Orzeszki ziemne z Indii: gwałtowny spadek zbiorów przy zaskakująco niskich cenach FOB

Zbiory orzeszków ziemnych w Indiach w 2026 roku zmierzają ku wyraźnie bardziej napiętemu bilansowi, przy czym krajowa produkcja ma być o około jedną czwartą niższa niż w ubiegłym roku, podczas gdy ceny eksportowe jak dotąd wykazują jedynie umiarkowaną siłę. Kluczowym ryzykiem w nadchodzących miesiącach jest zderzenie mniejszej podaży surowych orzeszków ziemnych i odmian jakości G20 z silniejszym popytem krajowym, gdy napływ nowych zbiorów osiągnie szczyt. Produkcję orzeszków ziemnych w Indiach w bieżącym sezonie szacuje się zaledwie na 6,5–6,8 mln ton, zdecydowanie mniej niż wcześniejsze 8,2–8,4 mln ton. Straty koncentrują się w Gudźaracie i Radżastanie, podczas gdy Madhya Pradesh i Uttar Pradesh częściowo kompensują spadek, ale nie są w stanie przywrócić ubiegłorocznego wolumenu. Mimo to obecne indyjskie kwotowania FOB dla jąder odmian bold i Java są tylko nieznacznie wyższe niż na początku września, co sugeruje, że popyt eksportowy pozostaje ostrożny, a mniejsze zbiory nie zostały jeszcze w pełni uwzględnione w cenach.

Ceny

Notowania eksportowe wykazują jedynie umiarkowaną siłę pomimo 25% spadku produkcji. Najnowsze wskazania (26 września 2026 r.) dla Indii, FOB New Delhi, przedstawiają się następująco:

Niewielkie osłabienie tydzień do tygodnia sugeruje, że eksporterzy nadal opierają się wyższym ofertom, wspierani przez alternatywne kierunki, takie jak Brazylia, oraz trwające, choć nierównomierne, dostawy na indyjskie rynki krajowe.

Podaż i popyt

Krajową produkcję orzeszków ziemnych prognozuje się na 6,5–6,8 mln ton wobec 8,2–8,4 mln ton w ubiegłym sezonie, co oznacza spadek o około 25%. W Gudźaracie, tradycyjnie będącym filarem indyjskiego eksportu orzeszków ziemnych, zbiory mają wynieść zaledwie 2,8–3,0 mln ton wobec około 4,3 mln ton, podczas gdy w Radżastanie spadną z około 1,8 mln do 1,3 mln ton.

Te dwa stany odpowiadają za większość spadku i prawdopodobnie nie zostaną w pełni zrekompensowane przez wzrost produkcji w innych regionach. Madhya Pradesh i Uttar Pradesh mogą łącznie osiągnąć 1,5–1,7 mln ton wobec około 1,0 mln ton w ubiegłym roku, jednak ich większy udział nadal pozostawia krajowy bilans wyraźnie bardziej napięty niż w 2025 roku.

Pozostałe regiony produkcyjne dostarczą umiarkowanych ilości, ale nie zmienią ogólnego obrazu. Telangana i Andhra Pradesh mają łącznie osiągnąć około 450 000 ton, Karnataka 200 000 ton, a Tamil Nadu 500 000–600 000 ton, wspierając regionalną podaż, lecz nie kompensując strat w Gudźaracie i Radżastanie.

Po stronie popytu krajowe zainteresowanie jądrami i przerobem pozostaje silne, szczególnie w stanach południowych, mimo że popyt międzynarodowy określany jest jako ostrożny, a część importerów ma nadal dobre pokrycie. Ponadto gwałtowny spadek eksportu z Sudanu z powodu konfliktu oraz problemy jakościowe związane z pogodą w Argentynie ograniczają alternatywne kierunki dla części nabywców, stopniowo zwiększając strategiczne znaczenie Indii w globalnych przepływach handlowych.

Fundamenty i jakość G20

Ogólna ocena zbiorów wskazuje na mniejszą dostępność orzeszków ziemnych odmiany G20, będącej kluczową odmianą dla przetwórstwa. Głównym czynnikiem jest mniejsza produkcja w Gudźaracie, który tradycyjnie dostarcza znaczną część eksportowego surowca G20. Niższe wolumeny z Radżastanu dodatkowo ograniczają pulę dobrej jakości jąder odmian bold i G20 dostępnych dla eksporterów.

Przy krajowej produkcji niższej o około jedną czwartą rozkład rozmiarów i jakość stają się ważniejsze niż sam poziom wolumenu. Każde niekorzystne zjawisko pogodowe podczas późnego wypełniania strąków i suszenia w Gudźaracie i Radżastanie nieproporcjonalnie wpłynęłoby na jakość G20, zwiększając premie za dobrze wyrośnięte partie o niskiej zawartości aflatoksyn. Z kolei zwiększona produkcja w Madhya Pradesh i Uttar Pradesh jest w większym stopniu ukierunkowana na wykorzystanie krajowe i nie może w pełni zastąpić eksportowej podaży G20 z Gudźaratu.

Dane oficjalne wskazują, że indyjski sektor orzeszków ziemnych rozpoczął ten sezon z relatywnie wysokiej bazy produkcyjnej w latach 2025–26, wynoszącej około 13 mln ton przy szerszej definicji roślin oleistych, co zwiększa statystyczny wpływ obecnego szacunku na poziomie 6,5–6,8 mln ton. Ta zmiana wzmacnia przekonanie o strukturalnie bardziej napiętym bilansie w sezonie 2026/27, szczególnie w przypadku jąder o jakości eksportowej.

Pogoda i ryzyka krótkoterminowe

Zbiory orzeszków ziemnych w Gudźaracie i Radżastanie przebiegają w warunkach ogólnie typowych dla późnej fazy monsunu, jednak lokalne intensywne opady pozostają ryzykiem w części Saurasztry i północno-zachodnich Indii. Późne deszcze podczas wykopywania i suszenia mogłyby pogorszyć jakość jąder, szczególnie na już osłabionych polach, i dodatkowo ograniczyć rynkowe wolumeny G20.

Krótkoterminowe dane z mandis w Gudźaracie, Radżastanie i Uttar Pradesh wskazują na relatywnie stabilne do nieznacznie rosnących cen hurtowych w porównaniu z początkiem września, odzwierciedlając świadomość handlowców dotyczącą mniejszej podaży jeszcze przed dostarczeniem pełnych zbiorów na place targowe. Jeśli w październiku opady pozostaną ograniczone, straty wolumenowe mogą się ustabilizować, jednak każda kolejna fala deszczu prawdopodobnie podniosłaby ceny krajowe i szybko przełożyła się na oferty FOB.

Perspektywy handlowe

• Importerzy / palarnie: Wykorzystać obecne niskie poziomy FOB w Indiach (szczególnie dla bold 50–70), aby przedłużyć pokrycie do I kwartału 2027 roku, priorytetowo traktując wyższej jakości G20 i Java, gdzie ryzyka jakościowe są największe.
• Przetwórcy w Indiach: Zabezpieczać ryzyko spadku cen oleju i śruty, stopniowo kontraktując surowe orzeszki ziemne po obecnych cenach mandi, ale unikać nadmiernych zobowiązań przed uzyskaniem pełnej jasności co do zbiorów w Gudźaracie i Radżastanie.
• Eksporterzy: Utrzymywać zdyscyplinowane poziomy ofert dla najwyższej jakości G20 i dużych jąder bold; rozważyć selektywną sprzedaż terminową zamiast agresywnych zobowiązań wolumenowych do czasu pełnej oceny jakości po zbiorach.
• Nabywcy polegający na Sudanie/Argentynie: Dywersyfikować strukturę pochodzenia w kierunku Indii i Brazylii z uwagi na zakłócenia eksportu z Sudanu oraz problemy jakościowe związane z pogodą w Argentynie, które mogą ograniczyć globalną podaż segmentów premium.

3-dniowy przegląd kierunku cen

• Indie FOB New Delhi (jądra bold i Java): Stabilnie do nieznacznie mocniej w ciągu najbliższych 3 dni, gdy eksporterzy testują wyższe oferty, lecz nadal mierzą się z ostrożnym popytem zagranicznym.
• Krajowe mandis w Gudźaracie (w łupinach/bold): Łagodna tendencja wzrostowa napędzana ostrożnością dotyczącą podaży w okresie zbiorów i obawami o jakość, szczególnie jeśli lokalne opady będą się utrzymywać.
• Brazylia FOB, surowe orzeszki ziemne: Stabilnie do marginalnie słabiej, ponieważ brazylijskie oferty pozostają konkurencyjne i częściowo ograniczają możliwość podnoszenia przez Indie cen denominowanych w USD w bardzo krótkim terminie.