Backwardation pogłębia się, gdy ropa naftowa tanieje dzięki złagodzeniu ryzyka podaży

Notowania WTI i Brent nieznacznie spadły 5 października, ale krzywe terminowe pozostają wyraźnie w backwardation, sygnalizując napiętą podaż w krótkim terminie i utrzymujące się premie za ryzyko, pomimo częściowego złagodzenia obaw dotyczących eksportu z Bliskiego Wschodu. Po trwających tygodniami wzrostach napędzanych ryzykiem geopolitycznym benchmarki ropy konsolidują się w pobliżu trzycyfrowych poziomów dla Brent i wysokich 80 USD dla WTI. Najbliższy kontrakt NYMEX WTI (listopad 2026) został rozliczony na poziomie 89,25 USD/bbl, o 2,08% niżej dzień do dnia, podczas gdy ICE Brent grudzień 2026 zamknął się na poziomie 100,36 USD/bbl, również niżej w ujęciu dziennym. Struktura krzywej pokazuje silne backwardation sięgające kilka lat w przyszłość, co jest zgodne z utrzymującą się napiętą sytuacją na rynku fizycznym, wysokimi marżami na średnich destylatach oraz jedynie stopniowym łagodzeniem ryzyka podaży z Bliskiego Wschodu i uwalniania zapasów strategicznych.

Ceny i struktura terminowa

Krzywa WTI pozostaje silnie w backwardation od najbliższego miesiąca do początku lat 30. Najbliższy kontrakt WTI na listopad 2026 został rozliczony na poziomie 89,25 USD/bbl, kontrakt na grudzień 2026 na 87,96 USD/bbl, a na styczeń 2027 na 86,85 USD/bbl, co oznacza backwardation w pierwszych trzech miesiącach na poziomie około 2,40 USD/bbl. W grudniu 2027 WTI jest notowana po 76,19 USD/bbl, a w grudniu 2029 po około 66,64 USD/bbl, po czym ceny stopniowo obniżają się w kierunku niskich 50 USD w połowie lat 30.

Brent wykazuje jeszcze wyższą premię dla najbliższych terminów. Kontrakt Brent na grudzień 2026 został rozliczony na poziomie 100,36 USD/bbl, na styczeń 2027 na 97,51 USD/bbl, a na luty 2027 na 95,17 USD/bbl, utrzymując różnicę Brent–WTI na najbliższych kontraktach na poziomie około 11 USD/bbl. Pod koniec 2027 roku Brent obniża się w kierunku niskich 80 USD, a następnie powoli spada do niskich 60 USD w latach 2035–2037. Utrzymujące się wieloletnie backwardation wskazuje, że oczekiwana krótkoterminowa napięta podaż ustąpi miejsca bardziej komfortowemu bilansowi oraz potencjalnym czynnikom ograniczającym popyt w dalszej części dekady.

Podaż, popyt i geopolityka

Po stronie podaży oddziałuje na siebie kilka czynników. Kluczowi członkowie OPEC+ („OPEC+ 7”) potwierdzili, że utrzymają listopadowe cele produkcyjne bez zmian, kładąc nacisk na stabilność rynku zamiast agresywnego zwiększania wolumenów pomimo podwyższonych cen. Jednocześnie eksport ropy z Bliskiego Wschodu (z wyłączeniem Iranu) odbudował się do poziomów sprzed wojny, a nawet nieznacznie je przekroczył, według danych monitoringu tankowców, pomimo utrzymujących się ataków na żeglugę w cieśninie Ormuz.

Premie za ryzyko pozostają jednak wspierane przez podatność infrastruktury na zakłócenia. Ataki Huti ponownie wstrzymały przepływy przez saudyjski rurociąg East–West, tymczasowo ograniczając działanie kluczowej trasy omijającej Morze Czerwone i podkreślając kruchość alternatywnych kanałów eksportowych. Trwający konflikt i sporadyczne ataki na aktywa regionalne skłaniają traderów do ostrożności, nawet gdy fizyczne przepływy wykazują odporność. Równolegle kraje G7 uzgodniły uwolnienie w ciągu najbliższych czterech miesięcy do 100 milionów baryłek oleju napędowego i ropy z zapasów strategicznych, aby ograniczyć skoki cen i złagodzić niedobory produktów.

Po stronie popytu najnowsze analizy IEA i komentarze rynkowe wskazują na jego spowolnienie, ponieważ wysokie ceny i niepewność makroekonomiczna obciążają wzrost konsumpcji w 2026 roku. IEA niedawno obniżyła prognozę globalnej podaży ropy na 2026 rok i przesunęła oczekiwania dotyczące pełnej normalizacji przepływów w Zatoce Perskiej na 2027 rok, odzwierciedlając zarówno ograniczenia strukturalne, jak i związane z konfliktem. To tło pomaga wyjaśnić, dlaczego najbliższe kontrakty zawierają wysokie premie za ryzyko, podczas gdy ceny odroczone uwzględniają słabszy popyt i lepszą dostępność podaży.

Rynki produktów i napięta sytuacja na rynku oleju napędowego

Średnie destylaty pozostają kluczowym czynnikiem wzrostowym. Notowania niskosiarkowego oleju napędowego ICE (diesla) utrzymują się na bardzo wysokich poziomach bezwzględnych i w warunkach silnego backwardation. Najbliższy kontrakt na październik 2026 został rozliczony na poziomie 1 377,50 USD/t, na listopad 2026 na 1 330,50 USD/t, a na grudzień 2026 na 1 285,25 USD/t. Różnica między najbliższym kontraktem październikowym a kwietniem 2027 (1 144,50 USD/t) przekracza 230 USD/t, wskazując na ostrą krótkoterminową napiętą sytuację.

W dalszej części krzywej ceny oleju napędowego stopniowo spadają do około 800 USD/t pod koniec 2028 roku i około 720–740 USD/t na początku lat 30. Są nadal podwyższone według historycznych standardów, ale znacznie niższe od obecnych premii sezonu zimowego. Struktura ta odzwierciedla zarówno silny bieżący popyt na paliwa grzewcze i transportowe, jak i obawy dotyczące potencjalnych zakłóceń, szczególnie w Europie i Azji, gdzie alternatywne dostawy są ograniczone, a zapasy są tylko częściowo zabezpieczone przez skoordynowane uwalnianie rezerw przez G7/IEA.

Perspektywa krótkoterminowa (3–7 dni)

W najbliższym czasie ceny ropy prawdopodobnie pozostaną uzależnione od nagłówków informacyjnych. Przy Brent oscylującym wokół 100 USD/bbl i WTI na wysokim poziomie 80 USD rynek równoważy częściowe złagodzenie obaw dotyczących eksportu z Bliskiego Wschodu z nowymi zakłóceniami infrastruktury oraz niepewnością co do tempa i terminu uwalniania zapasów strategicznych. Kolejny tygodniowy raport EIA Weekly Petroleum Status Report, którego publikację zaplanowano na 9 października, dostarczy ważnej aktualizacji dotyczącej zapasów ropy i produktów w USA, potencjalnie zwiększając zmienność, jeśli potwierdzi znaczne spadki zapasów destylatów lub ropy.

Pogoda nie jest obecnie głównym czynnikiem, choć aktywność burz atlantyckich pod koniec sezonu oraz wczesne sygnały zimowe dla półkuli północnej mogą w nadchodzących tygodniach wpływać na pracę rafinerii i popyt na paliwa grzewcze. Na razie dominującymi krótkoterminowymi czynnikami pozostają ryzyko geopolityczne, dyscyplina OPEC+ oraz zarządzanie zapasami zależne od decyzji politycznych.

Perspektywy i strategia handlowa

• Ropa – cena bezpośrednia: Przy najbliższym kontrakcie WTI na poziomie 89,25 USD/bbl i Brent na poziomie 100,36 USD/bbl relacja ryzyka do potencjalnego zysku dla nowych pozycji długich jest mniej atrakcyjna po ostatnim rajdzie i w świetle uwalniania zapasów przez G7. Warto rozważyć bardziej taktyczne podejście, kupując dołki po znaczących spadkach wywołanych tymczasowym ograniczeniem premii za ryzyko, zamiast podążać za wzrostami.
• Krzywa i spready: Wyraźne backwardation zarówno na WTI, jak i Brent sugeruje możliwości w strategiach spreadów czasowych. Podmioty komercyjne posiadające magazyny mogą znaleźć wartość w zabezpieczaniu sprzedaży w warunkach backwardation, podczas gdy rachunki spekulacyjne mogą selektywnie zajmować pozycje w spreadach kalendarzowych, które są podatne na zmniejszenie premii za ryzyko, jeśli przepływy z Bliskiego Wschodu pozostaną stabilne.
• Ekspozycja na olej napędowy: Ze względu na skrajne backwardation na rynku oleju napędowego i wysokie ceny bezpośrednie podmioty zabezpieczające popyt na diesel powinny priorytetowo traktować pokrycie potrzeb krótkoterminowych, unikając jednocześnie nadmiernego zabezpieczania odległych potrzeb, dla których ceny są znacznie niższe. Rafinerie dysponujące elastycznością uzysku destylatów pozostają dobrze przygotowane do wykorzystania wysokich marż, ale są narażone na zwiększone ryzyko operacyjne i polityczne, jeśli zostaną ogłoszone kolejne uwolnienia zapasów strategicznych.
• Zarządzanie ryzykiem: Podwyższone ryzyko geopolityczne i nagłówki związane z wydarzeniami przemawiają za stosowaniem ciaśniejszych zleceń stop-loss oraz elastycznym doborem wielkości pozycji. Struktury opcyjne ograniczające ryzyko spadku przy zachowaniu udziału we wzrostach mogą być preferowane względem dużej kierunkowej ekspozycji na kontrakty futures.

3-dniowy pogląd kierunkowy (kluczowe benchmarki)