Backwardacja WTI się pogłębia, gdy wzrost cen produktów wyprzedza ropę

Kontrakty terminowe na WTI i Brent nieznacznie osłabły względem ostatnich maksimów, jednak krzywe terminowe pozostają silnie w backwardacji, sygnalizując utrzymujące się napięcia w zakresie bieżącej podaży mimo częściowej realizacji zysków i słabszego sentymentu do ryzyka. Przedni kontrakt WTI na październik 2026 utrzymuje się w pobliżu 100 USD/bbl, podczas gdy odroczone kontrakty WTI są notowane w przedziale niskich 60 USD na początku lat 30., co podkreśla silny popyt bieżący i premię za baryłki z natychmiastową dostawą. Brent wykazuje podobną strukturę, z ceną powyżej 100 USD/bbl w pierwszym miesiącu. Jednocześnie kontrakty terminowe ICE na olej gazowy o niskiej zawartości siarki rosną wyraźniej niż ropa, a marże na zimowy olej napędowy pozostają mocne, sygnalizując solidny popyt na destylaty średnie przed sezonem grzewczym. Dane CFTC potwierdzają, że spekulacyjna pozycja długa netto w WTI jest podwyższona, ale nie osiąga skrajnych poziomów, pozostawiając przestrzeń dla zmienności napędzanej pozycjonowaniem wokół danych makroekonomicznych i cotygodniowych publikacji o zapasach.

Ceny i struktura krzywej

Krzywa kontraktów NYMEX WTI pozostaje wyraźnie w backwardacji. Kontrakt WTI na październik 2026 zamknął się na poziomie 100,30 USD/bbl 18 września 2026, co oznacza spadek o 1,61% w ciągu dnia, podczas gdy listopad 2026 zakończył sesję na poziomie 96,08 USD/bbl, a grudzień 2026 na poziomie 92,05 USD/bbl. Następnie krzywa systematycznie obniża się w kierunku około 65–60 USD/bbl dla dostaw w latach 2030–2032, a kontrakty z odległym terminem zapadalności są notowane w pobliżu 58–55 USD/bbl w latach 2033–2036.

ICE Brent odzwierciedla ten wzorzec, utrzymując stałą premię jakościową względem WTI. Brent na listopad 2026 zamknął się na poziomie 103,87 USD/bbl, na grudzień 2026 na poziomie 99,29 USD/bbl, a na styczeń 2027 na poziomie 96,03 USD/bbl. W dalszych terminach Brent obniża się do połowy przedziału 60 USD na początku lat 30. i niskich 60 USD pod koniec lat 30. Stabilne nachylenie spadkowe obu benchmarków sygnalizuje, że rynek nadal wycenia napięte fundamenty w krótkim terminie, ale oczekuje pewnego zrównoważenia lub osłabienia popytu w dłuższej perspektywie.

Podaż, popyt i produkty

Zasadniczo obecna konfiguracja cen i krzywej odzwierciedla solidny popyt na produkty rafinowane oraz ograniczoną efektywną podaż, a nie całkowity niedobór ropy w średnim terminie. Po stronie produktów kompleks cenowy prowadzi olej gazowy ICE o niskiej zawartości siarki: kontrakt na październik 2026 zamknął się na poziomie 1 509,25 USD/t, rosnąc w ciągu dnia o 1,23%, przy nadal podwyższonym spreadzie kalendarzowym w dalszej części krzywej. Nawet pod koniec 2028 roku oraz w latach 2030–2032 kontrakty na olej gazowy pozostają wyraźnie powyżej 800–730 USD/t, zanim stopniowo obniżą się do niskich 700 USD, wskazując na strukturalnie napięty bilans destylatów średnich.

Najnowsze dane U.S. EIA za tydzień zakończony 11 września 2026 pokazują ceny spot WTI powyżej 100 USD/bbl i potwierdzają wysoką podaż produktów, przy utrzymującym się solidnym popycie pod koniec lata. Chociaż komercyjne zapasy ropy zmieniały się z tygodnia na tydzień, nie rosną w tempie, które podważałoby wzrostową krzywą w krótkim terminie. Wykorzystanie mocy rafinerii jest sezonowo wysokie, a marże rafineryjne, szczególnie na oleju napędowym, wspierają aktywną pracę rafinerii mimo nieco słabszych wskaźników makroekonomicznych.

Pozycjonowanie i technika rynkowa

Dane CFTC Commitment of Traders z 15 września 2026 pokazują, że zarządzający aktywami utrzymują w kontraktach NYMEX WTI pozycję długą netto na poziomie około 106 000 kontraktów, co odpowiada około 5–6% liczby otwartych pozycji. Jest to poziom podwyższony względem ubiegłego roku, ale niższy niż podczas skrajnie wzrostowych epizodów, co wskazuje na silne, lecz jeszcze nie nadmiernie zatłoczone pozycjonowanie spekulacyjne po stronie długiej. Podmioty komercyjne (producenci i handlowcy) nadal utrzymują znaczącą pozycję krótką netto, zgodnie z aktywnym zabezpieczaniem przyszłej sprzedaży w warunkach relatywnie wysokich cen krótkoterminowych. Wyraźna backwardacja krzywej premiuje pozycje długie w przednich miesiącach poprzez dodatnią stopę rolowania, co nadal przyciąga fundusze systematyczne i makro.

Z technicznego punktu widzenia łagodna dzienna korekta przednich kontraktów WTI i Brent 18 września (WTI październik −1,61%, Brent listopad −0,91%) wygląda bardziej na konsolidację po silnym, wielotygodniowym rajdzie niż na odwrócenie trendu. Wskaźniki momentum w połączeniu z pozycjonowaniem COT sugerują, że rynek jest rozciągnięty, ale nie zasygnalizował jeszcze zdecydowanego szczytu, pozostawiając przestrzeń do dalszych skoków wzrostowych w przypadku pozytywnych niespodzianek dotyczących zapasów lub zakłóceń podaży.

Ryzyko pogodowe i geopolityczne

Sezonowe ryzyko huraganów w Zatoce Meksykańskiej pozostaje kluczowym czynnikiem krótkoterminowej niepewności dla wydobycia na wodach amerykańskich i działalności rafinerii do końca września, choć w ciągu ostatnich kilku dni nie odnotowano większych wyłączeń. Jednocześnie podwyższone napięcia geopolityczne wokół kluczowych szlaków transportowych i infrastruktury na Bliskim Wschodzie oraz Morzu Czerwonym nadal wspierają premię za ryzyko, szczególnie w przypadku gatunków powiązanych z Brentem. Chociaż niektóre niedawne zakłócenia regionalne poprzedzają najnowsze trzydniowe okno i dlatego nie zostały tu szczegółowo opisane, ich utrzymujące się skutki nadal znajdują odzwierciedlenie we frachtach i strukturze spreadów jakościowych.

Przy aktywności sztormowej na Atlantyku zbliżającej się do szczytu klimatologicznego oraz wciąż możliwych wąskich gardłach logistycznych odbiorcy fizyczni utrzymują ostrożne pokrycie potrzeb na IV kwartał, pomagając wspierać spready prompt i marże na produktach, nawet gdy ceny outright konsolidują się nieco powyżej poziomu 100 USD/bbl.

Perspektywa na 4–6 tygodni i wnioski handlowe

W nadchodzącym miesiącu kompleks ropy prawdopodobnie pozostanie wspierany przez silny popyt na olej napędowy i opałowy przed jesienią na półkuli północnej, a także przez mocne marże rafineryjne. O ile nie pojawi się istotnie negatywna niespodzianka w globalnych danych makroekonomicznych lub trwały wzrost komercyjnych zapasów ropy, struktura rynku sugeruje ograniczone ryzyko spadku przedniego kontraktu WTI znacznie poniżej połowy przedziału 90 USD, podczas gdy możliwe pozostają próby ponownego testu ostatnich maksimów powyżej 100 USD/bbl.

• Podmioty zabezpieczające (producenci): Warto rozważyć stopniowe zawieranie dodatkowych transakcji sprzedaży terminowej w kontraktach WTI i Brent na lata 2027–2029, gdzie ceny pozostają znacząco powyżej długoterminowego kosztu krańcowego, przy zachowaniu elastyczności w najbliższym terminie, gdy backwardacja poprawia ceny realizowane.
• Odbiorcy fizyczni (rafinerie, linie lotnicze): Należy utrzymać lub umiarkowanie wydłużyć pokrycie potrzeb na IV kwartał 2026–I kwartał 2027, szczególnie w zakresie destylatów średnich, ponieważ krzywa oleju gazowego nadal wskazuje na napięty bilans zimowy i kosztowne ryzyko wzrostowe.
• Inwestorzy spekulacyjni: Preferowane są strategie monetyzujące backwardację i siłę produktów (np. długa pozycja w prompt WTI/Brent względem odroczonych kontraktów lub długa pozycja w oleju gazowym względem ropy), przy ścisłym monitorowaniu danych COT i cotygodniowych publikacji EIA pod kątem oznak nasycenia pozycjonowania lub punktów zwrotnych w zapasach.

Perspektywa kierunkowa na 3 dni

• Przedni miesiąc NYMEX WTI: Umiarkowanie wzrostowe nastawienie; prawdopodobny handel w szerokim przedziale 97–103 USD/bbl, przy czym dane o zapasach i nagłówki makroekonomiczne będą wywoływać wahania w ciągu dnia.
• Przedni miesiąc ICE Brent: Podobnie konstruktywny ton; oczekuje się utrzymania premii kilku dolarów względem WTI oraz wahań w rejonie 100–106 USD/bbl.
• Przedni miesiąc ICE Gasoil: Stabilnie do góry; siła napędzana olejem napędowym i popyt grzewczy powinny utrzymywać ceny powyżej ostatnich poziomów rozliczeniowych, przy zachowaniu napiętych spreadów.