Rynek kukurydzy pod presją z powodu rozczarowującego popytu Turcji na ukraińską podaż

Słaby popyt ze strony Turcji oraz obfita lokalna podaż zbóż paszowych ograniczają wzrost cen ukraińskiej kukurydzy, mimo korzystnego systemu kontyngentów importowych i wspieranych pogodowo notowań kontraktów terminowych w Europie. Sprzedający stare zbiory stają wobec mało atrakcyjnych ofert zakupu i muszą zdecydować, czy upłynnić zapasy teraz, czy też liczyć na późniejsze wsparcie cen wywołane czynnikami pogodowymi. Globalny rynek kukurydzy wysyła obecnie mieszane sygnały. Z jednej strony, upały w Europie i w części Stanów Zjednoczonych wspierają kontrakty terminowe, a kukurydza na Euronext odrabia straty w ostatnich sesjach. Z drugiej strony, ospały popyt fizyczny ze strony kluczowych nabywców, takich jak Turcja, tańsze konkurencyjne zboża paszowe oraz niższe ceny ropy naftowej ograniczają potencjał trwałego rajdu. Dla ukraińskich eksporterów ta kombinacja przekłada się na wąskie marże i trudne decyzje marketingowe dotyczące pozostałych wolumenów starego plonu.

Ceny

Ceny zakupu eksportowego na ukraińską kukurydzę spadły w ciągu ostatnich siedmiu dni o kolejne 1–2 USD/t, do około 214–215 USD/t (w przybliżeniu 199–200 EUR/t) z dostawą do portów Morza Czarnego. Słabość ta znajduje odzwierciedlenie w ofertach z Odessy, gdzie kukurydza paszowa CPT była ostatnio zawierana blisko 190 EUR/t, nieco poniżej poziomów implikowanych przez oferty frachtowe.

Presja konkurencyjna ze strony innych zbóż paszowych jest wyraźnie widoczna. Pszenica paszowa dostarczana do ukraińskich portów wyceniana jest na około 208–210 USD/t (około 194–196 EUR/t), podczas gdy nowy plon jęczmienia paszowego jest jeszcze tańszy – 193–195 USD/t (około 180–182 EUR/t), co w praktyce wyznacza pułap cenowy dla kukurydzy w wielu dawkach paszowych. Dla kontrastu, sierpniowe kontrakty terminowe na kukurydzę na Euronext w Paryżu umocniły się o 6,9% tydzień do tygodnia do około 227,5 EUR/t, utrzymując unijne benchmarki z wyraźną premią wobec fizycznych cen w regionie Morza Czarnego.

Podaż i popyt

Zachowania importowe Turcji są kluczowym czynnikiem stojącym za obecną słabością ukraińskiej kukurydzy. Z kontyngentu 3,0 mln ton z obniżoną stawką celną (5% cła importowego) tureccy nabywcy wykorzystali jak dotąd tylko około 1,888 mln ton — około 63% — mimo że okno pozostaje otwarte do 31 lipca. Uczestnicy rynku spodziewali się znacznie bardziej agresywnego programu zakupów na koniec sezonu, szczególnie w odniesieniu do kukurydzy z Ukrainy.

Głównym powodem niewykorzystania kontyngentu jest silna krajowa dostępność alternatywnych zbóż paszowych. Zbiory jęczmienia i pszenicy w Turcji już trwają, a dobra lokalna podaż wypiera importowaną kukurydzę z mieszanek paszowych. W dalszej perspektywie prognozy USDA wskazują, że produkcja kukurydzy w Turcji może spaść z 7,9 mln ton w sezonie 2025–26 do około 7,1 mln ton w 2026–27, podczas gdy import utrzyma się w okolicach 4,8 mln ton. Jednak natychmiastowy wpływ tego strukturalnego obrazu na rynek jest ograniczony przez trwające zbiory jęczmienia i pszenicy, które wyraźnie redukują krótkoterminowe potrzeby importowe.

Na świecie popyt ze strony sektora biopaliw zapewnia mniejsze niż zwykle wsparcie. Słabsze ceny ropy naftowej negatywnie wpływają na opłacalność produkcji etanolu, zwłaszcza w USA, gdzie bioetanol kukurydziany jest jednym z filarów popytu. Ostatnie dane z rynku gotówkowego i kontraktów terminowych w USA pokazują, że kukurydza utrzymuje się w pobliżu wielomiesięcznych minimów, przy czym średnie krajowe ceny gotówkowe nieznacznie spadły w tym tygodniu, a najbliższe kontrakty CBOT notują jedynie drobne dzienne zmiany, zamiast silniejszego odbicia.  

Fundamenty i pogoda

Pogoda jest obecnie kluczowym czynnikiem wspierającym kontrakty terminowe, ale mniej bezpośrednio zagrażającym ukraińskim uprawom. W Europie Zachodniej fala upałów z temperaturami we Francji na poziomie około 34–38 °C wywołała zakupy spekulacyjne na Euronext, co pomogło wygenerować niemal 7‑procentowy tygodniowy wzrost sierpniowych kontraktów na kukurydzę. Dla ukraińskich eksporterów daje to nadzieję na poprawę popytu ze strony nabywców przygranicznych w UE, szukających konkurencyjnie wycenionego importu w porównaniu z krajową kukurydzą francuską.

Na samej Ukrainie krótkoterminowa pogoda jest gorąca, ale jeszcze nie krytyczna. Wiele pól kukurydzy nie weszło jeszcze w fazę kwitnienia z powodu opóźnionego rozwoju, co oznacza, że wrażliwość na obecne upały jest ograniczona. Prognozy dla kluczowych regionów, takich jak Połtawa, wskazują na ciepłe, ale nie ekstremalne warunki w nadchodzących dniach, z dziennymi maksimami przeważnie w przedziale średnich 20‑kilku stopni Celsjusza i bez zapowiedzi długotrwałej, silnej fali upałów w najbliższym czasie.  

W Stanach Zjednoczonych ostatnie ruchy na CBOT podkreślają, że ryzyko pogodowe nie przełożyło się jeszcze na wzrost cen. Sierpniowe kontrakty na kukurydzę spadły w ciągu ostatniego tygodnia o około 1,9%, handlując blisko najniższych poziomów od początku sezonu 2025–26 i około 12% poniżej cen sprzed miesiąca. Słabość amerykańskich benchmarków, w połączeniu z letnim popytem tureckim i obfitą podażą zbóż paszowych w regionie Morza Czarnego, bezpośrednio wzmacnia niedźwiedzie nastroje wokół wartości eksportowych z Ukrainy.

Perspektywy i wskazówki handlowe

Patrząc na koniec czerwca i lipiec, rynek kukurydzy pozostaje w delikatnej równowadze między potencjalnym wzrostem cen napędzanym pogodą a utrzymującymi się przeciwnymi wiatrami po stronie popytu. Na razie ceny eksportowe starego plonu z Ukrainy pozostają pod presją, a rynek krajowy silnie kształtują ostrożna strategia zakupowa Turcji oraz konkurencja ze strony tańszej pszenicy i jęczmienia paszowego. Jednocześnie umocnienie kontraktów na Euronext sugeruje, że każde pogorszenie perspektyw plonów w UE może szybko przełożyć się na lepsze możliwości cenowe na zachodniej granicy Ukrainy.

Ukraińscy producenci stają więc przed klasycznym dylematem timingowym: sprzedać pozostałe zapasy starego plonu po dzisiejszych relatywnie słabych cenach czy przetrzymać je do okresu nowego plonu, licząc, że ryzyka pogodowe w Europie lub Ameryce Północnej bądź zmiana na rynku energii podniosą notowania. Biorąc pod uwagę, że okno kontyngentowe Turcji zamyka się 31 lipca, a krajowe zbiory jęczmienia i pszenicy są mocno zaawansowane, oczekiwania na późny skok tureckich zakupów powinny pozostać ostrożne.

• Rolnicy na Ukrainie: Rozważcie stopniowe upłynnianie pozostałej kukurydzy starego plonu przy umiarkowanych wzrostach w kierunku poziomu równoważnego 200 EUR/t w porcie, zamiast czekać na pełne odreagowanie, które może się nie zmaterializować, jeśli ropa pozostanie tania, a popyt turecki słaby.
• Eksporterzy: Skupcie się na zabezpieczaniu ryzyka bazy względem silniejszych kontraktów na Euronext; obecne premie cenowe w UE wobec gotówkowych cen w regionie Morza Czarnego stwarzają możliwości zabezpieczenia marż na kierunku zachodnim, szczególnie jeśli utrzymają się upały we Francji.
• Nabywcy pasz w Turcji i UE: Utrzymujcie nieco cierpliwe podejście do zakupów, ale zacznijcie budować pokrycie tam, gdzie oferty na ukraińską kukurydzę przebijają lokalny jęczmień i pszenicę po uwzględnieniu wartości energetycznej, zwłaszcza jeśli obawy pogodowe nasilą się w lipcu.

3‑dniowy obraz cen i kierunku (EUR)

• Ukraina, porty Morza Czarnego (CPT/FOB): Ruch boczny do lekko słabszego w przedziale około 190–200 EUR/t, o ile popyt turecki pozostanie miękki, a pszenica/jęczmień paszowy tańsze.
• Kontrakty terminowe na kukurydzę, Euronext Paryż: Prawdopodobna konsolidacja w pobliżu górnych 220‑kilku EUR/t po ostatnim rajdzie o 6,9%; dalszy potencjał wzrostowy zależy od utrzymania się fali upałów.
• Kontrakty terminowe na kukurydzę, CBOT: Łagodna presja spadkowa/ruch boczny w ciągu najbliższych trzech sesji, odzwierciedlająca słabe marże na etanolu i brak dotychczas wyraźnego stresu upraw w USA.