Rynek trzciny cukrowej: koszty paliw rosną, a podaż trzciny napotyka nowe ograniczenia

Silniejsze rynki energii oraz ograniczenia eksportu wynikające z polityki państw zaostrzają tło kosztowe i podażowe na rynku trzciny cukrowej, wspierając umiarkowanie wzrostowe, krótkoterminowe nastawienie cenowe w ujęciu EUR. Łańcuch cukrowy wchodzi we wczesny III kwartał 2026 r. z wyraźnym odbiciem kosztów paliw i mieszanymi sygnałami po stronie podaży. Kontrakty terminowe ICE na olej napędowy o niskiej zawartości siarki (gas oil) na pierwszą połowę 2026 r. wzrosły ok. 2–3% 6 lipca, utrzymując wysokie wartości diesla wzdłuż krzywej terminowej aż do 2030 r. i podnosząc koszty produkcji i logistyki trzciny. Jednocześnie areał trzciny w brazylijskim regionie Center‑South w sezonie 2026/27 zwiększył się, ale najnowsze dane wskazują na słabszy przerób i produkcję cukru, podczas gdy utrzymujący się zakaz eksportu z Indii oraz ścisłe limity podaży na rynek krajowy nadal wyłączają kluczowego dostawcę z globalnego bilansu eksportowego. Wspólnie czynniki te wspierają ceny cukru rafinowanego w EUR, mimo że kontrakty terminowe pozostają poniżej ubiegłorocznych szczytów.

Ceny

Kontrakty ICE na olej napędowy o niskiej zawartości siarki (kluczowy benchmark diesla dla kosztów gospodarstw i transportu) wykazują stromy, lecz stopniowo spłaszczający się kontango. Kontrakt Jul‑26 rozliczył się 6 lipca na poziomie ok. 971 USD/t, +2,8% dzień do dnia, przy czym wartości spadają wzdłuż krzywej w kierunku ok. 681–690 USD/t pod koniec 2030 i na początku 2031 r. Potwierdza to strukturalnie wyższy poziom kosztów paliwa dla plantatorów i przetwórców trzciny w nadchodzących sezonach w porównaniu z okresem sprzed 2022 r.

Rafinowany brazylijski cukier ICUMSA 45 FOB São Paulo był ostatnio notowany w okolicach 0,53 EUR/kg, nieco powyżej poziomów z połowy października, wynoszących ok. 0,51–0,52 EUR/kg po przeliczeniu z USD, co wskazuje na łagodny trend wzrostowy, ale nie na gwałtowny skok cen. Kontrakty futures na surowy cukier ICE No.11 pozostają w środkowym przedziale: zamknięcia z końca czerwca w okolicach 13,8–14,0 US‑ct/lb (≈305–315 EUR/t) sugerują, że rynek skorygował się z wcześniejszych maksimów, lecz nadal jest wspierany obawami o podaż. 

Podaż i popyt

Brazylia pozostaje kluczowym dostawcą trzciny. Oficjalny monitoring dla sezonu 2026/27 pokazuje, że areał trzciny przeznaczonej do zbioru w regionie Center‑South wzrósł rok do roku o ok. 3%, do nieco ponad 9,1 mln hektarów, co zapewnia wzrost potencjału produkcyjnego. Jednak dane z połowy czerwca z brazylijskiego ministerstwa rolnictwa oraz raporty branżowe wskazują, że przerób trzciny w Center‑South ostatnio spadł o ok. 13% rok do roku, a produkcja cukru w tym samym okresie obniżyła się do ok. 2,2 mln ton, co podkreśla wpływ ograniczeń pogodowych i operacyjnych. 

W Indiach obraz eksportu jest wyraźnie bardziej restrykcyjny. Rząd utrzymuje de facto zakaz większości eksportu cukru, potwierdzony przez ostatnie dokumenty polityczne i komentarze rynkowe, jednocześnie korygując miesięczne limity podaży na rynku krajowym, aby stabilizować ceny wewnętrzne.  Powoduje to wycofanie istotnego wolumenu z rynku światowego w czasie, gdy ryzyka pogodowe związane z utrzymującymi się przejściami El Niño/La Niña nadal ciążą na plonach trzciny w Azji. Wzrost popytu na cukier rafinowany pozostaje umiarkowany, lecz stabilny, przy czym konsumpcję napędza przede wszystkim przemysł napojów i żywności przetworzonej.

Pogoda i powiązanie z energią

Ostatnie warunki pogodowe w Brazylii były zróżnicowane: regiony Center‑South doświadczały okresami nadmiernych opadów, które tymczasowo spowalniały prace polowe, przyczyniając się do słabszych danych o przerobie, podczas gdy prognozy na najbliższe tygodnie wskazują na bardziej sezonowe, suchsze warunki, które powinny umożliwić powrót do normalnego tempa zbiorów. W Indiach i części Tajlandii przebieg monsunów pozostaje kluczowym czynnikiem dla plonów trzciny pod koniec 2026 r.; wstępne prognozy sezonowe wskazują na opady w pobliżu normy, ale z podwyższoną zmiennością.

Równie istotne jest stabilne tło na rynku energii. Rosnąca w czasie krzywa cen diesla aż do 2030–2032 r. implikuje trwałe podwyższenie kosztów zbioru, nawadniania i transportu trzciny i cukru. Ten czynnik kosztowy, w połączeniu z potencjalną konkurencją ze strony etanolu w okresach wysokich cen ropy naftowej, zwykle wyznacza wyższe minimum dla cen trzciny i cukru w EUR, nawet jeśli w pojedynczym sezonie pojawiają się globalne nadwyżki.

Fundamenty i czynniki polityczne

• Wyższe koszty produkcji: Krzywa terminowa ICE gas oil wskazuje jedynie stopniowy spadek cen z niemal 1 000 USD/t w połowie 2026 r. do ok. 680–700 USD/t w latach 2030–31, co oznacza strukturalnie wyższe koszty diesla dla zmechanizowanych zbiorów trzciny oraz logistyki drogowej i portowej.
• Bilans trzciny w Brazylii: Zwiększony areał wspiera podaż w średnim terminie, lecz niedawny 13‑procentowy spadek przerobu i niższa produkcja cukru uwypuklają podatność na niekorzystne warunki pogodowe i wąskie gardła operacyjne. 
• Zakaz eksportu z Indii: Zakaz eksportu z Indii oraz ścisłe miesięczne limity podaży na rynku krajowym przesuwają większą część popytu na Brazylię i innych eksporterów, wspierając rynek cukru białego mimo jedynie umiarkowanego globalnego wzrostu popytu. 
• Konkurencja ze strony etanolu: Zarówno w Brazylii, jak i w Indiach, polityczne mandaty dotyczące etanolu nadal konkurują o trzcinę i melasę, tworząc ryzyko wzrostu cen cukru w przypadku dalszego umocnienia rynków energii.

Krótkoterminowe perspektywy i pomysły transakcyjne

W nadchodzących tygodniach kombinacja podwyższonych cen diesla, ograniczonego eksportu z Indii oraz pogorszonego przerobu w Brazylii sugeruje łagodnie wzrostowe do bocznych nastawienie dla cen trzciny cukrowej i cukru rafinowanego w EUR. Potwierdzenie poprawy warunków polowych w Brazylii i silniejszego przerobu mogłoby ograniczyć dalsze wzrosty, lecz potencjał spadkowy wydaje się ograniczony, dopóki Indie pozostają de facto nieobecne na rynkach eksportowych.

• Odbiorcy końcowi (żywność i napoje, rafinerie): Rozważcie umiarkowane wydłużenie zabezpieczenia fizycznych dostaw cukru do końca 2026 – początku 2027 r., dopóki ceny w EUR pozostają jedynie umiarkowanie powyżej poziomów z 2024 r., szczególnie tam, gdzie dopłaty paliwowe w kontraktach frachtowych rosną.
• Producenci (cukrownie, plantatorzy): Wykorzystajcie obecne poziomy kontraktów ICE na cukier biały i surowy do zabezpieczania marż tam, gdzie koszty diesla, nawozów i pracy są już zhedżowane; stroma krzywa cen paliw przemawia za zabezpieczaniem cen sprzedaży z wyprzedzeniem, zamiast oczekiwania na dużą hossę.
• Traderzy: Skupcie się na spreadach między brazylijskim cukrem rafinowanym FOB a kontraktami ICE; przy relatywnie płaskiej krzywej futures na cukier biały i dieslu w kontango, krótkoterminowe premie fizyczne mogą pozostać mocne w okresach zacieśnienia logistyki.

3‑dniowy kierunkowy obraz (w EUR)

• ICE No.11 surowy cukier (przeliczony na EUR): Nieco mocniejszy do bocznego, wspierany stanowiskiem politycznym Indii i danymi o przerobie w Brazylii.
• ICE No.5 cukier biały: Łagodnie wzrostowe nastawienie w pobliżu obecnych poziomów w przeliczeniu na EUR, z ograniczonym potencjałem wzrostu ze względu na oczekiwania poprawy pogody w Brazylii.
• Brazylia FOB cukier rafinowany (São Paulo): Stabilny do nieco wyższego w EUR/t, w miarę jak wyższe koszty diesla i frachtu przenikają do ofert eksportowych.