Spadki cen ropy naftowej w reakcji na spłaszczanie krzywej terminowej i słabsze marże crack na produktach

Kontrakty terminowe na ropę naftową mocno traciły, przy czym najbliższe serie WTI i Brent spadły o około 4%, a krzywe terminowe spłaszczyły się wraz z obniżeniem cen w dalszej części szeregu, co sygnalizuje przejście rynku ze stanu napięcia w kierunku bardziej zrównoważonych warunków.

Zarówno krzywe NYMEX WTI, jak i ICE Brent wykazują wyraźne równoległe przesunięcie w dół w dniu 26 czerwca 2026 r., przy czym najbliższe miesiące straciły prawie 2,5–3,0 USD na baryłce, a dalsze kontrakty spadały mniej w ujęciu procentowym. Kształt krzywej przechodzi w płytką backwardation do 2029 r., następnie spłaszcza się i lekko umacnia w najdalszych kontraktach od 2031 r. Słabły również marże crack na produktach: notowania ICE low-sulphur gasoil (diesel) spadły o 3–4% w całym zakresie zapadalności 2026–27, co podkreśla łagodniejszy popyt na średnie destylaty i zmniejszenie obaw o podaż. W przeliczeniu na euro, najbliższe WTI handlowane jest obecnie mniej więcej w połowie przedziału 60 EUR/bbl, a Brent w górnej części przedziału 60 EUR/bbl, co pozostawia ceny blisko dolnych rejonów ostatnich przedziałów wahań.

Ceny i struktura krzywej

Cały strip NYMEX WTI znajduje się pod szeroką presją. Kontrakt na sierpień 2026 rozliczył się na poziomie 69,23 USD/bbl, co oznacza spadek o 2,69 USD, czyli 3,89% w ujęciu dziennym, przy podobnych zniżkach wśród najbliższych serii. W okresie 2026–2029 ceny stopniowo obniżają się z około 69 USD do około 65 USD/bbl, wskazując na łagodną backwardation, znacznie mniej wyraźną niż na początku roku.

Po 2029 r. krzywa spłaszcza się w okolicach poziomu średnio 64 USD/bbl do 2031 r., a następnie lekko pnie się w górę w kierunku około 55–61 USD/bbl do lat 2035–37, gdy wartości na długi termin nieznacznie się umacniają. Krzywa ICE Brent odzwierciedla ten układ, notując premię rzędu około 3–4 USD/bbl względem WTI, przy czym sierpień 2026 zamknął się na poziomie 71,99 USD/bbl, spadając o 4,54%.

(Przybliżone wartości w EUR przy założeniu kursu 1 USD ≈ 0,93 EUR.)

Podaż, popyt i produkty

Synchroniczny spadek cen surowej ropy i produktów rafineryjnych, szczególnie low-sulphur gasoil, wskazuje na korektę po stronie popytu wzmocnioną przez łagodzenie napięć podażowych, a nie pojedynczy, specyficzny szok. Kontrakty terminowe na diesel od lipca 2026 do połowy 2027 r. spadły o około 20–30 USD/t (-2,5% do -3,7%), co sugeruje słabsze oczekiwania dotyczące popytu przemysłowego i transportowego oraz pewne odciążenie marż rafineryjnych.

Różnica cenowa WTI–Brent, przy której Brent utrzymuje umiarkowaną premię wzdłuż krzywej, nadal odzwierciedla strukturalny popyt na ładunki dostarczane drogą morską oraz utrzymujące się ograniczenia logistyczne w dostawach ropy śródlądowej w USA. Jednak równoległy charakter wyprzedaży sugeruje, że makroczynniki — takie jak obawy o globalny wzrost, bardziej restrykcyjne warunki finansowe i prawdopodobnie silniejsza podaż spoza OPEC — obecnie przeważają nad lokalnymi zakłóceniami podaży.

Fundamenty i sygnały z krzywej

Krzywe terminowe dla obu benchmarków wskazują na płytką, uporządkowaną backwardation do końca lat 20., co jest spójne z rynkiem pozostającym zasadniczo zrównoważonym, ale bez obaw o gwałtowne, krótkoterminowe niedobory. Umiarkowane nachylenie zapewnia jedynie ograniczoną zachętę do szybkiego uszczuplania zapasów, sugerując, że uczestnicy komercyjni mogą czuć się komfortowo, utrzymując zapasy operacyjne na poziomach zbliżonych do sezonowych norm.

Kontrakty na dalsze terminy (2031–2037) zarówno w WTI, jak i Brent rosną o około 0,3–0,7% w skali dnia, mimo że najbliższe serie są wyprzedawane. Ta dywergencja sugeruje, że oczekiwania dotyczące długookresowych kosztów krańcowych oraz ryzyka transformacji energetycznej pozostają niezmienione, podczas gdy postrzegany popyt spot i w najbliższych terminach jest wyceniany niżej. Dla rafinerii równoczesne złagodzenie cen ropy i gasoil poprawia krótkoterminową widoczność marż, ale sygnalizuje ryzyko spadkowe, jeśli popyt końcowy jeszcze bardziej osłabnie.

Krótkoterminowe perspektywy i spojrzenie tradingowe

Przy cenach najbliższej serii WTI w połowie przedziału 60 EUR/bbl i Brent w górnej części przedziału 60 EUR/bbl, notowania zbliżają się do poziomów technicznych, przy których często pojawia się fizyczny popyt, jednak jednolita presja wzdłuż całej krzywej ostrzega przed zakładaniem natychmiastowego odbicia. Utrata stromizny krzywej ogranicza korzyści z carry dla domykania krótkich pozycji i może w najbliższym czasie utrzymywać ostrożne nastawienie inwestorów spekulacyjnych.

• Producenci: Rozważenie stopniowego zwiększania wolumenów zabezpieczeń na IV kw. 2026 – 2027 przy obecnych poziomach, z wykorzystaniem korytarzy cenowych (collars), aby zachować udział w potencjalnych wzrostach, jeśli sytuacja makro się ustabilizuje.
• Konsumenci (przemysł, transport): Wykorzystanie bieżącej korekty do umiarkowanego wydłużenia zabezpieczeń do początku 2027 r., z priorytetem dla ekspozycji powiązanej z Brent, biorąc pod uwagę jego wciąż silną pozycję na rynku dostaw morskich.
• Traderzy: Krótkoterminowe spready czasowe mogą dalej się osłabiać wraz z erozją backwardation; warto skupić się na relatywnej wartości między ropą a gasoil, jeśli osłabienie w segmencie średnich destylatów będzie się pogłębiać.

3‑dniowy kierunkowy przedział cenowy (EUR)

• WTI najbliższy miesiąc (NYMEX): Nastawienie: horyzontalnie do lekko niżej; oczekiwany przedział około 62–66 EUR/bbl, gdy rynek trawi gwałtowną wyprzedaż.
• Brent najbliższy miesiąc (ICE): Nastawienie: zasadniczo zbieżne z WTI; orientacyjny przedział 65–69 EUR/bbl, przy względnym spreadzie wobec WTI prawdopodobnie stabilnym.
• ICE gasoil (front): Nastawienie: konsolidacja po spadku; orientacyjny przedział 800–835 EUR/t, odzwierciedlający zarówno sygnały z rynku ropy, jak i popytu na diesel.