Kontrakterminowe na olej palmowy lekko zyskują, gdy rynek waży rosnące zapasy wobec zaostrzenia sytuacji w IV kwartale

Kontrakty terminowe na olej palmowy na malezyjskiej giełdzie instrumentów pochodnych stopniowo zyskują wzdłuż całej krzywej terminowej, a najbliższe kontrakty ponownie przekroczyły poziom 4 600 MYR/t, przy łagodnym spłaszczeniu hossy w kierunku lat 2027–2028. Rynek równoważy wysokie bieżące zapasy i słaby eksport z oczekiwaniami sezonowego spadku produkcji oraz utrzymującym się wsparciem ze strony pogody i rynków energii w IV kwartale. Referencyjne ceny surowego oleju palmowego pozostają podwyższone względem historycznych norm, jednak ton rynku stał się ostrożniejszy, gdy inwestorzy analizują rosnące zapasy w Malezji i słabsze najnowsze dane eksportowe. Jednocześnie stabilna cena referencyjna w Indonezji i system opłat eksportowych, a także odporność popytu na biodiesel, pomagają ograniczać potencjał spadkowy. Ponieważ produkcja sezonowa jest blisko szczytu, a prognozy wskazują na stopniowe zaostrzenie bilansu podaży i popytu przed końcem roku, rynek wycenia obecnie umiarkowanie konstruktywny IV kwartał, ale pozostaje podatny na wszelkie negatywne niespodzianki dotyczące cen energii lub popytu.

Ceny i krzywa terminowa

Notowania MDEX z 24 września 2026 r. pokazują stabilną, umiarkowanie rosnącą krzywą:

Kontrakt najbliższego miesiąca notowany jest w pobliżu 4 600 MYR/t, blisko górnej połowy przedziału z ostatnich 52 tygodni, jednak w ostatnich sesjach nieznacznie osłabł, ponieważ rosnące zapasy w Malezji i słabszy eksport obciążają nastroje. Odroczone kontrakty do połowy 2027 r. są notowane powyżej 5 100 MYR/t w szczycie krzywej, odzwierciedlając oczekiwania strukturalnego zaostrzenia bilansu oraz utrzymującego się wsparcia kosztowego i regulacyjnego.

Czynniki podaży, popytu i polityki

Najnowsze oficjalne dane z Malezji pokazują wzrost zapasów oleju palmowego już drugi miesiąc z rzędu. Łączne zapasy oleju palmowego zwiększyły się w sierpniu 2026 r. o około 7.5% miesiąc do miesiąca, do około 2.82 mln ton, przy wzroście zapasów surowego oleju palmowego o ponad 15%, ponieważ produkcja przewyższyła zarówno eksport, jak i zużycie krajowe. Ten przyrost zapasów jest głównym powodem presji na kontrakty terminowe mimo wciąż podwyższonych cen bezwzględnych.

Po stronie popytu sierpniowy eksport z Malezji zmniejszył się względem lipca, podczas gdy konsumpcja krajowa pozostała względnie stabilna, wzmacniając obraz tymczasowej nadpodaży na rynku najbliższych dostaw. W Indonezji Ministerstwo Handlu ustaliło cenę referencyjną surowego oleju palmowego na wrzesień 2026 r. nieco powyżej 1,000 USD/t, co wraz z obowiązującą strukturą opłat i ceł eksportowych nadal wpływa na wartości netto oraz przepływy eksportowe z największego producenta na świecie. W średnim terminie nowe indonezyjskie ramy regulacyjne dotyczące strategicznego eksportu zasobów naturalnych mają zwiększyć nadzór i mogą powodować dodatkowe utrudnienia oraz koszty przepływów eksportowych po pełnym wdrożeniu.

Pomimo krótkoterminowego wzrostu zapasów kilka strukturalnych czynników wsparcia pozostaje w mocy. Obowiązkowe domieszki biodiesla w Indonezji oraz silny dobrowolny blending przy sprzyjających cenach energii pochłaniają znaczną część przyrostu podaży. Ponadto oczekiwania niższego eksportu oleju sojowego z obu Ameryk oraz niepewność dotycząca przepływów oleju słonecznikowego z regionu Morza Czarnego nadal wspierają szerszy kompleks olejów roślinnych, ograniczając potencjał spadkowy oleju palmowego.

Perspektywy pogodowe i sezonowe

Sezonowo produkcja oleju palmowego w Malezji zwykle osiąga szczyt we wrześniu lub październiku, a następnie spada w IV kwartale; obecne wytyczne branżowe zakładają utrzymanie tego wzorca w 2026 r. W miarę jak zbiory przechodzą przez szczyt, a wskaźniki ekstrakcji oleju normalizują się po wcześniejszych maksimach, zarówno Malezja, jak i Indonezja powinny odnotować niższą produkcję oraz spadek zapasów pod koniec IV kwartału.

Synoptycy i analitycy branżowi nadal monitorują utrzymujące się warunki podobne do El Niño oraz regionalne anomalie opadów. Chociaż w ciągu ostatnich kilku dni nie odnotowano ostrego, powszechnego stresu upraw, ryzyko wpływu na plony w dalszej części sezonu pozostaje podwyższone w porównaniu z latami neutralnymi. Doświadczenia historyczne pokazują, że silne epizody El Niño mogą ograniczyć roczną produkcję w Malezji i wspierać dwucyfrowe wzrosty cen w kolejnych miesiącach. Malezyjska Rada Oleju Palmowego (MPOC) wskazuje, że niepewność pogodowa w połączeniu z dynamiką rynku energii jest głównym powodem, dla którego oczekuje utrzymania cen powyżej 4 700 MYR/t w październiku i potencjalnie do końca roku, o ile nie dojdzie do gwałtownego spadku cen energii lub większego od oczekiwań przyrostu zapasów.

Fundamenty i nastroje rynkowe

Fundamentalnie rynek znajduje się w krótkim terminie pod presją, ale w średnim terminie pozostaje wspierany:

• Zapasy: Zapasy oleju palmowego w Malezji są najwyższe od kilku miesięcy; w sierpniu były o około 24% wyższe rok do roku i przekroczyły 2.8 mln ton, choć analitycy i MPOC określają ten wzrost jako prawdopodobnie przejściowy ze względu na oczekiwany spadek produkcji w IV kwartale.
• Produkcja: Produkcja poprawiła się względem ubiegłego roku dzięki lepszej dostępności pracowników i normalizacji operacji polowych, jednak po sezonowym szczycie powinna się zmniejszyć, przywracając lepszą równowagę między podażą a popytem.
• Eksport i popyt: Ostatnie osłabienie eksportu z Malezji kontrastuje ze stabilnym strukturalnym popytem ze strony programów biodieslowych i rynków żywnościowych, zarówno w Azji, jak i na Bliskim Wschodzie. Jeśli podaż olejów konkurencyjnych jeszcze się zaostrzy, dodatkowy popyt może powrócić do oleju palmowego mimo obecnej ostrożności kupujących.
• Makroekonomia i energia: Obecne dolne ograniczenie cen jest w dużej mierze kształtowane przez rynki energii: wysokie ceny ropy naftowej i oleju napędowego utrzymują atrakcyjność marż biodiesla, natomiast każda korekta na rynku energii może szybko przełożyć się na niższe ceny oleju palmowego i pogorszenie ekonomiki blendingu.

Nastroje rynkowe wydają się ostrożnie niedźwiedzie w bardzo krótkim terminie, a część raportów wskazuje na serię ostatnich spadkowych sesji związanych z rosnącymi zapasami i słabszymi olejami konkurencyjnymi. Jednak umiarkowane wzrosty w całym pasmie MDEX 24 września oraz wciąż stroma krzywa terminowa wskazują, że uczestnicy stopniowo odbudowują długie pozycje przed oczekiwanym zaostrzeniem bilansu w IV kwartale oraz w obliczu utrzymujących się ryzyk regulacyjnych i pogodowych.

Perspektywy handlowe i kierunek na 3 dni

Wskazania handlowe (najbliższe 4–6 tygodni):

• Producenci: Wykorzystać obecny przedział 4 600–4 800 MYR/t na najbliższych kontraktach MDEX do stopniowego zwiększania zabezpieczeń terminowych, szczególnie dla dostaw w IV kwartale 2026 r. i I kwartale 2027 r., zachowując jednocześnie część potencjału wzrostowego na wypadek zwyżek cen napędzanych pogodą lub energią.
• Importerzy/konsumenci: Wykorzystać niedawne osłabienie względem ostatnich maksimów do częściowego zabezpieczenia dostaw na początek 2027 r., ale unikać nadmiernego hedgingu ze względu na ryzyko dalszych spadków, jeśli zapasy będą nadal rosnąć, a rynki energii skorygują się.
• Inwestorzy spekulacyjni: Obecna konfiguracja sprzyja ostrożnej strategii sprzedaży podczas wzrostów na najbliższych kontraktach, połączonej z selektywną ekspozycją długą na kontrakty odroczone, aby uchwycić możliwe zacieśnienie spreadu hossy między IV kwartałem a I kwartałem w miarę spadku produkcji.

Trzydniowe nastawienie kierunkowe (kontrakt referencyjny MDEX):

• Najbliższy kontrakt MDEX (październik/listopad 2026): Lekko niedźwiedzie do trendu bocznego; rosnące zapasy i słaby eksport równoważą utrzymujące się wsparcie ze strony pogody i energii.
• Kontrakty na I kwartał 2027: Neutralne do lekko mocniejszych, odzwierciedlając oczekiwania zaostrzenia bilansu wraz z materializowaniem się sezonowego spadku produkcji.
• Pasmo późnego 2027 r. i początku 2028 r.: Stabilne z lekkim nastawieniem wzrostowym, wspierane strukturalnym wzrostem popytu, czynnikami regulacyjnymi i inflacją kosztów, lecz charakteryzujące się niską płynnością w krótkim terminie.