Soja: Stałe zobowiązania Chin w USA ograniczają potencjał wzrostu, podczas gdy Brazylia dominuje

Potwierdzone zobowiązanie Chin na zakup 25 MMT soi z USA rocznikowo usuwa nadzieje na dodatkowy popyt napędzany handlem, utrzymując futures na niskim poziomie, podczas gdy dostawy brazylijskie i słaby popyt na pasze w Chinach wciąż wywierają presję na ceny. Rynki soi są recalibrowane po tym, jak sekretarz skarbu USA Scott Bessent oświadczył 14 maja, że istniejące zobowiązania zakupu Chin w pełni pokrywają soję w ramach obecnych układów handlowych i że nie oczekuje się dodatkowych zakupów z szczytu Trump–Xi w Pekinie. Zależność Chin od konkurencyjnie cenionej brazylijskiej soi oraz nadal stłumiony popyt krajowy sprawiają, że umowa Busan działa bardziej jak poziom minimalny pod wolumen eksportu USA niż nowy czynnik wzrostowy. Bliskie futures CBOT osłabły w tym tygodniu w związku z postępem w sadzeniu i dużymi przepływami z Ameryki Południowej, podczas gdy oferty fizyczne pokazują umiarkowane tygodniowe spadki w kilku źródłach po przeliczeniu na EUR. Traderzy teraz koncentrują się na miesięcznym tempie chińskich zakupów i na tym, czy zachowanie handlowe rzeczywiście pokrywa się z dyplomatycznym zobowiązaniem do roku marketingowego 2026.

Ceny i różnice

Ostatnie futures soi CBOT handlowane są nisko, ponieważ sprzedaż nastąpiła po wcześniejszych wzrostach napędzanych handlem, z kontraktami na maj 2026 w okolicy przedziału średnio 420–430 EUR/t po ostatniej słabości.

Oferty fizyczne w kluczowych węzłach FOB, przeliczone na EUR/kg, podkreślają ciągłą presję konkurencyjną z Ameryki Południowej i Morza Czarnego. Chińska żółta soja oferowana jest w okolicach 0,65–0,72 EUR/kg, amerykańska nr 2 w przybliżeniu 0,56–0,58 EUR/kg, indyjskie ziarno blisko 0,82 EUR/kg, a ukraińskie po około 0,31–0,32 EUR/kg, wszystkie nieco poniżej lub na poziomie ostatnich tygodni, w zależności od pochodzenia.

Bilans podaży i popytu

Soja pozostaje największym pojedynczym amerykańskim eksportem rolnym do Chin, ale zależność Chin od soi pochodzenia USA znacznie spadła: z 41% importów w 2016 roku do około 20% do 2024 roku, a tylko 15% w ubiegłym roku. Strukturalnie tańsze dostawy z Brazylii i słabszy popyt na pasze w Chinach – szczególnie w sektorze trzody chlewnej – napędzały tę zmianę.

Dominacja Brazylii jest wspierana przez rekordowe eksporty w tym roku. Wysokość wysyłek w kwietniu 2026 roku osiągnęła około 16,8 MMT, z czego około 11,6 MMT (69%) trafiło do Chin, potwierdzając, że brazylijska soja pozostaje pierwszym wyborem Chin pod względem ceny i dostępności. Jednocześnie łączny eksport USA i Brazylii do Chin w okresie styczeń-kwiecień wzrósł o około 10% w skali roku do rekordowych 37 MMT, podkreślając, że całkowity popyt importowy Chin jest solidny, nawet jeśli ich miks pochodzenia nie sprzyja USA.

Czynniki polityczne i nastroje rynkowe

Umowa Busan z października 2025 roku zobowiązuje Chiny do importu 25 MMT soi z USA rocznie do 2028 roku. Zgodnie z uwagami Bessenta z 14 maja, te istniejące zobowiązania w pełni pokrywają soję w ramach obecnej struktury handlowej USA-Chiny, a dodatkowych wolumenów nie oczekuje się z ostatnich rozmów Trump–Xi w Pekinie.

Ten cel na poziomie 25 MMT oznaczałby najwyższe chińskie zapotrzebowanie na soję z USA od 2022 roku, skutecznie ustanawiając średnioterminowy poziom minimalny dla eksportu USA. Jednak nie cofa to strukturalnej dywersyfikacji Chin w stronę Brazylii i Argentyny. Rynki koncentrują się teraz mniej na tym, czy zobowiązanie wzrośnie, a bardziej na czasie i fazowaniu zakupów w ciągu roku marketingowego, zwłaszcza biorąc pod uwagę, że komercyjni chińscy nabywcy wciąż priorytetowo traktują ceny i logistykę ponad dyplomatyczne aspekty.

Nastrój spekulacyjny ostudził się po wcześniejszych nadziejach na świeże chińskie zakupy. Otwarte zainteresowanie soi CBOT wzrosło w tym tygodniu, mimo iż ceny się osłabiły, sugerując nowe krótkie pozycje lub aktywność hedgingową, gdy traderzy miękną w obliczu komfortowej globalnej podaży i braku nowego impulsu popytowego napędzanego polityką.

Prognozy pogody i produkcji

Pogoda w kluczowych regionach produkcyjnych obecnie wspiera spadkowy trend. W USA sadzenie postępuje dobrze w przeważająco korzystnych warunkach na Midwest, podczas gdy Brazylia wysyła dużą uprawę zebrane w ogólnie sprzyjających warunkach pogodowych na początku roku, co przyczynia się do rekordowych wolumenów eksportowych.

Ostatnie raporty USDA dotyczące olejnych wskazują na komfortowe globalne zapasy soi na sezon 2025/26, z jedynie umiarkowanym ryzykiem zacieśnienia na marginesie. W połączeniu z silnym carry-out z Ameryki Południowej, związane z pogodą skoki cen będą prawdopodobnie wymagały wyraźnego szoku plonów w USA później w sezonie, a nie stopniowych zmian w zachowaniu zakupowym Chin.

Prognozy handlowe i zaopatrzeniowe

• Producenci (USA / Brazylia): Wykorzystaj obecną słabość futures do wprowadzenia umiarkowanych zabezpieczeń dla sprzedaży nowego zbioru, ale unikaj nadmiernego hedgingu, biorąc pod uwagę, że jakiekolwiek zagrożenia pogodowe w USA lub opóźnienia w realizacji dostaw Busan mogą wywołać wzmocnione odbicia.
• Chińscy młynarze i azjatyccy importerzy: Kontynuuj priorytetowe traktowanie pochodzenia brazylijskiego i Morza Czarnego, gdzie różnice uzasadniają koszty transportu, ale zachowaj opcjonalność na ładunkach z USA w razie dalszego osłabienia podstawy, gdy traderzy uwzględnią brak dodatkowych zobowiązań ze strony Chin.
• Europejscy nabywcy: Przy ofertach ukraińskich i amerykańskich stosunkowo tanich w porównaniu do EUR, rozważ umiarkowane rozszerzenie pokrycia na Q3–Q4, pozostawiając pewną otwartą tonę, aby skorzystać na dalszych spadkach, jeśli eksporty z Ameryki Południowej pozostaną intensywne.
• Spekulanci: Nastawienie pozostaje nieco spadkowe do zakresu; strategie sprzyjają sprzedaży odbić w kierunku ostatnich szczytów, a nie chasing prices lower, z bliskim monitorowaniem miesięcznych danych importowych z Chin i pogodą w USA jako głównymi czynnikami ryzyka.

3‑dniowa kierunkowa prognoza (w EUR)

• Futures CBOT (w EUR/t ekwiwalent): Lekki spadek do bocznego ruchu, gdy rynki przetrawiają uwagi Bessenta i silny przepływ eksportu z Brazylii.
• FOB Zatoka USA: Stabilny do nieznacznie miękkiego; różnica może się zmniejszyć, jeśli eksporterzy z Zatoki będą mieli trudności z szybkim alokowaniem wolumenów do programu Busan.
• FOB Brazylia i Morze Czarne: Bocznie; logistyka pozostaje zajęta, ale dobrze działająca, utrzymując konkurencyjną presję na pochodzenia z USA i Azji w krótkim okresie.