Napięte bilanse pszenicy w USA zderzają się z niższymi cenami z regionu Morza Czarnego

Fundamenty rynku pszenicy w USA wyraźnie się zaostrzają, ponieważ produkcja spada do najniższego poziomu od 1970 r., ale obfita i konkurencyjna podaż z regionu Morza Czarnego oraz z Europy ogranicza potencjał wzrostu cen światowych. Po spadkach z początku lata rynki pszenicy stabilizują się z nieco mocniejszym tonem. Lepsze oceny kondycji upraw jarej pszenicy w USA wskazują na pewien potencjał odbicia, jednak całkowita produkcja pszenicy w USA ma spaść rok do roku o około jedną czwartą. Jednocześnie kierunki z regionu Morza Czarnego i UE nadal oferują agresywne wartości eksportowe, ograniczając rajdy cenowe i odciągając popyt od portów Zatoki Meksykańskiej i Północnego Zachodu Pacyfiku w USA. Krótkoterminowy kierunek cen będzie zależeć od wyników żniw w Europie i w regionie Morza Czarnego oraz od rozwoju sytuacji pogodowej dla pszenicy jarej w USA.

Prices

Notowania fizyczne pokazują mieszany, ale ogólnie nieco mocniejszy obraz w ostatnich tygodniach. Niemiecka pszenica paszowa EXW Drentwede wzrosła z około 0,19 EUR/kg w połowie czerwca do około 0,208 EUR/kg 14 lipca, co oznacza wzrost o około 10% w ciągu czterech tygodni. Ukraińska pszenica paszowa CPT Odessa pozostaje zasadniczo stabilna w okolicach 0,17 EUR/kg, podczas gdy pszenica konsumpcyjna wyższej jakości z Ukrainy notowana jest jedynie nieznacznie powyżej poziomu paszowego, co odzwierciedla silną konkurencję i niewielkie premie jakościowe.

Wyceny FOB w eksporcie podkreślają konkurencyjny krajobraz. Ukraińska pszenica o zawartości białka 11–12,5% notowana jest w okolicach 0,18–0,21 EUR/kg FOB, znacznie poniżej francuskiej pszenicy o 11% białka FOB, wycenianej na około 0,33 EUR/kg, oraz amerykańskich wartości eksportowych powiązanych z CBOT w pobliżu 0,24 EUR/kg. Ta szeroka różnica utrzymuje kierunki z rejonu Morza Czarnego jako lidera cenowego na wielu rynkach importowych, zmuszając eksporterów z UE i USA do obrony udziałów rynkowych poprzez korekty baz, a nie bezpośrednie podwyżki cen.

Supply & Demand

W Stanach Zjednoczonych zebrano już około dwie trzecie upraw pszenicy ozimej, a łączna produkcja pszenicy ozimej i jarej prognozowana jest jedynie na 41,81 mln ton. To wyraźny spadek względem 54,01 mln ton w ubiegłym roku i najniższa krajowa produkcja pszenicy od 1970 r. Spadek wynika zarówno z mniejszej powierzchni zasiewów, jak i niższych plonów – areał zasiewów zmniejszył się z 15,07 mln do 12,98 mln hektarów, a średnie plony spadły z 3,58 do 3,22 t/ha.

Kondycja pszenicy jarej nieznacznie się poprawiła: 58% upraw ocenianych jest jako dobre lub bardzo dobre, w porównaniu z 57% tydzień wcześniej i znacznie powyżej 50% w ubiegłym roku, czemu sprzyjają lepsza wilgotność gleby i generalnie korzystne warunki pogodowe. Powinno to pomóc ustabilizować potencjał plonowania na pozostałym areale, ale nie zrekompensuje dużego spadku produkcji pszenicy ozimej. W rezultacie nadwyżki eksportowe USA wydają się ograniczone w sezonie 2026/27, co zapewnia fundamentalne wsparcie dla krajowych i międzynarodowych benchmarków cenowych.

Poza USA kluczowe pozostają dostawy z regionu Morza Czarnego i Europy. Ostatnie komentarze rynkowe wskazują na nadal bardzo konkurencyjne oferty eksportowe z regionu Morza Czarnego – ceny CFR do Azji wzrosły o około 9–10 EUR/tonę tydzień do tygodnia, ale z już wcześniej zdyskontowanych poziomów – oraz na generalnie solidne, choć regionalnie zróżnicowane, zbiory w UE, przy czym Francja notuje częściowe straty spowodowane upałem, podczas gdy Rumunia i część Europy Wschodniej radzą sobie bardzo dobrze. 

Fundamentals

Rozbieżności fundamentalne są wyraźne: bilanse pszenicy w USA się zaostrzają, podczas gdy globalna dostępność pozostaje komfortowa. W USA mniejszy areał i słabsze plony pszenicy ozimej obniżają zapasy końcowe i zwiększają ryzyko wskaźnika zapasów do zużycia, jeśli pojawią się kolejne problemy produkcyjne. Jednocześnie poprawa ocen dla kukurydzy i soi (odpowiednio 68% i 65% w kategoriach dobre/bardzo dobre) ogranicza wsparcie ze strony innych rynków zbożowych, ponieważ użytkownicy paszowi zachowują elastyczność w przełączaniu się między zbożami a roślinami oleistymi, tam gdzie sprzyjają temu relacje cenowe.

Globalnie duże lub przynajmniej wystarczające zbiory w Rosji, na Ukrainie i w części krajów UE równoważą niedobór w USA. Utrzymuje to importerów w relatywnie komfortowej sytuacji pod względem zaopatrzenia i pozwala, aby przetargi w Afryce Północnej i Azji były w pierwszej kolejności pokrywane z kierunków z regionu Morza Czarnego, a okazjonalnie z Europy, a nie z portów Zatoki Meksykańskiej. Tak długo jak logistyka i polityka eksportowa w regionie Morza Czarnego funkcjonują sprawnie, ta pula konkurencyjnie wycenianej pszenicy będzie nadal ograniczać rajdy cenowe, które w przeciwnym razie mogłyby wynikać z napiętej sytuacji w USA. 

Weather & Crop Outlook

W kluczowych rejonach upraw pszenicy jarej w USA ostatnie warunki pogodowe były generalnie sprzyjające, a poprawa wilgotności gleby wspiera ostatni wzrost ocen kondycji upraw. O ile temperatury utrzymają się w umiarkowanym przedziale, a opady pozostaną terminowe w fazie kłoszenia i nalewania ziarna, obecne oceny sugerują potencjał plonowania bliski lub nieco powyżej trendu. Każde przejście w kierunku gorących, suchych warunków pod koniec lipca szybko przywróciłoby premię pogodową w kontraktach powiązanych z rynkami Minneapolis i Chicago. 

W Europie wpływ pogody jest zróżnicowany regionalnie. Fala upałów z końca czerwca obcięła potencjał plonowania w części Francji, podczas gdy inne państwa członkowskie, w tym Rumunia, nadal wskazują na solidne zbiory. W regionie Morza Czarnego główna uwaga w nadchodzących tygodniach będzie skupiać się na tempie żniw oraz potencjalnych zakłóceniach pogodowych podczas zbiorów i wysyłki. Na razie prognozy nie wskazują na szeroko zakrojony szok produkcyjny, ale koncentracja nadwyżek eksportowych w kilku kierunkach pozostaje strukturalnym ryzykiem dla globalnych łańcuchów dostaw. 

Trading Outlook (next 1–4 weeks)

• Nabywcy (importerzy i użytkownicy paszowi): Wykorzystuj obecne oferty z regionu Morza Czarnego oraz, tam gdzie to możliwe, z kierunków unijnych, aby w umiarkowanym stopniu przedłużyć pokrycie na IV kwartał 2026 r., koncentrując się na partiach o wyższej zawartości białka, dopóki premie jakościowe pozostają wąskie. Unikaj nadmiernego zabezpieczania, jeśli masz dużą ekspozycję na bazę amerykańską, ponieważ globalna podaż nadal wygląda na komfortową.
• Producenci (USA i UE): Połączenie napiętych bilansów w USA i konkurencyjnej podaży z regionu Morza Czarnego przemawia za zdyscyplinowaną, stopniową strategią sprzedaży. Rozważ wycenę kolejnej transzy na zwyżkach, ale pozostaw część wolumenu niezhadżowaną na wypadek późnosezonowych problemów pogodowych lub zakłóceń logistycznych.
• Traderzy i młyny: Utrzymuj, w ramach limitów ryzyka, preferencję na długą pozycję w pszenicy z regionu Morza Czarnego i krótką w pszenicy z USA lub UE, ponieważ strukturalna konkurencyjność sprzyja kierunkom rosyjskim i ukraińskim. Bądź jednak gotów szybko ograniczyć ekspozycję przy pierwszych oznakach ograniczeń eksportowych lub nagłych zmian polityki.

Short-Term Regional Price Indications (3-day view)

Ogólnie rzecz biorąc, rynek pszenicy przechodzi od presji żniwnej do bardziej zrównoważonej fazy, w której napięte fundamenty w USA oraz nadal obfita podaż z regionu Morza Czarnego i UE równoważą się wzajemnie. Zmienność pozostaje prawdopodobna w związku z doniesieniami pogodowymi i aktywnością przetargową w eksporcie, ale jeśli nie dojdzie do poważnego szoku produkcyjnego, krótkoterminowe nastawienie wskazuje na łagodnie mocniejszy, lecz wciąż poruszający się w przedziale rynek.