Rynek orzechów ziemnych podzielony: słabość w USA, napięta sytuacja w Argentynie, cięcia w Brazylii, zakłócenia w Indiach

Globalne rynki orzechów ziemnych poruszają się ogólnie horyzontalnie, ale z wyraźnymi różnicami regionalnymi: ceny w USA łagodnie spadają dzięki dobrym perspektywom plonów, rynek chiński stabilizuje się w pobliżu poziomów kosztowych, podczas gdy Argentyna pozostaje mocna z powodu ograniczonej dostępności towaru w najbliższym terminie, a cięcia areału w Brazylii zwiększają ryzyko w średnim horyzoncie. Silne zbiory letnie w Indiach zwiększają podaż, ale problemy logistyczne i bariery eksportowe uniemożliwiają istotniejsze wybicie cen w dół. Obecny układ daje względny komfort w krótkim terminie, ale rosnącą podatność w dłuższym horyzoncie. Wygodne zapasy starego plonu w Chinach, dobre warunki upraw w USA oraz 10% wzrost letnich zbiorów w Indiach łagodzą obawy wynikające z problemów jakościowych w Argentynie i 30% redukcji areału w Brazylii. Jednak niedobór oleju napędowego w Indiach, zawieszenie importu w Indonezji oraz słabe prognozy monsunu w kluczowych stanach oleistych mogą zacieśnić przepływy handlowe szybciej, niż obecnie oczekuje rynek. Kupujący powinni wykorzystać dzisiejsze relatywnie łagodne otoczenie cenowe, aby zabezpieczyć pokrycie przed tym, jak ryzyko pogodowe i regulacyjne zostanie zdyskontowane w wyższych cenach na krzywej terminowej.

Ceny i ruchy regionalne

Ceny skupu farmer stock w USA spadły pod koniec maja do około 0,23 USD/lb, odzwierciedlając poprawiające się warunki upraw i szybkie tempo siewów, mimo że rolnicy spowalniają sprzedaż forward. Chiński rynek spot pozostaje zasadniczo stabilny, z cenami w prowincji Henan w okolicach poziomów kosztowych i lekko mocniejszymi notowaniami terminowymi tydzień do tygodnia, choć nadal poniżej poziomów z ubiegłego roku. Oferty eksportowe z Argentyny pozostają mocne na poziomie 1 450–1 500 USD/MT dla 40/50 blanszowanych i 1 575–1 600 USD/MT dla 38/42 blanszowanych, wspierane przez ograniczoną dostępność w najbliższym terminie oraz wątpliwości co do jakości.

Indie wykazują umiarkowanie mocny ton w segmencie nasiennym i Java, napędzany silnym popytem na materiał siewny oraz premią za dobrą jakość; krajowe nasiona premium handlują w przeliczeniu mniej więcej w dolnym przedziale 1,3 EUR/kg, podczas gdy eksportowe odmiany bold z Gudźaratu i New Delhi utrzymują się nieco powyżej 1,0 EUR/kg FCA/FOB. Brazylijskie oferty FOB na surowe orzechy ziemne w okolicach 1,1–1,2 EUR/kg w środku przedziału sugerują, że 30% cięcie areału nie przełożyło się jeszcze na istotne odbicie cen, częściowo dlatego, że globalni nabywcy nadal postrzegają alternatywne kierunki pochodzenia jako wystarczająco dostępne.

Szybki przegląd podaży i popytu

Chiny pozostają strukturalnie nadpodażowe. Zapasy starego plonu są obfite, import z Sudanu i Senegalu jest komfortowy, a popyt końcowy zarówno ze strony sektora spożywczego, jak i przerobowego jest słaby. Tłocznie oleju obniżyły ceny skupu mimo wciąż dodatnich marż przerobowych, co podkreśla ostrożne nastawienie. Jednocześnie ceny spot w kluczowych prowincjach, takich jak Henan, znajdują wsparcie, a kontrakty terminowe lekko rosną, sugerując, że poziomy kosztowe i ograniczona sprzedaż ze strony rolników zaczynają ograniczać dalsze spadki.

Wyniki eksportowe Chin stanowią cichy, ale istotny byczy czynnik równoważący: eksport w styczniu skoczył do niemal 45 000 ton wobec około 14 000 ton rok wcześniej, przy czym znaczną część wolumenu absorbują Indonezja i inni nabywcy z Azji Południowo‑Wschodniej. Stopniowo pomaga to równoważyć krajowe zapasy mimo kontynuowanego importu, a jeśli pogoda stanie się mniej sprzyjająca w drugiej połowie 2026 r., dzisiejsza komfortowa nadwyżka może się skurczyć szybciej, niż rynek obecnie wycenia.

Argentyna znajduje się na przeciwległym biegunie. Pomimo rekordowych zbiorów w 2025 r., ilość towaru eksportowego dostępna na Europę Zachodnią jest mniejsza od oczekiwań z powodu utrzymujących się problemów jakościowych i opóźnionych dostaw nowego plonu. Wstępne dane z żniw wskazują na plony poniżej ubiegłego sezonu, a ryzyko przymrozków zwiększa obawy o jakość jąder. Europejscy nabywcy wydają się dobrze zabezpieczeni na drugą połowę 2026 r., co tonuje popyt spot, ale pozycje bliskie dostawy do Rotterdamu pozostają napięte i prawdopodobnie utrzymają się mocne do czasu uzyskania większej jasności co do jakości i wielkości wolumenu.

Stany Zjednoczone dokładają się do globalnej narracji komfortu. Zasiewy objęły około trzy czwarte planowanego areału, przy 58% upraw ocenionych jako Good‑to‑Excellent i tylko niewielkim udziale w kategorii Poor‑to‑Very Poor. Wspiera to oczekiwania solidnych zbiorów w 2026 r., o ile pogoda w czerwcu będzie sprzyjająca, i już teraz obniżyło ceny. Niechęć rolników do sprzedaży po obecnych poziomach jednak ogranicza dalszy potencjał spadkowy i może szybko się odwrócić, jeśli pogoda stanie się gorąca i sucha.

Brazylia jest kluczową niewiadomą w średnim terminie. Głębokie, 30% cięcie areału zasiewów po słabych zeszłorocznych cenach na poziomie gospodarstw to wyraźny sygnał ostrzegawczy dla dostępności w sezonie 2026/27. Na razie eksport do Rosji, UE i Algierii utrzymuje się na solidnym poziomie, a wysyłki oleju arachidowego do Chin rosną, co wskazuje na sprawne upłynnianie zredukowanego plonu. Jeśli jednak areał nie zostanie odbudowany w kolejnym sezonie siewnym, rola Brazylii jako elastycznego dostawcy dla Europy i Azji może się zmniejszyć, zmuszając nabywców do większego polegania na Argentynie, USA i Indiach.

Indie zwiększają podaż krótkoterminową, ale z istotnymi zastrzeżeniami. Szacuje się, że letnie zbiory w Gudźaracie wzrosną rok do roku o około 10% do 125 000 ton, a dostawy na kluczowe rynki powinny wzrosnąć w nadchodzących tygodniach. Głównym motorem jest popyt na materiał siewny, przy oczekiwanym zwiększeniu areału zasiewów monsunowych dzięki atrakcyjnym cenom nasion. Jednocześnie szeroki niedobór oleju napędowego podniósł koszty frachtu nawet o 50% i spowolnił ruch towarów do portów, zwiększając poziomy bazy i potencjalnie wspierając ceny krajowe mimo wyższej ogólnej produkcji.

W eksporcie Indie ograniczane są przez utrzymujące się zawieszenie importu w Indonezji oraz nierozwiązane kwestie certyfikacji GAP. Bez nowych kwot ani jasnych wytycznych przepływy handlowe na ten kluczowy rynek są praktycznie zamrożone. Pewne złagodzenie wymogów GAP jest możliwe, ale dopóki nie zostanie sformalizowane, Indie będą mieć trudności z monetyzacją większych zbiorów na rynkach międzynarodowych, pozostawiając większy wolumen do absorpcji na rynku krajowym lub sprzedaży na rynki drugorzędne po dyskontowanych cenach.

Fundamenty i pogoda

Fundamentalnie, obecny bilans kształtują cztery główne dźwignie: nadwyżkowe zapasy w Chinach, wąskie gardła jakościowe w Argentynie, cięcie areału w Brazylii oraz ograniczenia logistyczno‑regulacyjne w Indiach. Stabilne ceny oleju arachidowego w Chinach i wciąż opłacalne marże tłoczenia zapewniają wsparcie cenom orzechów, mimo że śruta arachidowa konkuruje słabo z tańszą śrutą sojową. Kontrakty terminowe na CZCE są nieco wyżej tydzień do tygodnia, ale 1–3% poniżej poziomów z ubiegłego roku, co jest spójne z rynkiem nadpodażowym, lecz stabilizującym się.

Ruchy kursów walut są umiarkowanie wspierające dla eksporterów spoza Brazylii. Apresjacja reala brazylijskiego o około 8–9% od początku roku wobec dolara amerykańskiego obniża konkurencyjność Brazylii i częściowo kompensuje ewentualny wzrost cen wynikający z ograniczonego areału. Z kolei dalsze osłabianie się peso argentyńskiego oraz w miarę stabilna rupia indyjska wspierają marże eksportowe tam, gdzie wolumeny mogą swobodnie płynąć, podczas gdy zasadniczo płaski kurs juana pozostawia parytet importowy Chin w dużej mierze niezmieniony.

Ryzyko pogodowe narasta w drugiej połowie 2026 r. W południowo‑wschodnich stanach USA prognozy średnioterminowe wskazują na mieszankę warunków sezonowych do nieco chłodniejszych w połowie czerwca, co powinno ogólnie sprzyjać wczesnemu rozwojowi upraw, o ile opady pozostaną wystarczające. W Indiach jednak zarówno oficjalne, jak i prywatne prognozy wskazują obecnie na słabszy niż zwykle monsun w 2026 r., ze szczególnymi obawami o stany silnie skoncentrowane na roślinach oleistych, takie jak Gudźarat i Maharasztra. Zwiększa to ryzyko spadku plonów uprawy kharif orzechów ziemnych, mimo dzisiejszych silnych zbiorów letnich.

W Argentynie i Brazylii, w krótkim terminie pogoda jest przede wszystkim czynnikiem jakościowo‑logistycznym, a nie wolumenowym. Obawy o przymrozki w Argentynie mogą dodatkowo zmniejszyć udział zbioru spełniającego wysokie standardy jakościowe UE, podczas gdy utrzymująca się susza lub nieregularne opady w Brazylii utrudnią decyzje o ewentualnej odbudowie areału w kolejnym oknie siewnym. Każde potwierdzenie mniejszej dostępności eksportowej Ameryki Południowej w sezonie 2026/27 istotnie zacieśniłoby przyszły bilans podaży i popytu.

Perspektywy handlowe i kierunek na 3 dni

Wskazówki strategiczne

• Europejscy nabywcy: Wykorzystajcie obecne oferty z Argentyny i Brazylii do wydłużenia pokrycia na IV kwartał 2026 r., gdzie to możliwe, ale dywersyfikujcie miks pochodzenia o opcje z USA i Indii, biorąc pod uwagę niepewność jakościową i regulacyjną w Argentynie oraz ryzyko areału w Brazylii.
• Nabywcy z Azji: Skorzystajcie ze stabilizującego się, lecz wciąż miękkiego rynku krajowego w Chinach oraz ograniczeń eksportowych w Indiach, aby wynegocjować korzystne ceny w najbliższych terminach, jednocześnie zabezpieczając opcjonalność na I–II kw. 2027 r. na wypadek zacieśnienia podaży z Ameryki Południowej.
• Producenci w Brazylii i USA: Rozważcie stopniowe zawieranie hedgingu lub sprzedaży forward przy umiarkowanych wzrostach cen; dalszy potencjał spadkowy z obecnych poziomów jest ograniczony rosnącym ryzykiem pogodowym i areałowym, ale słabsze tło popytowe nie sprzyja oczekiwaniu gwałtownego, natychmiastowego skoku cen.
• Eksporterzy z Indii: Skupcie się na zarządzaniu logistyką i premiami jakościowymi na rynku nasiennym, zachowując elastyczność do szybkiego zwiększenia eksportu, jeśli Indonezja wznowi import lub jeśli popyt z innych krajów Azji Południowo‑Wschodniej się wzmocni.

Krótkoterminowy kierunek cen (kolejne 3 dni)

• UE (CIF Rotterdam, orzechy blanszowane z Argentyny/Brazylii): Ruch boczny do lekko wzrostowego, z pozycjami bliskimi dostawy wspieranymi przez ograniczoną dostępność argentyńską i ostrożną podaż z Brazylii.
• Azja (CFR główne porty, pochodzenie indyjskie i chińskie): Głównie ruch boczny; presja wzrostowa w Indiach wynikająca z wyższych kosztów frachtu jest równoważona przez wciąż duże zapasy w Chinach i stonowane zainteresowanie zakupowe.
• USA (krajowy farmer stock): Lekko spadkowe nastawienie, ponieważ dominują dobre wczesne warunki upraw, choć każde pojawiające się niedobory ciepła lub wilgoci szybko ustabilizowałyby lub odwróciły ten trend.