Rynek migdałów zaostrza się, gdy plony w Kalifornii nieco maleją, a powierzchnia spada

Plony migdałów w Kalifornii w 2026 roku kształtują się na poziomie nieco mniejszym niż w ubiegłym sezonie, ale pierwsze zmniejszenie powierzchni owocujących od 1995 roku oraz ciągłe koszty i stres wodny wskazują na strukturalnie bardziej ograniczoną podaż. Ceny nieco maleją na początku maja, jednak fundamenty wskazują na silniejszą bazę w średnim okresie. Kalifornia pozostaje dominującym globalnym źródłem migdałów, a najnowsza prognoza plonów na 2026 rok na poziomie około 2,7 miliarda funtów, niższa o 1% rok do roku, jest w dużej mierze zgodna z ostatnimi sezonami, ale ukrywa głębsze zmiany strukturalne. Powierzchnia owocująca spadła do około 560,812 hektarów, ponieważ słabe zwroty dla producentów, wysokie koszty nawozów i wody oraz ograniczenia w dostępie do wód gruntowych powodują usuwanie sadów i zmniejszoną intensywność zarządzania. Dla europejskich i bliskowschodnich nabywców oznacza to bardziej precyzyjnie zrównoważony rynek, gdzie warunki pogodowe, rozmiar orzechów oraz przydziały wody w Kalifornii będą miały znaczący wpływ na ceny w roku marketingowym 2026/27.

Ceny i różnice

Oferty migdałowych rdzeni wczesnym maju pokazują łagodniejszy ton, ale pozostają znacznie powyżej ostatnich, wieloletnich minimów. Rdzenie Carmel SSR pochodzenia amerykańskiego (FAS Waszyngton D.C.) są wyceniane na około 6,55–6,60 EUR/kg, a organiczne Nonpareil 27/30 blisko 9,20 EUR/kg (FOB). Hiszpańskie przemysłowe odmiany Valencia handlują się bliżej 5,45–5,80 EUR/kg FOB, podczas gdy premium Marcona i Guara są wyceniane na około 6,00–8,75 EUR/kg FOB, co odzwierciedla premie za odmiany i rozmiary.

Ostatnie międzynarodowe komentarze rynkowe potwierdzają to łagodne osłabienie: hiszpańskie odmiany Valencia i Guara stają w obliczu największej presji spadkowej, podczas gdy amerykańskie Nonpareil i Carmel pozostają stosunkowo stabilne z powodu bardziej ograniczonego nadwyżki eksportowej i stabilnego popytu z kluczowych regionów importowych. Ogólnie ceny obecne sugerują rynek konsolidujący się po wcześniejszych minimach, z jedynie ograniczonym dalszym spadkiem, chyba że zbiory w 2026 roku zaskoczą pozytywnie.

Bilans podaży i popytu

Plony migdałów w Kalifornii w 2026 roku prognozowane są na 2,7 miliarda funtów, co jest o około 1% niższe niż w roku poprzednim, przy wydajności utrzymującej się na poziomie 1,940 funtów na akr. Ta objętość jest bliska ostatnim sezonowym średnim, ale strukturalny obraz ulega zaostrzeniu: Land IQ szacuje całkowitą powierzchnię migdałów na około 565,753 hektarów, z powierzchnią owocującą na poziomie 560,812 hektarów, co oznacza pierwsze zmniejszenie od 1995 roku.

Zyski dla producentów były pod presją, pozostając poniżej 2,00 USD/funt w czterech z pięciu ostatnich sezonów - często poniżej pełnych kosztów produkcji. W odpowiedzi jakość zarządzania sadami w niektórych obszarach uległa pogorszeniu, a coraz więcej producentów porzuca lub całkowicie usuwa sady. Jest to szczególnie widoczne w powiatach polegających na wodzie gruntowej, takich jak Fresno, Kern i Madera, które łącznie odpowiadają za prawie połowę prognozowanego usunięcia sadów na rok 2025/26. Z biegiem czasu przyspiesza to przejście od nadwyżki do bardziej zrównoważonej globalnej podaży.

Po stronie popytu Europa pozostaje kluczowym kierunkiem dla migdałów z Kalifornii, zaopatrując przemysł cukierniczy, nabiał roślinny i przemysł składników, podczas gdy Azja i Bliski Wschód wchłaniają znaczne ilości w oknie wysyłkowym od sierpnia do października. W obliczu stosunkowo stabilnego popytu globalnego, nawet drobne 1% spadek produkcji - nałożony na kilka lat napiętej ekonomiki producentów i stopniowe zmniejszenie powierzchni - implikuje, że efektywna dostępność może być bardziej ograniczona, niż sugeruje sama tonaż nagłówków.

Fundamenty i czynniki kosztowe

Koszty produkcji w Kalifornii nadal rosną. Szacuje się, że ceny nawozów są o około 30% wyższe niż rok temu, częściowo związane z napięciami geopolitycznymi na Bliskim Wschodzie, które zakłócają łańcuchy dostaw nawozów. Wyższe ceny paliw i zwiększone koszty pompowania wód gruntowych dodatkowo obciążają marże w dystryktach z ograniczonym dostępem do wody. Te presje ograniczają zdolność i chęć producentów do inwestowania w intensywne programy odżywcze, pestycydowe i nawadniające.

Woda pozostaje kluczowym ograniczeniem strukturalnym. Obecne przydziały wody powierzchniowej państwowej i federalnej wynoszą około 30% i 20% odpowiednio, co znacząco odbiega od tego, co jest potrzebne do optymalnej wydajności sadu. Wielu producentów zmuszeni jest polegać na coraz bardziej regulowanej i drogiej wodzie gruntowej, szczególnie w Dolinie San Joaquin. To prowadzi do wyższych kosztów jednostkowych oraz przyspiesza proces usuwania w marginalnych blokach, wzmacniając długoterminowy trend zaostrzania się powierzchni owocującej.

Warunki pogodowe i fizjologia dodały kolejny poziom ryzyka w 2026 roku. Kwiatowanie było utrudnione przez niską liczbę godzin chłodzenia, podwyższone temperatury, zmniejszoną aktywność pszczół oraz szybki rozwój kwiatów, co hamuje efektywność zapylenia i osadzanie orzechów. Ciepło w marcu mogło również wpłynąć na rozmiar rdzeni, kluczowy czynnik determinanty wartości handlowej. Rozwój uprawy przebiega o około dwa tygodnie przed zwykłym kalendarzem, co może narażać uprawę na nietypowe ryzyka pogodowe pod koniec sezonu i komplikować harmonogram zarządzania szkodnikami.

Prognoza pogody i rozwoju upraw

W maju temperatury wzdłuż wybrzeża i w centralnej Kalifornii były zbliżone do norm sezonowych, z jedynie drobnymi odchyleń, co sugeruje brak zarówno dużego stresu cieplnego, jak i uszkodzeń mrozowych na tym etapie. Jednak wcześniejszy niż zwykle rozwój upraw i wcześniej występujące ciepło w czasie kwitnienia oznaczają, że rozmiar rdzeni i wypełnienie w późnej wiośnie i wczesnym lecie będzie kluczowe dla końcowych plonów i dystrybucji jakości.

W ciągu następnych 30–90 dni rynek skupi się na wynikach dotyczących rozmiaru rdzeni i dalszym zaostrzeniu dostępności wody w Dolinie San Joaquin. Dodatkowe cięcia przydziałów powierzchniowych lub lokalne ograniczenia nawadniania mogą obniżyć zrealizowane plony poniżej bieżących prognoz. Z drugiej strony, sprzyjające temperatury i wystarczająca ilość wody w lepiej zaopatrzonych dystryktach wspierałyby obecną prognozę 2,7 miliarda funtów, ale mało prawdopodobne jest, aby odwróciły już następujący spadek powierzchni.

Prognoza rynku i wskazówki handlowe

W perspektywie 30–90 dni rynek migdałów prawdopodobnie będzie handlował w wąskim zakresie z łagodnym pozytywnym nastawieniem. Prognozowane zbiory 2,7 miliarda funtów, w połączeniu z malejącą powierzchnią owocującą i wciąż kruchą ekonomią producentów, przemawiają przeciwko powrotowi do głębokich minimów cenowych, jakie widziano w poprzednich latach nadwyżki. Krótkoterminowe spadki cen napędzane nastrojami makroekonomicznymi lub ruchami walutowymi powinny spotkać zainteresowanie zakupami od importerów, którzy chcą zabezpieczyć pokrycie przed szczytem wysyłek od sierpnia do października.

W ciągu 6–12 miesięcy pierwsze zarejestrowane zmniejszenie powierzchni owocującej w Kalifornii od 1995 roku sygnalizuje nową fazę dla branży. Nawet jeśli zbiory w 2026 roku ostatecznie będą zgodne z bieżącymi prognozami, kontynuowane usunięcia i niedoinwestowanie wskazują na cieńszy potencjał dostaw do 2027–2028. Europejscy przetwórcy i globalni handlowcy powinni uważnie obserwować zaktualizowane rewizje zbiorów NASS, raporty o powierzchni Land IQ, ogłoszenia dotyczące przydziału wody oraz wszelkie zmiany na rynkach nawozowych związane z wydarzeniami na Bliskim Wschodzie, ponieważ te będą kształtować decyzje producentów i nadwyżki eksportowe.

Skoncentrowane zalecenia handlowe

• Importerzy / Nabywcy branży (UE, MENA, Azja): Wykorzystaj obecne łagodne osłabienie cen do rozszerzenia pokrycia na początku 2027 roku dla głównych specyfikacji (US Nonpareil, Carmel), priorytetowo traktując zakresy rozmiarów, które są najbardziej narażone na potencjalne obniżki rozmiarów rdzeni.
• Sprzedawcy pochodzenia / Producenci: Preferuj sprzedaż stopniową, na wzrostach zamiast agresywnej sprzedaży na poziomach obecnych; strukturalny spadek powierzchni i nierozwiązane ryzyka wodne i kosztowe przemawiają za utrzymywaniem aktywności po stronie wzrostów.
• Handlowcy: Obserwuj podstawę między amerykańskimi premium a hiszpańskimi typami przemysłowymi; dalsze skurczenie amerykańskiej nadwyżki eksportowej może poszerzyć różnice na korzyść US Nonpareil/Carmel w nowym roku marketingowym.

3-dniowa prognoza kierunkowa (wartości EUR)

• USA, FAS Waszyngton D.C. (Carmel SSR, Nonpareil): Stabilne do nieznacznie silniejszych w wyrażeniu EUR, z kursem walutowym jako głównym czynnikiem krótkoterminowym.
• Hiszpania, FOB Madryt (Valencia, Guara, Marcona): Nieznaczna tendencja spadkowa, ponieważ krajowa podaż pozostaje wygodna, a nabywcy testują niższe oferty.
• Kluczowe węzły importowe (UE CIF, Bliski Wschód/Azja C&F): W większości stabilne, z selektywną siłą w premium kalifornijskich klasach, gdzie bliskie pokrycie jest ograniczone.