Rynek kukurydzy balansuje między ciaśniejszymi zapasami w USA a ryzykiem eksportu z Morza Czarnego

Kukurydza pozostaje w wąskim, ale wspieranym przedziale cenowym, ponieważ ciaśniejszy bilans w USA i popyt eksportowy równoważą presję ze strony rosnącej podaży z Ameryki Południowej oraz niepewnego eksportu z Ukrainy. W ostatnich sesjach widać nieco mocniejsze ceny na rynkach międzynarodowych – kukurydza na Euronext i CBOT lekko drożeje, podczas gdy notowania na giełdzie Dalian pozostają zasadniczo stabilne. Wsparcie zapewniają solidne sprzedaże eksportowe starego zbioru z USA, obniżone prognozy zapasów końcowych oraz ryzyko pogodowe w amerykańskim Pasie Kukurydzy i części Europy. Jednocześnie bardzo obfite zbiory w Ameryce Południowej oraz tylko częściowo sprawnie funkcjonująca logistyka w basenie Morza Czarnego przebudowują globalne przepływy handlowe i ograniczają potencjał silniejszych wzrostów cen.

Ceny

Kukurydza na Euronext z dostawą w listopadzie 2026 jest wskazywana w okolicach 252,75 EUR/t, podczas gdy kontrakt na nowy zbiór z listopada 2027 jest wyraźnie niżej, około 225,25 EUR/t, co sygnalizuje oczekiwania na pewną ulgę podażową w dalszym horyzoncie. Na CBOT najbliższy kontrakt wrześniowy 2026 notowany jest w pobliżu 460 USc/bu, a grudniowy 2026 około 485 USc/bu – oba nieco wyżej w ujęciu dziennym, co odzwierciedla lekko mocniejszy ton na rynkach międzynarodowych. Kukurydza na Dalian (DCE) pozostaje relatywnie płaska, co podkreśla obecnie komfortową sytuację bilansową w Chinach.

Rynek fizyczny odzwierciedla strukturę cen terminowych. Cena kukurydzy paszowej w Niemczech (EXW) umocniła się do około 292 EUR/t, podczas gdy francuska kukurydza FOB jest wyceniana w pobliżu 240 EUR/t. Ukraińska kukurydza z dostawą z Odessy pozostaje silnie dyskontowana, około 170–180 EUR/t w ekwiwalencie FCA/FOB, co odzwierciedla zarówno dużą lokalną podaż, jak i znaczące premie za ryzyko eksportowe i logistyczne.

*CBOT przeliczone z USc/bu na EUR/t, wartość przybliżona.

Podaż i popyt

Obecne wsparcie cen wynika głównie z czynnika podażowego. Bilans kukurydzy w USA uległ zacieśnieniu z powodu niżej prognozowanych zapasów końcowych i odpornego popytu eksportowego, szczególnie na stary zbiór. Tygodniowe sprzedaże eksportowe starego zbioru z USA osiągnęły około 410 700 t w tygodniu zakończonym 6 sierpnia, co jest najwyższym poziomem od pięciu tygodni; na czele znalazły się Hiszpania (257 600 t) i Meksyk (74 000 t). Podkreśla to, że kukurydza z USA pozostaje konkurencyjna mimo obfitej dostępności globalnej.

Sprzedaż eksportowa na nowy zbiór jest słabym punktem: spadła do około 924 500 t w ostatnim tygodniu, co jest najniższym poziomem od trzech tygodni i niemal 55% poniżej ubiegłorocznego. Wskazuje to na ostrożność nabywców w obliczu dużej nadchodzącej podaży z Ameryki Południowej i utrzymującej się niepewności makroekonomicznej. Niemniej strukturalnie ciaśniejszy bilans w USA ogranicza potencjał spadków na najbliższych kontraktach, o ile popyt eksportowy pozostaje solidny, a ryzyko pogodowe się utrzymuje.

Fundamenty: Ameryki vs. Morze Czarne

Ameryka Południowa pozostaje główną przeciwwagą o charakterze podażowo‑spadkowym. Prognoza zbiorów kukurydzy w Argentynie w sezonie 2025/26 została podniesiona z 68 do 70,5 mln t z powodu większej niż oczekiwano powierzchni zasiewów; około 75% areału zostało już zebrane, mimo opóźnień spowodowanych wyjątkowo ciepłą i wilgotną pogodą w lipcu. W sezonie 2026/27 wstępne szacunki nadal wskazują na znaczące zbiory rzędu 66 mln t, nawet pomimo prognozowanego spadku areału o 7,3%. W Brazylii CONAB podniósł prognozę zbiorów kukurydzy o 1,23 mln t, do prawie 143 mln t, w tym około 111 mln t kukurydzy z drugiego zbioru (safrinha).

Sygnal z rejonu Morza Czarnego jest mieszany. Ukraina wyeksportowała około 1,403 mln t kukurydzy od początku roku handlowego 2026/27 do 14 sierpnia, prawie o 70% więcej niż rok wcześniej i po raz pierwszy przewyższając eksport pszenicy w tym samym okresie. Jednak wysyłki w sierpniu wyraźnie spowolniły – w pierwszych dwóch tygodniach wywieziono jedynie około 348 000 t zbóż ogółem, ponieważ logistyka morska ponownie znalazła się pod presją, a alternatywne szlaki mają trudności z pełnym zrekompensowaniem ograniczeń. W obliczu rekordowych zbiorów kukurydzy na Ukrainie i ograniczonych możliwości eksportu drogą morską duża część plonu może pozostać uwięziona w głębi lądu lub przemieszczać się powoli, droższymi trasami, co utrzymuje słaby basis ukraińskiej kukurydzy, ale jednocześnie ogranicza efektywny eksport na rynek globalny.

Pogoda i kondycja upraw

W ostatnim czasie burze przeszły przez część amerykańskiego Pasa Kukurydzy, poprawiając wilgotność gleby w niektórych regionach, podczas gdy inne obszary nadal zmagają się z epizodycznymi falami upałów. Rynek pozostaje wrażliwy na wszelkie oznaki dłużej utrzymującego się stresu w okresie nalewania ziarna. W Europie utrzymujące się upały w kluczowych rejonach uprawy kukurydzy zwiększyły niepewność co do plonów, zwłaszcza w regionach południowo‑zachodnich i centralnych, mimo że część obszarów dalej na północ i wschód korzysta z bardziej sprzyjających warunków wilgotnościowych.

W Ameryce Południowej połączenie ciepłych i wilgotnych warunków w Argentynie spowolniło postęp żniw, ale ostatecznie wsparło potencjał plonowania, podczas gdy brazylijska kukurydza safrinha jest w dużej mierze „zrobiona” i podtrzymuje bardzo wysoką prognozę produkcji. Ryzyko pogodowe dla globalnej podaży w krótkim terminie jest zatem skoncentrowane na półkuli północnej, zwłaszcza w USA i części Europy, a nie w Ameryce Południowej.

Prognoza i perspektywy handlowe

Przy ciaśniejszym bilansie w USA, silnych ostatnich sprzedażach eksportowych starego zbioru oraz rosnącej niepewności co do tego, jaka część ukraińskiej kukurydzy trafi na rynek światowy, ceny międzynarodowe w krótkim terminie prawdopodobnie pozostaną wspierane, ale ograniczane przez rekordową podaż z Ameryki Południowej. Krzywa terminowa na Euronext, z kontraktami na 2027 rok notowanymi znacząco poniżej poziomów z 2026 roku, sugeruje, że rynek już wycenia pewną ulgę podażową w średnim terminie oraz łagodniejsze ceny, jeśli logistyka się ustabilizuje.

• Nabywcy pasz (UE): Rozważyć stopniowe zabezpieczanie potrzeb na IV kw. 2026 – I kw. 2027 na Euronext, dopóki kontrakty najbliższe utrzymują się w pobliżu 250 EUR/t, ale unikać nadmiernego pokrywania potrzeb poza połowę 2027 r., biorąc pod uwagę duże zbiory w Ameryce Południowej i potencjalne złagodzenie zakłóceń w rejonie Morza Czarnego.
• Producenci (UE/Ukraina): Wykorzystać obecną relatywną siłę najbliższych kontraktów do zabezpieczenia marż na części oczekiwanej produkcji 2026/27. Na Ukrainie kluczowe są basis i ryzyko logistyczne: istotne będzie magazynowanie w gospodarstwie oraz opcjonalność pomiędzy trasami lądowymi a szlakiem przez Dunaj.
• Traderzy: Uważnie śledzić dane o sprzedaży eksportowej z USA, informacje o żegludze w rejonie Morza Czarnego oraz pogodę w Europie. Spready między kontraktami Euronext 2026 i 2027, jak również między pochodzeniem amerykańskim i ukraińskim, prawdopodobnie pozostaną zmienne i mogą stwarzać okazje do transakcji typu relative value.

Wskaźnik cen na 3 dni

• Euronext (Nov 2026): Ruch boczny do lekko wzrostowego w okolicach 250–255 EUR/t, przy zmienności śróddziennej napędzanej doniesieniami pogodowymi i informacjami z rejonu Morza Czarnego.
• CBOT (Dec 2026, w przeliczeniu na EUR): Łagodnie wspierany w krótkim terminie, zasadniczo w przedziale odpowiadającym 170–175 EUR/t, w oczekiwaniu na nowe dane o eksporcie z USA i kondycji upraw.
• Rynek fizyczny UE i Morza Czarnego: Prawdopodobne utrzymanie premii cenowej dla niemieckiej i francuskiej kukurydzy spot względem ofert ukraińskich; ukraiński basis pozostanie słaby, ale wrażliwy na nagłówki prasowe, ponieważ zakłócenia logistyczne się utrzymują.