Wzrost WTI pogłębia backwardację, gdy zapasy rosną, a OPEC+ utrzymuje kurs

Notowania WTI i Brent rosną na krótkim końcu krzywych, które wykazują bardzo stromą backwardację aż do lat 2027–2037, mimo że zapasy ropy w USA niespodziewanie wzrosły, a OPEC+ utrzymuje produkcję w październiku bez zmian. Struktura rynku sygnalizuje napięty rynek w krótkim terminie, napędzany silnym popytem natychmiastowym i marżami rafineryjnymi, podczas gdy dalszy koniec krzywej odzwierciedla oczekiwania dotyczące obfitej podaży w długim terminie i wolniejszego wzrostu popytu. Ceny ropy pozostają zmienne, ponieważ ryzyko na Bliskim Wschodzie, polityka OPEC+ i dane o zapasach w USA oddziałują w różnych kierunkach. Kontrakt WTI z dostawą w listopadzie 2026 r. ostatnio rozliczono po USD 94.76/bbl, a Brent po USD 107.03/bbl 24 września; oba wzrosły tego dnia o ponad 2%. Krzywe WTI i Brent pokazują wyjątkowo wyraźne nachylenie spadkowe w kierunku początku lat 30., co sugeruje, że rynki oczekują z czasem ustąpienia obecnej ciasnoty w związku ze wzrostem podaży spoza OPEC+ i umiarkowaniem konsumpcji. Tymczasem komercyjne zapasy ropy w USA powróciły do poziomów wysokich na tle roku poprzedniego, ograniczając zdecydowanie bycze momentum.

Ceny i struktura krzywej

Krzywa NYMEX WTI znajduje się w silnej backwardacji. Kontrakt z dostawą w listopadzie 2026 r. rozliczono po USD 94.76/bbl, grudzień 2026 r. po 90.90, a styczeń 2027 r. po 88.08. Do grudnia 2027 r. ceny spadają do 73.72, a dalej na krzywej grudzień 2030 r. wyceniany jest na 62.39, zaś grudzień 2035 r. na 51.27, po czym obniżają się do 52.15 w lutym 2036 r. i 50.46 w lutym 2037 r. Oznacza to spadek o ponad USD 40/bbl od krótkiego do odległego końca krzywej.

Krzywa ICE Brent wykazuje podobnie stromą, lecz wyżej wycenianą backwardację. Kontrakt z dostawą w listopadzie 2026 r. zamknął się po USD 107.03/bbl, grudzień 2026 r. po 100.57, a styczeń 2027 r. po 96.65. Następnie krzywa obniża się w kierunku niskich 60 USD do połowy lat 30.; grudzień 2030 r. wyceniany jest na 68.96, grudzień 2035 r. na 62.68, a luty 2038 r. na 61.18. Bieżące raporty powiązane z rynkiem spot wskazują, że Brent na początku tego tygodnia przejściowo spadł poniżej USD 98/bbl, po czym odbił w kierunku przedziału USD 100–105 w związku z ponownym wzrostem napięć geopolitycznych i zmieniającymi się oczekiwaniami dotyczącymi rozejmu na Bliskim Wschodzie.

Podaż, popyt i zapasy

Fundamenty są mieszane. Najnowszy raport IEA Oil Market Report za wrzesień 2026 r. prognozuje obecnie spadek globalnego popytu na ropę o 2.5 mb/d w 2026 r., a następnie odbicie o 2.6 mb/d w 2027 r., podkreślając, że wysokie ceny, wzrost efektywności i słabość sektora petrochemicznego (szczególnie w Azji) ograniczają konsumpcję przy obecnych poziomach. Jednocześnie podaż spoza OPEC+ nadal rośnie, napędzana przez obie Ameryki, zwiększając się o ponad 1 mb/d rocznie do 2027 r.

Po stronie zarządzania podażą kluczowi członkowie OPEC+, w tym Arabia Saudyjska, Rosja i Irak, potwierdzili 6 września, że utrzymają dobrowolne dostosowania produkcji w październiku 2026 r., sygnalizując dalszą dyscyplinę mimo rosnących dowodów na istnienie nadwyżkowych mocy produkcyjnych. Komercyjne zapasy ropy w USA odnotowały jednak właśnie znaczący tygodniowy wzrost o około 3.0 miliona baryłek, podnosząc poziom zapasów do około 426 milionów baryłek, czyli około 12 milionów baryłek powyżej poziomu z ubiegłego roku. Łączne zapasy ropy i produktów naftowych w USA utrzymują się w pobliżu 711 milionów baryłek, niedaleko górnej granicy ostatnich przedziałów, co sugeruje, że bilans fizyczny nie jest tak napięty, jak wskazują ceny kontraktów z najbliższym terminem dostawy.

Rynki produktów i spready

Destylaty średnie pozostają kluczowym byczym elementem rynku, lecz cracki wykazują oznaki osłabienia. Kontrakt ICE na olej gazowy o niskiej zawartości siarki z dostawą w październiku 2026 r. rozliczono po USD 1,452.25/t, co oznacza spadek o 2.27% w ciągu dnia; listopad wyceniany jest na 1,398.50, a grudzień na 1,336.50. Krzywa również wykazuje stromą backwardację w kierunku 2027 r., lecz od marca 2027 r. zaczyna łagodnieć; ceny spadają poniżej USD 1,000/t pod koniec 2027 r. i do poziomów z przedziału 800/t pod koniec 2028 r.

W dalszym terminie, od 2029 do 2032 r., ceny oleju gazowego stopniowo się spłaszczają, utrzymując się w połowie przedziału 700/t, a następnie przesuwając się w kierunku niskich 700/t i wysokich 600/t do 2032 r. W 2033 r. i później struktura łagodnie rośnie w ujęciu nominalnym, lecz roczne zmiany procentowe są niewielkie, co wskazuje na oczekiwania dotyczące poprawy mocy rafineryjnych, wolniejszego wzrostu popytu i lepszej dostępności paliw alternatywnych. Łagodniejąca krzywa oleju napędowego jest jednym z czynników ograniczających wzrost cen ropy, nawet gdy różnice cenowe na krótkim końcu pozostają mocne.

Czynniki makroekonomiczne i geopolityka

Czynniki makroekonomiczne i geopolityczne nadal zwiększają zmienność. Nadzieje na postęp w rozmowach USA–Iran oraz doniesienia, że Arabia Saudyjska naprawia i przywraca do eksploatacji rurociąg East-West, wywarły ostatnio presję na WTI, kierując cenę w stronę USD 89/bbl przed najnowszym odbiciem. Jednak sporadyczne ataki i napięcia w szerszym regionie Bliskiego Wschodu, w połączeniu z okresowymi zakłóceniami na szlakach żeglugowych, ograniczyły trwały ruch spadkowy.

Rynki finansowe stają się coraz bardziej wrażliwe na oznaki spowolnienia globalnego wzrostu, co jest zgodne z prognozowanym przez IEA spadkiem popytu w 2026 r. Jednocześnie decyzja OPEC+, aby utrzymać październikowe kwoty bez zmian, podkreśla preferowanie stabilności cen nad udziałem w rynku. W sytuacji odbudowy zapasów w USA i uwzględnienia przez krzywe terminowe już znacznej premii za ryzyko, długa pozycja spekulacyjna w kontraktach z najbliższym terminem dostawy może napotkać przeciwności, jeśli pojawią się kolejne wzrosty zapasów.

Perspektywy handlowe (najbliższe 1–3 tygodnie)

• Nastawienie: Umiarkowanie bycze na samym krótkim końcu (listopad–grudzień 2026 r.), lecz z rosnącym ryzykiem spadków, jeśli wzrost zapasów w USA będzie się utrzymywał, a dane makroekonomiczne osłabną.
• Transakcje na krzywej: Ekstremalna backwardacja między kontraktami WTI/Brent z najbliższym terminem dostawy a kontraktami z lat 2028–2030 stwarza producentom możliwości sprzedaży spreadów kalendarzowych, a konsumentom – zabezpieczania odległych terminów.
• Główne ryzyka: Należy obserwować kolejny raport EIA Weekly Petroleum Status Report 30 września oraz posiedzenie OPEC+ 4 października. Niespodziewany spadek zapasów lub jakikolwiek sygnał zaostrzenia kwot mógłby ponownie uruchomić test ostatnich maksimów na rynku Brent, podczas gdy dalszy wzrost zapasów przy stabilnej polityce OPEC+ sprzyjałby konsolidacji lub korekcie.
• Marże rafineryjne: Przy łagodniejących cenach oleju gazowego, lecz nadal podwyższonych, rafinerie zachowują silną zachętę do intensywnej pracy, wspierając w krótkim terminie przerób ropy, ale przyczyniając się również do późniejszej odbudowy zapasów produktów w IV kwartale.

3-dniowa prognoza kierunku cen

• NYMEX WTI (lis. 26): Po zamknięciu na poziomie USD 94.76/bbl i silnym dziennym wzroście oczekujemy w ciągu najbliższych trzech sesji łagodnie wzrostowego lub bocznego nastawienia, zależnego od doniesień z Bliskiego Wschodu.
• ICE Brent (lis. 26): Po rozliczeniu na poziomie USD 107.03/bbl Brent może przetestować obszar USD 108–110, lecz przy kolejnych wzrostach prawdopodobnie napotka zainteresowanie sprzedażą ze względu na podwyższone zapasy.
• ICE Gas Oil LS (paź. 26): Przy ostatnim zamknięciu na poziomie USD 1,452.25/t i niedawnych dziennych spadkach oczekiwana jest faza konsolidacji z lekką przewagą tonu spadkowego, gdy rynek analizuje słabsze sygnały popytowe.