Cukier trzcinowy skacze do najwyższego poziomu od 19 miesięcy w związku z ulewami El Niño w Brazylii

Cukier surowy przebił poziom 20 centów amerykańskich za funt, osiągając najwyższy poziom od 19 miesięcy, ponieważ inwestorzy uwzględniają w cenach ryzyko podaży związane z pogodą w brazylijskim regionie upraw trzciny. W przypadku cukru fizycznego ruch ten wzmacnia zdecydowanie mocny, a nawet wzrostowy ton rynku, szczególnie w odniesieniu do rafinowanego cukru pochodzenia brazylijskiego. Po kilku miesiącach handlu w trendzie bocznym rynek cukru gwałtownie przeszacował ryzyko pogodowe. Wyjątkowo wysokie opady deszczu w kluczowych regionach upraw trzciny w brazylijskim Centrum-Południe, związane z El Niño, zakłócają zbiory, obniżają zawartość cukru i spowalniają załadunki w portach. Jednocześnie niepewność dotycząca perspektyw zbiorów w Indiach i Tajlandii podsyca obawy przed globalnym deficytem w sezonie 2026/27. Brazylijski cukier rafinowany (ICUMSA 45, FOB São Paulo) w ostatnich tygodniach nieznacznie podrożał, wskazując na zacieśnianie się bilansu eksportowego. Zmienność jest podwyższona, lecz dopóki deszcze będą się utrzymywać, a skala strat produkcyjnych pozostanie trudna do oszacowania, rynek będzie skłonny bronić poziomów w okolicach 20 ct/lb lub powyżej.

Ceny

Kontrakty terminowe na cukier surowy na ICE przebiły próg 20 ct/lb w dniach 5–6 października, osiągając około 20,6–20,8 ct/lb, czyli najwyższy poziom od około 19 miesięcy, przedłużając wzrost o niemal 8% w porównaniu z poprzednim tygodniem. Rajd ten następuje po szerszym wzroście przekraczającym 14% w ciągu ostatniego miesiąca, gdy rynek przeszedł od samozadowolenia do obaw o podaż.

Na rynku fizycznym brazylijski cukier rafinowany podążał za trendem wzrostowym. Aktualne wskazania dla cukru rafinowanego ICUMSA 45, pochodzenia brazylijskiego, FOB São Paulo, wynoszą 0,53 EUR/kg, wobec 0,51–0,52 EUR/kg w październiku. Potwierdza to stopniowe umacnianie się wartości eksportowych wraz z rajdem kontraktów terminowych i wskazuje na ograniczającą się dostępność wysokiej jakości cukru rafinowanego z Brazylii.

Czynniki podaży i popytu

Rekordowe lub niemal rekordowe opady we wrześniu w brazylijskim regionie Centrum-Południe poważnie zakłóciły prace na polach trzciny. Analitycy szacują, że produkcja cukru w Brazylii spadła o ponad 40% w pierwszej połowie września w porównaniu z poprzednim okresem, ponieważ podmokłe pola i wąskie gardła logistyczne ograniczyły przerób oraz opóźniły wysyłki. Oprócz utraty wolumenu nadmiar wilgoci grozi rozcieńczeniem zawartości sacharozy, obniżeniem odzysku cukru z tony trzciny, a tym samym zwiększeniem wpływu na podaż.

El Niño jest również postrzegane jako strukturalne zagrożenie dla sezonu 2026/27, nie tylko w Brazylii, lecz także w innych czołowych krajach producenckich — Indiach i Tajlandii — gdzie układ opadów i poziomy rezerwuarów pozostają niepewne. Indie już mierzą się z regionalnymi obawami dotyczącymi plonów trzciny w Maharasztrze, podczas gdy produkcja w Tajlandii może być niższa od oczekiwań, jeśli susze nasilą się w dalszej części cyklu. Łącznie ryzyka te wspierają oczekiwania dotyczące globalnego deficytu cukru w sezonie 2026/27, przesuwając bilans od względnego komfortu z poprzedniego sezonu w stronę niższych relacji zapasów do zużycia.

Fundamenty i perspektywy pogodowe

Z fundamentalnego punktu widzenia obecny rajd dotyczy w mniejszym stopniu natychmiastowego niedoboru, a w większym — utraty marginesu bezpieczeństwa. Brazylia pozostaje dominującym dostawcą wahadłowym, lecz gdy operacje w regionie Centrum-Południe są zakłócane przez deszcz, system szybko ujawnia swoją podatność. Komentarze rynkowe sugerują, że fundusze agresywnie zwiększały długie pozycje po przebiciu przez ceny technicznego oporu w pobliżu 19–20 ct/lb, wzmacniając ruch napędzany pogodą.

Krótkoterminowe prognozy pogody nadal wskazują na ponadnormatywne opady w głównych brazylijskich regionach upraw trzciny do października, co jest zgodne z aktywną fazą El Niño. Jeśli prognozy się potwierdzą, problemy z dostępem do pól będą się przedłużać, a cukrownie mogą zostać zmuszone do skompresowania pozostałych prac żniwnych w krótszym okresie, co zwiększy ryzyko spadku całkowitej ilości cukru możliwej do odzyskania. Jednocześnie każde potwierdzenie cięć produkcji w Indiach lub Tajlandii umocniłoby bardziej napięty globalny bilans i mogłoby wywołać kolejny etap wzrostów cen.

Perspektywa na 4–6 tygodni i spojrzenie handlowe

W nadchodzącym miesiącu rynek trzciny cukrowej prawdopodobnie pozostanie napędzany przez nagłówki informacyjne, a kluczowymi katalizatorami będą wzorce opadów w Brazylii i aktualizowane dane dotyczące zbiorów. Ceny powyżej 20 ct/lb wydają się uzasadnione jako premia za ryzyko, dopóki skala strat produkcyjnych pozostaje niepewna. Jeśli jednak pogoda się unormuje, a przerób w Brazylii przyspieszy, część niedawnych wzrostów może zostać oddana w miarę redukcji pozycji spekulacyjnych.

• Nabywcy (użytkownicy przemysłowi/rafinerie): Warto rozważyć pokrycie części zapotrzebowania na I–II kwartał 2027 r. przy spadkach w kierunku dolnego krańca przedziału 19,5–20,5 ct/lb, unikając jednocześnie nadmiernego gonienia za krótkoterminowymi skokami cen.
• Producenci (Brazylia i inni eksporterzy): Wykorzystać otoczenie najwyższych cen od 19 miesięcy do zwiększenia zabezpieczeń dla pozostałej produkcji w sezonie 2026/27, szczególnie jeśli lokalna pogoda nadal będzie zakłócać prace, lecz logistyka pozostanie sprawna.
• Traderzy: Należy oczekiwać dalszej zmienności; strategie polegające na wykorzystywaniu skrajnych ruchów śróddziennych przy poszanowaniu szerszego trendu wzrostowego mogą być preferowane względem bezpośrednich zakładów kierunkowych.

Krótkoterminowa wskazówka cenowa (najbliższe 3 dni)