Wybicie cen soi dzięki silnemu popytowi z Chin, przy korekcie na produktach sojowych

Kontrakty terminowe na soję utrzymują się blisko niedawnych maksimów kontraktowych, wspierane przez solidny popyt importowy z Chin, mimo że olej sojowy i śruta sojowa notują łagodne realizacje zysków po ubiegłotygodniowych wzrostach. Krzywa dla najbliższych terminów pozostaje jedynie lekko odwrócona, co sygnalizuje napiętą, ale daleką od paniki sytuację podażową do sezonu 2027–28. Soja jest obecnie najsilniejszym segmentem całego kompleksu oleistych, kontrastując z konsolidującym się rynkiem rzepaku i canoli. Kontrakty chicagowskie osiągnęły nowe maksima życia kontraktu, gdy kolejna fala zakupów z Chin ogranicza dostępność eksportową USA w dostawach terminowych. Olej sojowy, który zyskał ponad 2% w zeszłym tygodniu, oraz śruta sojowa, korygująca dziś o około 1–1,5%, odzwierciedlają krótkoterminowe przetasowania pozycji, a nie fundamentalne odwrócenie trendu. W Chinach notowania soi na giełdzie w Dalian osłabły po wcześniejszym rajdzie, ale ceny krajowe pozostają wysokie wobec międzynarodowych ofert FOB, utrzymując w dużej mierze otwarte okno arbitrażu importowego.

Ceny i krzywe

Krzywa kontraktów na soję na CBOT handlowana jest w wąskim przedziale 120–130 centów USA/bu pomiędzy najbliższym terminem Sep 2026 a odległym Nov 2028, przy kontraktach frontowych na poziomie lub blisko maksimów kontraktowych. Sep 2026 notowany jest w okolicach 1 278,50 centów USA/bu, Nov 2026 w pobliżu 1 286,50, a Jul 2027 około 1 312,50, wszystkie nieco wyżej niż miesiąc temu.

Na rynku produktów najbliższe miesiące oleju sojowego na CBOT poruszają się wokół 70–71 centów USA/funt, po wzroście o około 2,1% w minionym tygodniu, zanim nastąpiła umiarkowana wewnątrzsesyjna korekta. Śruta sojowa konsoliduje się po silnym ruchu w górę, z Sep 2026 na poziomie około 333,60 USD/t, a główne pozycje na 2027 rok są o 3–4 USD/t niżej w ciągu dnia, co oznacza spadek o 1,0–1,4%.

Wskazania cen gotówkowych FOB potwierdzają siłę całego kompleksu. Po przeliczeniu ofert orientacyjnych przy użyciu roboczego kursu EUR/USD, soja amerykańska No. 2 FOB Zatoka Meksykańska w okolicach 0,63 USD/kg implikuje około 0,58 EUR/kg, podczas gdy chińska żółta soja po 0,73–0,78 USD/kg przekłada się na około 0,67–0,72 EUR/kg. Ukraińskie poziomy FOB Odessa pozostają głęboko zdyskontowane, blisko 0,33–0,34 EUR/kg, odzwierciedlając dyskonto związane z ryzykiem regionalnym i logistyką względem pochodzenia z USA i Azji.

Czynniki podaży i popytu

Głównym krótkoterminowym czynnikiem są dynamiczne zakupy soi z USA przez Chiny. Ostatnie codzienne komunikaty o sprzedaży potwierdzają 182 000 t soi amerykańskiej do Chin i kolejne 226 000 t do nieujawnionych odbiorców, co w praktyce ogranicza dostępną pulę eksportową USA w sezonie 2026/27. Równolegle sprzedano 200 000 t śruty sojowej do Niemiec i Holandii, co dodatkowo podkreśla rolę amerykańskiego przerobu w zaopatrywaniu Europy w białko paszowe.

Chiński państwowy nabywca Sinograin właśnie zakończył piątą aukcję soi w mniej niż miesiąc, aby zwolnić miejsce w magazynach na nadchodzące ładunki z USA. Sygnał ten wskazuje na zaufanie do kontynuacji dostaw z USA oraz chęć rotacji starszych zapasów. Po stronie krajowych kontraktów terminowych w Chinach, soja No. 1 na giełdzie w Dalian cofnęła się o około 1% na głównych kontraktach 2026/27 po wcześniejszym umocnieniu, ale łączny wolumen pozostaje wysoki, co wskazuje na aktywne zarządzanie ryzykiem przez lokalnych uczestników.

W szerszym kompleksie oleistych przepływy rzepaku ulegają przetasowaniu. Wysyłki z Rosji i Ukrainy, które historycznie stanowiły około 20% światowego handlu rzepakiem, w dużej mierze załamały się, a Kanada pozycjonuje się, aby zastąpić część utraconych wolumenów ukraińskich w dostawach do UE. Wspiera to ceny canoli na ICE i pośrednio podbija wyceny soi poprzez ograniczenie globalnej dostępności oleistych, mimo że napięcia handlowe i potencjalne cła USA na import z Kanady tworzą niepewność dla transgranicznych przepływów rzepaku i oleju rzepakowego.

Fundamenty i spready

Krzywa kontraktów terminowych na soję pokazuje jedynie łagodną inwersję pomiędzy najbliższymi a dalszymi terminami. Ceny spadają z około 1 312 centów USA/bu dla Jul 2027 do około 1 192 centów USA/bu dla Nov 2029, co sugeruje, że obecna siła popytu w średnim terminie ma nieco osłabnąć, ale nie załamać się. Największa liczba otwartych pozycji koncentruje się w kontraktach Nov 2026 oraz Jan–Mar 2027, gdzie aktywność zabezpieczająca jest najsilniejsza.

Kontrakty na olej sojowy pozostają podwyższone względem historycznych poziomów, w zgodzie z napiętym bilansem olejów roślinnych i wspierane przez olej palmowy, który jednak po własnym rajdzie odnotował tygodniowy spadek o około 2,6%. Dzisiejsza umiarkowana korekta na śrucie sojowej (spadek o około 3–5 USD/t na głównych kontraktach 2026/27) może być interpretowana jako krótkoterminowa realizacja zysków po silnych wzrostach, a nie strukturalne osłabienie popytu paszowego, zwłaszcza w świetle utrzymujących się zakupów śruty ze strony UE.

W Chinach backwardation na soi notowanej w Dalian nieco się spłaszczyła po ostatnim cofnięciu cen, ale poziomy rzędu 4 900–5 200 CNY/t pozostają zdecydowanie powyżej parytetu międzynarodowego. Utrzymuje to atrakcyjność importu soi z USA i Brazylii, podczas gdy krajowe tłocznie korzystają z wysokich marż zarówno na śrucie, jak i oleju, co zachęca do wysokich wskaźników przerobu i wspiera globalne przepływy produktów.

Krótkoterminowy obraz rynku i pomysły transakcyjne

Pogoda w kluczowych regionach produkcyjnych pozostanie istotnym czynnikiem w nadchodzących dniach. W amerykańskim pasie kukurydziano-sojowym (Midwest) uważnie obserwowane są warunki późnego okresu wegetacji, ale przy już dynamicznie realizowanych programach eksportowych do Chin, w bardzo krótkim terminie to popyt, a nie marginalne zmiany plonów, dominuje w narracji rynkowej. W Chinach główny nacisk kładziony jest na logistykę i rotację zapasów przed kolejnymi dostawami z USA.

• Producenci (USA, Brazylia): Wykorzystać obecną siłę cen w pobliżu maksimów kontraktowych do stopniowego budowania dodatkowych zabezpieczeń dla zbiorów 2026/27, szczególnie w oknie Nov 2026–Mar 2027, gdzie głębokość rynku (open interest) jest największa.
• Importerzy (UE, Azja): Rozważyć przyspieszenie zabezpieczania części potrzeb na Q4 2026–Q1 2027, zwłaszcza w śrucie sojowej, ponieważ ostatnie korekty mogą okazać się płytkie, jeśli popyt chiński pozostanie silny.
• Tłocznie: Monitorować spready soja/śruta/olej; podwyższone ceny oleju przy łagodniejszej śrucie mogą stwarzać atrakcyjne możliwości zabezpieczenia marż, szczególnie tam, gdzie podaż rzepaku i canoli jest ograniczona.
• Spekulanci: Impet wzrostowy na soi utrzymuje się, ale jest już rozciągnięty; preferowane jest kupowanie na spadkach zamiast gonienia wybicia, przy uważnym śledzeniu codziennych danych sprzedaży eksportowej oraz sygnałów politycznych z Chin.

3‑dniowy kierunkowy outlook (ekwiwalenty w EUR)

• CBOT Soja (najbliższe terminy): Lekko wzrostowe nastawienie; oczekiwane utrzymanie konsolidacji blisko ostatnich maksimów z lekką tendencją w górę w ujęciu EUR, o ile nie pojawią się negatywne informacje popytowe.
• CBOT Śruta sojowa: Neutralnie do lekko słabiej; możliwa dalsza umiarkowana korekta po ostatnim rajdzie, ale silne zainteresowanie eksportowe powinno ograniczać skalę spadków.
• CBOT Olej sojowy: Umiarkowanie wspierający obraz; potencjał dalszych wzrostów, jeśli olej palmowy ustabilizuje się, a rynki energii pozostaną mocne.