Rajd ropy naftowej pogłębia backwardation, gdy produkty pozostają w tyle

Kontrakty terminowe na ropę naftową kontynuują wzrost przy wyraźnie backwardowanej krzywej, co sygnalizuje ograniczoną podaż w najbliższym terminie i silny popyt prompt, podczas gdy średnie destylaty pozostają w tyle i korygują się w dół.

Krzywe WTI i Brent pokazują bardzo strome premie dla najbliższych serii w stosunku do dalszego końca krzywej aż do lat 2027–2030, odzwierciedlając utrzymującą się dyscyplinę podażową OPEC+ oraz solidny popyt spot, szczególnie na lekkie, niskosiarkowe gatunki. Jednocześnie kontrakty ICE na olej napędowy o niskiej zawartości siarki przeszły gwałtowną korektę w dół na krótkim końcu krzywej, co sugeruje łagodzenie presji na marże rafineryjne i częściową normalizację po wcześniejszych skokach cen. Ogólnie struktura wskazuje na krótkoterminową siłę benchmarków ropy, ale bardziej zrównoważone do miększego spojrzenie na dalszą część krzywej.

Ceny i struktura krzywej

Kontrakt NYMEX WTI na październik 2026 rozliczył się na poziomie około 91,5 USD/bbl 4 września 2026 r., przy czym listopad notował około 88,6 USD/bbl, a grudzień 85,5 USD/bbl, co implikuje strome, około trzymiesięczne backwardation rzędu 6 USD/bbl. W dalszej części krzywej WTI stopniowo spada do około 60 USD/bbl na początku 2034 r. i w okolice 53 USD/bbl na początku 2037 r., wskazując, że rynek oczekuje w długim terminie obfitej podaży przy istotnie niższych poziomach cen.

ICE Brent wykazuje podobną, lecz nieco wyższą strukturę: listopad 2026 rozliczył się blisko 96,3 USD/bbl, grudzień około 92,3 USD/bbl, a styczeń 2027 w pobliżu 89,2 USD/bbl. W latach 2031–2038 ceny Brent dryfują w kierunku połowy 60 USD/bbl, utrzymując premię 5–7 USD/bbl względem WTI wzdłuż całej krzywej. Potwierdza to napięty rynek fizyczny w najbliższych terminach, z silnym popytem na lekką ropę niskosiarkową oraz trwałymi premiami jakościowymi i lokalizacyjnymi dla gatunków powiązanych z Brent.

Przeliczenie najbliższych kontraktów terminowych na EUR przy orientacyjnym kursie 1,10 USD/EUR daje przybliżone poziomy 83 EUR/bbl dla WTI z dostawą w październiku 2026 i 88 EUR/bbl dla Brent na listopad 2026. Wyraźne backwardation jest szczególnie istotne dla podmiotów zabezpieczających i posiadaczy zapasów, ponieważ podnosi koszt utrzymywania zapasów i premiuje ich redukcję zamiast budowania.

*Orientacyjne przeliczenie przy kursie 1,10 USD/EUR.

Czynniki podaży i popytu

Dyscyplina podażowa OPEC+ pozostaje kluczowym filarem obecnej ciasnoty rynku. Na wirtualnym spotkaniu 6 września 2026 r. główni producenci, w tym Arabia Saudyjska, Rosja, Irak, Kuwejt, Kazachstan, Algieria i Oman, zdecydowali o utrzymaniu wymaganych poziomów produkcji na październik na poziomie z września, wyraźnie potwierdzając swoje zaangażowanie na rzecz stabilności rynku i pełnej zgodności z obowiązującymi porozumieniami. Decyzja ta de facto przedłuża obecne ograniczenia wydobycia na początek IV kwartału.

W Stanach Zjednoczonych dane EIA za tydzień zakończony 28 sierpnia 2026 r. pokazują, że komercyjne zapasy ropy przesunęły się z poziomów zbliżonych do pięcioletniej średniej na początku lata do bardziej napiętej konfiguracji po kolejnych spadkach w okresie maj–lipiec i ostatnich, zmiennych tygodniowych bilansach. Oczekuje się, że przerób ropy w rafineriach złagodnieje we wrześniu i październiku z powodu sezonowych postojów remontowych, co chwilowo zmniejszy popyt rafinerii na ropę, ale jednocześnie ograniczy produkcję produktów, częściowo kompensując niedźwiedzi wpływ na samą ropę.

Po stronie popytowej, najnowszy Krótkoterminowy Raport Energetyczny EIA (sierpień 2026) wskazuje na dalszy wzrost globalnego zużycia płynnych paliw, ze szczególnie silną dynamiką w krajach nie-OECD w Azji oraz odpornym popytem na benzynę i paliwo lotnicze w USA. W połączeniu z ograniczoną podażą OPEC+ wspiera to obecne backwardation. Jednak spadkowe nachylenie krzywej terminowej sugeruje, że rynek nadal uwzględnia w wycenach średnioterminowe ryzyka popytowe związane z poprawą efektywności, elektryfikacją i potencjalnymi przeciwnościami makroekonomicznymi.

Produkty i marże

Kontrakty ICE na olej napędowy o niskiej zawartości siarki (gasoil) uległy ostrej korekcie na krótkim końcu krzywej. Kontrakt wrześniowy 2026 na gasoil rozliczył się w pobliżu 1 395 USD/t, około 2,1% niżej dzień do dnia, przy czym kontrakty październikowe i listopadowe również spadły odpowiednio o około 2% i 1,9%. W dalszej części krzywej, od końca 2027 r., krzywa się wypłaszcza w pobliżu 740–760 USD/t, z jedynie marginalnymi dziennymi wzrostami rzędu 1% lub mniej. Taki układ wskazuje na szybką normalizację rynku średnich destylatów po wcześniejszej ciasnocie.

Kontrast pomiędzy silnymi benchmarkami ropy a mięknącym olejem napędowym sugeruje, że marże rafineryjne, szczególnie na średnich destylatach, znajdują się pod presją w porównaniu z poprzednimi miesiącami. Jeśli, jak prognozuje EIA, wykorzystanie mocy rafineryjnych sezonowo złagodnieje we wrześniu–październiku, może to pomóc w ponownym zrównoważeniu zapasów produktów, bez istotnego poluzowania rynku ropy. Dla rafinerii kombinacja wysokich kosztów surowej ropy i spadających cracków produktowych przemawia za ostrożnym zabezpieczaniem marż w przód.

Krótkoterminowe perspektywy i pomysły transakcyjne

Przy braku zmian celów wydobywczych OPEC+ na październik i braku istotnej, natychmiastowej ulgi po stronie podaży, krótkie końce krzywych WTI i Brent prawdopodobnie pozostaną wspierane w kolejnych sesjach. Strome backwardation oznacza jednak również, że znaczna część byczego scenariusza jest już w cenach, co zwiększa wrażliwość na wszelkie oznaki słabnięcia popytu lub niespodziewane wzrosty zapasów po publikacji kolejnego tygodniowego raportu EIA Weekly Petroleum Status Report 10 września 2026 r.

• Producenci (upstream): Wykorzystaj silne backwardation do stopniowego dokładania zabezpieczeń w przedziale 85–95 USD/bbl na IV kwartał 2026 i początek 2027 r., koncentrując się na sprzedaży powiązanej z Brent, gdzie premie względem WTI są atrakcyjne w ujęciu EUR.
• Konsumenci (przemysł, transport): Dla fizycznych nabywców w Europie warto rozważyć stopniowe wydłużanie pokrycia na IV kwartał 2026 – I kwartał 2027 przy cenach Brent poniżej 90 EUR/bbl, ale unikać „gonienia” najbliższego miesiąca ze względu na wysoki koszt rolowania i ryzyko spadków w razie osłabienia danych makro.
• Rafinerie: Zabezpieczaj cracki na oleju napędowym i marże rafineryjne za pomocą hedgingu na produktach, ponieważ krzywa gasoil wykazuje dalsze mięknięcie względem ropy; rozważaj oportunistyczne zakupy ropy przy krótkotrwałych spadkach cen zamiast utrzymywania dużych zapasów prompt.
• Traderzy krótkoterminowi: Kształt krzywej nadal sprzyja strategiom spreadowym long na bliskich/short na odległych seriach w WTI i Brent, ale relacja zysku do ryzyka jest mniej atrakcyjna niż we wcześniejszej fazie rajdu; kluczowe jest ścisłe zarządzanie zleceniami stop-loss wokół publikacji danych makro i statystyk zapasów.

3-dniowy kierunkowy obraz rynku (w ujęciu EUR)

• WTI (NYMEX) najbliższy miesiąc: Umiarkowane nastawienie wzrostowe w ujęciu EUR, wspierane przez dyscyplinę OPEC+ i napięte bilanse w krótkim terminie; prawdopodobna podwyższona zmienność śródsesyjna wokół danych makro z USA.
• Brent (ICE) najbliższy miesiąc: Nieco silniejsze nastawienie niż w WTI, wspierane przez solidny popyt na dostawy morskie i strukturalne premie jakościowe; oczekiwane wahania ceny w EUR w przedziale mniej więcej średnich do wysokich 80 EUR/bbl.
• ICE Gasoil: Krótkoterminowy ton pozostaje słaby do bocznego w EUR/t, ponieważ wcześniejsza skrajna ciasnota ustępuje; dalsze ryzyko spadkowe, jeśli przerób rafinerii i import utrzymają się na wysokim poziomie w okresie przejściowym między sezonami.