Ceny polskiej skrobi ziemniaczanej zatrzymują się po ostatnim spadku, gdy areał upraw w UE się kurczy

Ceny polskiej skrobi ziemniaczanej w Łodzi pozostają obecnie stabilne po umiarkowanej korekcie z końca czerwca, z poziomami zbliżonymi do 0,66 EUR/kg FCA i ograniczonym potencjałem dalszych spadków w krótkim terminie. Kurczący się europejski areał ziemniaków oraz stabilne ceny produktów pochodnych w całej UE sugerują, że przestrzeń do dalszych obniżek cen się zmniejsza. Polska znajduje się w centrum europejnego kompleksu ziemniaczanego, a segment skrobi zaczyna się obecnie oddzielać od ubiegłosezonowej, silnej nadpodaży ziemniaków surowych. Podczas gdy zeszłoroczne bardzo wysokie zbiory mocno obniżyły ceny ziemniaków na rynku gotówkowym, produkty o wyższej wartości dodanej, takie jak skrobia, okazały się znacznie bardziej odporne. Redukcje areału upraw w 2026 r. u kluczowych producentów z Europy Północno-Zachodniej wskazują na stopniowe równoważenie rynku. W Polsce centralnej, w krótkim terminie pogoda jest sezonowo łagodna, a nie ekstremalna, co wspiera rozwój upraw bez natychmiastowej presji suszowej. Jak na razie nabywcy wciąż korzystają z komfortowej dostępności, ale przetwórcy wydają się coraz mniej skłonni do dalszych obniżek cen, co sugeruje bardziej przedziałowy charakter notowań w nadchodzących dniach.

Ceny i krótkoterminowa dynamika

Wskaźniki cen skrobi ziemniaczanej FCA Łódź utrzymują się w okolicach 0,66 EUR/kg, co jest zasadniczo zgodne z szerszym przedziałem cen skrobi ziemniaczanej w UE na poziomie około 0,65–0,70 EUR/kg notowanym dla Europy Północno-Zachodniej. Po ostatnich niewielkich spadkach oferty się ustabilizowały, odzwierciedlając zarówno wciąż łatwą dostępność surowca, jak i niechęć przetwórców do akceptowania głębszych rabatów.

Wyraźna nadpodaż ziemniaków surowych w minionym sezonie sprowadziła wiele transakcji spotowych na ziemniaki jadalne niemal do zera w niektórych częściach Europy, ale produkty o wyższej wartości dodanej, takie jak skrobia, okazały się znacznie bardziej odporne. Obecna struktura cenowa sugeruje teraz, że większość ruchu spadkowego została już zdyskontowana, a ceny spotowe skrobi konsolidują się w pobliżu niedawnego minimum.

Podaż, areał i pogoda

Fundamenty nowego sezonu zmieniają się, gdy europejscy producenci ograniczają zasiewy po ubiegłorocznych słabych marżach. Grupa North-Western European Potato Growers (NEPG) raportuje 11% spadek areału ziemniaków jadalnych pod zbiory 2026 r. u kluczowych producentów, mający na celu zrównoważenie rynku po dłuższym okresie bardzo niskich cen spotowych. Ta redukcja areału zmniejsza bufor podaży zarówno dla ziemniaków jadalnych, jak i przemysłowych, w tym kierowanych do produkcji skrobi.

W przypadku Polski inwestycje strukturalne w moce produkcyjne skrobi trwają nadal, a największy w kraju zakład produkujący skrobię ziemniaczaną niedawno rozbudował infrastrukturę magazynowania i obsługi surowca, co wzmacnia jego rolę jako wiodącego producenta skrobi w UE. W krótkim terminie Europa nadal dysponuje jednak pozostałymi zapasami po ubiegłorocznych rekordowych zbiorach, co utrzymuje komfortową podaż w najbliższych terminach mimo ograniczeń areału zaplanowanych na 2026 r.

W Polsce centralnej, w rejonie Łodzi, 3-dniowa prognoza (4–6 lipca) wskazuje na przewagę zachmurzenia, umiarkowanie wietrzne warunki i maksymalne temperatury na poziomie około 21–22°C, z jedynie słabymi opadami prognozowanymi na niedzielę. Temperatury te są typowe dla sezonu i nie oznaczają ani ostrego stresu cieplnego, ani nadmiernych opadów dla plantacji ziemniaków, co sprzyja stabilnemu rozwojowi upraw bez natychmiastowego ryzyka spadku plonów.

Fundamenty i sygnały popytowe

Po stronie popytu europejscy przetwórcy nadal kierują duże wolumeny ziemniaków do produkcji frytek, płatków i skrobi, wspierani przez silne kanały eksportowe dla produktów przetworzonych, w których Polska jest jednym z głównych graczy w UE. Pomimo utrzymującej się wrażliwości cenowej konsumentów w handlu detalicznym żywnością, nie widać wyraźnych oznak nagłego szoku popytowego w sektorach intensywnie wykorzystujących skrobię, takich jak dodatki do żywności, papier i biotworzywa.

Przy załamanych cenach ziemniaków surowych i słabnącej presji inflacyjnej kosztów nakładów w Polsce, kosztowa presja podażowa na oferty skrobi ziemniaczanej jest w bardzo krótkim terminie ograniczona. Niemniej jednak kombinacja niższego areału upraw w 2026 r. w Europie Północno-Zachodniej oraz ewentualnych obaw pogodowych późnym latem może zaostrzyć bilans i zapewnić umiarkowane wsparcie dla cen skrobi w III kwartale, zwłaszcza jeśli plony okażą się niższe od średniej.

Perspektywy handlowe i 3-dniowe wskazanie cen

• Nabywcy (użytkownicy spożywczy i przemysłowi): Krótkoterminowy poziom cen w okolicach 0,66 EUR/kg FCA Łódź wydaje się zbliżony do dolnego przedziału obecnego zakresu europejskiego. Warto rozważyć zabezpieczenie krótkoterminowych potrzeb już teraz, zachowując jednocześnie elastyczność na III kwartał na wypadek, gdyby redukcje areału i pogoda zaostrzyły sytuację rynkową.
• Przetwórcy: Przy mniejszym areale zasiewów ziemniaków w Europie i wciąż wystarczających zapasach, utrzymywanie ofert zasadniczo na stabilnym poziomie, zamiast dalszego ich cięcia, wydaje się uzasadnione. Należy skoncentrować się na sprzedaży terminowej z zastosowaniem poziomów minimalnych cen, aby uchwycić potencjalne zwyżki wynikające z ewentualnego zaostrzenia równowagi podaży i popytu związanego z pogodą lub plonami w dalszej części sezonu.
• Traderzy: Relacja ryzyka do potencjalnego zysku jest obecnie mniej korzystna dla dalszych spadków cen. Umiarkowanie korzystne różnice cenowe między polską skrobią a innymi kierunkami w UE mogą się pojawić, jeśli lokalna podaż się zaostrzy, co przemawia za ostrożnym zajmowaniem długich pozycji w najbliższych terminach.

Biorąc pod uwagę stabilną lokalną pogodę i wciąż komfortową podaż w regionie, oczekuje się, że ceny polskiej skrobi ziemniaczanej w najbliższe trzy dni pozostaną zasadniczo boczne, przy czym ewentualne ruchy powinny mieścić się w bardzo wąskim przedziale wokół obecnych poziomów.