Krzywe WTI i Brent miękną, gdy makroczynniki osłabiają popyt na ropę

Futures na ropę naftową spadły 30 lipca 2026 r., przy czym WTI i Brent były niższe o około 1–2% wzdłuż całej krzywej, gdy rynek ponownie skłania się w stronę kontanga i dyskontuje ceny długoterminowe. Obawy o popyt wynikające z czynników makroekonomicznych, wysokie zapasy oraz dodatkowa podaż z OPEC+ ograniczają ostatnie odbicie cen, utrzymując potencjał wzrostowy w krótkim terminie na ograniczonym poziomie.

Po krótkim odbiciu z dołków z początku lipca, ropa ponownie skierowała się w dół, gdy nadzieje na deeskalację na Bliskim Wschodzie oraz łagodniejsze oczekiwania co do globalnego wzrostu ciążą na aktywach ryzykownych i popycie na energię. Krzywa terminowa WTI ma obecnie wyraźne nachylenie spadkowe – od najbliższego kontraktu wrześniowego 2026 w okolicach 84 USD/bbl w kierunku niskich 60 USD na początku lat 30., podczas gdy Brent podąża podobnym wzorcem, startując nieco poniżej 91 USD/bbl. Jednocześnie cracki na oleju napędowym złagodniały, ale pozostają historycznie wysokie, co sygnalizuje wciąż solidne marże rafineryjne, mimo że oczekiwania dotyczące popytu końcowego się normalizują. Ogólnie fundamenty wskazują na dobrze zaopatrzony rynek, na którym w krótkim terminie dominują ryzyka spadkowe.

Ceny i struktura krzywej

30 lipca 2026 r. najbliższy kontrakt WTI Sep‑26 rozliczył się na poziomie 83,59 USD/bbl (–1,0% d/d), podczas gdy Brent Sep‑26 zamknął się na 89,42 USD/bbl (–1,5% d/d). Wzdłuż krzywej oba benchmarki wykazują stopniowo spadające ceny wchodząc w następną dekadę, co wskazuje na ponowne wyostrzenie struktury kontango.

Po przeliczeniu na euro przy kursie około 1,10 USD/EUR, najbliższy kontrakt WTI handluje blisko 76 EUR/bbl, a Brent około 81 EUR/bbl. Kontrakty WTI z dostawą w latach 2030–2032 wyceniane są bliżej 58–57 EUR/bbl, odzwierciedlając oczekiwania rynku co do komfortowej przyszłej podaży i umiarkowanego wzrostu popytu. Różnica WTI–Brent utrzymuje się w typowym przedziale 5–6 USD/bbl na najbliższych miesiącach, co jest spójne z normalnymi różnicami logistycznymi i jakościowymi.

Czynniki podaży i popytu

W ostatnich tygodniach obserwowaliśmy stopniową erozję wcześniejszej premii wojennej, gdy przepływy żeglugowe przez Cieśninę Ormuz wracają do normy, a dodatkowa podaż z Zatoki trafia na rynek, co przyczynia się do przesunięcia z deficytu w kierunku co najmniej równowagi na rynku fizycznym. OPEC+ zatwierdził dalsze zwiększanie wydobycia od sierpnia, dodając z powrotem do podaży kilkaset tysięcy baryłek dziennie w czasie, gdy ceny już znajdują się pod presją.

Po stronie popytu OPEC i inne agencje obniżyły prognozy wzrostu popytu na 2026 r., powołując się na słabszą dynamikę makroekonomiczną i niepewność polityczną. Dane z USA pokazują, że w końcu lipca zapasy ropy i produktów pozostają na relatywnie komfortowych poziomach, z liczbą dni pokrycia zapotrzebowania wciąż powyżej norm sprzed wojny, mimo stopniowych spadków. W połączeniu z niedawnym częściowym uzupełnieniem Strategicznej Rezerwy Ropy Naftowej USA wspiera to postrzeganie znacznej buforowej pojemności systemu.

Istotną rolę odegrało również pozycjonowanie spekulacyjne: fundusze hedgingowe i inne podmioty z kategorii managed money zbudowały znaczące pozycje krótkie do końca czerwca, tworząc warunki do gwałtownych, lecz ostatecznie krótkotrwałych rajdów short‑covering. W miarę słabnięcia obaw geopolitycznych i dominacji czynników makro, przepływy te ponownie przesuwają się na korzyść scenariusza spadkowego, zgodnie z odnowionym ruchem w dół krzywej futures.

Rynki produktów i marże rafineryjne

Krzywa terminowa oleju napędowego (gas oil) na ICE złagodniała, ale pozostaje podwyższona w ujęciu bezwzględnym – kontrakt na gas oil Aug‑26 notowany jest w okolicach 1288 USD/t (≈1170 EUR/t), z łagodną backwardation do początku 2027 r., po czym krzywa się spłaszcza. Spadek o 1–2% dzień do dnia wzdłuż kontraktów na gas oil w dużej mierze odzwierciedla ruch na ropie, wskazując na stabilne cracki, a nie wyprzedaż napędzaną przez rynek produktów.

Kontrakty z krótkim terminem dostawy na gas oil wciąż handlują z istotną premią względem poziomów długoterminowych w okolicach 710 USD/t (≈645 EUR/t) do 2032 r., co wskazuje na utrzymującą się relatywną ciasnotę na rynku średnich destylatów względem oczekiwanego długoterminowego stanu równowagi. Wspiera to marże rafineryjne i powinno skłaniać do wysokich współczynników wykorzystania mocy, zwłaszcza w Europie, nawet gdy ceny ropy w nagłówkach miękną. Jednak utrzymująca się niepewność popytu na olej napędowy do transportu drogowego oraz paliwo lotnicze ogranicza przestrzeń do trwałego rozszerzenia cracków.

Makro, polityka i perspektywa 3‑miesięczna

Nastroje makro pozostają kluczową przeszkodą. Nadzieje na deeskalację na Bliskim Wschodzie oraz nieco ostrożniejsze nastawienie Rezerwy Federalnej USA zmniejszyły postrzeganą potrzebę wysokiej ceny ropy jako zabezpieczenia przed inflacją. Najnowsze komentarze rynkowe wskazują, że kontrakty najbliższego miesiąca gwałtownie się osłabiły 29 lipca w związku z odnowionym optymizmem dotyczącym rozmów pokojowych i spadkiem premii za ryzyko.

Patrząc w przyszłość, EIA i inni prognozujący oczekują umiarkowanego wzrostu popytu w II połowie 2026 r., jednak przy już dobrze zaopatrzonym rynku początkowym i w sytuacji, gdy OPEC+ od sierpnia ma dodać więcej baryłek. O ile nie dojdzie do ponownego zakłócenia w Ormuz lub innego dużego szoku podażowego, kombinacja dodatkowej podaży z OPEC+, odpornej produkcji w USA oraz wysokich zapasów prawdopodobnie utrzyma Brent głównie w przedziale 80 USD, a WTI w wysokich 70 USD do niskich 80 USD w ciągu najbliższych trzech miesięcy, co implikuje lekko negatywne nastawienie względem obecnych poziomów.

Perspektywa dla handlu

• Producenci: Wykorzystać obecny przedział 75–80 EUR/bbl dla WTI do wydłużenia zabezpieczeń produkcji na IV kw. 2026 i początek 2027 r., koncentrując się na korytarzach cenowych (collars), które zachowują pewien potencjał wzrostowy na wypadek odnowienia wstrząsów geopolitycznych.
• Rafinerie: Utrzymywać wysokie wykorzystanie mocy, dopóki cracki na oleju napędowym pozostają mocne; rozważyć dodatkowe zabezpieczenie cracków na gas oil na zimę 2026/27, aby zablokować atrakcyjne marże względem krzywych długoterminowych.
• Konsumenci: Duzi odbiorcy przemysłowi i transportowi mogą rozkładać w czasie hedging po stałej cenie podczas spadków w okolice 70 EUR/bbl dla WTI i 75 EUR/bbl dla Brent, unikając nadmiernego zaangażowania przed kluczowymi posiedzeniami OPEC+ i banków centralnych.
• Spekulanci: Krótkoterminowe nastawienie sprzyja sprzedaży wzrostów w pobliżu technicznych oporów na najbliższych kontraktach WTI/Brent, przy jednoczesnym monitorowaniu danych o pozycjonowaniu pod kątem oznak nadmiernego zatłoczenia po stronie krótkiej, które mogłoby wywołać kolejny skok short‑covering.

3‑dniowa kierunkowa perspektywa (w EUR)

• NYMEX WTI (najbliższy kontrakt): Lekko spadkowe nastawienie w ciągu najbliższych 3 dni handlowych, z prawdopodobnym przedziałem około 74–78 EUR/bbl, gdy dane makro i doniesienia z OPEC+ dominują na rynku.
• ICE Brent (najbliższy kontrakt): Oczekuje się ruchu w ślad za WTI, ze stabilną premią 4–6 EUR/bbl, ogólnie w przedziale około 79–84 EUR/bbl.
• ICE Diesel (najbliższy kontrakt): Lekko słabszy do ruchu bocznego, konsolidujący się wokół 1 140–1 190 EUR/t, w ślad za ropą, przy utrzymaniu podwyższonych cracków.