Rekordowo niskie zasiewy pszenicy w USA wspierają kontrakty terminowe, podczas gdy eksport z basenu Morza Czarnego ogranicza wzrosty

Kontrakty terminowe na pszenicę w USA znajdują wsparcie dzięki mocnemu ograniczeniu areału oraz nieco niższym od oczekiwań zapasom czerwcowym, ale obfita podaż z regionu Morza Czarnego oraz słaby popyt importowy w UE powstrzymują szerszą zwyżkę. Krótkoterminowe ryzyko cenowe w Chicago jest umiarkowanie skierowane w górę, podczas gdy europejskie benchmarki i ceny fizyczne w regionie Morza Czarnego pozostają ograniczone przez silną konkurencję eksportową. Rynek pszenicy wchodzi w lipiec z wyraźnie mieszanym układem czynników. Decydującym impulsem były raporty USDA „Acreage” i „Grain Stocks”, które potwierdziły historycznie niski poziom areału pszenicy w USA przy jedynie nieznacznie wyższych zapasach. To zacieśnia przyszły bilans, mimo że trwające zbiory pszenicy ozimej oraz poprawiające się oceny pszenicy jarej zwiększają podaż w najbliższym czasie. Jednocześnie perspektywy plonów w Rosji zostały ponownie podniesione, a Ukraina agresywnie eksportuje z portów Morza Czarnego, zmuszając globalnych konkurentów do defensywy i ograniczając kontynuację rajdu na CBOT.

Ceny

Kontrakty terminowe na pszenicę w Chicago wzrosły po publikacji danych USDA. Najbliższy kontrakt CBOT na wrzesień 2026 notowany jest w okolicach 600 USc/bu, natomiast grudzień 2026 blisko 615 USc/bu po wzrostach rzędu 5–10 c/bu w ostatnich sesjach, gdy rynek przeszacował rekordowo niski areał w USA oraz korzystniejsze od oczekiwań zapasy. Po przeliczeniu oznacza to poziom cenowy rzędu 215–225 EUR/t, zasadniczo zbliżony do wartości z końca czerwca.

Na Euronext (MATIF) kontrakt na pszenicę z dostawą we wrześniu 2026 był ostatnio notowany około 203 EUR/t, przy krzywej wznoszącej się w lata 2027–2028 (marzec 2027 około 216 EUR/t, grudzień 2028 blisko 231 EUR/t). Niezmienione zamknięcie względem poprzedniego dnia podkreśla, że wzrostowe impulsy z Chicago zostały zneutralizowane przez wyższe oczekiwania dotyczące produkcji w Rosji i presję z regionu Morza Czarnego.

Na rynkach fizycznych ukraińskie ceny CPT Odessa na 1 lipca 2026 osłabły do około 175–184 EUR/t dla pszenicy paszowej do pszenicy konsumpcyjnej klasy 2, o 2–6 EUR/t mniej niż w połowie czerwca. Niemiecka pszenica paszowa EXW Drentwede również lekko potaniała – z około 198 EUR/t pod koniec czerwca do 195 EUR/t, co odzwierciedla konkurencyjne oferty z basenu Morza Czarnego oraz komfortową podaż w Europie.

Podaż i popyt

Najnowsze dane dotyczące areału w USA są kluczowym czynnikiem wzrostowym. Raport „Acreage” USDA NASS wskazuje całkowity areał pszenicy w USA na 2026 rok na poziomie 42,74 mln akrów, o 6% mniej rok do roku i jest to najniższy poziom od początku prowadzenia statystyk w 1919 r., a także około 1,1 mln akrów poniżej średnich oczekiwań rynku. Areał zasiewów pszenicy ozimej szacowany jest na 31,52 mln akrów, a pozostałej pszenicy jarej na 9,39 mln akrów, w obu przypadkach nieco poniżej prognoz.

Kwartalne zapasy pszenicy na 1 czerwca wynoszą 920 mln buszli, około 65 mln buszli powyżej ubiegłego roku, ale wciąż nieznacznie poniżej oczekiwań sprzed raportu, wynoszących około 931 mln buszli. Ta kombinacja – rekordowo niskiego areału i tylko minimalnie obciążających zapasów – zacieśnia przyszły bilans pszenicy w USA i stanowi wyraźny impuls wzrostowy dla notowań na CBOT.

Sygnały popytu eksportowego są ostrożnie pozytywne dla pszenicy z USA. USDA poinformowała o prywatnej sprzedaży 100 000 t pszenicy twardej czerwonej (Hard Red) do Nigerii na sezon 2026/27, podczas gdy młyn z Korei Południowej zakontraktował kolejne 100 000 t pszenicy z USA, co podkreśla utrzymującą się konkurencyjność w kluczowych segmentach jakościowych. Z drugiej strony popyt importowy w UE pozostaje słaby: import miękkiej pszenicy do UE w pierwszych 51 tygodniach sezonu jest o 48% niższy niż rok wcześniej i wynosi około 3,8 mln t, co odzwierciedla dobrą dostępność wewnętrzną i ogranicza dodatkowy popyt z rynków zamorskich.

Fundamenty i czynniki regionalne

Jeśli chodzi o plony w USA, sygnały są mieszane. Postęp żniw pszenicy ozimej osiągnął 48% na dzień 28 czerwca, o 9 punktów procentowych powyżej wieloletniej średniej, co zwiększa podaż natychmiastową. Jednocześnie jedynie około 26% areału pszenicy ozimej oceniane jest jako dobre/bardzo dobre – to najsłabsza ocena na tę datę od około dwóch dekad, co zapewnia fundamentalne wsparcie cenom, mimo szybkiego tempa zbiorów. Kondycja pszenicy jarej jest wyraźnie lepsza, a udział ocen dobrych/bardzo dobrych poprawił się o 5 punktów do 59%, głównie dzięki wzrostom w Dakocie Północnej, Idaho i Montanie.

Poza USA rozwój sytuacji podażowej sprzyja spadkom cen. Agencja cenowa Argus podniosła swoją prognozę zbiorów pszenicy w Rosji o 2,5 mln t do około 91 mln t, wzmacniając narrację o obfitej podaży z regionu Morza Czarnego i ograniczając potencjał wzrostowy w Chicago oraz notowania na MATIF. W przeciwieństwie do tego, Szwecja spodziewa się spadku zbiorów pszenicy o około 20% do około 5 mln t z powodu uszkodzeń zimowych, jednak ten spadek jest zbyt mały, aby zrównoważyć większe przyrosty w regionie Morza Czarnego.

Kompleks eksportowy Morza Czarnego pozostaje silnie konkurencyjny. Ukraińskie ceny skupu pszenicy konsumpcyjnej dostarczanej do portów Morza Czarnego spadły o kolejne 2–3 EUR/t do około 212–216 USD/t (około 196–200 EUR/t), podczas gdy eksport w pierwszych 26 dniach czerwca sięgnął około 1,31 mln t, wyraźnie powyżej 0,8 mln t w tym samym okresie rok wcześniej. Niższe poziomy FOB i CPT znajdują odzwierciedlenie w spadkowym trendzie ofert CPT Odessa w EUR i nadal wywierają presję na ceny w UE i kierunkach śródziemnomorskich.

Pogoda i krótkoterminowa perspektywa

Obecne warunki pogodowe w USA dodają umiarkowaną premię, ale jeszcze nie zmieniają zasadniczo bilansu. Najnowsze raporty wskazują na fale upałów w części amerykańskiego pasa upraw zbożowych, co przyczyniło się do umocnienia rynków soi i kukurydzy oraz zapewniło pewne wsparcie dla pszenicy przez efekt przeniesienia. W przypadku pszenicy kluczowe ryzyko pogodowe dotyczy teraz utrzymania relatywnie korzystnego stanu zasiewów pszenicy jarej na północnych Równinach, szczególnie w Dakocie Północnej i Montanie, gdzie terminowe opady pozostaną krytyczne w całym lipcu.

W regionie Morza Czarnego pogoda stała się nieco bardziej sprzyjająca po wcześniejszych obawach, co wspiera podwyższone szacunki produkcji w Rosji. Przy postępujących tam żniwach i sprawnie funkcjonującej logistyce region ten prawdopodobnie pozostanie agresywnym sprzedawcą do Afryki Północnej, na Bliski Wschód i do części Azji w trzecim kwartale, ograniczając ewentualne skoki cen wywołane pogodą, chyba że pojawią się nowe problemy w kluczowych krajach eksportujących lub importujących.

Perspektywy handlowe

• CBOT (pszenica USA): Rekordowo niski areał zasiewów oraz nieco niższe od oczekiwań zapasy przemawiają za wspieranym rynkiem z umiarkowanie wzrostowym nastawieniem. Spadki w kierunku ekwiwalentu około 210 EUR/t w najbliższych kontraktach mogą stanowić okazję dla odbiorców końcowych do wydłużenia zabezpieczenia na I kw. 2027 r., podczas gdy zwyżki powyżej około 230 EUR/t prawdopodobnie przyciągną sprzedaż ze strony rolników i funduszy, biorąc pod uwagę silną konkurencję z regionu Morza Czarnego.
• MATIF (pszenica UE): Wobec rosnących szacunków zbiorów w Rosji oraz słabego importu UE, kontrakty paryskie wydają się ograniczone mimo siły rynku w USA. Nabywcy z przemysłu i sektora pasz mogą kontynuować strategię zakupów „z ręki do ust”, ale powinni rozważyć stopniowe zabezpieczanie potrzeb na IV kw. 2026 – I kw. 2027 w przedziale 200–210 EUR/t, ponieważ każda nowa pogoda‑straszaka w USA lub zakłócenia logistyczne w regionie Morza Czarnego mogą szybko podnieść ceny europejskie z obecnych poziomów.
• Rynek fizyczny Morza Czarnego (Ukraina, Rosja): Utrzymująca się presja na wartości CPT i FOB Ukrainy sugeruje, że krótkoterminowe ryzyka cenowe dla dostawców regionalnych nadal są skierowane w dół. Producenci mogą rozważyć stopniowe zwiększanie hedgingu przy każdych zwyżkach wywołanych wzrostami na CBOT, podczas gdy importerzy uzależnieni od dostaw z regionu Morza Czarnego wciąż mogą zabezpieczyć konkurencyjnie wycenione ładunki na wysyłki późnoletnie i jesienne.

3‑dniowy kierunkowy obraz (kluczowe giełdy, w EUR)