Przejdź do głównej treści
CMB Emblem
Ropa naftowa zatrzymuje się w pobliżu dwuletnich minimów, podczas gdy olej napędowy zacieśnia rynek

Ropa naftowa zatrzymuje się w pobliżu dwuletnich minimów, podczas gdy olej napędowy zacieśnia rynek

CMB
Redakcja CMB News
Editorial Desk

WTI i Brent pozostają mocne, choć poniżej maksimów, a silne backwardation i rekordowe marże oleju napędowego napędzają popyt rafinerii mimo poprawy podaży ropy z Zatoki Perskiej.

Ceny ropy konsolidują się nieco poniżej ostatnich maksimów, a kontrakty najbliższego miesiąca na WTI i Brent znajdują wsparcie w bardzo wysokich marżach crack dla oleju napędowego, nawet gdy poprawa dostaw z Zatoki Perskiej ogranicza dalszy wzrost cen samej ropy. Krzywe terminowe obu benchmarków pozostają silnie w backwardation: kontrakt najbliższego miesiąca na WTI powyżej 92 USD/bbl i na Brent powyżej 103 USD/bbl w listopadzie 2026 r. kontrastują z cenami na poziomie niskich i średnich 60 USD na początku 2030 r., podkreślając napięty bilans krótkoterminowy oraz oczekiwania słabszego popytu i poprawy podaży w dalszej części dekady. Jednocześnie niskosiarkowy olej napędowy ICE gwałtownie podrożał, a najbliższe kontrakty zyskały około 4–5% 23 września; marże rafineryjne w Europie i basenie Atlantyku znalazły się na poziomach rekordowych lub bliskich rekordowym. Najnowsze informacje o rosnących przepływach ropy z Zatoki Perskiej, wyższych zapasach ropy w USA oraz możliwych ograniczeniach eksportu oleju napędowego z USA przesunęły uwagę rynku z bezpośredniego napięcia na rynku ropy w stronę ostrego niedoboru produktów rafinowanych.

Ceny i struktura krzywej

Notowania NYMEX WTI pokazują wyraźne backwardation między kontraktami prompt a kontraktami długoterminowymi. Kontrakt na listopad 2026 r. zakończył 23 września notowania na poziomie 92,71 USD/bbl, zyskując w ciągu dnia 2,36%, natomiast kontrakt na grudzień 2026 r. zamknął się na poziomie 89,51 USD/bbl (+1,71%). Następnie ceny systematycznie spadają wzdłuż krzywej: WTI schodzi poniżej 80 USD/bbl od maja 2027 r., obniżając się do około 60,39 USD/bbl w grudniu 2031 r. i około 50,46–50,52 USD/bbl na początku 2037 r. Podobny wzorzec widoczny jest na ICE Brent. Kontrakt na listopad 2026 r. zamknął się na poziomie 103,39 USD/bbl (+4,00%), a kontrakt na grudzień 2026 r. na poziomie 98,66 USD/bbl (+3,29%). Struktura terminowa pozostaje silnie w backwardation, ale Brent obniża się do około 69,09 USD/bbl w grudniu 2030 r. i zbliża się do niskich 60 USD w 2037 r. Taka struktura odzwierciedla premię za baryłki z bliskim terminem dostawy na wciąż napiętym rynku fizycznym, podczas gdy dalszy koniec krzywej uwzględnia wolniejszy wzrost popytu i późniejsze złagodzenie ograniczeń podaży. Po stronie produktów niskosiarkowy olej napędowy ICE zwyżkował jeszcze bardziej zdecydowanie. Kontrakt na październik 2026 r. zakończył 23 września notowania na poziomie 1 500,75 USD/t, zyskując dzień do dnia 4,78%; kontrakty na listopad i grudzień 2026 r. również wzrosły o 3–4%. W dalszych terminach ceny stopniowo spadają, ale pozostają historycznie wysokie aż do lat 2029–2032. W połączeniu z cenami Brent oznacza to, że implikowane marże crack dla oleju napędowego w Europie znajdują się na rekordowych lub bliskich rekordowym poziomach, jak wynika z doniesień wielu źródeł rynkowych.

Nierównowaga podaży, popytu i produktów

Podczas ostatnich sesji benchmarki ropy utrzymywały się w pobliżu minimów z dwóch tygodni, ponieważ poprawa podaży z Zatoki Perskiej złagodziła część najpoważniejszych obaw dotyczących dostępności surowca. Doniesienia rynkowe wskazują na rosnący eksport z Bliskiego Wschodu i ponowne uruchomienie kluczowej saudyjskiej infrastruktury, takiej jak rurociąg East-West, a także na pozytywne sygnały, że regionalne wąskie gardła w transporcie morskim mogą zostać częściowo otwarte w nadchodzących tygodniach. Jednocześnie dane amerykańskiego przemysłu wykazały wzrost zapasów ropy o około 1,8 mln baryłek w tygodniu zakończonym 18 września, wzmacniając przekonanie, że bilans ropy, choć napięty, nie pogarsza się już tak szybko jak wcześniej latem. Najnowszy wrześniowy raport IEA dotyczący rynku ropy wskazuje, że globalny popyt w 2026 r. jest ograniczany przez wysokie ceny i zakłócenia związane z wojną, przy szczególnie słabym popycie w krajach OECD, mimo że spadki zapasów poza OECD i przerób ropy w chińskich rafineriach pozostają silne. Dla odmiany średnie destylaty stały się kluczowym wąskim gardłem rynku. Olej napędowy/gasoil odpowiada za blisko 30% światowego popytu na ropę, a IEA wskazuje, że ceny destylatów w USA i Europie są znacznie wyższe niż przed wojną z powodu niskich zapasów i ograniczonych mocy rafineryjnych. Rekordowe europejskie marże crack dla gasoil względem Brent, napędzane obawami przed ograniczeniami eksportu oleju napędowego z USA i strukturalnymi niedoborami w światowym sektorze rafineryjnym, są obecnie głównym wsparciem dla cen ropy z bliskim terminem dostawy, nawet gdy kontrakty najbliższego miesiąca oddalają się od wrześniowych maksimów.

Sygnały z krzywej i marże rafineryjne

Dane z rynku kontraktów terminowych wskazują na napięty rynek w krótkim terminie, który jednak wyraźnie oczekuje poprawy w perspektywie średnio- i długoterminowej. W przypadku WTI różnica między listopadem 2026 r. (92,71 USD/bbl) a grudniem 2028 r. (68,79 USD/bbl) przekracza 23 USD/bbl, a w grudniu 2032 r. WTI kosztuje około 58,21 USD/bbl. Brent wykazuje jeszcze wyższą premię za bliski termin, z ceną 103,39 USD/bbl w listopadzie 2026 r. wobec około 69,09 USD/bbl w grudniu 2030 r.; krzywa spłaszcza się dopiero powoli, osiągając nieco ponad 62 USD/bbl na początku 2038 r. Takie backwardation zwykle odzwierciedla zarówno niskie zapasy w krótkim terminie, jak i silny popyt na hedging ze strony rafinerii i odbiorców końcowych. Wyraźne nachylenie spadkowe po 2027 r. jest również zgodne z najnowszą oceną IEA, według której globalny popyt na ropę w 2026 r. prawdopodobnie będzie niższy rok do roku, ponieważ wysokie ceny, utrzymujące się zakłócenia w Zatoce Perskiej i strukturalne wzrosty efektywności ograniczają konsumpcję. Jednocześnie oczekuje się, że wzrost podaży spoza OPEC+, napędzany przez obie Ameryki, oraz potencjalna normalizacja przepływów z Zatoki Perskiej w ciągu najbliższych 1–2 lat odbudują część buforów. Ekonomia rafinerii jest obecnie najsilniejszym czynnikiem wpływającym na przerób ropy. Gwałtowny wzrost cen gasoil ICE — kontrakt na październik 2026 r. podrożał 23 września o niemal 72 USD/t — nastąpił po wcześniejszym osiągnięciu wysokich poziomów i wyniósł marże rafineryjne w basenie Atlantyku na nowe maksima. Wiele źródeł potwierdza, że marże crack dla oleju napędowego w Europie i USA znajdują się na rekordowych lub bliskich rekordowym poziomach, ponieważ rynki uwzględniają możliwość ograniczenia eksportu oleju napędowego z USA oraz utrzymujące się przestoje lub słabsze wykorzystanie rafinerii w Rosji i części Bliskiego Wschodu. Zachęca to rafinerie dysponujące dostępnymi mocami do maksymalizacji przerobu, podtrzymując popyt na lekkie, słodkie gatunki ropy, takie jak WTI i Brent, nawet gdy ceny samej ropy osłabiają się.

Perspektywy krótkoterminowe i obraz rynku

W ciągu najbliższych kilku dni głównymi siłami równoważącymi rynek będą prawdopodobnie poprawa podaży ropy z Zatoki Perskiej i wysokie marże crack dla oleju napędowego. Z jednej strony nadzieje na częściowe otwarcie szlaków eksportowych z Zatoki Perskiej oraz niedawny wzrost zapasów przemawiają za dalszą presją na ropę z najbliższym terminem dostawy, utrzymując WTI i Brent w pobliżu dolnego końca wrześniowych przedziałów notowań. Z drugiej strony wyjątkowo wysokie marże na oleju napędowym, w połączeniu z początkiem sezonu grzewczego i rolniczego na półkuli północnej, powinny utrzymać silny popyt rafinerii na ropę. Nastroje makroekonomiczne pozostają potencjalnym czynnikiem zmienności. Wszelkie oznaki słabnięcia aktywności przemysłowej lub zaostrzenia warunków finansowych mogłyby zwiększyć presję spadkową na dalszym końcu krzywej, który już wycenia wolniejszy wzrost popytu. Z kolei nowe zakłócenia w Zatoce Perskiej, Rosji lub kluczowych ośrodkach rafineryjnych — albo decyzja USA o faktycznym wprowadzeniu ograniczeń eksportu oleju napędowego — mogłyby szybko ponownie zacieśnić bilans ropy w krótkim terminie i przywrócić premię za ryzyko w kontraktach najbliższego miesiąca na WTI i Brent.

Uwagi dotyczące pogody i sezonowego popytu

Popyt zależny od pogody przechodzi obecnie w okres przejściowy między letnim sezonem motoryzacyjnym a zimowym sezonem grzewczym, jednak zapotrzebowanie na destylaty zwykle rośnie na półkuli północnej od końca września, gdy rolnicy zwiększają zużycie oleju napędowego podczas żniw i pojawia się wczesny popyt grzewczy. Amerykańska Agencja Informacji Energetycznej oczekuje, że marże crack dla oleju napędowego pozostaną wyjątkowo wysokie co najmniej do listopada, przy założeniu jedynie stopniowej normalizacji przepływów tankowców z Zatoki Perskiej. Wszelkie wczesne fale chłodu w Europie lub Ameryce Północnej prawdopodobnie dodatkowo poszerzyłyby marże crack dla destylatów, wzmacniając zachęty rafinerii do intensywnej pracy i wspierając premie cenowe ropy z bliskim terminem dostawy.

Rekomendacje inwestycyjne (horyzont 1–4 tygodni)

  • Producenci i podmioty zabezpieczające: Warto rozważyć rozłożenie w czasie dodatkowych zabezpieczeń na lata 2027–2028, gdy WTI powyżej 85 USD/bbl (listopad 26: 92,71 USD/bbl; luty 27: 85,10 USD/bbl) współistnieje ze stosunkowo płaskimi perspektywami makroekonomicznymi. Silne backwardation oferuje atrakcyjne ceny realizacji w terminie forward względem prawdopodobnych średnioterminowych fundamentów.
  • Rafinerie: Utrzymywać wysokie wykorzystanie mocy tam, gdzie jest to operacyjnie możliwe, aby wykorzystać wyjątkowe marże na oleju napędowym, ale rozważyć zabezpieczenie marż za pomocą strategii crack gasoil/Brent, biorąc pod uwagę ryzyko, że informacje dotyczące polityki eksportowej oleju napędowego mogą szybko odwrócić spready.
  • Rachunki spekulacyjne: Strome nachylenie między końcem 2026 r. a 2029 r. sugeruje możliwości w transakcjach na krzywej (np. długa pozycja w odległych terminach i krótka w terminie prompt) dla inwestorów oczekujących pewnej normalizacji rynków produktów i eksportu z Zatoki Perskiej bez głębokiego szoku popytowego.

3-dniowa prognoza kierunkowa (kontrakty terminowe)

  • Najbliższe kontrakty NYMEX WTI (listopad–styczeń 26/27): Ruch boczny z lekkim ryzykiem spadkowym; poprawa podaży z Zatoki Perskiej i niedawny wzrost zapasów w USA ograniczają wzrosty, ale silny przerób napędzany olejem napędowym powinien ograniczać spadki.
  • Najbliższe kontrakty ICE Brent (listopad–styczeń 26/27): Handel w przedziale z umiarkowanym nastawieniem wzrostowym względem WTI, wspierany przez rekordowe europejskie marże crack dla gasoil i napięty bilans destylatów w basenie Atlantyku.
  • ICE Gasoil (olej napędowy) — najbliższy termin: Dominuje ryzyko wzrostowe; marże crack są rekordowo wysokie i mogą sprawdzić wyższe poziomy, jeśli nasili się szum polityczny wokół eksportu z USA lub jeśli pogoda na początku sezonu okaże się chłodniejsza od oczekiwań.
BASIC
Wykres na żywo
Interaktywny wykres znajdziesz na CMBroker.
Otwórz w CMBroker →