Wzrost cen ropy naftowej po eskalacji w rejonie Ormuzu, krzywa terminowa się wyostrza
Kontrakty futures na ropę wzrosły o 8–9% na tle napięć USA–Iran w Ormuz, wywołując ostrą krótkoterminową backwardation na WTI i Brent oraz wzrost marż diesla.
Ceny i struktura krzywej
Najbliższy kontrakt NYMEX WTI (sierpień 2026) zakończył notowania 13 lipca na poziomie 78,14 USD/bbl, co oznacza wzrost o 6,73 USD, czyli 8,6% w ciągu dnia. ICE Brent wrzesień 2026 zamknął się na 83,18 USD/bbl, zyskując 7,17 USD, czyli 8,6%, co jest zbliżone do notowań spot z Brent powyżej 82 USD i WTI powyżej 77 USD po weekendowej eskalacji napięć w Zatoce.
Krzywa WTI jest stromo backwardowana na krótkim końcu: sierpień 2026 około 78 USD/bbl wobec grudnia 2026 około 75,6 USD/bbl i stycznia 2027 około 74,9 USD/bbl. Dalej w serii notowania stopniowo spadają w kierunku około 60 USD/bbl na początku 2033 r. i około 55 USD/bbl w połowie 2036 r., przy czym backwardation przechodzi w łagodnie opadającą strukturę długoterminową. Brent pokazuje podobny wzorzec, z wrześniem 2026 na poziomie 83,2 USD/bbl, grudniem 2026 na 80,8 USD/bbl i styczniem 2027 na 80,1 USD/bbl, po czym krzywa łagodnie schodzi w rejony wysokich 60 USD na początku lat 30.
Jeszcze silniej zareagowały produkty: ICE Diesel (Gas Oil LS) sierpień 2026 wzrósł do 1 107,75 USD/t (+9,0%), przy wrześniu 2026 na poziomie 1 056 USD/t i październiku 2026 na 1 015 USD/t, co podkreśla zacieśnienie krótkoterminowego bilansu średnich destylatów i mocniejsze marże produktowe względem ropy surowej.
*Przeliczenie na EUR przy założeniu kursu około 1,10 USD/EUR, wyłącznie w celach ilustracyjnych; wszystkie wartości w EUR mają charakter orientacyjny.
Główne czynniki: ryzyko w Ormuz kontra OPEC+ i popyt
Głównym czynnikiem stojącym za skokiem cen jest odnowiona eskalacja militarna między Stanami Zjednoczonymi a Iranem, obejmująca ataki w rejonie Cieśniny Ormuz oraz zapowiedzi wzmocnionej blokady morskiej ze strony USA. Ożywiło to obawy o zakłócenia w dostawach drogą morską z Zatoki, przez którą przepływa około jedna piąta globalnego handlu ropą, i znacząco podniosło premię za ryzyko geopolityczne w najbliższych kontraktach Brent i WTI.
Do tych wydarzeń dochodzi wkrótce po tym, jak OPEC+ zgodził się na początku miesiąca na stopniowe zwiększenie produkcji od sierpnia, co wcześniej łagodziło obawy podażowe i przyczyniło się do spadku cen. Obecny skok cen w praktyce znosi tamtą wcześniejszą słabość, a rynek koncentruje się teraz bardziej na ryzyku fizycznych zakłóceń przepływów niż na dodatkowych zaplanowanych wolumenach.
Po stronie popytu nastroje makroekonomiczne pozostają mieszane: oczekiwania co do globalnego wzrostu są umiarkowane, a przed eskalacją zarówno Brent, jak i WTI były notowane w przedziale od wysokich 60 do niskich 70 USD, przy obawach o spowolnienie konsumpcji i wysoki poziom zapasów. Obecne odbicie wynika więc przede wszystkim z ponownej wyceny ryzyka, a nie z fundamentalnego przyspieszenia popytu, co tłumaczy, dlaczego dalsza część krzywej pozostaje zakotwiczona w pobliżu 60 USD/bbl zamiast przesuwać się w kierunku poziomów z okresów kryzysowych.
Fundamenty i sygnały z krzywej
Wyraźna backwardation w WTI i Brent – rzędu 2,5–3 USD/bbl między kontraktami najbliższymi terminowo a kolejnymi oraz ponad 15 USD/bbl między frontem a początkiem lat 30. – sygnalizuje silną krótkoterminową ciasnotę rynku lub przynajmniej postrzegane ryzyko takiej ciasnoty. Najbliższe kontrakty wzrosły o 8–9% w jednej sesji, podczas gdy kontrakty o terminie powyżej pięciu lat praktycznie się nie poruszyły (często mniej niż 1%), co sugeruje, że rynek postrzega obecny wstrząs jako ostry, ale potencjalnie przejściowy.
Siła średnich destylatów to kolejny ważny sygnał. Przy froncie ICE Diesel powyżej 1 100 USD/t i krzywej w backwardation do początku 2027 r. marże rafineryjne na dieslu pozostają atrakcyjne. Zachęca to do wysokiego obciążenia rafinerii tam, gdzie to możliwe, jednak każde realne zakłócenie przepływów ropy z Zatoki szybko ograniczyłoby dostępność surowca i mogłoby wypchnąć ceny diesla jeszcze wyżej względem ropy.
Dane o pozycjonowaniu, cytowane przez komentatorów rynkowych, pokazują, że pozycje netto długie w ropie zostały zredukowane przed ostatnim zaostrzeniem konfliktu, co spotęgowało reakcję cenową, gdy nowe transakcje zabezpieczające i pozycje spekulacyjne długie zaczęły wchodzić na relatywnie niedoposiadany rynek. Skala jednodniowego ruchu zwiększa jednak także ryzyko nagłych skoków zmienności i realizacji zysków w razie ustabilizowania się nagłówków.
Krótkoterminowe perspektywy i implikacje dla handlu
W najbliższych dniach kierunek cen będzie w dużej mierze determinowany przez kolejne informacje dotyczące statusu Cieśniny Ormuz, działań militarnych USA–Iran oraz potencjalnych wysiłków dyplomatycznych. Analitycy wskazują na szeroki przedział krótkoterminowy, przy scenariuszach zakładających możliwy skok Brent głęboko powyżej 100 USD/bbl w przypadku istotnych zakłóceń przepływów, podczas gdy inne prognozy przewidują korektę w kierunku niskich 70 USD, jeśli napięcia osłabną bez znaczących fizycznych przerw w dostawach.
Wskazówki strategiczne (w EUR)
- Producenci (hedging): Rozważcie stopniowe dokładanie zabezpieczeń na najbliższe 6–12 miesięcy, gdzie Brent powyżej około 75 EUR/bbl i WTI powyżej około 71 EUR/bbl oferują atrakcyjne poziomy ochrony, ale unikajcie nadmiernego hedgingu produkcji długoterminowej, gdzie krzywa już dyskontuje niższe ceny.
- Konsumenci i odbiorcy przemysłowi: Wykorzystujcie ewentualne śróddzienne spadki do zabezpieczenia częściowych potrzeb na diesla i ropę na IV kw. 2026 – I kw. 2027, biorąc pod uwagę silną backwardation na dieslu i podwyższone premie za ryzyko geopolityczne.
- Traderzy krótkoterminowi: Stroma backwardation i przepływy napędzane nagłówkami sprzyjają taktycznym strukturom long na krótkim końcu/short na dalszym końcu krzywej, przy jednoczesnym utrzymywaniu ścisłych limitów ryzyka z uwagi na możliwość nagłych, deeskalacyjnych informacji.
3‑dniowy kierunek indykatywny (w EUR)
- WTI (najbliższy kontrakt NYMEX): Około 71–74 EUR/bbl, z umiarkowanym przechyłem w górę, ale silnie wrażliwy na nagłówki.
- Brent (najbliższy kontrakt ICE): Około 75–79 EUR/bbl, prawdopodobnie będzie zachowywać się lepiej niż WTI przy dalszych zakłóceniach związanych z Ormuzem.
- Diesel (najbliższy kontrakt ICE Gasoil): Około 1 000–1 050 EUR/t, z ryzykiem ruchu w górę, jeśli ropa nadal będzie drożeć lub jeśli logistyka produktów w Europie dodatkowo się zacieśni.
Ogólnie rzecz biorąc, rynek szybko ponownie wycenił ryzyko geopolityczne na krótkim końcu krzywej, pozostawiając oczekiwania długoterminowe w dużej mierze bez zmian. O ile nie dojdzie do wyraźnego złagodzenia napięć w Cieśninie Ormuz, ceny ropy i diesla w ujęciu EUR prawdopodobnie pozostaną w najbliższym czasie podwyższone i zmienne.