Kazachstan wykorzystuje rosyjskie rabaty, aby zwiększyć eksport pszenicy
Rynek pszenicy w Kazachstanie dzieli się na dwa segmenty: rekordowy eksport wysokiej jakości do Azji Centralnej i Afganistanu, rosnący import rosyjskiej pszenicy paszowej oraz stabilne sygnały cenowe z UE i regionu Morza Czarnego.
Ceny
Najnowsze kwotowania referencyjne wskazują na niski, lecz ogólnie stabilny poziom globalnych cen pszenicy, z wyraźnymi różnicami w zależności od pochodzenia i jakości. Na Ukrainie pszenica FCA o zawartości białka min. 11,50% kosztuje 0,18 EUR/kg w Odessie i 0,16 EUR/kg w Kijowie, podczas gdy pszenica FCA o zawartości białka min. 9,50% jest notowana po 0,15 EUR/kg w Odessie i 0,14 EUR/kg w Kijowie (wszystkie ceny bez zmian od 29 października 2026 r.). W Niemczech pszenica paszowa EXW (wilgotność maks. 14%) kosztuje 0,23 EUR/kg, nieznacznie mniej niż 0,235 EUR/kg 28 października 2026 r.
Krajowe ukraińskie ceny CPT Odessa ilustrują wewnętrzną różnicę jakościową: pszenica klasy 2 kosztuje 0,169 EUR/kg, klasy 3 — 0,153 EUR/kg, a pszenica paszowa — 0,14 EUR/kg (28 października 2026 r.). W ujęciu FOB ukraińska pszenica z Odessy kosztuje od 0,107 EUR/kg dla zawartości białka 11,00% do 0,143 EUR/kg dla zawartości białka 12,50%, podczas gdy pszenica z USA (zawartość białka 11,50%, powiązana z CBOT, FOB) kosztuje 0,22 EUR/kg, a pszenica francuska (zawartość białka 11,00%, FOB Paryż) — 0,29 EUR/kg. Te stosunkowo niskie ceny czarnomorskie, szczególnie w przypadku pochodzenia ukraińskiego, wyznaczają poziom rabatu, po jakim rosyjska pszenica może być oferowana w Kazachstanie i Azji Centralnej.
Podaż i popyt
Kazachstan mierzy się obecnie z bardzo nietypową strukturą jakościową. Według Ministerstwa Rolnictwa ponad 75% zbiorów pszenicy w 2026 r. spełnia wyższe wymagania jakościowe, z zawartością glutenu powyżej 25%. Powoduje to względny niedobór pszenicy klasy 4 i 5, potrzebnej krajowym przetwórcom i fermom drobiu do produkcji pasz oraz zastosowań przemysłowych. W rezultacie Kazachstan w dużym stopniu korzysta z tańszych dostaw z Rosji: we wrześniu 2026 r. import z Rosji wyniósł około 330 000 ton, co oznacza wzrost o 3,9 raza rok do roku i niemal dwukrotnie więcej niż w sierpniu — 170 400 ton.
Ten skok importu zbiega się z rekordowym eksportem kazachskiej pszenicy. We wrześniu eksport osiągnął około 702 300 ton (z wyłączeniem handlu w ramach Euroazjatyckiej Unii Gospodarczej), co było najwyższym wynikiem w historii dla tego miesiąca. Około 606 600 ton, czyli 86,4% zgłoszonego eksportu, trafiło na rynki Azji Centralnej, głównie do Afganistanu, Tadżykistanu i Uzbekistanu. Wysyłki do Afganistanu wzrosły około 3,2 raza rok do roku, natomiast eksport do Tadżykistanu i Uzbekistanu zwiększył się odpowiednio o 17,1% i 14,4%, potwierdzając utrzymujący się w regionie popyt na wysokiej jakości pszenicę z Kazachstanu, nawet gdy rosyjskie ziarno zalewa szerszy rynek.
Ekskluzywne commodities na CMBroker
Fundamenty i presja ze strony Rosji
Głównym czynnikiem stojącym za wzrostem importu do Kazachstanu jest słabość cen rosyjskiej pszenicy. Ograniczenia eksportowe i zagrożenia dla bezpieczeństwa na Morzu Czarnym i Azowskim znacząco ograniczyły rosyjski morski eksport pszenicy, zmuszając ziarno do powrotu na rynek krajowy oraz na alternatywne trasy lądowe i bałtyckie. W odpowiedzi rosyjskie ceny eksportowe spadły, podczas gdy ceny krajowe są według doniesień o 20–30% niższe od poziomu rentowności dla wielu producentów. Powstały w ten sposób rabat pozwala rosyjskim dostawcom oferować w Kazachstanie pszenicę paszową i niższej jakości po cenach atrakcyjnych dla przetwórców zboża i producentów pasz.
W tych warunkach Kazachstan optymalizuje strukturę produkcji: krajowa pszenica premium jest w coraz większym stopniu kierowana na rynki eksportowe, podczas gdy import niższej jakości z Rosji zaspokaja krajowy popyt na pasze i potrzeby przetwórcze. Ten podwójny przepływ budzi jednak obawy dotyczące identyfikowalności. Obserwatorzy branży ostrzegają, że importowana rosyjska pszenica mogłaby teoretycznie być mieszana z krajowym ziarnem lub reeksportowana w ramach deklaracji kazachskiego pochodzenia. Nie potwierdzono żadnych dowodów takich praktyk, jednak wraz ze wzrostem transgranicznych wolumenów handlu solidna dokumentacja i weryfikacja pochodzenia będą kluczowe dla utrzymania zaufania do rynku, szczególnie w przypadku kierunków premium i wrażliwych.
Perspektywy pogody i logistyki
Warunki pogodowe w nowym sezonie w Kazachstanie i południowej Rosji pozostają kluczowym źródłem niepewności, lecz obecnie dominujące czynniki krótkoterminowe mają raczej charakter logistyczny niż agronomiczny. Kazachstan już realizuje rekordowe przewozy zboża koleją, wspierane przez skoordynowane działania Ministerstwa Transportu i operatorów kolejowych. Jednocześnie wyższe krajowe taryfy kolejowe oraz podwyższone koszty frachtu na Morzu Kaspijskim ograniczają marże, szczególnie na dłuższych trasach do Iranu i dalej.
Zakłócenia na Morzu Czarnym i Azowskim prawdopodobnie utrzymają się do początku 2027 r., ograniczając zdolność Rosji do normalizacji eksportu drogą morską i utrzymując dodatkowe wolumeny dostępne dla handlu lądowego z Kazachstanem i Azją Centralną. Dla krajów zależnych od importu na Bliskim Wschodzie i w Afryce te same zakłócenia ograniczają podaż i zwiększają koszty zakupów, co pośrednio wspiera popyt na alternatywne kierunki pochodzenia, takie jak kazachska pszenica, szczególnie tam, gdzie dostępne są trasy lądowe lub korytarze omijające Morze Czarne. W tych warunkach geograficzna bliskość Kazachstanu względem Azji Centralnej i Afganistanu pozostaje strukturalną przewagą.
Perspektywy rynku i wskazówki handlowe
Handel pszenicą w Kazachstanie prawdopodobnie nadal będzie wykorzystywać różnicę cenową między wysokiej jakości pszenicą krajową a tańszym rosyjskim ziarnem paszowym. Silny popyt ze strony Afganistanu i sąsiadów z Azji Centralnej powinien wspierać wolumeny eksportowe, podczas gdy krajowi przetwórcy prawdopodobnie nadal będą preferować paszową pszenicę rosyjskiego pochodzenia, dopóki rosyjskie ceny pozostaną pod presją. Przyszłe przepływy będą zależeć od rozwoju rosyjskiej logistyki i cen eksportowych, wewnętrznej struktury jakościowej w Kazachstanie oraz zdolności kolei i tras kaspijskich do obsługi utrzymujących się wysokich wolumenów po akceptowalnych kosztach.
- Eksporterzy w Kazachstanie: Priorytetowo traktować sprzedaż partii o wysokiej zawartości białka i glutenu odbiorcom z Azji Centralnej i Afganistanu, dopóki warunki frachtowe pozostają możliwe do opanowania. Rozważyć sprzedaż terminową, zachowując jednak elastyczność w zakresie terminów wysyłki ze względu na niepewność dotyczącą taryf kolejowych i frachtu kaspijskiego.
- Młynarze i producenci pasz w Kazachstanie: Nadal wykorzystywać przecenioną rosyjską pszenicę do zaspokajania potrzeb w zakresie klas 4–5 i pasz, ale dywersyfikować dostawców oraz zapewniać jasną dokumentację pochodzenia w celu ograniczenia ryzyka regulacyjnego i reputacyjnego.
- Importerzy w Azji Centralnej i Afganistanie: Wykorzystać obecną wysoką dostępność kazachskiej pszenicy wysokiej jakości do zabezpieczenia pokrycia średnioterminowego, monitorując jednocześnie możliwość zacieśnienia rynku, jeśli krajowe ceny w Rosji wzrosną lub ryzyko związane z Morzem Czarnym osłabnie.
3‑dniowa kierunkowa prognoza cen
- Ukraina, FCA Kijów/Odessa (pszenica o zawartości białka 9,50–11,50%): Stabilnie; w najbliższym czasie prawdopodobne utrzymanie ostatniego przedziału 0,14–0,18 EUR/kg.
- Ukraina, CPT Odessa (klasa 2/3/paszowa): Lekko spadkowa tendencja po ostatnich niewielkich obniżkach, lecz w ciągu najbliższych trzech dni większe ruchy są mało prawdopodobne.
- Niemcy, EXW Drentwede (pszenica paszowa): Lekko spadkowo lub stabilnie po ostatnim obniżeniu do 0,23 EUR/kg.
- FOB Morze Czarne (UA) oraz FOB USA/FR: W bardzo krótkim terminie ogólnie stabilnie; głównym czynnikiem ryzyka wzrostowego pozostają doniesienia geopolityczne i frachtowe, a nie fundamenty.