Soja umacnia się, gdy ropa przebija 100 USD, a upały na Środkowym Zachodzie USA podbijają premię pogodową

Ceny soi lekko rosną, wspierane przez wybicie cen ropy naftowej powyżej 100 USD za baryłkę oraz odnowione obawy pogodowe w amerykańskim regionie Midwest, podczas gdy dane o sprzedaży eksportowej rysują mieszany obraz popytu. Najbliższe kontrakty CBOT zyskują ok. 0,8–0,9%, a chińskie kontrakty terminowe DCE są również mocniejsze, co sygnalizuje powrót umiarkowanej premii za ryzyko w całym kompleksie. Kompleks sojowy czerpie siłę z gwałtownego rajdu na rynkach energii, który podbija szeroko notowania olejów roślinnych i nasion oleistych, gdy uczestnicy rynku przeszacowują marże na biopaliwach i przerobie. Jednocześnie prognozy gorących i suchych warunków w części amerykańskiego Midwestu w przyszłym tygodniu podsycają obawy o plony w wrażliwej fazie rozwoju upraw. Po stronie popytowej ostatnie tygodniowe dane USDA o eksporcie pokazują relatywnie słabe bieżące rezerwacje eksportowe soi z USA, ale solidną sprzedaż z dostawą w sezonie 2026/27, podczas gdy popyt na śrutę sojową pozostaje silny. Fizyczne wskazania FOB w Chinach, Indiach i regionie Morza Czarnego są w większości stabilne do lekko mocniejszych w ujęciu euro, odzwierciedlając raczej ciaśniejsze marże niż bezpośredni niedobór podaży.

Prices

Notowania soi w Chicago umocniły się 24 lipca, przy czym kontrakt najbliższy z dostawą w sierpniu handlowany był w okolicach 1 248 USc/bu, a listopadowy około 1 254 USc/bu, oba o ok. 0,8–0,9% wyżej w skali dnia. Chińskie kontrakty DCE No.1 na soję również zanotowały wzrosty rzędu 0,5–0,6%, wzmacniając prowzrostowy ton na rynkach terminowych.

Na rynku kasowym, ostatnie orientacyjne ceny FOB przeliczone na EUR (przy założeniu ~1,00 USD = 0,92 EUR i lokalnych kursów tam, gdzie to konieczne) pokazują oferty chińskie i indyjskie w górnym przedziale globalnego zakresu, podczas gdy dostawy z Ukrainy pozostają przecenione, ale nieznacznie się umocniły w ostatnich tygodniach:

W szerszym kompleksie roślin oleistych, kontrakty terminowe na rzepak (canola) na giełdzie ICE w Winnipeg wzrosły do najwyższych poziomów od trzech lat, z kontraktem listopadowym w okolicach 835,9 CAD/t (≈519 EUR/t), co podkreśla silniejsze otoczenie cenowe dla nasion oleistych jako całości. Rzepak na Euronext jest jednak ograniczany przez techniczny opór w pobliżu 550 EUR/t w kontrakcie sierpniowym, co sugeruje, że dalszy potencjał wzrostowy może wymagać nowego impulsu pogodowego lub regulacyjnego.

Supply & Demand

Ropa naftowa jest kluczowym czynnikiem makro: Brent w tym tygodniu na krótko wspiął się powyżej 100 USD/bbl po raz pierwszy od maja, napędzany przez nasilone napięcia geopolityczne i ryzyka w żegludze przez Morze Czerwone, po czym lekko cofnął się poniżej tego poziomu. Ten skok kosztów energii wspiera wartości olejów roślinnych, a tym samym zachęty do przerobu soi dzięki poprawie ekonomiki biodiesla i paliw odnawialnych.

Po stronie podaży perspektywy dla północnoamerykańskich roślin oleistych stają się bardziej skomplikowane. W Kanadzie uprawy rzepaku znajdują się pod presją po nadmiernych opadach na początku sezonu, które wymusiły porzucenie części areału i wywołały problemy chorobowe. Prognozy wskazują teraz na gorące i suche warunki w wielu rejonach upraw, co podnosi dodatkowe ryzyko dla plonów właśnie wtedy, gdy notowania futures osiągają kilkuletnie maksima – scenariusz, który może przenosić się na soję poprzez transakcje zabezpieczające cross-hedging i substytucję w żywieniu zwierząt oraz na rynku olejów roślinnych.

W przypadku soi w USA tygodniowe dane USDA o eksporcie za okres do 16 lipca pokazują stonowany popyt bieżący, ale solidne zainteresowanie w dostawach przyszłych. Sprzedaż netto na sezon 2025/26 wyniosła zaledwie 56 400 ton, mieszcząc się w dolnym przedziale oczekiwań, podczas gdy zobowiązania forward na 2026/27 były znacznie silniejsze i wyniosły 1,537 mln ton, w przedziale 1,0–1,8 mln ton. Prywatni eksporterzy zgłosili także sprzedaż 126 000 ton na 2026/27 do nieujawnionych odbiorców, co potwierdza, że nabywcy są skłonni zabezpieczać długoterminowe potrzeby przy obecnych poziomach cen bazowych.

Po stronie produktów sojowych obraz jest bardziej konstruktywny. Rezerwacje śruty sojowej na sezon 2025/26 sięgnęły 185 000 ton, a na 2026/27 wyniosły 406 100 ton, nieznacznie przekraczając łączne oczekiwania rynkowe rzędu 100 000–575 000 ton. Sprzedaż eksportowa oleju sojowego na poziomie 600 ton na 2025/26 była umiarkowana, ale mieściła się w szerokim oczekiwanym przedziale, który obejmował nawet potencjalne ujemne saldo (netto anulacje), co wskazuje przynajmniej na neutralny, a nie niedźwiedzi sygnał dla popytu na olej.

Weather & Crop Conditions

Obawy pogodowe ponownie wyłaniają się jako główny czynnik rajdu na soi. Uczestnicy rynku koncentrują się na prognozach gorących i suchych warunków w części amerykańskiego Midwestu w przyszłym tygodniu, które mogą stresować plantacje soi w kluczowej fazie wzrostu wegetatywnego i wczesnego zawiązywania strąków. Choć ostatnie oficjalne raporty o stanie upraw opisują generalnie dobre postępy w środku sezonu, kombinacja ponadprzeciętnych temperatur i ograniczonych opadów w stanach takich jak Iowa zaczyna rodzić pytania o potencjał plonowania, jeśli taki wzorzec pogodowy się utrzyma.

W Kanadzie scenariusz jest niemal odwrotny w sekwencji, ale o podobnie niepokojących implikacjach. Nadmierna wilgotność na początku sezonu wegetacyjnego doprowadziła do porzucenia części areału rzepaku i wyższej częstotliwości występowania chorób, a obecnie krótkoterminowe prognozy wskazują na przejście w kierunku gorącej i suchej pogody w wielu regionach produkcyjnych. Ta zmiana dodaje kolejny poziom ryzyka dla podaży roślin oleistych w Ameryce Północnej, szczególnie jeśli fazy kwitnienia i wypełniania strąków będą przebiegać przy utrzymującej się stresującej fali upałów.

Globalnie, utrzymujący się mocny ton kontraktów sojowych na giełdzie DCE w Chinach odzwierciedla zarówno krajowe obawy o warunki upraw, jak i niepewność co do przepływów importowych w obliczu ceł oraz zakłóceń frachtowych na globalnych rynkach energii i żeglugi. Przebieg monsunu w Indiach pozostaje czynnikiem w tle dla lokalnej dostępności soi i roślin oleistych, przy czym oferty FOB z Nowego Delhi utrzymują się stabilnie w ujęciu euro, co sugeruje brak dotychczasowego ostrego szoku podażowego.

Fundamentals & USDA Exports

Najnowszy tygodniowy raport eksportowy USDA podkreśla zniuansowany obraz popytu. W przypadku soi bieżącoroczne amerykańskie sprzedaże eksportowe są ospałe, co sugeruje silną konkurencję ze strony Brazylii i innych kierunków oraz pewien stopień ograniczania popytu przy wyższych cenach. Dla kontrastu, znaczące sprzedaże forward na sezon 2026/27 wskazują, że główni importerzy są bardziej zaniepokojeni średnioterminową dostępnością i ryzykiem cenowym niż bieżącymi potrzebami spot.

Fundamenty śruty sojowej wydają się ciaśniejsze, przy czym sprzedaż eksportowa przewyższa oczekiwania, a kontrakty futures na śrutę na CBOT zyskują ok. 1,0–1,3% w pobliskich seriach. Ta siła na rynku śruty, w połączeniu z odpornym krajowym popytem paszowym, pomaga podtrzymywać marże przerobowe, nawet gdy kontrakty na olej sojowy nieco spadają w ciągu dnia. Razem te czynniki wspierają kompleks sojowy po stronie produktów, kompensując część słabości w bieżącej sprzedaży eksportowej całych nasion.

Na rynku oleju sojowego notowania lekko się cofnęły mimo skoku cen ropy, gdy uczestnicy rynku przeszacowywali krótkoterminowy popyt na biodiesel i trawili wcześniejszy rajd. Niemniej jednak, przy ropie Brent handlowanej blisko psychologicznie istotnej bariery 100 USD/bbl i rosnącej zmienności na globalnych rynkach energii, potencjał spadków dla olejów roślinnych może być ograniczony, o ile warunki makroekonomiczne nie ulegną nagłemu osłabieniu.

Outlook & Trading Ideas

Przy powrocie cen ropy w okolice trzycyfrowych poziomów oraz nasilających się ryzykach pogodowych w kluczowych regionach produkcyjnych, krótkoterminowy bilans ryzyk dla soi jest umiarkowanie przechylony w stronę wzrostu. Rynek zdyskontował jednak już część tej premii za ryzyko poprzez ostatnie wzrosty, a każda zmiana prognoz dla Midwestu w kierunku chłodniejszej i bardziej wilgotnej pogody mogłaby szybko wywołać realizację zysków, zwłaszcza biorąc pod uwagę relatywnie słaby bieżący popyt eksportowy.

• Producenci (USA/UE): Rozważcie dokładanie kolejnych zabezpieczeń nowego plonu przy wzrostach cen, szczególnie jeśli listopadowy kontrakt CBOT na soję będzie kontynuował zwyżkę, przy jednoczesnym utrzymaniu części potencjału wzrostowego związanego z pogodą poprzez opcje, zamiast pełnej sprzedaży fizycznej.
• Odbiorcy końcowi (pasze & przerób): Wykorzystajcie obecne poziomy cen do zabezpieczenia częściowych dostaw do IV kwartału 2026, koncentrując się na śrucie sojowej, gdzie popyt eksportowy jest mocniejszy, ale zachowując elastyczność w zakupach oleju sojowego, biorąc pod uwagę jego słabszy ton.
• Importerzy w Azji i MENA: W obliczu wyższych cen ropy i niepewności logistycznych dywersyfikujcie miks kierunków dostaw (USA, Brazylia, Morze Czarne) i rozważcie zawieranie kontraktów forward na część potrzeb w sezonie 2026/27, zgodnie z kształtującą się długoterminową sprzedażą eksportową.

W ciągu najbliższych trzech sesji CBOT kontrakty na soję prawdopodobnie pozostaną wspierane, ale zmienne, z nagłówkami pogodowymi i wahaniami cen ropy naftowej dominującymi ruchy śróddzienne. Rzepak na Euronext może nadal testować, lecz mieć trudności z przełamaniem oporu na 550 EUR/t bez nowego, wyraźnie prowzrostowego impulsu, podczas gdy kontrakty ICE na canolę prawdopodobnie będą handlowane blisko ostatnich, trzyletnich maksimów, utrzymując solidne tło dla szerokiego kompleksu nasion oleistych.