Cukier #11 spada poniżej 18 centów w związku z zaostrzeniem polityki i poprawą podaży

Kontrakty terminowe na cukier ICE #11 przedłużyły spadki poniżej 18 centów amerykańskich za funt, a krzywa nieznacznie się obniżyła, pozostając jednak względnie płaska aż do 2029 roku. Zakłócenia popytu wywołane polityką oraz poprawiające się perspektywy globalnej podaży ograniczają wzrosty, mimo utrzymującej się niepewności związanej z pogodą i etanolem. Rynek trzciny cukrowej konsoliduje się po ubiegłorocznej ciasnocie, ceny stopniowo spadają, a zmienność maleje. Najbliższe kontrakty ICE No.11 na okres od października 2026 do połowy 2027 roku straciły 24 września około 0,7–1,0%, sygnalizując słaby ton, ale brak panicznej wyprzedaży. Utrzymujący się zakaz eksportu z Indii co najmniej do 30 września 2026 roku wyłącza jednego z głównych dostawców, jednak stabilna produkcja w Brazylii i stopniowe przechodzenie w kierunku globalnej nadwyżki ograniczają potencjał wzrostowy. Ceny ofert rafinowanego cukru brazylijskiego FOB nieznacznie rosną w ujęciu euro, co sugeruje, że popyt fizyczny pozostaje aktywny, nawet gdy kontrakty terminowe korygują się. Uwaga traderów koncentruje się obecnie na decyzjach dotyczących indyjskiego zakazu eksportu oraz pogodzie pod koniec sezonu w brazylijskim regionie Centrum-Południe.

Ceny

24 września 2026 roku kontrakty terminowe ICE na cukier No.11 osłabiły się w całej krzywej. Najbliższy kontrakt na październik 2026 zamknął się na poziomie 17,58 centa amerykańskiego za funt, spadając w ciągu dnia o 0,17 centa (‑0,97%). Kontrakt na marzec 2027 zakończył sesję na poziomie 18,61 centa amerykańskiego za funt (‑1,02%), natomiast kontrakty na maj i lipiec 2027 wyniosły odpowiednio 18,06 i 17,78 centa amerykańskiego za funt, oba około 1% niżej dzień do dnia. W dalszej części krzywej kontrakt na marzec 2028 osiągnął 18,26 centa amerykańskiego za funt, podczas gdy pozycje na lata 2028–2029 były notowane głównie w przedziale 17,1–17,8 centa amerykańskiego za funt, odzwierciedlając łagodną strukturę backwardation przechodzącą w niemal płaską krzywą, a nie silnie odwróconą strukturę charakterystyczną dla niedoboru.

Dzienny indeks cen Międzynarodowej Organizacji Cukru pokazuje, że ceny cukru surowego utrzymują się w okolicach wysokich 18 centów za funt do połowy września, znacznie poniżej szczytów z poprzednich lat ograniczonej podaży, ale nadal na historycznie podwyższonym poziomie. Na rynku fizycznym rafinowany cukier brazylijski ICUMSA 45 FOB São Paulo wzrósł nieznacznie do 0,53 EUR/kg 28 października 2024 roku z 0,52 EUR/kg w połowie października, wskazując, że popyt gotówkowy – szczególnie ze strony regionów deficytowych – nadal absorbuje dostępne oferty, nawet gdy kontrakty terminowe tracą.

Podaż i popyt

Globalny bilans przesuwa się od niedawnych deficytów w kierunku bardziej komfortowej nadwyżki w sezonie 2025/26, głównie dzięki wyższej produkcji w kluczowych krajach produkujących trzcinę cukrową oraz jedynie umiarkowanemu wzrostowi konsumpcji. Najnowsza prognoza OECD-FAO zakłada, że światowa produkcja cukru przewyższy popyt w bieżącym cyklu, po tym jak na początku tego roku ceny spadły do najniższego poziomu od 2020 roku. Ta strukturalna poprawa znajduje obecnie odzwierciedlenie w bardziej płaskiej krzywej ICE i niższych cenach najbliższych kontraktów.

Brazylia pozostaje kluczowym dostawcą. Najnowszy monitoring brazylijskich upraw potwierdza dobry rozwój trzciny cukrowej w regionie Centrum-Południe, przy ponadprzeciętnej wilgotności gleby i wysokich plonach, mimo pewnych wyzwań logistycznych związanych z intensywniejszymi opadami podczas zbiorów. Wspiera to wysoką produkcję cukru, podczas gdy cukrownie równoważą strukturę produkcji cukru i etanolu. W Azji Południowo-Wschodniej średnioterminowe perspektywy Tajlandii wskazują na mniejszy eksport cukru w dalszej części dekady z powodu ryzyk klimatycznych i konkurencji ze strony Brazylii, jednak w bieżącym roku gospodarczym produkcja pozostaje wystarczająca, aby zaspokoić popyt regionalny.

Po stronie polityki głównym czynnikiem zmienności pozostają Indie. New Delhi zakazało eksportu cukru surowego, białego i rafinowanego do 30 września 2026 roku (lub do odwołania), skutecznie wyłączając głównego eksportera z rynku światowego w bieżącym roku cukrowym. Kontynuowane są ograniczone wysyłki w ramach kontyngentów taryfowych do USA i UE, lecz ich wolumeny są niewielkie w porównaniu z historycznym eksportem Indii. Jednocześnie indyjski rząd zaostrzył limity zapasów krajowych dla dealerów, aby ograniczyć gromadzenie zapasów i stabilizować ceny lokalne, wzmacniając priorytet dostępności krajowej nad eksportem.

Czynniki fundamentalne i polityczne

Fundamentalnie obecny poziom cen w przedziale od wysokich 17 do niskich 18 centów za funt odzwierciedla zmagania między ograniczoną dostępnością eksportową z Indii a bardziej komfortową produkcją w innych regionach. Wielomiesięczne dane cenowe z ICE i serwisów monitorujących rynek pokazują, że kontrakty terminowe na cukier od początku 2026 roku łagodnie spadają wraz z umacnianiem się oczekiwań dotyczących nadwyżki, ale bez załamania, co jest zgodne z rynkiem, który przeszedł od ostrego niedoboru do równowagi.

Krajowa polityka Indii nadal stanowi silne wsparcie dla cen. Zakaz eksportu, w połączeniu z ustalanymi przez rząd cenami trzciny cukrowej i ambitnym programem domieszki etanolu, utrzymuje znaczne wolumeny poza rynkiem eksportowym i zachęca do kierowania trzciny na paliwo tam, gdzie pozwala na to ekonomika. Na razie jest to jednak równoważone przez silne zbiory w Brazylii i elastyczny sektor cukrowniczy, który może reagować na sygnały cenowe, przesuwając strukturę produkcji w stronę cukru, gdy kontrakty terminowe są relatywnie atrakcyjne w porównaniu z energią.

W brazylijskim regionie Centrum-Południe wzorce opadów związane z El Niño na ogół sprzyjały wzrostowi trzciny i plonom, choć epizody nadmiernych opadów mogą spowalniać zbiory i logistykę, potencjalnie przesuwając część przerobu na późniejsze miesiące. Ogólna dostępność z tego regionu pozostaje wysoka. Średnioterminowe prognozy dla ASEAN również wskazują na umiarkowany wzrost podaży trzciny cukrowej do 2026 roku, zapewniając dodatkowy bufor przed ekstremalnymi skokami cen przy normalnych warunkach pogodowych.

Pogoda i perspektywy regionalne

Brazylia (Centrum-Południe): Krótkoterminowe prognozy nadal przewidują przelotne opady, które powinny utrzymać korzystną wilgotność gleby i wspierać wzrost trzciny, ale okresowo mogą utrudniać dostęp do pól i tempo zbiorów. Efekt netto jest neutralny do lekko wspierającego ceny, jeśli opóźnienia w przerobie będą się kumulować, choć obecnie nie sygnalizuje się poważnych strat produkcyjnych wywołanych pogodą.

Indie: Monsun zbliża się do sezonowego wycofania, a większość wpływu opadów na zbiory w sezonie 2026/27 została już uwzględniona. Choć w niektórych stanach występują lokalne deficyty, oczekuje się, że produkcja na poziomie krajowym będzie wystarczająca dla potrzeb wewnętrznych, a o braku eksportu z Indii co najmniej do września 2026 roku decyduje przede wszystkim polityka, a nie pogoda.

Tajlandia i ASEAN: Najnowsze oceny regionalne wskazują na ogólnie normalne lub nieco bardziej wilgotne niż przeciętne warunki, wspierające plony trzciny. W perspektywie wieloletniej oczekiwany powrót silniejszych epizodów El Niño może jednak wywierać presję na plony i eksport Tajlandii, stopniowo ograniczając dostępność regionalną.

Perspektywy handlowe

• Krótkoterminowo stabilnie do lekko niedźwiedzio: Przy kontraktach ICE No.11 w okolicach 17,5–18,5 centa amerykańskiego za funt i względnie płaskiej krzywej do lat 2028/29 rynek obecnie wycenia komfortową podaż. Bez szoku pogodowego lub zmiany polityki Indii potencjał do dalszych gwałtownych wzrostów w nadchodzących tygodniach wydaje się ograniczony.
• Kupowanie spadków przy ryzyku politycznym i pogodowym: Każde znaczące cofnięcie najbliższych kontraktów w kierunku środkowej części przedziału 17 centów za funt może oferować wartość odbiorcom końcowym i rafineriom poszukującym zabezpieczenia, ze względu na utrzymujące się ograniczenia eksportowe Indii oraz stałe ryzyko zakłóceń pogodowych w Brazylii.
• Zabezpieczanie ekspozycji na rafinowany cukier fizyczny: Rafinerie i odbiorcy przemysłowi narażeni na ceny brazylijskiego ICUMSA 45 FOB, które ostatnio umocniły się do 0,53 EUR/kg, mogą rozważyć stopniowe zawieranie zabezpieczeń przy umiarkowanej słabości cen, aby zablokować marże przed ewentualnym powrotem zmienności. Niedobór fizyczny w niektórych regionach deficytowych może szybko powrócić, jeśli Brazylia napotka problemy logistyczne lub pogodowe.
• Obserwowanie perspektyw polityki Indii: Nastroje rynkowe szybko zmienią się pod wpływem każdej sugestii przedłużenia lub wcześniejszego złagodzenia indyjskiego zakazu eksportu po 30 września 2026 roku. Traderzy powinni uważnie monitorować oficjalne komunikaty DGFT i PIB, ponieważ nawet niewielkie zmiany stanowiska Indii w sprawie eksportu mogą zmienić globalne przepływy handlowe cukru i strukturę cen.

3-dniowa prognoza cenowa

W ciągu trzech kolejnych sesji handlowych kontrakty terminowe ICE na cukier No.11 prawdopodobnie będą poruszać się w stosunkowo wąskim przedziale, z lekkim nastawieniem spadkowym, jeśli nastroje dotyczące ryzyka makroekonomicznego pozostaną słabe i nie pojawią się nowe szoki podażowe. Najbliższe kontrakty w okolicach 17,5–18,0 centa amerykańskiego za funt wydają się wsparte komfortową dostępnością krótkoterminową, a na spadkach oczekuje się pojawienia wsparcia ze strony nabywców fizycznych i hedgerów, szczególnie ze względu na nadal restrykcyjną politykę eksportową Indii.