WTI pod presją, podczas gdy Brent przekracza 100 USD: krzywa się stromi, diesel gwałtownie drożeje

Kontrakty futures na WTI osłabiły się 7 października 2026 r., podczas gdy Brent kontynuował wzrost powyżej 100 USD za baryłkę, poszerzając spread Brent–WTI i podkreślając wyższą wycenę ropy transportowanej drogą morską w porównaniu z ropą z lądowych złóż USA. Kontrakty futures na diesel gwałtownie wzrosły, sygnalizując napiętą sytuację w segmencie średnich destylatów, mimo że zapasy ropy w USA pozostają relatywnie wysokie.

Terminowe krzywe ropy pokazują wyraźną backwardation na rynku WTI — od przedniego miesiąca listopada 2026 r. w pobliżu 89 USD za baryłkę do około 50 USD w 2037 r. — podczas gdy Brent utrzymuje premię, a grudzień 2026 r. znajduje się powyżej 101 USD za baryłkę przy łagodniejszym nachyleniu spadkowym. Najnowsze dane EIA wskazują na komercyjne zapasy ropy w USA nieco powyżej 424 mln baryłek, lekko poniżej poziomów z początku września, co oznacza umiarkowane spadki, a nie bezpośredni niedobór. W tych warunkach eksporterzy OPEC+ zasygnalizowali, że utrzymają listopadową produkcję na niezmienionym poziomie pomimo konfliktu z Iranem i wybicia ceny Brent powyżej 100 USD, stabilizując oczekiwania dotyczące podaży, ale pozostawiając rynek wrażliwym na zakłócenia i marże rafineryjne.

Ceny i struktura krzywej

Ropa WTI na NYMEX zamknęła 7 października 2026 r. notowania na poziomie 88.89 USD za baryłkę dla kontraktu na listopad 2026 r., co oznacza spadek o 0.55 USD dzień do dnia (-0.62%). Krzywa obniża się systematycznie do około 70.58 USD dla grudnia 2028 r. i mniej więcej 50 USD na początku 2037 r., wskazując na silną backwardation oraz znaczący dyskonto terminowe dla baryłek z odległych terminów.

Brent na ICE osiadł natomiast na poziomie 101.23 USD za baryłkę dla kontraktu na grudzień 2026 r., zyskując 0.65 USD (+0.64%) i zdecydowanie przekraczając próg 100 USD. Terminowe ceny Brent stopniowo obniżają się do około 69–70 USD za baryłkę pod koniec 2030 r. i stabilizują się w przedziale niskich 60 USD po 2035 r., pokazując znacznie łagodniejsze nachylenie spadkowe niż WTI.

Implikowany spread Brent–WTI na początku krzywej wynosi zatem niskie kilkanaście dolarów za baryłkę, co jest zgodne ze wskaźnikami spreadu zewnętrznego pokazującymi różnicę Brent–WTI w pobliżu 12–13 USD za baryłkę na początku października 2026 r. Ta wyjątkowo szeroka różnica odzwierciedla zarówno geopolityczne premie w gatunkach transportowanych drogą morską, jak i relatywną słabość lądowych benchmarków USA.

Podaż, popyt i zapasy

Najnowsze tygodniowe dane EIA pokazują, że całkowite zapasy ropy w USA (w tym SPR) wynosiły na początku października około 707 mln baryłek, w porównaniu z około 711 mln baryłek pod koniec września, co sygnalizuje umiarkowane spadki netto. Same komercyjne zapasy ropy wynoszą około 424 mln baryłek, czyli mniej więcej 0.7% mniej tydzień do tygodnia. Pod względem wolumenu zapasy nie są krytycznie niskie, ale zmniejszają się przed zimą na półkuli północnej.

Po stronie podaży główni producenci OPEC+ właśnie uzgodnili utrzymanie bieżącego poziomu produkcji w listopadzie, mimo że Brent wzrósł powyżej 100 USD za baryłkę w związku z konfliktem z Iranem. Decyzja ta ogranicza napływ nowych baryłek na rynek transportowany drogą morską i pomaga podtrzymać premię Brent oraz backwardation, szczególnie ponieważ wzrost produkcji poza OPEC musi kompensować trwające zakłócenia i przestoje związane z konserwacją.

Sygnały popytowe pozostają mieszane: dane dotyczące podaży produktów w USA wskazują na zdrowy odbiór benzyny i destylatów zbliżający się do norm sezonowych, podczas gdy wysokie ceny i niepewność makroekonomiczna ograniczają potencjał wzrostu. Globalnie przerób ropy w rafineriach jest wysoki, aby wykorzystać mocne marże na dieslu, co ogranicza zapasy destylatów nawet tam, gdzie zbiorniki z ropą pozostają relatywnie dobrze zaopatrzone.

Rynki produktów: diesel prowadzi wzrosty

Kontrakty futures na niskosiarkowy olej napędowy ICE gwałtownie wzrosły 7 października, a najbliższy kontrakt na październik 2026 r. skoczył do 1,408.75 USD/t, zyskując 79.25 (+5.63%). Olej napędowy z dostawą w listopadzie i grudniu 2026 r. również wzrósł o ponad 5%. Ten skok przewyższył ruch na rynku ropy, odzwierciedlając dotkliwą ciasnotę podaży średnich destylatów oraz silne oczekiwania dotyczące zimowego popytu na ogrzewanie i transport.

Krzywa diesla pozostaje w backwardation, lecz jest mniej stroma niż krzywa WTI; ceny spadają z poziomu powyżej 1,400 USD/t w październiku 2026 r. w kierunku połowy przedziału 700 USD/t do 2032 r. Taka struktura wskazuje, że rafinerie mają silną zachętę do zwiększenia przerobu w krótkim terminie i korzystania z bieżących zapasów, podczas gdy rynek oczekuje częściowej normalizacji marż w dłuższym horyzoncie.

Regionalnie najnowsze dane EIA pokazują, że zapasy destylatów utrzymują się poniżej średnich pięcioletnich, przez co rynek pozostaje wrażliwy na wszelkie przestoje rafinerii lub skoki popytu wywołane pogodą. Połączenie wysokiej ceny Brent, szerokiego spreadu Brent–WTI i napiętych bilansów diesla wspiera złożone marże rafineryjne, szczególnie w Europie i na wschodnim wybrzeżu USA.

Pogoda i kontekst geopolityczny

Krótkoterminowe prognozy pogody dla głównych regionów konsumpcji w Ameryce Północnej i Europie wskazują na temperatury na ogół sezonowe lub nieco niższe od normy do połowy października, co może stopniowo wspierać wczesny popyt na ogrzewanie. Na tym etapie anomalie stopniodni grzania są umiarkowane i nie stanowią jeszcze dominującego czynnika dla ropy, ale wzmacniają bycze nastroje na rynku diesla i oleju opałowego.

Geopolitycznie trwająca wojna z Iranem podtrzymuje wyższą premię za ryzyko w gatunkach transportowanych drogą morską, zwłaszcza w przypadku Brent i kwaśnych gatunków ropy z Bliskiego Wschodu. Ponieważ OPEC+ utrzymuje produkcję na stałym poziomie, a szlaki żeglugowe są narażone na potencjalne zakłócenia, traderzy nadal płacą premię za dostawy z basenu Atlantyku i elastyczną podaż, wzmacniając przewagę Brent nad WTI.

Perspektywy handlowe i prognoza na 3 dni

Najważniejsze wnioski handlowe

• Krzywa WTI: Głęboka backwardation od 88.89 USD (lis 2026) w kierunku niskich 70 USD do 2029 r. i około 50 USD do 2037 r. sprzyja strategiom opartym na zysku z rolowania pozycji utrzymywanych na początku krzywej, ale ostrzega przed podwyższoną zmiennością cen spot, jeśli zapasy przestaną spadać.
• Siła Brent: Przy cenie Brent z dostawą w grudniu 2026 r. powyżej 101 USD i dwucyfrowym spreadzie względem WTI, relatywna wycena nadal przemawia za WTI względem Brent w średnim terminie, zakładając brak kolejnych poważnych zakłóceń w transporcie morskim.
• Premia diesla: Gwałtowny wzrost cen oleju napędowego i backwardation przemawiają za szybkim zabezpieczeniem ekspozycji na produkty rafineryjne; rafinerie dysponujące elastycznym wsadem mają zachętę do maksymalizacji uzysku destylatów.
• Zarządzanie ryzykiem: Należy utrzymywać ciasne zlecenia stop wokół kluczowych poziomów technicznych dla najbliższego kontraktu WTI (wysokie 80 USD) i najbliższego kontraktu Brent (w okolicach 100 USD), biorąc pod uwagę połączenie ryzyka geopolitycznego i przeciwności makroekonomicznych.

3-dniowa prognoza kierunkowa (8–10 października 2026 r.)

• Najbliższy kontrakt NYMEX WTI: Nastawienie lekko spadkowe do bocznego; niedawna słabość i obfite zapasy w USA ograniczają wzrosty, chyba że pojawią się nowe informacje dotyczące podaży.
• Najbliższy kontrakt ICE Brent: Nastawienie boczne do lekko wzrostowego, wspierane dyscypliną OPEC+, premią za ryzyko związaną z wojną oraz silnymi marżami na produktach.
• ICE Gasoil (diesel): Nastawienie stabilne do wzrostowego po niedawnym skoku; możliwa konsolidacja, lecz potencjał spadkowy pozostaje ograniczony, dopóki zapasy są niskie, a ryzyko pogodowe narasta.