Kontrakty terminowe na olej palmowy tracą na wartości w obliczu słabszego popytu na biopaliwa i wysokich zapasów

Kontrakty terminowe na olej palmowy MDEX wycofały się z ostatnich maksimów, przy czym najbliższe kontrakty spadły o około 1%, a dalsza część krzywej terminowej utrzymała się w łagodnym contango. Wysokie zapasy, słabszy popyt na biopaliwa i komfortowa podaż konkurencyjnych olejów ograniczają potencjał wzrostowy i sprawiają, że ceny w krótkim terminie pozostają podatne na dalsze spadki. Olej palmowy znajduje się w fazie konsolidacji po mocnych poziomach z października w pobliżu 4,600–4,800 MYR/t, przy czym benchmark Jan 2027 jest obecnie bliżej 4,500 MYR/t. Na rynek coraz silniej wpływają straty popytu w Europie wynikające z polityki, obfita dostępność oleju sojowego i rzepakowego oraz jedynie potencjalne ryzyko pogodowe w Azji Południowo-Wschodniej. Choć mandaty dotyczące biopaliw w USA i Azji powinny zapewniać pewne wsparcie do 2027 r., obecnie wysokie zapasy i słabszy krótkoterminowy odbiór przemawiają za zdyscyplinowanym hedgingiem i ostrożnym pokrywaniem potrzeb na rynku spot.

Ceny

Na całej aktywnej krzywej MDEX kontrakty terminowe na olej palmowy zamknęły się niżej 4 listopada 2026 r. Najbliższe miesiące straciły około 1% względem poprzedniego dnia:

• Nov 2026: 4,303 MYR/t (−47 MYR, −1.09%)
• Dec 2026: 4,399 MYR/t (−58 MYR, −1.32%)
• Jan 2027: 4,494 MYR/t (−57 MYR, −1.27%)
• Feb 2027: 4,579 MYR/t (−58 MYR, −1.27%)
• Mar 2027: 4,654 MYR/t (−56 MYR, −1.20%)

Dalej na krzywej, w połowie i pod koniec 2027 r., kontrakty straciły około 0.8–1.0%, a większość rozliczeń koncentrowała się w przedziale 4,600–4,740 MYR/t. Utrzymuje to łagodnie rosnącą strukturę, sygnalizując wystarczającą dostępność w najbliższym terminie oraz rynek napędzany bardziej kosztami przeniesienia i finansowania niż natychmiastowym niedoborem.

Zewnętrzne benchmarki potwierdzają to ochłodzenie. Dzienne referencyjne ceny malezyjskiego CPO są zasadniczo zgodne z ruchem MDEX, wykazując umiarkowany spadek o około 1.5% w ciągu ostatnich pięciu sesji, podczas gdy wskaźniki międzynarodowe wskazują, że olej palmowy jest notowany z dyskontem wobec oleju sojowego i słonecznikowego, podkreślając rolę oleju palmowego jako opcji wartościowej w kompleksie olejów roślinnych.    

Podaż i popyt

Po stronie popytu Europa pozostaje wyraźnym słabym punktem. Import oleju palmowego do UE od 1 lipca do 18 października 2026 r. generalnie spadał, ponieważ paliwa na bazie oleju palmowego w kilku państwach członkowskich nie kwalifikują się już do realizacji krajowych mandatów blendingowych. Niderlandy pozostają największym hubem z wynikiem około 302,000 t, jednak Włochy ograniczyły import o 29% do około 196,000 t, a Niemcy zmniejszyły wolumeny o około 5% do 70,600 t. Jedynie Grecja przeciwstawiła się temu trendowi, odnotowując znacznie wyższy import w pobliżu 33,000 t.

Wzorzec ten potwierdza strukturalne odejście od oleju palmowego w europejskim segmencie biopaliw. Krajowe ograniczenia dotyczące surowców o wysokim ILUC oraz wymogi zrównoważonego rozwoju stopniowo zawężają rynek zbytu dla biodiesla na bazie oleju palmowego, zmuszając sprzedających do większego polegania na popycie spożywczym, oleochemicznym i przemysłowym spoza UE. Najnowsze komentarze z Europy wskazują na dalsze ograniczanie roli oleju palmowego w kwotach biodiesla, co sugeruje, że ewentualne odbicie popytu w UE będzie prawdopodobnie umiarkowane i ograniczone polityką w średnim terminie.    

Poza Europą szerszy bilans olejów roślinnych również ogranicza potencjał oleju palmowego. W Chinach zapasy oleju sojowego pod koniec października wzrosły do niemal 1.5 miliona ton, około 4% powyżej poziomu z ubiegłego roku i najwyżej dla tego momentu sezonu co najmniej od 2024 r. Tłocznie nadal pracują intensywnie, podczas gdy konsumpcja pozostaje w tyle, utrzymując wysokie zapasy zarówno oleju sojowego, jak i śruty sojowej. Eksport chińskiego oleju sojowego w pierwszych dziewięciu miesiącach 2026 r. wzrósł ponad trzykrotnie do około 800,000 t, jednak kontrakty terminowe w Dalian nadal spadły o około 1%. Ta nadpodaż kluczowego oleju konkurencyjnego ogranicza substytucję olejem palmowym.

Rzepak i canola również wywierają presję. Prognoza końcowych zapasów canoli w Kanadzie na sezon 2026/27 została podniesiona o około 32% do niemal 2.0 miliona ton, co oznacza większą dostępność oleju canola na rynku globalnym. Na Ukrainie ceny rzepaku na poziomie gospodarstw spadły do 17,000–18,000 UAH/t, ponieważ rosnące koszty logistyki ograniczają marże rolników, podczas gdy oferty eksportowe w pobliżu 475–500 USD/t w portach naddunajskich i około 520 USD/t na zachodniej granicy wskazują na dyskomfort związany z obecnym poziomem nadwyżek. Stabilny popyt eksportowy jak dotąd zapobiegł gwałtowniejszej korekcie, jednak większe zapasy terminowe prawdopodobnie utrzymają silną konkurencję do początku 2027 r.

W USA popyt na biopaliwa obecnie równoważy się między surowcami. Wykorzystanie oleju sojowego do produkcji biopaliw w sierpniu spadło o 17% względem lipca do około 635,000 t, a zakłady produkujące odnawialny olej napędowy ograniczyły odbiór oleju sojowego o ponad 28%. Jednocześnie konsumpcja oleju canola wzrosła o ponad 15%, wspierana atrakcyjnymi marżami, podczas gdy wysokie zapasy olejów odpadowych i łoju wywarły dodatkową presję na pierwotne oleje roślinne. Oczekiwania rynkowe nadal zakładają stopniowe ożywienie popytu pod koniec 2026 r. i w 2027 r., wspierane federalnymi kwotami blendingowymi oraz korzystną ekonomiką odnawialnego oleju napędowego, jednak czas i siła tego odbicia pozostają niepewne z uwagi na dzisiejszą komfortową bazę podażową.

Fundamenty i pogoda

Obecna słabość cen występuje na tle obfitych zapasów i jedynie przyszłego ryzyka pogodowego. Zapasy w Malezji wzrosły z minimów z połowy roku wraz z poprawą sezonowej produkcji, co znajduje odzwierciedlenie w niedawnym spadku z maksimów w pobliżu 4,600–4,800 MYR/t do ostatnich rozliczeń około 4,300–4,700 MYR/t na MDEX.    

Sygnały pogodowe pozostają ważne, ale nie są jeszcze rozstrzygające. Prognozy dla Azji Południowo-Wschodniej wskazują na sezonowo wilgotne warunki w Indonezji i Malezji wraz z nadejściem głównego monsunu, z opadami w pobliżu normy lub nieco powyżej niej w kluczowych regionach upraw palm na Sumatrze, Kalimantanie i Półwyspie Malajskim w ciągu najbliższych 1–2 tygodni. Wzorzec ten powinien sprzyjać wilgotności drzew i potencjałowi plonów, choć intensywne opady mogą tymczasowo zakłócać zbiory i logistykę na niektórych obszarach przybrzeżnych i nadrzecznych.    

W dalszej perspektywie rynek nadal obserwuje rozwój warunków na Pacyfiku. Prognozy sugerują rosnące prawdopodobieństwo przejścia w kierunku La Niña w 2027 r., co historycznie koreluje z ponadprzeciętnymi opadami w Azji Południowo-Wschodniej. Dla oleju palmowego często oznacza to korzystne średnioterminowe plony świeżych kiści owocowych, ale także podwyższone ryzyko krótkoterminowych zakłóceń zbiorów z powodu powodzi lub ograniczeń dostępu. Na razie są to jednak ryzyka drugoplanowe; fundamenty rynku spot i najbliższych kontraktów są zdominowane przez poziom zapasów i zmiany popytu wynikające z polityki, a nie przez bezpośrednie napięcia podażowe wywołane pogodą.    

Perspektywy rynku i pomysły handlowe

Biorąc pod uwagę obecną konfigurację cen i fundamentów, nastawienie rynku na najbliższe tygodnie wydaje się umiarkowanie niedźwiedzie lub ograniczone przedziałem:

• Krótkoterminowo (najbliższe 2–4 tygodnie): Przy stłumionym imporcie do UE, wysokich zapasach chińskiego oleju sojowego oraz obfitej podaży canoli i rzepaku olej palmowy prawdopodobnie będzie poruszał się nerwowo wokół obecnych poziomów, z tendencją spadkową. Modele techniczne wskazują na konsolidację cen, a nie trend, przy czym strefy wsparcia pojawiają się w pobliżu 4,250–4,300 MYR/t dla najbliższych kontraktów.    
• Średnioterminowo (I–II kw. 2027): Stopniowe umocnienie popytu na biopaliwa w USA i Azji, w połączeniu z ewentualnymi zakłóceniami produkcji związanymi z pogodą, mogłoby ustabilizować lub nieznacznie zacieśnić bilans, jednak wysokie początkowe zapasy oleju palmowego, sojowego i canola ograniczają potencjał wzrostowy, chyba że pojawi się poważniejszy szok podażowy.

Ukierunkowane rekomendacje handlowe

• Producenci (Malezja/Indonezja): Wykorzystać obecne contango do zabezpieczenia części sprzedaży z I–II kw. 2027 r. za pomocą kontraktów terminowych, celując w warstwy zabezpieczeń w obszarze 4,600–4,700 MYR/t, pozostawiając część wolumenu otwartą na wypadek, gdyby La Niña lub zmiany polityki zacieśniły relację podaży do popytu.
• Europejskie rafinerie i producenci biodiesla: Utrzymywać strategię zakupów na bieżąco w odniesieniu do oleju palmowego, preferując rzepak i oleje odpadowe tam, gdzie są zgodne z polityką, ale rozważyć okazjonalne pokrywanie potrzeb olejem palmowym podczas spadków cen, jeśli dyskonto wobec oleju sojowego i słonecznikowego jeszcze się zwiększy.
• Importerzy w Azji Południowej i regionie MENA: Rozkładać zakupy w czasie zamiast koncentrować je z wyprzedzeniem, ponieważ obecne fundamenty sprzyjają dalszym spadkom. Należy jednak unikać niedostatecznego pokrycia potrzeb pod koniec I kw. 2027 r., gdy ryzyko pogodowe i popyt na biopaliwa w USA mogą zacząć odgrywać większą rolę.

3-dniowa perspektywa kierunkowa (kontrakty terminowe)

*Wyłącznie perspektywa kierunkowa; nie jest to prognoza ceny.