Kontrakty terminowe na ropę naftową pogłębiają backwardation, produkty paliwowe prowadzą rajd cenowy

Kontrakty terminowe na ropę w najbliższym terminie stopniowo drożeją w ramach wciąż wyraźnie backwardacyjnej krzywej, przy czym produkty rafinowane – zwłaszcza olej napędowy – radzą sobie lepiej, sygnalizując napiętą sytuację na rynku dostaw natychmiastowych. Krótkoterminowe wzrosty wspierane są przez niskie zapasy i zakłócenia podaży, jednak średnioterminowe rewizje w dół popytu oraz oczekiwany wzrost produkcji spoza OPEC+ zaczynają ograniczać notowania w dalszej części krzywej. Kontrakt WTI z dostawą w sierpniu 2026 rozliczył się 29 czerwca w okolicach 70,5 USD/bbl (≈65,3 EUR/bbl przy kursie 1,08 EUR/USD), podczas gdy Brent z dostawą w sierpniu 2026 zamknął się w pobliżu 72,8 USD/bbl (≈67,4 EUR/bbl). Krzywa wykazuje silne backwardation od najbliższych terminów do połowy 2027 r., po czym stopniowo się wypłaszcza i łagodnie obniża aż do początku lat 30. Wśród produktów, kontrakt ICE na olej napędowy o niskiej zawartości siarki z dostawą w lipcu 2026 wzrósł do około 903 USD/t (≈836 EUR/t), powiększając premię względem późniejszych kontraktów i podkreślając bardzo napiętą podaż średnich destylatów. W tym otoczeniu rynek fizyczny pozostaje wspierany, ale wyceny w dalszej części krzywej coraz wyraźniej odzwierciedlają łagodniejszy obraz strukturalny po 2026 r.

Ceny i struktura krzywej

29 czerwca 2026 r. kontrakt NYMEX WTI z dostawą w sierpniu 2026 rozliczył się na poziomie 70,46 USD/bbl (≈65,3 EUR/bbl), co oznacza wzrost o 1,75% dzień do dnia, przy kontrakcie wrześniowym na poziomie 70,14 USD/bbl (≈65,0 EUR/bbl). Krzywa systematycznie opada do okolic 56–57 USD/bbl (≈51–52 EUR/bbl) na początku 2035 r., ilustrując wyraźne backwardation, które premiuje utrzymywanie fizycznych baryłek w krótkim terminie względem odleglejszych terminów papierowych.

ICE Brent prezentuje podobną, nieco wyżej wycenianą strukturę: kontrakt sierpień 2026 zamknął się na poziomie 72,81 USD/bbl (≈67,4 EUR/bbl), a grudzień 2026 na 73,08 USD/bbl (≈67,7 EUR/bbl), po czym notowania stopniowo łagodzą się w kierunku połowy przedziału 60 USD/bbl (≈dolne okolice 60 EUR) do połowy lat 30. Spread WTI–Brent pozostaje umiarkowany, co jest spójne z trwającymi ograniczeniami logistycznymi, ale bez ostrej regionalnej dezintegracji cen.

Produkty rafinowane prowadzą ruch wzrostowy. ICE low‑sulphur gasoil z dostawą w lipcu 2026 zakończył sesję na poziomie 903 USD/t (≈836 EUR/t), rosnąc o blisko 2,5% w ciągu dnia i utrzymując strome premie względem kontraktów na późne 2027 i 2028 r., które handlowane są w przedziale około 700–720 USD/t (≈648–667 EUR/t). Ten skoncentrowany na krótkim terminie rajd na oleju napędowym podkreśla bardzo ograniczoną dostępność średnich destylatów w relacji do ropy, stanowiąc kluczowy czynnik wzrostowy dla cen ropy w najbliższych terminach.

Czynniki podaży i popytu

Krótkoterminowe bilanse pozostają napięte. Najnowsze analizy wskazują, że globalne zapasy mogą gwałtownie spadać w III kw., z ubytkami rzędu kilku milionów baryłek dziennie, ponieważ zakłócenia podaży w rejonie Cieśniny Ormuz nadal ograniczają przepływy, a bufory magazynowe się kurczą. Najnowsze komunikaty OPEC wciąż podkreślają, że wzrost popytu przewyższa przyrosty podaży spoza OPEC+ do 2027 r., co implikuje, że zapotrzebowanie na ropę z OPEC+ pozostaje wysokie, jeśli zakłócenia będą się utrzymywać.

Jednak perspektywy popytu na 2026 r. wyraźnie się pogorszyły. Czerwcowy Oil Market Report IEA obniża prognozę popytu na 2026 r., obecnie oczekując spadku globalnego zapotrzebowania na ropę względem 2025 r. w związku ze słabszą konsumpcją paliw i poprawą efektywności. Zaktualizowany Short‑Term Energy Outlook EIA również tnie prognozę popytu na 2026 r., ale nadal wskazuje na strukturalny deficyt w obecnym scenariuszu zakłóceń, z kilkoma milionami baryłek dziennie niedoboru podaży tak długo, jak Cieśnina Ormuz pozostaje ograniczona.

Produkcja spoza OPEC+ nadal rośnie, przy czym Ameryki (USA, Brazylia, Gujana, Kanada) napędzają wzrost, a pewne dodatkowe przyrosty oczekiwane są z Alaski i innych projektów do 2026 r. Równolegle awaryjne uwalnianie rezerw strategicznych i alternatywne szlaki transportu złagodziły początkowy szok cenowy wywołany konfliktem na Bliskim Wschodzie, co tłumaczy, dlaczego kontrakty terminowe mogą handlować niżej mimo trwających strat po stronie podaży.

Fundamenty i sygnały z rynku produktów

Sama krzywa terminowa na ropę dostarcza czytelnego sygnału fundamentalnego: silne backwardation w WTI i Brent do około połowy 2027 r. wskazuje na premię za natychmiastową dostępność baryłek i ograniczone poczucie komfortu wobec obecnych poziomów zapasów. Dalsza część krzywej, od 2028 r., systematycznie obniża się – w kierunku górnych okolic 50 USD do dolnych 60 USD za baryłkę (≈środkowe okolice 50 EUR) na początku lat 30., odzwierciedlając oczekiwania wolniejszego wzrostu popytu i wystarczającej przyszłej mocy podażowej.

Siła średnich destylatów jest jeszcze bardziej wyraźna. Rozliczenie kontraktu gasoil na lipiec 2026 na poziomie 903 USD/t (≈836 EUR/t) znajduje się o około 8–10% powyżej kontraktów zimowych 2026/27 oraz niemal 30% powyżej dalekich serii na lata 30. w przedziale około 670–680 USD/t (≈617–626 EUR/t). Ta stroma struktura jest spójna z bardzo niskimi zapasami oleju napędowego w kluczowych regionach konsumpcyjnych oraz solidnym popytem ze strony transportu i przemysłu, mimo że ogólny wzrost popytu na ropę jest korygowany w dół. Tworzy to istotną krótkoterminową podporę dla cen ropy i zachęca do wyższych przerobów w rafineriach tam, gdzie marże na to pozwalają.

Jednocześnie ostatnie opracowania IEA i EIA wskazują na możliwość pojawienia się nadwyżki w drugiej części dekady, gdy nowe moce produkcyjne wejdą do eksploatacji, a wzrost popytu spowolni, zwłaszcza w scenariuszach przyspieszonej poprawy efektywności energetycznej i elektryfikacji. Ten makroekonomiczny obraz jest zgodny z łagodniejszą wyceną dalszej części krzywej ropy i stanowi ostrzeżenie przed bezrefleksyjnym ekstrapolowaniem obecnej ciasnoty rynku w nieskończoność.

Perspektywy i implikacje dla handlu

W krótkim terminie (kolejne 1–3 miesiące) kombinacja niskich zapasów, utrzymujących się zakłóceń na Bliskim Wschodzie i silnych marż na olej napędowy przemawia za łagodnie wzrostowym lub bocznym nastawieniem do ropy w najbliższych terminach. Zmienność prawdopodobnie pozostanie silnie uzależniona od nagłówków dotyczących Ormuzu, polityki OPEC+ lub dużych zaskoczeń w danych o zapasach. Komentarze rynkowe z weekendu sugerują, że pozycjonowanie jest wrażliwe na wszelkie oznaki szybkiego rozwiązania konfliktu, co mogłoby wywołać gwałtowne spłaszczenie krzywej.

W średnim terminie (2027–2029) rosnąca produkcja spoza OPEC+ i zrewidowana w dół ścieżka popytu implikują stopniowo łagodniejące bilanse, co już widać w niższych cenach odległych kontraktów. Jeśli zakłócenia podaży zostaną opanowane, a moce rezerwowe odbudowane, rynek może przejść od strukturalnego deficytu do łagodnej nadwyżki, wywierając presję spadkową na dalszą część krzywej, przy jednoczesnym utrzymaniu w cenach premii za ryzyko związane z geopolitycznymi punktami zapalnymi.

Ukierunkowane wnioski dla handlu

• Producenci: Wykorzystajcie strome backwardation do stopniowego budowania zabezpieczeń na wolumeny z lat 2027–2029, gdzie WTI i Brent wciąż handlują w dolnych–środkowych okolicach 60 EUR/bbl, zabezpieczając historycznie atrakcyjne poziomy forward przy łagodniejącym tle popytowym.
• Konsumenci/Rafinerie: Rozważcie zabezpieczenie części ekspozycji na olej napędowy poprzez odroczone kontrakty na gasoil, gdzie ceny są istotnie niższe niż w najbliższych terminach, przy zachowaniu elastyczności w zabezpieczaniu ropy z uwagi na ryzyka wzrostowe wynikające z dalszych spadków zapasów.
• Uczestnicy finansowi: Strategie na krzywej (np. long na najbliższych terminach / short na odległych) pozostają wspierane przez fundamenty, ale obarczone są ryzykiem zdarzeń związanych z nagłym złagodzeniem napięć na Bliskim Wschodzie lub gwałtownym spowolnieniem makroekonomicznym.

3‑dniowy kierunkowy obraz (w EUR)

• WTI najbliższy kontrakt (NYMEX): Lekko wyżej do bocznie w EUR/bbl, ze wsparciem ze strony silnych produktów i niskich zapasów, ale z ograniczeniami wzrostu z powodu obaw makroekonomicznych i popytowych.
• Brent najbliższy kontrakt (ICE): Podobnie, z lekką przewagą wzrostową względem WTI, utrzymując niewielką premię w EUR, odzwierciedlającą ryzyko podaży drogą morską.
• ICE Gasoil najbliższy kontrakt: Stabilnie do wyżej w EUR/t, z dużym prawdopodobieństwem lepszych wyników niż ropa w razie dalszych oznak ciasnoty na rynku destylatów lub zakłóceń logistycznych.