Cukier nr 11 mięknie na krótkim końcu, podczas gdy dalsza część krzywej pozostaje mocna

Kontrakty terminowe ICE Sugar No. 11 umocniły się umiarkowanie na najbliższych seriach 25 czerwca, ale cała krzywa nadal pozostaje w łagodnym kontango, sygnalizując komfortową podaż w średnim terminie mimo zakazu eksportu z Indii i utrzymujących się ryzyk pogodowych w kluczowych regionach uprawy trzciny. Ceny cukru przechodzą obecnie fazę przejściową: najbliższe kontrakty odbiły od ostatnich minimów, jednak wzrosty są ograniczone, a krzywa pozostaje rosnąca aż do 2029 r. Przejście Indii do całkowitego zakazu eksportu do września 2026 r. przekształca globalne przepływy handlowe, ale silna produkcja i zdolności eksportowe Brazylii, w połączeniu ze stabilnym, a nie eksplodującym wzrostem popytu, łagodzą ryzyko trwałych skoków cen. Rynek koncentruje się obecnie na pogodzie w Brazylii i tempie przerobu trzciny, a także na tym, jak szybko importerzy dostosują się, odchodząc od Indii w kierunku alternatywnych kierunków dostaw.

Ceny i struktura rynku

Kontrakt ICE Sugar No. 11 na lipiec 2026 zakończył sesję 25 czerwca na poziomie 13,55 USc/lb, o 0,13 centa (+0,96%) wyżej w ujęciu dziennym, przy październiku 2026 na poziomie 14,10 USc/lb (+0,57%) i marcu 2027 na 15,00 USc/lb (+0,33%). W dalszej części krzywej ceny rosną stopniowo do około 16,5 USc/lb do marca 2029 r., co implikuje łagodne, lecz uporczywe kontango na całej krzywej.

Po przeliczeniu na EUR (przy przybliżonym kursie 1 EUR = 1,08 USD i 1 lb = 0,4536 kg), rozliczenie na lipiec 2026 odpowiada w przybliżeniu 0,27 EUR/kg, podczas gdy ceny na marzec 2029 implikują około 0,33 EUR/kg. Taka struktura kontraktów terminowych jest spójna z rynkiem, który nie znajduje się ani w ostrej deficytowej sytuacji, ani wyraźnej nadpodaży, ale zakłada nieco ciaśniejsze fundamenty pod koniec dekady, wraz ze wzrostem strukturalnego popytu na trzcinę (zwłaszcza na etanol i biopaliwa).

Czynniki podaży i popytu

Dominującą zmianą strukturalną po stronie podaży jest przejście Indii z reżimu "ograniczonego" do "zakazanego" eksportu cukru co najmniej do 30 września 2026 r., co de facto usuwa jednego z największych eksporterów świata z rynku morskiego w tym okresie. Najnowsze rządowe komunikaty oraz doniesienia medialne potwierdzają, że licencje eksportowe na cukier surowy, biały i rafinowany zostały zawieszone w celu zabezpieczenia krajowej dostępności i ograniczenia inflacji żywności.

Jednocześnie Indie podwajają wysiłki w zakresie strategii domieszek etanolu, kierując rosnącą część trzciny i cukru na cele paliwowe, co – według analityków – ograniczy nadwyżki eksportowe nawet poza formalnym oknem zakazu. Po stronie popytu importerzy w Azji, na Bliskim Wschodzie i w Afryce już przesuwają aktywność przetargową w kierunku Brazylii i Tajlandii, lecz proces ten przebiega stopniowo, a obecny globalny wzrost konsumpcji pozostaje relatywnie umiarkowany, co powstrzymuje agresywną hossę cenową.

Fundamenty i akcenty regionalne

Brazylia pozostaje kluczowym dostawcą równoważącym rynek. Wstępne raporty z początku sezonu wskazują na solidny przerób trzciny w regionie Center-South, przy czym cukrownie nadal preferują produkcję cukru względem etanolu ze względu na wciąż atrakcyjne marże eksportowe, choć ten miks może się zmienić, jeśli ceny paliw i wsparcie polityczne przechylą szalę na korzyść etanolu w dalszej części roku. Najnowsze komentarze dotyczące rynku globalnego podkreślają, że wycofanie się Indii jest częściowo kompensowane przez większy eksport z Brazylii, utrzymując globalną równowagę popytowo-podażową bliżej neutralnej, niż sugerowałby to sam indyjski niedobór.

Rafinowany brazylijski cukier (ICUMSA 45, FOB São Paulo) był w ostatnich miesiącach oferowany w przedziale 0,51–0,53 EUR/kg, w dużej mierze zgodnie z obecnymi notowaniami kontraktów No. 11 po uwzględnieniu frachtu, różnic jakościowych i marż rafinacyjnych. To zbieżne poziomy między ofertami fizycznymi a krzywą terminową wzmacniają obraz rynku, na którym wycena jest zakotwiczona w parytecie eksportowym Brazylii, a nie w premiach wynikających z niedoboru.

Pogoda i perspektywy upraw

Ryzyko pogodowe pozostaje kluczową niewiadomą, szczególnie dla Indii i Brazylii. Indyjskie media i analizy polityczne podkreślają obawy związane z kapryśnym przebiegiem monsunów, zmiennością powiązaną z El Niño oraz kurczącym się areałem trzciny w części stanów, co było jednym z czynników skłaniających rząd do zachowawczego podejścia do eksportu. W Brazylii obecne prognozy wskazują na generalnie sprzyjające warunki dla trzciny w regionie Center-South, bez natychmiastowych sygnałów poważnej suszy, jednak rynek pozostaje wrażliwy na wszelkie przesunięcia w kierunku przedłużającej się suszy lub nadmiernych opadów w trakcie zbiorów.

W tym kontekście umiarkowane kontango do 2029 r. można interpretować jako wbudowaną premię za ryzyko pogodowe: scenariusz bazowy zakłada adekwatną podaż z Brazylii i innych kierunków, ale każdy istotny wstrząs pogodowy u jednego z dużych producentów mógłby szybko spłaszczyć lub odwrócić krzywą, szczególnie na najbliższych seriach kontraktów.

Perspektywy handlowe i 3‑dniowy horyzont

• Producenci: Łagodne kontango stwarza możliwości stopniowego budowania zleceń zabezpieczających na lata 2027–2029 na coraz wyższych poziomach, przy jednoczesnym utrzymaniu części otwartej ekspozycji na najbliższe miesiące na wypadek skoków cen wywołanych pogodą.
• Odbiorcy przemysłowi: Przy stosunkowo miękkim krótkim końcu krzywej i ofertach fizycznych z Brazylii zbliżonych do cen kontraktów terminowych warto rozważyć zabezpieczenie części potrzeb na IV kw. 2026 – II kw. 2027 już teraz, zachowując elastyczność na wypadek potencjalnych spadków, jeśli eksport z Brazylii pozostanie silny.
• Traderzy/inwestorzy: Obecna struktura sprzyja ostrożnym spreadom byczym na wypadek niespodzianek pogodowych lub regulacyjnych, ale koszt przeniesienia pozycji między lipcem a październikiem 2026 jest umiarkowany, dlatego wielkość pozycji powinna być konserwatywna i ściśle powiązana z napływającymi informacjami o brazylijskich zbiorach.

W ciągu najbliższych trzech dni handlowych kontrakty ICE Sugar No. 11 prawdopodobnie pozostaną w przedziale w ujęciu EUR, mniej więcej wokół 0,26–0,28 EUR/kg na najbliższy miesiąc, z nieco mocniejszym tonem w razie nagłówków dotyczących polityki Indii lub jakichkolwiek negatywnych aktualizacji pogodowych z Brazylii.