Gwałtowny wzrost cen ropy naftowej i stroma backwardation w miarę ponownego zacieśniania zapasów

Ceny ropy naftowej gwałtownie odbiły po wyprzedaży z 27 lipca – najbliższe serie kontraktów WTI i Brent wzrosły o około 6–7% 29 lipca, a krzywe terminowe ukształtowały się w stromą backwardation. Ruch ten jest napędzany nowymi dowodami na napiętą podaż w dostawach prompt, na czele z dużym spadkiem zapasów ropy w USA oraz wciąż kruchymi szlakami eksportowymi z Bliskiego Wschodu, mimo że OPEC+ nadal stopniowo zwiększa produkcję. Po poniedziałkowym tąpnięciu o ponad 5%, wywołanym złagodzeniem obaw o podaż, benchmarki ropy odbiły, gdy uwaga rynku znów skupiła się na fizycznym niedoborze oraz danych o zapasach. Kontrakt WTI z dostawą we wrześniu 2026 zakończył dzień na poziomie około 84,60 USD/bbl (około 77 EUR/bbl przy kursie 1,10 EUR/USD), a najbliższa seria Brenta na poziomie około 90,55 USD/bbl (około 82 EUR/bbl). Krzywe terminowe pokazują konsekwentne dyskonta cenowe w latach 2027–2028 i tylko stopniowe spłaszczanie od 2029 r., co sygnalizuje wyraźną premię za dostawy bliskoterminowe i wspiera ceny produktów, zwłaszcza średnich destylatów.

Ceny i struktura krzywej

Kontrakt WTI na wrzesień 2026 zamknął się na poziomie 84,60 USD/bbl, czyli o 6,3% wyżej dzień do dnia, przy czym październik i listopad notowane były odpowiednio na 82,10 USD/bbl i 79,70 USD/bbl. Kontrakt Brent na wrzesień 2026 rozliczył się na 90,55 USD/bbl, +7,1% d/d, a serie na październik i listopad na 88,15 USD/bbl i 85,27 USD/bbl. Oba benchmarki odrobiły większość strat z 27 lipca, kiedy to WTI i Brent traciły w ciągu dnia ponad 5% po doniesieniach o łagodzeniu ryzyk podażowych na Bliskim Wschodzie i na Morzu Czarnym.

Krzywa WTI znajduje się w wyraźnej backwardation: z poziomu około 84–85 USD/bbl we wrześniu 2026 roku zniżkuje systematycznie do około 67–68 USD/bbl pod koniec 2028 roku i około 55–56 USD/bbl do 2035 roku. Brent pokazuje podobny wzorzec – z około 90–91 USD/bbl w najbliższym miesiącu do około 69–70 USD/bbl w 2029 roku i w okolice połowy 60 USD dalej w horyzoncie. Taka struktura silnie zachęca do czerpania z zapasów zamiast magazynowania ropy oraz podkreśla obecne napięcie na fizycznych rynkach krótkoterminowych.

Fundamenty oraz podaż i popyt

Fundamenty ponownie się zacieśniły po krótkim okresie ulgi. Najnowsze wskazania z tygodniowego raportu EIA Weekly Petroleum Status (tydzień zakończony 24 lipca 2026 r.) pokazują znaczący spadek komercyjnych zapasów ropy w USA – około 7,2 mln baryłek, w tym istotny ubytek w Cushing, co odwróciło wcześniejsze, lipcowe odbudowy zapasów. Wzmacnia to przekaz z danych z połowy miesiąca, że zapasy pozostają niskie w porównaniu z historycznymi poziomami, nawet jeśli dokładne tygodniowe odczyty wciąż są aktualizowane.

Po stronie podaży OPEC+ oficjalnie wdrożył kolejny, stopniowy wzrost wydobycia o 188 tys. b/d od lipca 2026 r., znosząc niewielką część wcześniejszych dobrowolnych cięć. Faktyczne przepływy eksportowe pozostają jednak ograniczone z powodu trwających skutków wojny z Iranem z 2026 r. oraz częściowego zamknięcia Cieśniny Ormuz, które IEA opisała jako największe zakłócenie podaży ropy w historii. Dodatkowe ryzyko wynika z gróźb Huti wobec żeglugi przez Morze Czerwone i Bab al‑Mandab, co dodatkowo komplikuje próby przekierowania szlaków przez Półwysep Arabski.

Popyt jest sezonowo mocny. Letnie podróże na półkuli północnej wspierają zużycie benzyny i paliwa lotniczego, podczas gdy konsumpcja destylatów na potrzeby transportu towarowego pozostaje odporna. Komentarze rynkowe po spadku cen 27 lipca wskazywały, że znaczną część spekulacyjnej premii za ryzyko „wytrząśnięto” z rynku, a pozycjonowanie stało się bardziej ostrożne mimo solidnych sygnałów popytu fizycznego. Obecne odbicie sugeruje, że nabywcy fizyczni powracają przy niższych poziomach cen, czemu sprzyjają wąskie gardła transportowe, utrzymujące zawyżone spready regionalne i ceny dostaw z uwzględnieniem frachtu.

Produkty i crack spready

Średnie destylaty wzmacniają ruch na rynku ropy. Kontrakty ICE na niskosiarkowy olej napędowy (gasoil) z dostawą w sierpniu 2026 skoczyły o 7,2% do około 1 318,75 USD/t (około 1 199 EUR/t), przy czym wrzesień notowany był na 1 230,75 USD/t, a październik na 1 157,00 USD/t, wszystkie +6–7% dzień do dnia. Krzywa dla diesla jest również w backwardation, choć nieco mniej stroma niż dla ropy, odzwierciedlając silny krótkoterminowy popyt na paliwa transportowe i przemysłowe w Europie i poza nią.

Taka konfiguracja wspiera solidne crack spready gasoil i diesla względem zarówno WTI, jak i Brenta. Dane o zapasach destylatów w USA pokazują jedynie umiarkowane odbudowy względem oczekiwań, co utrzymuje atrakcyjne marże dla rafinerii o profilach mocno nastawionych na destylaty. Lepsze zachowanie diesla względem benzyny nadal wpływa na pracę rafinerii i uzyski, zachęcając do maksymalizacji produkcji średnich destylatów tak długo, jak popyt ze strony transportu drogowego i zastępczej produkcji energii pozostaje silny w kluczowych regionach importujących.

Pogoda i perspektywa regionalna

Pogoda nie jest obecnie głównym czynnikiem cenotwórczym, ale pozostaje istotnym ryzykiem. Na Atlantyku zbliża się szczyt sezonu huraganów; wszelkie zagrożenia burzowe dla wydobycia offshore w Zatoce Meksykańskiej USA lub tamtejszych centrów rafineryjnych mogłyby przejściowo zaostrzyć bilans regionalny i sytuację dla gatunków powiązanych z WTI. Z kolei sprzyjająca pogoda w kolejnych tygodniach pozwoliłaby utrzymać wysokie wykorzystanie mocy rafineryjnych i sprzyjałaby odbudowie zapasów produktów.

Na Bliskim Wschodzie ekstremalnie gorące warunki latem zazwyczaj podnoszą krajowe zużycie paliw w energetyce na potrzeby klimatyzacji, zwiększając wewnętrzną konsumpcję ropy i oleju opałowego oraz marginalnie ograniczając dostępność wolumenów eksportowych. W połączeniu z trwającymi zakłóceniami logistycznymi i ryzykami bezpieczeństwa w Zatoce i na Morzu Czerwonym wzmacnia to argument za utrzymaniem backwardation oraz podwyższonych, krótkoterminowych crack spreadów w sierpniu, o ile nie dojdzie do znaczącej deeskalacji napięć w regionie.

Perspektywa handlowa i 3‑dniowe wskazania cenowe

• Nastawienie do ceny spot: Przy wyraźnej backwardation, świeżym spadku zapasów ropy w USA i nierozwiązanych ryzykach na Bliskim Wschodzie, 3–5‑dniowe nastawienie dla najbliższych kontraktów WTI i Brent jest umiarkowanie wzrostowe do bocznego; spadki cen prawdopodobnie będą przyciągać popyt fizyczny i komercyjny, zamiast wywoływać trwały trend spadkowy.
• Strategie na krzywej: Stroma backwardation od końca 2026 r. do 2028–2029 sprzyja utrzymywaniu pozycji krótkich na dalszych terminach wobec długich na bliskich terminach przez hedgerów i inwestorów typu relative value, przy jednoczesnej świadomości, że szybkie złagodzenie napięć geopolitycznych lub niespodziewana odbudowa zapasów mogłyby skompresować spready czasowe.
• Rafinerie i hedging: Rafinerie europejskie i azjatyckie powinny rozważyć zabezpieczanie obecnie silnych cracków na dieslu tam, gdzie to możliwe, podczas gdy konsumenci mogą wykorzystać opcje do ograniczenia ryzyka wzrostu cen zamiast bezpośredniego „gonienia” za rajdem cenowym w wciąż bardzo zmiennym otoczeniu geopolitycznym.

W perspektywie najbliższych trzech sesji handlowych nasze kierunkowe wskazania (w EUR, przybliżone, przy obecnym kursie FX) przedstawiają się następująco:

• WTI Sep 2026 (NYMEX): Oczekiwany przedział około 74–80 EUR/bbl, z lekkim przechyłem w górę, jeśli potwierdzą się dalsze spadki zapasów.
• Brent Sep 2026 (ICE): Oczekiwany przedział około 80–86 EUR/bbl, z utrzymaniem premii względem WTI, biorąc pod uwagę ekspozycję na transport morski i utrzymujące się ryzyka w żegludze.
• ICE Gasoil Aug 2026: Oczekiwany handel na mocnych poziomach, w rejonie 1 150–1 230 EUR/t, wspierany przez silne crack spready i sezonowy popyt.