Rynek kukurydzy stabilizuje się, podczas gdy rekordowe ukraińskie zbiory ciążą nad sezonem 2026/27

Ukraińska kukurydza zmierza ku znacznie większym zbiorom w 2026 roku, podczas gdy kontrakty futures w Europie, USA i Chinach pozostają stabilne lub lekko zyskują. Obfita podaż z basenu Morza Czarnego oraz postępujące zbiory w USA prawdopodobnie ograniczą większe wzrosty cen w sezonie 2026/27. Rynek kukurydzy rozpoczyna tydzień w szeroko rozumianym trendzie bocznym. Kontrakty Euronext z najbliższymi terminami pozostają dobrze wspierane powyżej pozycji odroczonych, podczas gdy kukurydza CBOT nieznacznie zyskuje, a kontrakty w Dalian lekko tracą. Kluczowym czynnikiem strukturalnym jest prognozowany wzrost ukraińskiej produkcji powyżej 35 mln ton w 2026 roku, wynikający zarówno z większego areału, jak i wyższych plonów. W połączeniu z silną konkurencją z Ameryki Południowej oraz postępującymi zbiorami w USA wskazuje to na obfitą globalną dostępność zbóż paszowych przed rozpoczęciem nowego roku gospodarczego, przesuwając bilans ryzyka cen nieznacznie w dół.

Ceny

Kontrakty futures na kukurydzę na Euronext pozostają tego dnia bez zmian, ale krzywa wyraźnie sygnalizuje komfortową podaż terminową. Kontrakt z listopada 2026 roku jest notowany po 268,75 EUR/t, podczas gdy marzec 2027 i czerwiec 2027 są wyceniane odpowiednio na 264,75 EUR/t i 264,00 EUR/t. W dalszych terminach listopad 2027 spada gwałtownie do 231,50 EUR/t, a pozycje na lata 2028–2029 skupiają się wokół 217,75 EUR/t, podkreślając oczekiwania spadku cen w dalszej części dekady.

Kukurydza CBOT nieznacznie zyskuje: grudzień 2026 wynosi 543,75 centów amerykańskich/bu (+0,14%), marzec 2027 — 557,75 centów amerykańskich/bu, a maj 2027 — 564,00 centów amerykańskich/bu. Aktywność pozostaje umiarkowana, jednak wyższe ceny futures w ostatnich tygodniach poprawiły konkurencyjność brazylijskiego eksportu i wsparły ceny na poziomie gospodarstw rolnych. Na giełdzie w Dalian kukurydza z najbliższym terminem, listopad 2026, nieznacznie traci do 2 176 CNY/t (‑0,55%), przedłużając słabszy ton chińskich cen krajowych.

Wskazania cenowe na rynku fizycznym są stabilne lub słabsze. Organiczna skrobia kukurydziana FOB New Delhi pozostaje wyceniana na 1,30 EUR, bez zmian od końca sierpnia. Ukraińska kukurydza paszowa CPT Odessa ostatnio staniała, a najnowszy poziom wynosi 0,157 EUR wobec 0,165–0,172 EUR wcześniej w tym miesiącu; żółta kukurydza FOB Odessa jest wskazywana na poziomie 0,159 EUR, wobec 0,166 EUR w połowie września. Niemiecka kukurydza paszowa EXW Drentwede utrzymuje się w okolicach 0,295 EUR. Brazylijska kukurydza popcorn FCA Dordrecht pozostaje stabilna na poziomie 0,80 EUR.

Podaż i popyt

Ukraina wyróżnia się jako najbardziej jednoznacznie wzrostowy element po stronie podaży. Najnowsza ocena oparta na danych JRC przewiduje ukraińską produkcję kukurydzy w 2026 roku na około 35,1 mln ton, czyli o około 13% więcej niż w ubiegłym roku. Wynika to zarówno z większego areału zasiewów, wynoszącego około 4,748 mln hektarów (6% powyżej średniej pięcioletniej i 7% powyżej poziomu z 2025 roku), jak i z wyższych prognozowanych plonów na poziomie 7,40 t/ha, przewyższających zarówno ubiegłoroczne wyniki, jak i średnią pięcioletnią. Takie zbiory zwiększyłyby nadwyżkę eksportową w sezonie gospodarczym 2026/27.

Sezon rozpoczął się w trudnych warunkach — kwietniowe okresy chłodu opóźniły siewy, a późno zasiane pola były bardziej narażone na ryzyko pogodowe latem. Następnie zachodnie regiony zmagały się z suszą i temperaturami powyżej średniej, a oczekiwane tam plony mają spaść poniżej średniej. Z kolei kilka obwodów centralnych i wschodnich — w tym winnicki, dniepropietrowski, charkowski, ługański oraz znaczna część obwodu kijowskiego — skorzystało z obfitych opadów w lipcu i braku ekstremalnych upałów, co znacząco poprawiło perspektywy plonów.

Deficyt opadów w sierpniu mógł ograniczyć wypełnianie ziarna w części centralnej Ukrainy, jednak perspektywy plonów krajowych pozostają wyraźnie powyżej średniej pięcioletniej. Ogólnie połączenie większego areału i wyższych plonów wskazuje na znacznie bardziej komfortowy bilans Ukrainy oraz silniejszą obecność na rynkach eksportowych UE, MENA i Azji w sezonie 2026/27, zwiększając strukturalną presję na ceny w basenie Morza Czarnego i w Europie.

Globalnie zbiory w USA nabierają tempa, a dojrzałość kukurydzy i postęp prac żniwnych wyprzedzają średnią pięcioletnią, wzmacniając krótkoterminową dostępność podaży. Brazylia odnotowała silne wysyłki kukurydzy na eksport do sierpnia, jednak prognozy na wrzesień wskazują na spadek wolumenów rok do roku, odzwierciedlający mniejszą nadwyżkę eksportową, ponieważ popyt krajowy — szczególnie ze strony sektora etanolu kukurydzianego — absorbuje większą część zbiorów. Ogólnie globalna dostępność zbóż paszowych na początku 2027 roku wygląda komfortowo, choć regionalna logistyka i różnice jakościowe nadal mają znaczenie.

Fundamenty i pogoda

Od strony fundamentalnej bilans kukurydzy przesuwa się od niedoboru w kierunku niewielkiej nadwyżki, przede wszystkim za sprawą basenu Morza Czarnego i Ameryki Południowej. Na Ukrainie kluczowy czynnik zmienności przesunął się z ryzyka plonów na zdolności logistyczne i korytarze eksportowe; jeśli infrastruktura i trasy pozostaną sprawne, prognozowane zbiory przekraczające 35 mln ton przełożą się na większe dostawy drogą morską i przez granice w sezonie 2026/27.

W Ameryce Północnej ostatnie tygodnie przyniosły na ogół sprzyjającą pogodę pod koniec sezonu w Pasie Kukurydzy. Chociaż lokalne obszary suszy i upałów przyspieszyły rozwój upraw w niektórych stanach, krajowe oceny kondycji upraw pozostają blisko średniej lub nieznacznie powyżej niej, a dojrzewanie i zbiory przebiegają szybciej niż wynikałoby to z norm historycznych, wspierając terminowy napływ kukurydzy z nowych zbiorów. Ryzyko pogodowe do końca zbiorów koncentruje się obecnie raczej na potencjalnych zakłóceniach spowodowanych opadami niż na stratach plonów.

W Brazylii zbiory kukurydzy safrinha są w dużej mierze ustalone, a systemy logistyczne obsługują znaczne wolumeny. Jednak wcześniejsze opóźnienia w siewach i wysoki popyt krajowy, zwłaszcza ze strony rozwijającego się sektora etanolu kukurydzianego, oznaczają, że nadwyżka eksportowa nie jest nieograniczona. Ewentualny dalszy wzrost cen CBOT lub przewaga kosztowa frachtu mogłyby krótkoterminowo skierować dodatkowe brazylijskie wolumeny na rynek eksportowy, jednak główny przekaz jest taki, że kukurydza z basenu Morza Czarnego — szczególnie z Ukrainy — prawdopodobnie będzie wyznaczać ceny krańcowe w Europie w nadchodzącym roku gospodarczym.

Perspektywy handlowe

• Kupujący (producenci pasz, integratorzy): Połączenie większych zbiorów na Ukrainie i postępujących zbiorów w USA sugeruje wykorzystywanie krótkoterminowych spadków do wydłużenia pokrycia zapotrzebowania do początku 2027 roku. Warto rozważyć etapowanie zakupów na Euronext w kontraktach lis 26–mar 27, gdy oferty bazowe z Ukrainy i krajów UE są konkurencyjne wobec CBOT.
• Sprzedający (rolnicy, eksporterzy): Ponieważ krzywe terminowe już dyskontują niższe ceny od końca 2027 roku, możliwości leżą w selektywnym zabezpieczaniu produkcji z sezonu 2026/27 na Euronext i CBOT podczas wzrostów napędzanych pogodą lub logistyką. Należy monitorować sytuację na korytarzach Morza Czarnego oraz pogodę podczas zbiorów w USA pod kątem krótkoterminowych skoków cen.
• Firmy handlowe/Traderzy: Strategie bazowe między ukraińską kukurydzą CPT/FOB Odessa a europejskimi rynkami krajowymi pozostają atrakcyjne, szczególnie jeśli logistyka w basenie Morza Czarnego będzie działać sprawnie. Należy aktywnie zarządzać różnicami jakości i wilgotności (np. wilgotność 14–14,5% dla jakości paszowej) wraz z napływem kukurydzy z nowych zbiorów.

3‑dniowa kierunkowa prognoza cen

• Kukurydza Euronext: Stabilnie do nieznacznie słabiej, ponieważ presja zbiorów narasta, a oczekiwania dotyczące ukraińskiej podaży pozostają wyraźnie negatywne dla bilansu.
• Kukurydza CBOT: Łagodny handel dwukierunkowy z lekkim nastawieniem spadkowym, odzwierciedlający przyspieszające zbiory w USA i ogólnie sprzyjającą pogodę.
• Kukurydza Dalian: Stopniowa tendencja spadkowa w warunkach komfortowych zapasów krajowych i słabego popytu downstream, o ile nie nastąpią nagłe zmiany polityki lub importu.