Ograniczona podaż tureckich moreli spotyka presję z Uzbekistanu, gdy nowy sezon otwiera się miękko

Sezon na tureckie suszone morele 2026 rozpoczyna się poniżej normalnej podaży i z ospałym tempem wczesnego eksportu, co wskazuje na boczno-wzrostowe nastawienie cenowe mimo agresywnej, niskocenowej konkurencji ze strony Uzbekistanu. Aktywność eksportowa od startu 1 sierpnia jest stłumiona, choć uczestnicy rynku trawią informację o niewielkich zbiorach w Malatyi, szacowanych na około 75 000–80 000 ton po nieregularnej pogodzie zimą i wiosną z gradem i deszczem. Producenci postrzegają strukturalnie ograniczoną podaż jako czynnik wspierający ceny, lecz słaby popyt początkowy oraz oferenci z Uzbekistanu proponujący wyraźnie niższe ceny ograniczają potencjał wzrostowy. W tym kontekście rosną oczekiwania, że Turecka Rada Zbożowa (TMO) może wkroczyć z zakupami interwencyjnymi, aby ustabilizować rynek i obronić wiodącą pozycję eksportową Turcji.

Prices

Ceny FOB Malatya i Ankara dla nowego zbioru tureckich suszonych moreli z 27 sierpnia 2026 są zasadniczo stabilne względem połowy sierpnia, odzwierciedlając impas między ograniczoną lokalną podażą a wahającym się popytem globalnym. Niesiarkowane owoce konwencjonalne w handlu po około 8,20–8,30 EUR/kg dla rozmiarów nr 1–2, przy mniejszych rozmiarach (nr 3–5) skupionych w okolicach 7,90–8,15 EUR/kg. Produkt niesiarkowany organiczny notuje wyraźną premię, głównie około 9,00–9,20 EUR/kg.

W magazynach europejskich (FCA Dordrecht) tureckie morele siarkowane w całości mieszczą się mniej więcej w przedziale 6,10–7,15 EUR/kg w zależności od rozmiaru, czyli o około 0,05–0,10 EUR/kg wyżej niż tydzień wcześniej, co wskazuje na umiarkowanie silniejsze nastawienie w dalszym łańcuchu. Kostka i kawałki pozostają wyraźnie kategorią dyskontową, nieco poniżej 4,00 EUR/kg. Ogółem krzywa terminowa jest płaska: ograniczona dostępność w dostawach bieżących przemawia za twardością cen, jednak kupujący nie spieszą się z zakupami w obliczu podcinania cen przez Uzbekistan i wolnego startu programów eksportowych.

Supply & Demand

Po ubiegłorocznych dotkliwych przymrozkach i znacznym uszczupleniu zapasów przeniesionych, zbiory suszonych moreli w Malatyi w 2026 roku są strukturalnie ograniczone. Oceny polowe i szacunki branżowe zbieżnie wskazują przedział produkcji 75 000–80 000 ton, a niektóre źródła sugerowały nawet oficjalne odniesienie blisko 70 000 ton we wcześniejszych rozmowach. Oznacza to wyraźne odbicie po sezonie dotkniętym przymrozkami, lecz nadal poniżej poziomu komfortowej nadwyżki.

Kluczowym ograniczeniem była niekorzystna pogoda. Nieregularne warunki zimą i wiosną, w tym deszcz w okresie kwitnienia oraz lokalne burze gradowe, zaszkodziły zapyleniu i zawiązywaniu owoców, obniżając oczekiwania co do plonów i jakości. Jednocześnie, ubiegłoroczna klęska urodzaju pozostawiła praktycznie brak zapasów przeniesionych na 2026 rok, co oznacza, że podaż eksportowa zależy niemal w całości od bieżących zbiorów. Przy drzewach generalnie w dobrej kondycji i zbiorach w Malatyi w dużej mierze zakończonych, krótkoterminowe ryzyka podażowe są niewielkie, jednak nie ma bufora na wypadek nagłego przyspieszenia popytu.

Po stronie popytu sezon ma powolny komercyjny start: mimo formalnego otwarcia eksportu 1 sierpnia, wysyłki jak dotąd są poniżej oczekiwań. Odzwierciedla to ostrożność nabywców po zeszłorocznym gwałtownym wzroście cen oraz chęć sprawdzenia, jak bardzo tureckie oferty dostosują się w obliczu tańszych alternatyw z Azji Centralnej. Uzbekistan, którego zbiory wzrosły i są agresywnie sprzedawane po niskich cenach, stanowi główne zagrożenie konkurencyjne, zwłaszcza na rynkach wrażliwych cenowo na Bliskim Wschodzie i w części Azji.

Fundamentals & Policy

Obraz fundamentalny to umiarkowana niedoborowa pozycja Turcji w ramach wciąż dobrze zaopatrzonego rynku globalnego. Turcja pozostaje dominującym źródłem suszonych moreli, ale dane INC pokazują rosnącą produkcję w Uzbekistanie i Iranie, oba kraje zmierzają ku znaczącym zbiorom 2025/26, zwiększając globalną dostępność, podczas gdy turecka produkcja i zapasy normalizują się jedynie stopniowo. To pomaga wyjaśnić, dlaczego napięta sytuacja w Malatyi nie przełożyła się jeszcze na wyraźniejszy globalny skok cen.

Lokalnie, nastroje producentów są ostrożne, lecz twarde. Po stratach pogodowych i spadku wydajności, plantatorzy starają się odzyskać marże i są niechętni sprzedaży po niskich poziomach cen oferowanych obecnie przez niektóre konkurencyjne pochodzenia. Jednocześnie zróżnicowana jakość owoców (ślady po gradzie, miejscami plamistość, wysokie poziomy siarki w niektórych partiach) tworzy szerszy wewnętrzny rozrzut między klasami premium a standardowymi. Kupujący skłonni zapłacić więcej za czyste, duże rozmiary mogą napotkać bardziej ograniczoną dostępność, niż sugerują nagłówkowe dane o tonach.

Istotnym czynnikiem zwrotnym jest potencjalna interwencja Tureckiej Rady Zbożowej (TMO). Producenci i eksporterzy otwarcie wzywają TMO do zakupów części zbiorów, wsparcia cen dla rolników oraz zakotwiczenia cen eksportowych wobec agresywnego podcinania cen przez Uzbekistan. Jeśli TMO wkroczy z istotnymi wolumenami, prawdopodobnie wyznaczy to twarde minimum dla cen krajowych i zaostrzy dostępność eksportową w trakcie sezonu; brak takiego działania pozostawi rynek bardziej odsłonięty na konkurencyjną presję cenową.

Weather & Harvest Outlook

Główne zbiory w Malatyi są obecnie niemal zakończone, bez istotnych szoków pogodowych pod koniec sezonu. We wcześniejszej fazie cyklu kluczowym czynnikiem zakłócającym były opady deszczu i lokalne gradobicia, lecz w ostatnich tygodniach dominowały słoneczne, ciepłe jak na tę porę roku warunki, sprzyjające suszeniu i ograniczające ryzyka jakościowe zbiorów.

Krótkoterminowe prognozy dla wschodniej i środkowo-wschodniej Turcji wskazują na stabilną, suchą pogodę z normalnymi przedziałami temperatur, co ogranicza ryzyko strat jakościowych po zbiorach na otwartych placach suszarniczych. Wraz z wejściem sadów w fazę pożniwną, pogoda staje się mniej kluczowa dla wolumenu, ale nadal będzie wpływać na dynamikę suszenia oraz barwę owoców przetwarzanych w późniejszym terminie. Ogółem, pogoda jest obecnie czynnikiem neutralnym do lekko pozytywnego dla cen, wzmacniając dominującą strukturę boczną rynku.

Trading Outlook & 3-Day View

Rekomendacje handlowe (kolejne 4–6 tygodni)

• Importerzy / odbiorcy przemysłowi: Rozważcie zabezpieczenie potrzeb krótkoterminowych przy spadkach cen, szczególnie w przypadku dużych rozmiarów premium i czystych owoców niesiarkowanych, gdzie ograniczona dostępność może się zaostrzyć później, jeśli TMO zainterweniuje lub jeśli eksport przyspieszy od IV kwartału.
• Detaliści i właściciele marek: Rozłóżcie zakupy w czasie i unikajcie nadmiernego angażowania się na szczycie obecnego przedziału; Uzbekistan i inne kierunki prawdopodobnie będą nadal oferować rabaty, zapewniając możliwości blendowania produktów średniej jakości.
• Tureccy producenci/eksporterzy: Utrzymujcie zdyscyplinowane poziomy ofert w oczekiwaniu na potencjalne wsparcie ze strony TMO, ale zachowajcie elastyczność w przypadku klas drugorzędnych, gdzie konkurencja ze strony Uzbekistanu jest najsilniejsza, aby uniknąć akumulacji zapasów.

3-dniowy kierunkowy sygnał cenowy (EUR, spot):

• FOB Malatya/Ankara, niesiarkowane owoce w całości: Boczne do lekko wzrostowych; ograniczona sprzedaż ze strony rolników i małe zbiory wspierają obecne poziomy, lecz słaby początkowy popyt eksportowy ogranicza potencjał wzrostu.
• FOB Malatya/Ankara, siarkowane owoce w całości: W dużej mierze boczne; odpowiednia podaż i konkurencja ze strony alternatywnych kierunków utrzymują ceny w wąskim przedziale.
• FCA NL (magazyny w UE): Możliwe jest lekkie przesunięcie w górę o około 0,05–0,10 EUR/kg w związku z nowymi dostawami i kosztami logistycznymi, ale silniejszy ruch będzie zależał od wyraźniejszych sygnałów dotyczących polityki TMO i tempa tureckiego eksportu.