę: kontrakty na pierwsze 2026 roku pozostają blisko lub powyżej 1 000 USD/t, spadając do połowy 700‑ek i poniżej po 2028 roku. To utrzymuje historycznie solidne różnice cenowe dla destylatów, wspierające marże rafinerii i zachęcające do wysokiego wykorzystania, zwłaszcza w Europie i Azji, gdzie popyt na destylaty ze strony przemysłu i transportu pozostaje silny.

Makro i kontekst pogodowy

Wiosna na półkuli północnej jak dotąd unikała większych zakłóceń huraganowych, ale formalny sezon huraganów atlantyckich dopiero się rozpoczyna, co utrzymuje latentną premię ryzyka pogodowego nad produkcją w Zatoce Meksykańskiej i amerykańskimi centrami rafineryjnymi. Obecne prognozy skłaniają się ku aktywnemu sezonowi, co może nagle zaostrzyć równowagi, jeśli kluczowe platformy offshore lub rafinerie przybrzeżne zostaną dotknięte.

Po stronie popytu, dane makro w USA i Europie pozostają mieszane, ale nie recesyjne, a aktywność transportowa oraz popyt na paliwo lotnicze nadal są powyżej poziomów sprzed roku, według danych EIA na temat dostarczonych produktów. Głównym ryzykiem dla ropy w nadchodzących tygodniach jest więc mniejsza pogoda, a bardziej potencjalna zmiana w sentymencie makroekonomicznym lub oczekiwaniach polityki monetarnej, co może wywołać dalsze rozluźnienie spekulacyjnej długości.

Prognoza handlowa i 3-dniowy widok

Kluczowe wnioski (następne 1–4 tygodnie)

• Producenci: Głęboka backwardacja oferuje atrakcyjne możliwości hedgingowe na przyszłość. Zabezpieczając sprzedaż na poziomie 12–36 miesięcy powyżej 70 USD/bbl (≈ 64–65 EUR) podczas gdy cena spotowa handluje w przedziale 80–90 USD/bbl, zabezpieczają marże i chronią przed spadkami wywołanymi przez makroekonomię.
• Konsumenci (rafinerie, linie lotnicze, przemysł): Rozważ wprowadzenie hedgingu w końcowej części krzywej, a nie w ciasnych miesiącach na początku. Zakup deferred Brent/WTI lub oleju napędowego w terminach 2028+ zapewnia znaczną zniżkę w porównaniu do obecnych cen rynkowych i chroni przed ponownymi wzrostami geopolitycznymi lub związanymi z huraganami.
• Handlowcy spekulacyjni: W obliczu spadających zapasów i stromej backwardacji, bezpośrednie długie pozycje mają pozytywne podstawy, ale narażają się na ryzyko nagłówka i makroekonomiczne. Strategie inwestycyjne o relatywnej wartości—takie jak długie pozycje na olej napędowy w porównaniu do ropy lub długie pozycje na Brent w porównaniu do WTI na spadkach różnicy cen—mogą oferować bardziej atrakcyjną relację ryzyka do zysku niż czysto długie pozycje na cenę.

Wskaźnik kierunkowy na 3 dni (w EUR)

• WTI w pierwszym miesiącu (CME): Trend lekko w dół lub bokiem w następnych 3 sesjach, gdy rynek konsoliduje ostatnią korektę, z przybliżonym zakresem w okolicy 79–83 EUR/bbl (≈ 86–90 USD/bbl).
• Brent w pierwszym miesiącu (ICE): Oczekiwane do handlu bokiem z łagodnym ryzykiem spadku w pobliżu 82–87 EUR/bbl (≈ 89–94 USD/bbl), ściśle śledząc nastroje ryzyka i nagłówki OPEC+.
• ICE Gasoil (olej napędowy): Prawdopodobnie pozostanie stabilny, ale łagodniejący, konsolidując się w okolicy 910–950 EUR/t, ponieważ silny popyt i ograniczone zapasy destylatów spotykają się ze słabszą ropą i zmniejszającą się premą ryzyka.

Pod warunkiem braku nowego geopolitycznego lub pogodowego szoku, krótkoterminowy obraz ropy naftowej to kontrolowana korekta w obszarze strukturalnie ciasnego, backwardacyjnego rynku, gdzie zarządzanie ryzykiem w kształcie krzywej jest tak samo ważne jak sam poziom cen.