Rajd WTI i Brent przy bardziej stromej backwardation i mocnych marżach na produktach

Kontrakty terminowe na ropę naftową rosną przy wyraźnie stromej backwardation zarówno na WTI, jak i Brent, co sygnalizuje napiętą podaż w najbliższych terminach i silny popyt spot. Pomimo ostatnich spadków zapasów i umiarkowanego wzrostu produkcji OPEC+, krzywa terminowa wciąż wycenia stopniową normalizację w kierunku niskich 60 USD/bbl w długim horyzoncie.

Wzdłuż całej krzywej kontrakty WTI i Brent zyskały ok. 0,7–1,7% 2 czerwca, przy kontrakcie front‑month WTI w rejonie połowy przedziału 90 USD/bbl i Brent w okolicach połowy przedziału 90 USD/bbl. Najbliższe serie ICE Diesel straciły na wartości, co wskazuje na pewne złagodzenie napięć na rynku średnich destylatów, mimo umacniania się ropy. Najnowsze dane EIA i podsumowania branżowe potwierdzają dalsze spadki zapasów ropy i benzyny w USA, wspierane solidnym popytem i aktywnym eksportem, podczas gdy decyzja OPEC+ o dodaniu umiarkowanych wolumenów od czerwca ma na celu zapobieżenie nadmiernemu skokowi cen przed szczytem letniej konsumpcji. Ogólnie fundamenty uzasadniają umiarkowanie wzrostowe do horyzontalnych nastawienie krótkoterminowe, ale bardzo stroma backwardation i wysokie ceny spot przemawiają za zdyscyplinowanym zarządzaniem ryzykiem.

Ceny i struktura krzywej terminowej

WTI z dostawą w lipcu 2026 rozliczyła się na poziomie 93,76 USD/bbl 2 czerwca, co oznacza wzrost o 1,71% dzień do dnia, podczas gdy kontrakt na sierpień 2026 zamknął się na 90,27 USD/bbl (+1,22%). Dalej na krzywej ceny stopniowo spadają do około 69–70 USD/bbl pod koniec 2029 roku i w przybliżeniu 60 USD/bbl w latach 2033–37, wskazując na bardzo wyraźną backwardation na ponad dekadę naprzód.

Brent wykazuje podobny profil: sierpień 2026 rozliczył się na poziomie 95,84 USD/bbl (+0,90%), wrzesień 2026 na 93,27 USD/bbl, a grudzień 2026 na 87,18 USD/bbl, po czym krzywa obniża się w kierunku połowy przedziału 60 USD/bbl w połowie lat 30. Spread WTI–Brent pozostaje zatem umiarkowany (~2–3 USD/bbl na krótkim końcu), co jest spójne z dobrze zaopatrzoną logistyką w basenie Atlantyku, ale jednocześnie odzwierciedla globalną premię za ryzyko w cenach Brent.

*Założenie FX: 1 EUR ≈ 1,08 USD na potrzeby orientacyjnego przeliczenia.

Kontekst podaży, popytu i polityki

Najnowsze tygodniowe dane EIA z USA i podsumowania branżowe pokazują kolejne spadki zapasów ropy w USA do połowy maja, w tym prawie 8‑milionowy spadek zapasów komercyjnych w tygodniu zakończonym 15 maja, zdecydowanie powyżej oczekiwań, któremu towarzyszył spadek zapasów benzyny oraz solidny popyt implicytny i eksport. To zacieśnianie bilansów w USA wspiera ceny WTI na krótkim końcu i jest spójne z obecną, skoncentrowaną na najbliższych terminach, siłą krzywej.

Po stronie podaży grupa siedmiu producentów OPEC+ (Arabia Saudyjska, Rosja, Irak, Kuwejt, Kazachstan, Algieria, Oman) uzgodniła 3 maja umiarkowany wzrost produkcji od czerwca, około 188 000 bbl/d, wyraźnie przedstawiony jako krok mający na celu utrzymanie stabilności rynku. Przy obecnych poziomach cen ten ruch wydaje się niewystarczający, by szybko spłaszczyć backwardation, ale może ograniczać potencjał wzrostowy w przypadku braku poważniejszych zakłóceń. Wzrost podaży spoza OPEC i kontynuowane wcześniej w roku upłynnianie rezerw ze Strategicznej Rezerwy Ropy Naftowej USA (SPR) również działają jako czynniki równoważące w średnim terminie, choć tempo uwalniania SPR ostatnio spowolniło.

Produkty i crack spready

ICE low-sulphur gasoil (diesel) kontrastuje z ropą, notując dzienne spadki na najbliższych seriach: czerwiec 2026 rozliczył się na poziomie 1 078,25 USD/t (−1,58%), lipiec na 1 064,25 USD/t (−1,62%), a sierpień na 1 031,50 USD/t (−1,45%). Wskazuje to na łagodzenie napięć po stronie średnich destylatów i pewną presję na cracki diesla, które wcześniej były kluczowym motorem marż rafineryjnych.

Wzdłuż krzywej terminowej diesla ceny systematycznie spadają z poziomów powyżej 900 USD/t pod koniec 2026 roku w kierunku niskich 700 USD/t na początku lat 30., przy bardzo niewielkich zmianach między najbardziej odległymi miesiącami. Ta relatywnie bardziej płaska struktura diesla w porównaniu z ropą sugeruje, że rynek oczekuje normalizacji marż rafineryjnych i bardziej zrównoważonej podaży destylatów, nawet jeśli dostępność w najbliższym terminie pozostaje relatywnie napięta.

Sygnały z krzywej i fundamenty

Struktura krzywej WTI jest silnie backwardated: spread między lipcem 2026 (~94 USD/bbl) a lipcem 2027 (~75 USD/bbl) wynosi około 19 USD/bbl, a spadek z kontraktu front‑month do wczesnych lat 30. przekracza 30 USD/bbl. Tak stroma struktura sygnalizuje premię za natychmiastowe baryłki, zniechęca do magazynowania i odzwierciedla oczekiwania na osłabienie popytu, wzrost podaży lub oba te czynniki w średnim terminie.

Brent wykazuje analogiczny wzorzec, z sierpniem 2026 w okolicach 96 USD/bbl wobec poziomów z połowy lat 30. na poziomie ok. 66–68 USD/bbl. Sugeruje to, że obecne zacieśnienie jest postrzegane jako cykliczne, a nie strukturalne. Tymczasem zapasy benzyny w USA pozostają poniżej poziomów sprzed roku i blisko lub nieco poniżej 5‑letniej średniej przed szczytem sezonu jazdy samochodem, wzmacniając bieżący popyt na ropę.

Krótkoterminowe perspektywy (kolejne 1–3 miesiące)

W związku z nadchodzącym kolejnym posiedzeniem monitorującym OPEC+ na początku czerwca oraz rychłą publikacją następnych tygodniowych danych EIA, krótkoterminowy sentyment prawdopodobnie pozostanie w dużej mierze zależny od nagłówków. Tak długo, jak wskaźniki popytu w USA i globalnie utrzymują się na solidnym poziomie, a zapasy pozostają poniżej sezonowych norm, krótkie końce krzywych WTI i Brent mają tendencję do utrzymywania się mocno w przedziale od wysokich 80 do połowy 90 USD/bbl.

Jednak kombinacja wysokich poziomów cen bezwzględnych, wrażliwości politycznej na inflację paliwową oraz perspektywy dodatkowej podaży ze strony OPEC+ i producentów spoza kartelu przemawia przeciwko trwałemu, gwałtownemu wybiciu powyżej wysokich 90 USD/bbl bez nowego szoku podażowego. Ostatnie osłabienie cen diesla, jeśli się utrzyma, może również zmniejszyć presję wzrostową na ropę wynikającą z marż rafineryjnych, kierując ceny spot raczej w stronę ruchu bocznego niż dalszej stromej fali wzrostowej.

Rekomendacje tradingowe i hedgingowe

• Producenci: Wykorzystaj stromą backwardation do stopniowego budowania dodatkowych zabezpieczeń w paśmie 2027–2029, gdzie WTI wyceniana jest na wysokie 60 do niskich 70 USD/bbl (≈ 61–65 EUR/bbl), co pozwala zablokować atrakcyjne marże terminowe względem historycznych krzywych kosztowych.
• Konsumenci i rafinerie: Utrzymuj umiarkowane pokrycie krótkoterminowe potrzeb surowcowych na III–IV kwartał 2026, biorąc pod uwagę napięte bilanse w najbliższych terminach, ale unikaj nadmiernego zabezpieczania popytu odległego w czasie, gdzie krzywa już dyskontuje znaczną zniżkę.
• Traderzy spreadów: Rozważ selektywne transakcje typu relative value, które zakładają stopniowe wygasanie bardzo stromych spreadów między kontraktami front‑month a 1–2‑letnimi seriami, ale realizuj je przy ścisłych ograniczeniach ryzyka, biorąc pod uwagę utrzymujące się ryzyko makroekonomiczne i geopolityczne.

3‑dniowe perspektywy kierunkowe (w EUR)

• WTI front‑month (CME): Umiarkowane nastawienie wzrostowe do horyzontalnego w przedziale ≈ 84–89 EUR/bbl, napędzane oczekiwaniami dotyczącymi zapasów i pozycjonowaniem przed posiedzeniem OPEC+.
• Brent front‑month (ICE): Prawdopodobnie będzie podążać za WTI z niewielką premią, handlując w okolicach 86–91 EUR/bbl, co odzwierciedla globalne ryzyko i uwarunkowania logistyczne transportu morskiego.
• ICE Gasoil front‑month: Po ostatnim cofnięciu oczekiwana jest konsolidacja w przedziale 980–1 020 EUR/t, z ryzykiem dalszego spadku w razie pogorszenia danych makroekonomicznych.