Rynek soi ograniczany przez silne zbiory w USA przy jednoczesnych sygnałach zacieśniania w Indiach
Ceny soi pozostają pod presją dzięki dobrze ocenianym uprawom w USA, podczas gdy areał soi kharif w Indiach spada o niemal 50%, przygotowując grunt pod ciaśniejsze bilanse śruty i oleju na końcówkę 2026 r.
Prices
Kontrakty terminowe na soję na CBOT są notowane w pobliżu czteromiesięcznych minimów, około 11,2 USD/bu, pod presją łagodnej pogody w USA, solidnych ocen upraw oraz słabszych cen ropy naftowej. Fundusze były ostatnio netto sprzedającymi na rynku soi, wzmacniając spadkowe nastawienie, choć pojawiło się domykanie krótkich pozycji, gdy ceny ropy się ustabilizowały.
Rynki fizyczne odzwierciedlają tę słabość, ale pozostają zróżnicowane pod względem pochodzenia i jakości. Ostatnie orientacyjne oferty, przeliczone przy kursie około 1 USD = 0,93 EUR, sugerują:
Rafinowany olej sojowy w porcie Kandla osłabł zgodnie ze spadkiem notowań kontraktów na olej sojowy w Chicago, zniżkując do około 150 USD za 100 kg, przy poziomach konsumpcyjnych w zachodnich Indiach około 161 USD za 100 kg, co w obu przypadkach implikuje umiarkowaną presję na marże w rafinacji.
Supply & Demand
Najnowszy raport dotyczący postępu prac polowych w USA za tydzień zakończony 21 czerwca pokazuje, że 93% areału soi wykiełkowało wobec pięcioletniej średniej na poziomie 90%, a 9% jest w fazie kwitnienia wobec 6% średnio. Kondycja upraw pozostaje mocna – 66% ocenianych jest jako dobre do bardzo dobrych, a tylko 6% jako słabe do bardzo słabych, co podkreśla dobrze zaopatrzoną perspektywę, jeśli pogoda pozostanie sprzyjająca podczas zawiązywania strąków w lipcu–sierpniu.
Dla kontrastu, historia soi kharif w Indiach staje się strukturalnie ciaśniejsza. Na 19 czerwca areał zasiewów wynosił jedynie 130 000 ha, w porównaniu z 250 000 ha rok wcześniej – to ostry, 48‑procentowy spadek skoncentrowany w stanach Maharasztra i Madhja Pradeś, które zwykle odpowiadają za około 90% krajowej produkcji. Rolnicy przechodzą na rośliny strączkowe, szczególnie mung (green gram), reagując na lepsze relacje cenowe i początkowo niepewny monsun.
Jeśli ta luka w areale utrzyma się wraz z normalizacją opadów, Indie zbiorą w listopadzie istotnie mniejszy plon soi. Przełoży się to na ograniczenie wolumenów przerobu, skromniejszą dostępność śruty sojowej dla pasz drobiarskich i akwakultury oraz wyższy popyt importowy na ziarno i olej w końcówce 2026 r. Ten narastający popyt ze strony Indii pozostaje w napięciu wobec obecnej narracji o globalnej nadpodaży, zakotwiczonej w sytuacji w USA.
Fundamentals & Weather
Globalnie fundamenty są obecnie zdominowane przez kwestię pogody i plonów w USA. Prognozy dla pasa kukurydzianego USA wskazują na sezonowo ciepłe warunki z możliwymi strefami bardziej suchej niż zwykle pogody w zachodniej i centralnej części pasa, co jest zgodne z historycznymi wzorcami przejścia z La Niña do warunków neutralnych. Choć nie jest to jeszcze czynnik zagrażający, każda utrzymująca się susza w okresie kwitnienia i wypełniania strąków szybko podważyłaby komfortowy obraz zaopatrzenia, który jest obecnie wyceniany w kontraktach.
Po stronie makro mocniejszy dolar amerykański i słabsze ceny ropy naftowej wywierają presję na kompleks oleistych w ostatnich sesjach, przyczyniając się do utrzymywania cen soi w pobliżu wielomiesięcznych minimów, mimo rosnącej liczby krótkich pozycji spekulacyjnych. Kontrakty na olej sojowy również znajdują się pod presją, co przekłada się na niższe ceny rafinowanych produktów w portach i ośrodkach konsumpcyjnych w Indiach i ogranicza natychmiastowy potencjał wzrostowy dla produktów w dalszym łańcuchu wartości.
Strukturalnie jednak kurczący się areał soi w Indiach oraz potencjalne przyszłe warunki El Niño – z rosnącym prawdopodobieństwem rozwoju do końca lata – mogą doprowadzić do zacieśnienia bilansów w IV kwartale 2026 r., jeśli plony w USA lub Ameryce Południowej okażą się słabsze od oczekiwań. Powstaje w ten sposób klasyczna rozbieżność w czasie: krótkoterminowy komfort kontra średnioterminowe ryzyko.
Trading Outlook
- Importerzy (UE, MENA, Azja): Wykorzystać obecną słabość cen do budowania pokrycia na IV kw. 2026 – I kw. 2027, szczególnie przy ekspozycji na indyjską śrutę lub olej; priorytetowo traktować pochodzenie z USA i regionu Morza Czarnego, dopóki logistyka pozostaje płynna.
- Producenci pasz: Zabezpieczyć część potrzeb śruty sojowej na końcówkę 2026 r. poprzez kontrakty terminowe na ziarno lub śrutę oraz długoterminowe kontrakty fizyczne, ponieważ niższy przerób w Indiach wskazuje na ciaśniejszą regionalną dostępność śruty.
- Producenci (Ameryki, Morze Czarne): Rozważyć stopniowe zabezpieczanie cen na wzrostach, ale unikać nadmiernego hedgingu na wypadek pogorszenia pogody w USA i uruchomienia dodatkowego popytu importowego ze strony Indii, co mogłoby wywołać odbicie cen później w roku.
- Krótkoterminowi traderzy: Rynek pozostaje ukierunkowany na konsolidację lub lekko niżej, dopóki oceny upraw w USA są mocne; obserwować skoki zmienności wywołane pogodą jako punkty wejścia w taktyczne długie pozycje pod koniec lata.
3‑day regional outlook (directional)
- CBOT soybeans: Lekka tendencja do ruchu bocznego–miękkiego, o ile oceny upraw w USA pozostaną mocne; nagłówki pogodowe pozostają kluczowym czynnikiem zwrotnym.
- Black Sea (Ukraine) soybeans: Wartości w EUR dla warunków CPT/FOB oczekiwane zasadniczo stabilne, podążające za CBOT z nieco mocniejszą bazą ze względu na utrzymujące się ryzyko logistyczne.
- Indian soy complex: Rafinowany olej sojowy w Kandla prawdopodobnie pozostanie w przedziale (w ekwiwalencie EUR ok. 148–155 za 100 kg) w bardzo krótkim terminie, ściśle podążając za notowaniami międzynarodowych kontraktów na olej sojowy.