Soja wspierana przez silny popyt na argentyńską śrutę przy stabilizacji cen FOB

Silny popyt na argentyńską śrutę sojową ze strony UE, Turcji, Wietnamu i Indonezji utrzymuje atrakcyjność marż przerobowych i wspiera globalne zużycie soi, podczas gdy stabilne do nieznacznie niższych ceny FOB w kluczowych krajach pochodzenia wskazują na zasadniczo zrównoważony, lecz wspierany popytem rynek. Eksport śruty sojowej z Argentyny w sierpniu sięgnął niemal 3 milionów ton, przy utrzymujących się zakupach z Europy i Azji oraz piątym z rzędu miesiącu aktywności przerobowej przekraczającej poziomy z ubiegłego roku. Jednocześnie bieżące fizyczne wskazania cenowe na Ukrainie, w USA i Chinach sugerują jedynie umiarkowane zmiany cen w ujęciu euro, odzwierciedlając komfortową dostępność w krótkim terminie. Ryzyka pogodowe i związane z zasiewami w brazylijskim Mato Grosso oraz w częściach szerszego regionu Center-West wprowadzają ryzyko wzrostowe na późniejszym etapie sezonu 2026/27, ale obecnie głównym czynnikiem jest silny odbiór śruty, a nie napięcia podażowe.

Ceny

Najnowsze oferty wskazują na zasadniczo stabilny rynek kompleksu sojowego w ujęciu EUR, przy pewnej słabości cen z regionu Morza Czarnego:

Na rynku kontraktów terminowych listopadowy kontrakt na soję CBOT 2026 był 16 września notowany w pobliżu 1,323 USc/bu, odnotowując umiarkowane dzienne wzrosty, lecz pozostając w niedawnym przedziale, co jest zgodne z zasadniczo bocznymi fizycznymi wskazaniami cenowymi po przeliczeniu na EUR.

Podaż i popyt

Argentyna pozostaje kluczowym czynnikiem po stronie popytu na surową soję za pośrednictwem sektora przerobowego. W sierpniu 2026 roku kraj wyeksportował około 2.98 miliona ton śruty sojowej, nieznacznie więcej niż 2.94 miliona ton rok wcześniej, odnotowując wysokie wykorzystanie mocy przerobowych. Silne zakupy ze strony UE, Wietnamu, Turcji i Indonezji wspierały te przepływy i utrzymywały zakłady na podwyższonym poziomie działalności.

Według kierunków przeznaczenia import śruty sojowej z Argentyny do UE wzrósł rok do roku do około 740,000 ton, do Wietnamu do 410,000 ton, do Turcji do 330,000 ton, a do Indonezji do 270,000 ton. Ten dodatkowy popyt potwierdza Europę i Azję jako główne rynki zbytu dla argentyńskiego produktu oraz umacnia pozycję tego kraju jako kluczowego globalnego dostawcy śruty wysokobiałkowej dla rynków paszowych. Stabilnie silny odbiór z tych regionów jest obecnie jednym z najważniejszych czynników wspierających ogólne zużycie soi.

Aktywność przerobowa w Argentynie wyniosła w sierpniu około 4.1–4.2 miliona ton soi, przekraczając poziomy z ubiegłego roku już piąty miesiąc z rzędu. Silny popyt eksportowy zarówno na śrutę sojową, jak i olej, w połączeniu z korzystnymi marżami przetwórczymi, zachęca do utrzymywania wysokiego tempa pracy krajowych zakładów, zwiększając zapotrzebowanie na ziarno i ograniczając wszelkie nadwyżki w lokalnej podaży. Dynamika ta oddziałuje na szerszy rynek poprzez ograniczenie dostępnych mocy eksportowych dla całych ziaren i wspieranie solidnej bazy popytowej, nawet przy braku poważnych problemów z uprawami w innych regionach.

Eksport śruty słonecznikowej z Argentyny również gwałtownie wzrósł, osiągając około 430,000 ton w okresie lipiec–sierpień, czyli o około 50% więcej rok do roku, przy czym UE i Wielka Brytania łącznie odebrały większość tego wolumenu. Mniejsza dostępność śruty słonecznikowej z Ukrainy i Rosji skierowała dodatkowy popyt do Argentyny. Choć nieznacznie dywersyfikuje to źródła białka w Europie, argentyńska śruta sojowa pozostaje głównym składnikiem importu białka paszowego na kontynencie i nadal stanowi podstawę popytu na soję.

Czynniki fundamentalne i zewnętrzne

Poza fizycznymi przepływami handlowymi sygnały polityczne i handlowe z Argentyny wskazują na utrzymujące się ukierunkowanie na eksport. Oficjalne dane dotyczące rejestracji sprzedaży eksportowej pokazują rekordowo wysokie wolumeny produktów rolno-przemysłowych zarejestrowanych w sierpniu, potwierdzając, że eksporterzy nadal agresywnie zabezpieczają zobowiązania zagraniczne, szczególnie w zakresie produktów sojowych. Dodatkowo wspiera to utrzymanie wysokiego przerobu i wywiera presję wzrostową na popyt na ziarno w ostatnim kwartale 2026 roku.

Z perspektywy globalnego bilansu najnowsze dostępne oceny podaży i wykorzystania na świecie nadal charakteryzują rynki śruty sojowej i soi jako relatywnie dobrze zaopatrzone, jednak Argentyna, Brazylia i USA wspólnie mierzą się z rosnącym popytem z Azji i Europy. W krótkim terminie połączenie silnego argentyńskiego eksportu śruty oraz nadal wystarczających zapasów w USA i Brazylii zapobiega gwałtownemu wzrostowi cen, lecz rynek staje się coraz bardziej wrażliwy na wszelkie negatywne niespodzianki dotyczące perspektyw produkcji w Ameryce Południowej.

Perspektywy pogody i zasiewów

Ryzyka pogodowe koncentrują się obecnie w Brazylii, gdzie rozpoczyna się kampania zasiewów soi na sezon 2026/27. W Mato Grosso siewy zostały dopuszczone od początku września, jednak lokalne doniesienia wskazują na ostrożność producentów z powodu obaw o opóźnione i nieregularne deszcze na początku sezonu oraz wpływ El Niño na układ opadów. Może to spowolnić początkowe prace polowe i zwiększa niepewność dotyczącą potencjału plonów w dalszej części sezonu.

Sezonowe prognozy klimatyczne na wrzesień–listopad wskazują na tendencję do opadów poniżej średniej na dużej części północnej i północno-wschodniej Brazylii, przy czym opady powyżej średniej są preferowane na południu oraz w częściach zachodniego i południowego Center-West i regionów południowo-wschodnich. Dla głównych obszarów uprawy soi w Mato Grosso i sąsiednich stanach układ ten sugeruje epizody intensywnych upałów i okresowe deficyty wilgoci we wczesnej fazie rozwoju, przeplatane bardziej korzystnymi opadami. Choć jest zbyt wcześnie, aby wnioskować o ostatecznej wielkości zbiorów, profil ryzyka przemawia za utrzymaniem premii pogodowej w cenach, jeśli okresy suszy będą się wydłużać lub nasilać.

Perspektywy handlowe

• Przetwórcy i nabywcy pasz (UE/Azja): Przy silnym eksporcie argentyńskiej śruty i względnie stabilnych cenach FOB soi w ujęciu EUR warto rozważyć etapowe zabezpieczanie dostaw na IV kwartał 2026–I kwartał 2027 podczas spadków cen, szczególnie w przypadku śruty wysokobiałkowej. Silna podaż z Argentyny ogranicza ryzyko niedoborów w krótkim terminie, lecz niepewność pogodowa związana z zasiewami w Brazylii uzasadnia utrzymywanie umiarkowanego zabezpieczenia terminowego.
• Producenci (Ameryka, region Morza Czarnego): Przy bocznych, lecz wspieranych cenach zabezpieczenie części oczekiwanej produkcji na sezon 2026/27 za pomocą kontraktów futures lub forward może pozwolić utrzymać obecne poziomy marż, zachowując jednocześnie część ekspozycji na potencjalne wzrosty napędzane pogodą w dalszej części sezonu.
• Uczestnicy spekulacyjni: Połączenie silnego popytu z Argentyny, rekordowych rejestracji eksportowych i pojawiających się ryzyk pogodowych w Brazylii sprzyja umiarkowanie konstruktywnemu nastawieniu. Strategie takie jak zakup odroczonych kontraktów futures na soję CBOT podczas spadków lub spready call mogą zapewnić asymetryczną ekspozycję, jeśli problemy z zasiewami się nasilą, przy czym kluczowe pozostaje ograniczenie ryzyka z uwagi na nadal komfortowe globalne bilanse.

3-dniowy kierunkowy wskaźnik cenowy (EUR)

• Soja FOB Odessa, Ukraina: Umiarkowanie mocniejsza po ostatnim osłabieniu; silny popyt na śrutę i logistyka Morza Czarnego prawdopodobnie utrzymają poziomy EUR/kg w wąskim przedziale wokół obecnego 0.34, z lekkim nastawieniem wzrostowym.
• Soja FOB USA (odpowiednik Zatoki Meksykańskiej): Siła kontraktów futures CBOT i stabilny popyt eksportowy wskazują na nieco mocniejszy ton, przy wskazaniach opartych na EUR stabilnych do wyższych względem połowy września.
• Soja FOB Chiny (odniesienie: Pekin): Stabilna do nieznacznie wyższej w ujęciu EUR, ponieważ popyt krajowy pozostaje solidny, a zewnętrzne rynki śruty są silne; bez nowego szoku pogodowego nie należy oczekiwać gwałtownych ruchów.