WTI i Brent wycofują się z ostatnich szczytów, krzywe pozostają silnie backwardowane, a marże diesla gwałtownie rosną. Zwięzła analiza rynku ropy naftowej i perspektywy handlowe.
Ceny i krzywa terminowa
Krzywa WTI wykazuje silną backwardację — od 94,59 USD/bbl w październiku 2026 do około 85,17 USD/bbl w styczniu 2027 i 73,02 USD/bbl w styczniu 2028 — a następnie stopniowo obniża się do około 51 USD/bbl na początku 2037 roku. Brent podąża podobnym wzorcem: 98,49 USD/bbl w listopadzie 2026, spadek do 92,17 USD/bbl w styczniu 2027 i 78,66 USD/bbl w styczniu 2028, a następnie trend spadkowy w kierunku niskich 60 USD/bbl do 2037 roku.
Dzienny ruch 22 września był ogólnie spadkowy na całych krzywych, ale bardziej wyraźny w najbliższych terminach — około −1–2% dla promptowego WTI i Brentu — co wskazuje na realizację zysków oraz częściowe ustąpienie największych obaw o podaż. W ciągu dnia listopadowy WTI poruszał się w szerokim przedziale przekraczającym 5 USD, wskazując na podwyższoną krótkoterminową zmienność, podczas gdy listopadowy Brent chwilowo spadł poniżej 100 USD/bbl, gdy obawy o podaż na kluczowych szlakach morskich częściowo osłabły, a nastawienie do ryzyka na szerszych rynkach uległo pogorszeniu.
Podaż, popyt i zapasy
Pomimo ostatniego spadku cen bazowy bilans pozostaje napięty. Dane EIA za tydzień zakończony 11 września pokazują, że komercyjne zapasy ropy w USA wynosiły około 423 mln baryłek, czyli tylko nieznacznie powyżej średniej pięcioletniej, podczas gdy łączne komercyjne zapasy produktów wzrosły umiarkowanie dzięki większej podaży produktów. Widoczna podaż produktów w ostatnich czterech tygodniach, będąca przybliżeniem popytu, pozostaje mniej więcej płaska rok do roku na poziomie nieco powyżej 20 mln b/d, wskazując na solidną konsumpcję pomimo przeciwności makroekonomicznych.
Zapasy ropy w Cushing i na wybrzeżu Zatoki Meksykańskiej w USA spadały w ciągu lata, a krajowe zapasy ropy zmniejszyły się z ponad 830 mln baryłek w styczniu do około 710–715 mln baryłek na początku września, wzmacniając sygnał backwardacji płynący z rynku kontraktów terminowych. Jednocześnie globalne przepływy morskie znormalizowały się po wcześniejszych zakłóceniach, a dodatkowa podaż od kluczowych producentów i na ważnych szlakach pomogła ograniczyć wzrost Brentu oraz zmniejszyć część najbardziej skrajnych premii za ryzyko uwzględnionych wcześniej w cenach.
Produkty, siła diesla i kontekst makroekonomiczny
Produkty rafinowane są głównym źródłem presji. Kontrakty terminowe ICE na olej napędowy o niskiej zawartości siarki pozostają wyjątkowo wysoko wyceniane na całej krzywej: październik 2026 kosztuje 1 457,25 USD/t, a nawet grudzień 2027 utrzymuje się w pobliżu 955,25 USD/t. Backwardacja jest silna, lecz mniej stroma niż w przypadku ropy, odzwierciedlając strukturalne napięcie na rynku średnich destylatów. Najnowsza prognoza EIA Short-Term Energy Outlook zakłada, że zapasy destylatów w USA pozostaną poniżej pięcioletniego minimum do końca 2026 roku, co jest zgodne z obecnie wysokimi marżami diesla i silnymi marżami rafineryjnymi.
Tło makroekonomiczne jest mieszane. Z jednej strony ostatnie komunikaty banków centralnych utrzymały realne rentowności na podwyższonym poziomie i nasiliły obawy dotyczące spowolnienia cyklu produkcyjnego, wywierając presję na aktywa ryzykowne i przyczyniając się do korekty na rynku ropy. Z drugiej strony dane fizyczne jak dotąd nie wskazują na załamanie popytu, a wykorzystanie mocy rafineryjnych w Stanach Zjednoczonych pozostaje wysokie — powyżej 96% — podkreślając solidny popyt końcowych użytkowników oraz możliwości eksportowe produktów.
Perspektywy krótkoterminowe i pomysły handlowe
Obecne krzywe WTI i Brentu sugerują, że rynki oczekują pewnej normalizacji podaży i popytu od 2027 roku, jednak bardzo silna backwardacja w najbliższych terminach oraz siła diesla wskazują, że napięcie na rynku fizycznym w promptowych terminach jest dalekie od rozwiązania. Przy WTI w najbliższym terminie notowanym w połowie przedziału 90 USD/bbl i Brencie tuż poniżej 100 USD/bbl relacja ryzyka do potencjalnego zysku dla kolejnych pozycji spekulacyjnych long pogorszyła się względem początku września, jednak potencjał spadkowy prawdopodobnie pozostanie ograniczony, dopóki zapasy będą nadal stopniowo maleć.
- Producenci: Warto rozważyć oportunistyczne stopniowe zabezpieczanie pozycji w części krzywej obejmującej lata 2027–2029, gdzie WTI jest notowane w niskich 70 USD/bbl do wysokich 60 USD/bbl, a Brent w wysokich 60 USD/bbl, blokując atrakcyjne ceny terminowe względem długoterminowych założeń kosztowych.
- Konsumenci: Rafinerie i duzi nabywcy mogą wykorzystać obecną korektę najbliższych kontraktów terminowych do zabezpieczenia krótkoterminowego pokrycia, lecz powinni unikać nadmiernego hedgingu w odległych terminach krzywej z uwagi na strukturalną backwardację i wciąż niepewną ścieżkę popytu.
- Traderzy: Powinni koncentrować się na strategiach krzywej, a nie na kierunku bezwzględnym, takich jak struktury long prompt/short deferred na rynku ropy lub long na oleju napędowym względem ropy, aby wykorzystać utrzymującą się siłę diesla, przy ostrożnym zarządzaniu zmiennością i wymogami depozytu zabezpieczającego.
3-dniowa perspektywa kierunkowa
- NYMEX WTI: Prawdopodobne są chaotyczne notowania w okolicach połowy przedziału 90 USD/bbl, z lekkim nastawieniem spadkowym, jeśli nastroje wobec ryzyka makroekonomicznego pogorszą się przed publikacją kolejnego raportu EIA 23 września.
- ICE Brent: Oczekuje się wahań tuż poniżej poziomu 100 USD/bbl, z intradayowymi skokami w reakcji na nagłówki geopolityczne, lecz ogólnie z ograniczonym potencjałem wzrostowym dzięki lepszej widoczności podaży.
- ICE Gasoil: Nastawienie pozostaje wzrostowe lub neutralne przy bardzo wysokich poziomach, ponieważ zapasy destylatów są napięte, a marże rafineryjne pozostają silne, nawet jeśli benchmarki ropy konsolidują się.