Wzrost cen pszenicy napędzany rajdem kukurydzy i soi, ale podaż z regionu Morza Czarnego ogranicza potencjał zwyżek
Pszenica podąża za rajdem na kukurydzy i soi wywołanym obawami o uprawy w USA, podczas gdy silne perspektywy zbiorów w regionie Morza Czarnego i popyt przetargowy Arabii Saudyjskiej ograniczają wzrosty i kształtują konkurencję w eksporcie.
Prices
Na Euronext (MATIF) najbliższy kontrakt na pszenicę z dostawą we wrześniu 2026 r. był ostatnio notowany w okolicach 204 EUR/t, kontrakt na grudzień 2026 r. w pobliżu 213 EUR/t, a łagodny kontango do maja 2029 r. sięga około 235 EUR/t. Zmiany cen 6 lipca były niewielkie po wcześniejszym rajdzie, co sugeruje konsolidację na obecnych poziomach.
W Chicago pszenica SRW z dostawą we wrześniu 2026 r. jest notowana w pobliżu 612 USc/bu, co odpowiada mniej więcej 225–230 EUR/t w zależności od kursu walutowego i frachtu, po wzroście o około 16 centów w poniedziałkowej sesji, wspieranym siłą rynku kukurydzy i soi. Kontrakt ICE na pszenicę paszową w Wielkiej Brytanii również się umocnił, z notowaniami na listopad 2026 r. w okolicach 180 GBP/t, czyli około 210 EUR/t. Oferty spot na rynku fizycznym z Ukrainy pozostają konkurencyjne, z pszenicą paszową CPT Odessa blisko 170 EUR/t i pszenicą konsumpcyjną klas 2–3 w przedziale 177–183 EUR/t, co wskazuje na utrzymującą się dyskonto wobec kontraktów unijnych.
Supply & Demand
Globalne oczekiwania podażowe pozostają komfortowe. Bardzo dobre perspektywy zbiorów w krajach wokół Morza Czarnego utrzymują wysoką podaż eksportową i już doprowadziły do spadku cen na rosyjskich portach eksportowych, zaostrzając konkurencję na kluczowych rynkach importowych. Jednocześnie saudyjska General Food Security Authority zakupiła 661 000 t pszenicy z dostawą we wrześniu–październiku, z kierunkami pochodzenia obejmującymi UE, obie Ameryki, Australię oraz region Morza Czarnego; handlowcy spodziewają się, że Rosja zdobędzie znaczną część tego wolumenu dzięki przewadze cenowej.
W USA żniwa pszenicy ozimej szybko postępują: do niedzieli zebrano 59% areału, o osiem punktów procentowych powyżej wieloletniej średniej, według najnowszych danych USDA Crop Progress. Jednak tylko około jedna czwarta pozostałych upraw pszenicy ozimej jest oceniana jako dobre lub bardzo dobre, znacznie poniżej ubiegłorocznego poziomu 48%, a oceny pszenicy jarej (spring wheat) spadły do 57% dobrych/bardzo dobrych wobec 50% rok wcześniej. Ta kombinacja szybkich żniw i poniżej przeciętnych warunków wprowadza pewne pogłębione ryzyko pogodowe, mimo że światowa podaż eksportowa wygląda na obfitą.
Fundamentals & Weather
Fundamenty obecnie odzwierciedlają przeciąganie liny między lokalnymi problemami upraw a globalną obfitością. Rajd cen pszenicy na giełdach terminowych jest napędzany głównie przez rynki kukurydzy i soi, gdzie ekstremalne warunki pogodowe i silny popyt eksportowy ograniczyły podaż w krótkim terminie. W przypadku pszenicy przekłada się to na silniejsze wsparcie pochodzące z innych rynków niż na napięcia charakterystyczne wyłącznie dla samej pszenicy. W Europie słabsze euro dodało impulsu kursowego notowaniom na Euronext, poprawiając konkurencyjność eksportową względem dostaw z USA.
Podaż z regionu Morza Czarnego jest głównym czynnikiem ograniczającym możliwość utrzymania się bardziej wyraźnego rynku byka. Bardzo dobre oczekiwania zbiorów w Rosji i sąsiednich krajach‑eksporterach sprzyjają agresywnym ofertom sprzedaży, a spadające rosyjskie ceny eksportowe wskazują na narastającą presję na upłynnienie ziarna. Tymczasem najnowszy przetarg saudyjski podkreśla silny popyt na konkurencyjnie wycenioną pszenicę z regionu Morza Czarnego, co powinno zakotwiczać ceny światowe, o ile pogoda nie doprowadzi do istotnych zmian w plonach.
Pogoda na Równinach USA i w północnym pasie upraw nadal pozostaje kluczowym czynnikiem do obserwacji. Choć ostatnie warunki pozwoliły na szybkie tempo żniw pszenicy ozimej, historycznie niski udział pól ocenianych jako dobre/bardzo dobre podkreśla wpływ wcześniejszego stresu i pozostawia ograniczony bufor na wypadek dalszych niekorzystnych zjawisk pogodowych w późniejszej części sezonu. W regionie Morza Czarnego prognozy wciąż są generalnie sprzyjające dla końcowego etapu wegetacji, wzmacniając oczekiwania dużych nadwyżek eksportowych.
Trading Outlook
- Producenci (UE i region Morza Czarnego): Wykorzystać obecną siłę rynku wynikającą z przelewania się wzrostów z kukurydzy i soi do rozszerzania zabezpieczeń na wolumeny 2026/27, zwłaszcza na Euronext przy cenach powyżej 210 EUR/t dla kontraktu grudniowego 2026, pamiętając, że silna podaż z regionu Morza Czarnego może ograniczać dalsze wzrosty.
- Importerzy: Rozważyć stopniowe obejmowanie zabezpieczeniem potrzeb na IV kw. 2026 – I kw. 2027, przy czym ziarno pochodzenia rosyjskiego i ukraińskiego nadal wyceniane jest z istotnym dyskontem wobec kontraktów unijnych. Wynik przetargu saudyjskiego sugeruje utrzymującą się dostępność konkurencyjnie wycenionej pszenicy z regionu Morza Czarnego dla dużych nabywców.
- Spekulanci: W krótkim terminie pszenica pozostaje rynkiem podążającym za kukurydzą i soją. Strategie wyrażające wartość względną (np. spready pszenica vs. kukurydza) mogą być korzystniejsze niż czyste zakłady kierunkowe, biorąc pod uwagę obfitą globalną podaż pszenicy, ale utrzymujące się obawy o jakość upraw w USA.
3‑Day Price Direction Outlook
- Pszenica Euronext (MATIF): Lekko mocniejsza do bocznej w najbliższe 3 dni, z oczekiwanym handlem w przedziale około 200–210 EUR/t dla najbliższego kontraktu, w ślad za zachowaniem cen kukurydzy i soi.
- Pszenica CBoT SRW: Prawdopodobna konsolidacja po ostatnim rajdzie; krótkoterminowy handel w przedziale odpowiadającym 220–235 EUR/t, wrażliwy na prognozy pogodowe w USA oraz ogólny sentyment na rynku zbóż.
- Fizyczny rynek Morza Czarnego (Ukraina CPT/FOB): Stabilny do lekko słabszego w miarę narastania presji żniwnej i utrzymania agresywnych ofert rosyjskich, co podtrzymuje wyraźne dyskonto względem kontraktów terminowych w UE i USA.